حماسه محبوب سینمای هند ۴۷ ساله شد

۱۲ نکته درباره فیلم پرخاطره شعله

۱۵ آگوست سالگرد اکران فیلم مشهور و کلاسیک سینمای هند است

بعید است ایرانی باشید، سن‌تان بالای ۳۰ باشد و «شعله» را ندیده باشید. در روزگار ممنوعیت ویدئو و ردوبدل شدن نوارهای بتامکس و وی‌اچ‌اس به صورت زیرزمینی، فیلم شعله یکی از محبوب‌ترین فیلم‌هایی بود که بین خانواده‌ها دست‌به‌دست می‌شد. شعله نه فقط در ایران و خود هند، که در بسیاری دیگر از نقاط جهان هم دیده و تحسین شد و تا سال‌ها پروفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای هندوستان در داخل و خارج از این کشور بود.
این حماسه پرشور در باب رفاقت و انتقام با وجود زمان وحشتناک طولانی‌اش (سه ساعت و ۴۰ دقیقه!) از ریتم نمی‌افتد، حوصله‌تان را سر نمی‌برد و بارها احساسات‌تان را برمی‌انگیزاند. «رامش سیپی» کارگردان و «سلیم جاوید» نویسنده موفق به خلق اثری شدند که در جشن صدسالگی بالیوود به عنوان بهترین محصول این نظام سینمایی معرفی شد.
به مناسبت ۴۷ سالگی این فیلم شما را دعوت می‌کنیم به خواندن ۱۲ حقیقت جذاب درباره شعله.

صداپیشگان نامتعارف فیلم شعله

در دوره اکران فیلم شعله، دوبله ایران در دوران طلایی‌اش به‌سر می‌برد و دوبله فیلم‌ها گاهی از خود آثار هم جلو می‌زد. در چنین شرایطی انتظار می‌رفت بهترین دوبلورهای آن زمان فیلم را دوبله کنند، اما چنین نشد. بنابر تصمیم مدیر دوبلاژ فیلم (ابوالحسن تهامی‌نژاد)، تنها ستاره دوبلور فیلم «چنگیز جلیلوند» بود و سایر صداپیشه‌ها بازیگران سینمای ایران بودند؛ بهروز به‌نژاد، اکبر زنجانپور، فرزانه تاییدی و خسرو شکیبایی.

فیلمنامه سرراهی!

وقتی طرح اولیه فیلمنامه نوشته شد، هیچ کارگردانی حاضر نشد چنین قصه‌ای را کارگردانی کند. سیناپس فیلمنامه تنها ۴ خط بود و کارگردانان مشهور بالیوود احساس می‌کردند این قصه کشش لازم را برای ساخت فیلم ندارد! خوشبختانه رامش سیپی از راه رسید و با کمک جاوید فیلمی ساختند که باعث شد از آن سال به بعد، احترام و البته دستمزد فیلمنامه‌نویسان در بالیوود چند درجه بالاتر برود.

رکورددار زمان ساخت

ساخت فیلم شعله ۲ سال و نیم طول کشید! تولید فیلم از اکتبر سال ۱۹۷۳ شروع شد و تاریخ اکران فیلم ۱۵ آگوست ۲ سال بعد بود! هزینه‌های ساخت از بودجه فیلم بالا زد، اما وقتی فیلم اکران شد، چنان سودی به جیب تولیدکنندگانش ریخت که آن سرش ناپیدا بود (۲۵۰ میلیون نفر در سراسر جهان فیلم را تماشا کردند). فیلم اولین فیلم سینمای هند بود که توانست ۲۵ هفته در ۱۰۰ سینما دوام بیاورد. فیلم در سالن «مینورا» در بمبئی ۵ سال بدون وقفه اکران شد!

فیلم شعله

آهنگ ۲۱ روزه

آهنگ محبوب «یه دوستی» را که یادتان هست؟ تنها سکانس فیلمبرداری این آهنگ در فیلم ۲۱ روز طول کشید. سکانسی که در آن شخصیت «رادا» یک چراغ‌نفتی روشن می‌کند هم ۲۰ روز به طول انجامید و معلوم نیست کارگردان دقیقا چه کاری انجام می‌داده!

ترس از سانسور فیلم شعله

کاراکتر «تاکور» قرار بود ابتدا یک نظامی بازنشسته باشد، اما در نهایت تبدیل شد به یک پلیس بازنشسته؛ چرا که سازندگان فیلم فکر می‌کردند در صورت نظامی بودن این شخصیت، فیلم شعله مجوز ساخت نخواهد گرفت.

جبار سینگ واقعی

در دهه ۵۰ واقعا یک راهزن مسلح به نام «جبار سینگ» در هند وجود داشته که یکی از عادت‌های زشتش، بریدن گوش و دماغ نیروهای اسیر پلیس بوده است!

فیلم شعله

شیطنت ویرو

در طول فیلمبرداری، «دارمندرا» بازیگر نقش ویرو که یک دل نه صد دل عاشق «هما مالینی» شده بود، یواشکی به دستیاران نورپردازی پول می‌داد تا هنگام فیلمبرداری صحنه‌های مشترک او با هما خرابکاری کنند که صحنه دوباره فیلمبرداری شود! این ۲ نفر ۵ سال بعد از اکران فیلم باهم ازدواج کردند!

جاذبه توریستی

شهر خیالی «رامانگار» که در ۵۰ کیلومتری بنگلور واقع شده بود، هنوز به خاطر این‌که لوکیشن فیلم شعله بود به همان نام نامیده می شود. حتی صخره‌های اطراف منطقه هم «صخره‌های شعله» نام گرفته و یکی از جاذبه‌های توریستی منطقه است.

ویدیوکلوپ فیلیموشات | مرور فیلم‌های دوست‌داشتنی

اولین‌های فیلم شعله

فیلم شعله صاحب ۲ رکورد دیگر هم در سینمای هند هست؛ اولین فیلم ۷۰ میلی‌متری و نیز اولین فیلمی بود که با صدای استریوفونیک ساخته شد.

سانسور پایان فیلم شعله

هیئت سانسور فیلم که اعتقاد داشت پایان فیلم «وحشتناک خشن» است، از سازندگان خواست تا آن را دوباره فیلمبرداری کنند. در پایان اصلی فیلم، جبار سینگ توسط تاکور کشته می‌شد، اما در نسخه سانسور شده پلیس این کار را انجام می‌دهد. این نسخه سانسور شده ۱۵ سال پخش شد تا سال ۱۹۹۰ که بالاخره مردم موفق شدند پایان اصلی فیلم را تماشا کنند!

شعله فیلم سینمای هند

سوژه خنده

فیلم شعله بیشتر از هر فیلم هندی دیگر در تاریخ دستمایه شوخی و پارودی است و هنوز در بسیاری از استندآپ کمدی‌های هند با ارجاع دادن به آن مردم را می‌خندانند! در خارج از هند و در ایران خودمان هم دیالوگ‌های فیلم به فرهنگ عامه مردم راه پیدا کرده بود و یک‌بار «عادل فردوسی‌پور» هم در برنامه ۹۰ اشاره بامزه‌ای به شباهت یکی از استادیوم‌های شهرستان‌ها به لوکیشن فیلم کرد.

نقطه عطف سینمای هند

«آنوپاما چوپرا» نویسنده مشهور هندی در کتاب «شعله: ساخت یک فیلم کلاسیک» فیلم شعله را استانداردی طلایی برای سینمای هند نامیده است. «شکهار کاپور» کارگردان معروف سینمای هند هم در همین کتاب درباره شعله نوشته: «در هند هیچ فیلمی تعیین‌کننده‌تر از شعله روی پرده سینما نرفته. تاریخ سینمای هند را باید به قبل از میلاد شعله و پس از میلاد آن تقسیم کرد!»

نظر شما چیست؟

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید، خوشحالیم