نقد و یادداشت فیلم

بخش مهمی از تولیدات سینمای جهان را آثاری تشکیل می‌دهند که نسبتی با واقعیت دارند؛ گاه خط اصلی قصه از خبری کوتاه در صفحه حوادث روزنامه گرفته شده و گاه تنها تکه‌ای از آن از حقیقت گرفته شده و الباقی ساخته و پرداخته ذهن نویسندگان فیلمنامه است. فیلم ناتور دشت به کارگردانی محمدرضا خردمندان یکی از همین دسته…

اگر با سینمای روح‌الله حجازی آشنا باشید متوجه دغدغه او نسبت به نهاد خانواد و چالش‌های روابط عاطفی در درون مناسبات آن می‌شوید. ضمن اینکه او تلاش کرده نسبت نهاد خانواده با مدرنیته را هم در درون قصه‌های خود دراماتیزه کرده و بازنمایی کند. فیلم‌هایی مثل «زندگی مشترک آقای محمودی و بانو» از این حیث مهمترین…

در روزگاری که فشارهای اقتصادی، فردی و به‌خصوص فشار اجتماعی و روانی سایه‌اش را بر زندگی روزمره همه ما انداخته، نخستین واکنش بسیاری از ما عقب‌نشینی است؛ سکوت، انزوا و فرو رفتن در خود. چیزی که در اطراف خود به وفور می‌بینیم و در همه جا - از شبکه‌های اجتماعی تا سالن سینما- احساسش کرده‌ایم. اما تجربه‌ها و…

یکی از مشکلات اساسی و ریشه‌ای سینمای ایران که بخش مهمی از مخاطبان آن را به مخاطبان خاموش تبدیل کرده، محدود شدن آثار تولید شده در دو ژانر کمدی و ملودرام اجتماعی است. ژانرهایی که هر چند جزو ژانرهای پایه سینما به حساب می‌آیند اما از فرط تکرار به نخ‌نما شدن رسیده و به مرور سبب ریزش مخاطب خواهند شد؛…

خسته نشدی از جنگیدن؟ فیلم جدید «پل توماس اندرسون» با نام ««نبردی پس از دیگری»» دقیقا در زمانی به سینما آمده که به‌نظر می‌رسد در جهان امروز، درگیری و کشمکش تبدیل به یک وظیفه روزانه شده است. اندرسون رمان ««واینلند»» نوشته «توماس پینچن» را که در دهه هشتاد می‌گذرد، به یک داستان عمیقا انسان‌گرایانه و…

تمام شد. قصه جشنواره امسال هم به سر رسید و فارغ از همه تلخی‌ها و بی‌معرفتی‌هایی که به طور حیرت‌انگیزی بیش از همه نصیب اهالی فرهنگ و رسانه می‌شود، سینما راه خودش را رفت. راهی که جرزنی و گروکشی و ساخت‌وپاخت در آن خیلی زود به بیراهه می‌رسد. همه چیز درباره چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر سینما زنده است…

آیین‌ها و سنت‌های باستانی، منبعی غنی برای روایت قصه‌های جذاب و تماشایی روی پرده نقره‌ای به حساب می‌آیند که سرشار از تخیل هستند؛ به ویژه آنهایی که ریشه در فرهنگ و افسانه‌های فولکلور داشته و قابلیت به تصویر کشیده شدن دارند.کاری که در سینمای ایران به ندرت رخ داده و بخشی از آن نیز به هراس…

سینمای یورگوس لانتیموس را می‌توان پروژه‌ای منسجم برای افشای سازوکارهای قدرت در زیست روزمره دانست؛ پروژه‌ای که از سطح نهادهای خرد آغاز می‌شود و به ساختارهای کلان می‌رسد. اگر دندان نیش (Dogtooth) به ‌مثابه آزمایشگاهی برای انضباط بدن و زبان عمل می‌کند و خرچنگ (Lobster) سازوکارهای اجبار اجتماعی را در…

تعارف و بی‌خیالی و رفیق‌بازی و جسارتا جنس خرابی‌ها  را بگذارید کنار و حواستان را جمع کنید چون بهرام بیضائی که بارها و بارها با حسرت از کار بازماند، فقط یکبار از جسم خود رجعت می‌کرد و حالا هم چنین شده‌است. استاد، نمایش زندگی را کنار گذاشت و حالا پرده مرگ او در حال اجراست. خبری که عشاق ایران و…

بهرام بیضایی جز معدود فیلمسازانی است که نام او نه صرفا با مجموعه‌ای از آثار، بلکه با نوعی شیوه‌ اندیشیدن به درام گره خورده است. سینمای او از همان آغاز، خود را در برابر روایت‌های مسلط چه در سطح تاریخ، چه در سطح فرم سینمایی قرار می‌دهد و با پرسش‌کردن از بدیهیات، بنیان‌های آشنا را متزلزل می‌کند. در این…

همین ابتدا عرض کنم که به گمانم مهمترین اتفاق هنری هفته گذشته در این مملکت در موزه هنرهای معاصر رقم خورد. البته که نمایشگاه آثار بهرام دبیری و رونمایی از دوآلبوم منتشر نشده استاد شجریان هم اتفاق‌های بسیار مهمی بودند که از قضا در حوالی بادگیرهای حاصل ذوق کامران دیبا در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفتند…

یک اسم خوب (صددام) + یک ایده وسوسه‌انگیز در بستر یک موقعیت مرکزی جذاب (یکی از بدل‌های صدام به دستور خود او، در ابتدای جنگ به ایران برمی‌گردد تا با فیلمی کوتاه از سخنرانی‌اش زیر برج آزادی، ادعای فتح تهران را ثابت کند) + یک رضا عطاران و دو ستاره زن خوشنام (آزاده صمدی و پریناز ایزدیار؛ که تازه قرار است…

همان چند دقیقه اول فیلم از خودم پرسیدم: «یوز و موش و گربه‌ای که در آمریکا زندگی می‌کنند روی چه حساب و منطقی با هم‌دیگر فارسی حرف می‌زنند؟» که بلافاصله صدای کریم سن‌پترزبورگ از اعماق ذهنم بلند شد:‌ «این‌قدر ختّه به مشماش نذار! کارتون بچه‌هاست دیگه!» به نظر می‌رسد نویسنده و کارگردان انیمیشن بلند یوز…

مثل بسیاری دیگر از اقدامات ضرب‌الاجلی مثلا فرهنگی ولی در واقع سیاسی و حاکمیتی کشور. این جمله را که می‌توان در توضیح کوتاه بخش عمده‌ای از فعالیت‌های مرتبط با ساختار فرهنگی کشور به کار برد به نظرم مناسب‌ترین توصیف برای بخش‌های مختلف جشنواره‌ای است که همین چند روز پیش به کار خود پایان داد. درباره…

کمدی‌هایی که این روزها پرده سینماهای کشور را اشغال کرده و با فروش‌های متوسط روزگار می‌گذرانند، به لحاظ قصه و ساختار و حتی بازیگر شباهت‌های زیادی به یکدیگر دارند. همین مساله نیز سبب ریزش مخاطب شده و گیشه سینمای ایران را با چالشی بزرگ مواجه کرده است. بخش مهمی از کمدی‌های اکران شده در سال جاری را…

همه چیز از همان اول عجیب بوده‌است. دو سال بعد از معرفی اولین فیلم ایرانی بعنوان نماینده این مملکت به مسابقه اسکار، پرونده بازیگری ستاره‌هایش برای همیشه بایگانی شده‌بود و وقتی قرار بود ماحصل درخشان آلبرت لاموریس از جذبه و جاذبه ایران بعنوان فیلم منتخب ایرانی به آکادمی اسکار فرستاد شود تحولات سیاسی…

مشکل اصلی در مواجهه با فیلم یک تصادف ساده جعفر پناهی، این است که نمی‌شود آن برچسب «برنده نخل طلای کن» را موقع تماشایش از یاد برد. عنوانی که به مخاطب اجازه نمی‌دهد با فیلم بیرون از فضایی که دور و برش ایجاد شده و توقعی که از آن در ذهنش ساخته مواجه شود، و برای همین خیلی محتمل است آخرش با خود بگوید:…

در ماه سپتامبر مدیر کل شرکت هواپیمایی ترکیه (ترکیش ایرلاینز)اعلام کرد که این شرکت هواپیمایی با 1369 پرواز برنامه‌ریزی شده، رکورد تازه‌ای در بیشترین تعداد پرواز روزانه را به ثبت رسانده‌است. خبر دیگر هم اینکه تعداد کل مسافران این شرکت در نیمه اول سال روبه پایان میلادی به بیش از ۵۷ میلیون نفر افزایش…

نویسنده و کارگردان غریزه یک نفرند. فیلم گرچه از ضعف‌های اولی کاملاً آسیب دیده و تا حد داستانی ساده‌لوحانه و غیرقابل باور سقوط کرده، اما با توانایی دومی تا جایی که ممکن بوده، خودش را بالا کشیده و به اثری قابل تماشا بدل شده که با وجود اشکالات ریز و درشتش، بعید است دست آخر بد و بیراه (زیاد)ی از…

بازنده‌ها عموما شخصیت‌های جذابی برای روایت روی پرده سینما نیستند چرا که وجوه قهرمانانه و کنشمند نداشته و نویسنده فیلمنامه برای همراه کردن تماشاگر با آن،کار سختی پیش روی خود دارد. اما این همه ماجرا نبوده و گاه با فیلمسازانی مواجه می‌شویم که با تکیه بر ویژگی بازنده بودن، قهرمان خود را خلق کرده و…

فیلم گوزن‌های اتوبان ساخته ابوالفضل صفاری در ظاهر می‌خواهد پرده از یکی از تازه‌ترین و پرحاشیه‌ترین پدیده‌های اجتماعی سال‌های اخیر بردارد: دنیای بلاگرها و اینفلوئنسرهای اینستاگرامی. موضوعی که به‌خودی‌خود آن‌قدر جذاب، پرکشش و ملتهب است که به‌راحتی می‌تواند سوخت کافی برای یک اثر سینمایی پرقدرت فراهم…

هنگامی که به تاریخچه بازیگری در سینمای ایران نگاه می‌کنیم، با قشرهای مختلفی مواجه می‌شویم که بخش از آن‌ها را هنرورها تشکیل می‌دهند؛ عاشقان سینه‌چاک بازیگری که پیش از انقلاب به سیاهی لشگر مشهور بوده و  زیر شاخه‌های دیگری هم داشتند. این آدم‌های پاک‌باخته هنر هفتم، سوژه جذاب و وسوسه کننده‌ای برای…