صبحانه با زرافه ها؛ معرفی و نقد فیلم سروش صحت

بهترین فیلم های کمدی ایرانی

خلاصه داستان فیلم صبحانه با زرافه ها

خلاصه داستان رسمی فیلم صبحانه با زرافه ها این است: «سه‌تا از دوستان رضا به عروسی‌اش می‌‌روند. این شروع ماجراست…» اما از ما نشنیده بگیرید که داستان فیلم درباره پویا، شاهین و مجتبی است راهی عروسی رضا می‌شوند. آقا داماد که چند سالی دنبال بله گرفتن از خانواده عروس بوده، یک مشکل بزرگ دارد و آن هم این است که خانواده عروس، سنتی هستند و همین کار را برای رضا و دوستانش سخت می‌کند…

بازیگران فیلم صبحانه با زرافه ها

ترکیب جذاب و متفاوت بازیگران دومین فیلم سروش صحت باعث می‌شود صبحانه با زرافه‌ها را به عنوان یکی از آثار پربازیگر کمدی بشناسیم؛ بهرام رادان (در نقش مجتبی) سال‌ها بعد از بازی در کمدی خوش ساخت بی پولی ساخته حمید نعمت‌الله بار دیگر پا به دنیای طنز و کمدی گذاشته است و با یک رادان متفاوت روبرو هستیم.

حضور پژمان جمشیدی (در نقش رضا) بعد از تجربه بازی در جهان با من برقص نشان می‌دهد سروش صحت روی توانایی‌های او در عرصه کمدی حساب ویژه‌ای باز کرده است. حسابی که از سریال پژمان باز شده بود و حالا حالاها قصد پایان ندارد.

هوتن شکیبا (در نقش پویا) که بعد از درخشش در سریال لیسانسه‌ها و فوق لیسانسه‌ها در نقش حبیب تبدیل به یکی از ماندگارترین شخصیت‌‌های تلویزیونی شد حالا باز هم با همکاری مجدد با سروش صحت تلاش می‌کند خاطرات خوش لیسانسه‌ها را برای مخاطب زنده کند.

بیژن بنفشه‌خواه (در نقش شاهین) از کمدین‌های قدیمی تلویزیون و سینما است که در سال‌های اخیر با انتخاب‌های متفاوت حضور درخشانی در عرصه بازیگری داشته است. بازی در سریال‌های مگه تموم عمر چند تا بهاره؟، دفتر یادداشت و نیسان آبی نشان می‌دهد او به مرز پختگی در عرصه بازیگری رسیده و حضورش در فیلم سروش صحت بعد از چندین تجربه مشترک همکاری یک اتفاق خوب است.

هادی حجازی‌فر (در نقش دوست شاهین) که پیش از این نیز در سریال زیرخاکی جلیل سامان نقش کمدی را تجربه کرده بود در صبحانه با زرافه ها در نقشی متفاوت یکی از آس‌های صحت در این فیلم است. حتما دیالوگ او را تا مدت‌ها به خاطر خواهید آورد: «شب دارکی شد»

مجید یوسفی (در نقش سعید) هم که همه ما بازی درخشان در سریال تموم عمر چندتا بهاره سروش صحت درخشید، در این فیلم نقش مهمی دارد و البته بالاخره گریم متفاوتی از او می‌بینیم!

عوامل فیلم سروش صحت

تهیه کننده این فیلم سیدمصطفی احمدی است که سابقه تهیه فیلم درخت گردو با محمدحسین مهدویان و تولید سریال‌ و برنامه‌های مختلف با مهران مدیری از جمله دورهمی و سریال هیولا را در کارنامه دارد. ایمان صفایی همانند همه کارهای جدید سروش صحت، در کنار او نویسنده فیلمنامه بوده است.

دیگر عوامل فیلم صبحانه با زرافه ها از این قرارند؛ فیلمبردار: آرمان فیاض، موسیقی: مهیار علیزاده، تدوین: خشایار موحدیان و الهه ایزدی، گریم: عباس عباسی، مدیر تولید: مینا سنگ‌‌سفیدی، صدا: امین میرشکاری و علیرضا علویان، طراح صحنه: امیرحسین حداد، لباس: شقایق منوچهری، جلوه‌های ویژه: کامیار شفیع‌پور، جلوه‌های میدانی: آرش آقابیک، دستیار کارگردان: حسن نوری، منشی صحنه: سارا عبداللهی و عکس: مریم تخت‌کشیان.

نقد و بررسی فوری فیلم صبحانه با زرافه ها

این نقد و نوشته‌ها، نظر کوتاه و فوری منتقدان و نویسندگان سینمایی درباره نسخه جشنواره‌ای فیلم است؛ در ضمن، انتشار آن‌ها -لزوما- به معنای تایید فیلیموشات نیست

علی نعیمی

اگر حمید نعمت‌الله با آرایش غلیظ، حسین مهکام با بی حسی موضعی و عبدالرضا کاهانی با اسب حیوان نجیبی است تلاش‌هایی برای ساخت کمدی در فضایی ابزورد و متفاوت کردند و تلاش کردند تا جهان ذهنی خود را در قالب یک داستان شسته رفته به مخاطب عرضه کنند باید گفت سروش صحت با صبحانه با زرافه ها نبوغی از خود نشان داد که پیش‌قراول تمامی فیلمسازانی است سعی کردند در این گونه سینمایی خودی نشان دهند.

صحت بعد از سال‌ها مشق فیلمسازی در فضایی متفاوت و ساخت سریال‌هایی که جهان را از دریچه ذهن خودش می‌دید حالا در صبحانه با زرافه‌ها در قله‌ای ایستاده است که می‌توان با تک تک سکانس‌هایش خندید و فکر کرد و حتی گاهی گریست. اینطور است که صحت حتی مرگ را و پوچی زندگی را به راحتی به سخره می‌گیرد و حتی ابایی ندارد که در میانه فیلم شخصیت اصلی را به سمت مرگ ببرد و باز دوباره او را به دنیای امروزی خودش بکشاند.

صحبت درباره محتوا و جهان‌بینی فیلمساز بماند در زمان اکران فیلم. ولی عجالتا اگر به تماشای فیلم نشستید حتما منتظر غافلگیری‌های زیادی در لحظات مختلف فیلم باشید. به خصوص سکانس رستوران و ایتالیایی حرف زدن شخصیت‌ها که رسما مخاطب را آچمز می‌کند.

۳ نکته از فیلم:

• بازی خوب و دیدنی هادی حجازی‌فر
• حضور غافلگیرکننده بیژن بنفشه‌خواه
• مفهوم رفاقت و عشق به زندگی و زیستن

کمال پورکاوه

آخرین ساخته سروش صحت اتفاقی عجیب و قابل مطالعه در سینمای ایران محسوب می‌شود.اگر بسیاری از فیلمسازان درجه دو با ساخت کمدی‌های دم دستی و آمیزه‌ای از شوخی‌های جنسی، پیام انتهایی آثارشان را همچون سرپوشی برای بکارگیری طنز پایین‌تنه‌ای می‌دانستند، سروش صحت بدون هیچ رودربایستی تعارف را کنار گذاشته و با انبوهی از ارجاعات و‌کنایه‌های جنسی، یک تنه بار کل سینمای ایران را به دوش کشیده و در این بین قید پیام و نصیحت انتهایی را هم زده است.

به نظر می‌رسد مسیر غلط پوچ‌گرایی در سینمای ایران که پیش از این با درام‌های کسالت‌بار عبدالرضا کاهانی هوادارانی برای خود پیدا کرده بود، این‌بار با چاشنی کمدی و طنزهای کف خیابانی می‌تواند دل بسیاری از اهالی سینما را برده تا صدای قهقهه‌شان فضای کل سینمای رسانه را تحت تاثیر قرار دهد.

سروش صحت با تصویرسازی داستان چهار مرد الکی‌خوش و عیاش که مصرف مواد و مشروب و خانم‌بازی مهمترین دغدغه زندگی روزمره آنان را تشکیل می‌دهد، بدون هیچ چارچوب مشخصی آنقدر کاراکترهایش را از این سو به آن سو می‌برد که فیلم به راحتی می‌تواند به اندازه سریال ۹۹ قسمتی هم ادامه یابد و به سرانجامی نرسد. اینجاست که مجالی به فیلمساز دست می‌دهد تا در میان انبوه متلک‌های جنسی‌اش،کمی هم برای مخاطب کشته مرده حرف‌های فلسفی، نطق‌های مرعوب کننده از جنس جملات قصار اینستاگرامی بزند تا به این وسیله دل همه را به دست آورد. آخرین ساخته سروش صحت همانند یک بسته‌بندی شیک اما توخالی است که تنها به درد فریب تماشاگر می‌خورد.

۳ نکته از فیلم:

• بمباران تماشاگر با شوخی‌های جنسی
• تلقی خامدستانه از کمدی ابزورد
• بازی ناهماهنگ بهرام رادان

محمد تقی‌زاده

فریبنده‌تربن فیلم جشنواره چهل و دوم فیلم فجر؛ فیلمی با ظاهر شیک و آراسته و خوش و آب رنگ که در باطن و کالبد تهی و فاقد اصالت و ویژگی است. فیلم به شدت از نام و آوازه سروش صحت نان می‌خورد در حالی که حتی اصالت فیلم جهان با من برقص را هم ندارد. به صرف استفاده از مواد، لحظات زیادی از فیلم و شخصیت‌ها در هپروت می‌گذرد و جفنگیات کاراکترها به فضای پست مدرن تعبیر می‌شود. ابزوردیسم فیلم همانند تم اگزیستانسیالیستی آن اصالت ندارد و ور کلیشه‌ها مانده.

انتخاب بازیگران بر مبنای رفاقت انجام شده نه شایستگی نقش‌ها، حضور دائمی هوتن شکیبا، بیژن بنفشه‌خواه و پژمان جمشیدی در فیلم‌های صحت نمونه کامل این رفیق بازی بی‌معناست. صبحانه با زرافه‌ها یک باحال‌بازی ۱۰۰ و چند دقیقه‌ای از صحت و رفقایش است که قرار است در عین این جفنگیات درس زندگی و مفاهیم هستی‌نگارانه هم بدهد. هم پست مدرن، هم سورئالیسم اصولی دارد و هر جفنگ‌پراکنی را نمی‌توان به این شبکه‌ها نسبت داد.

۳ نکته از فیلم:

• فضای شیک و خوش آب و رنگ فیلم
• ادعای ابزوردیسم و تم اگزیستانسیالیستی
• انتخاب بازیگران نامرتبط و شخصیت پردازی ضعیف

احسان ناظم بکایی

دیدن فیلم سروش صحت احتیاج به پیش‌زمینه دارد. باید او و احوالاتش را دوست داشته باشید و به قلم و نگاهش نزدیک باشید. برای همین وقتی کسی از شما بپرسد: «صبحانه با زرافه‌ها چطوره؟» می‌گویید: «اگه یه عمر چند بهاره و جهان با من برقص رو دوست دارید، با این کار هم حال می‌کنید و الا نه!» طبق همین قاعده، فیلم عموماً برای متولدان دهه 40 به قبل چندان ملموس نیست و حتی از دیدن آن ممکن است عصبانی شوند چنانچه بعد از اکران در برج میلاد، عده‌ای در سرمای شدید بیرون برج، داغ شده بودند اما اکثر روزنامه‌نگاران و منتقدان نسل‌های جدید به واسطه قرابت قلمی و ذهنی به صحت، کارهایش را می‌پسندند.

او حتی در فاصله‌گذاری شوخی‌ها هم مثل نگارش متن، درست چیدمان کرده تا مخاطب به خنده افتاده که طبعاً شنیدن برایش سخت شده، شوخی بعدی را از دست ندهد. فاصله‌گذاری درست شوخی برای جاافتادن و تاثیرگذاری آن یکی از فنون خاص زوج صحت و صفایی به شمار می‌رود. صبحانه با زرافه‌ها یک هوتن شکیبا، پژمان جمشیدی و بیژن بنفشه‌خواه آشنا به فضای صحت، یک هادی حجازی‌فر روپا و یک بهرام رادان غریبه با فضا ولی تلاشگر را کنار هم چیده است‌. متن چنان قوی و موقعیت‌ها چنان درست ترتیب داده شده که کسی حواسش به ترکیب ستاره‌های فراوان فیلم از یک سو و همین طور عدم حضور زنان از سوی دیگر در فیلم نیست.

سروش صحت از آن دست افرادی است که با وجود تلاش برخی‌ها برای حذف کردنش، رویکرد عملگرایی شدیدی دارد و برعکس توقع بدخواهانش، خود را با پرکاری و تنوع کارهایش تحمیل می‌کند. رویکردی که برخاسته از خواندن و دیدن فراوانش است.

۳ نکته از فیلم:

• شوخی‌های درست در سر جای خود
• بازی دادن مخاطب در درک و ادامه دادن شوخی‌ها در ذهن خود او
• ورود رادان و حجازی‌فر به دنیای صحت

سعیده نیک اختر

تا اینجای جشنواره فیلم جدید صحت، صبحانه با زرافه‌ها، بهترین فیلم جشنواره امسال است. فیلمی که برای مخاطب خاص دهه 50 و 60 ساخته شده و بعید می‌دانم سنین بالاتر و کمتر از آن، از فیلم خوشش بیاید. چه ایرادی دارد؟ مگر اینهمه فیلم‌های اکشن و پر خشونت برای سنین کمتر از 15 سال ممنوع نیست؟ این هم به ژانر های قبلی‌تان اضافه کنید. سینما تضمین نداده که برای خوشایند همه رده‌های سنی و همه اقشار فرهنگی فیلمی یکدست بسازد.

صحت پرکار و باهوش است. جوری فیلم می‌سازد و حرفش را می‌زندکه در همین 90 دقیقه اثرش را می‌گذارد. طوری که هنوز 24 ساعت از نمایش فیلم نگذشته جمله معروف فیلم تبدیل به کلام پر تکرار اغلب اهالی رسانه می‌شود: « مهندس به نظر شما وقتش نرسیده کمی به خودمون برسیم؟ بله. نظرم مثبته بریم برسیم. اگر من با شما نیام ناراحت می‌شید؟ بله، خیلیییییی»  صحت اینقدر خوانده و نوشته که قلق هم نسلی‌هایش دستش آمده است. با جنس دیالوگ‌ها و تفکر خوابیده در مغز جوانان خوب آشناست. خوب بلد است چطور حرف‌های هم نسلی‌هایش را در زبان نقش‌هایش بنشاند تا باورپذیر و ملموس باشد.

رفاقت در فیلم صحت حرف اول را می‌زند کما اینکه در جهان با من برقص هم شاهد همین امر بودیم. رفیق ها همه جا کنار همند در غم و شادی و اختلاف و افتراق. به هیچ وجه همدیگر را تنها نمی‌گذارند. حالا اینجا در صبحانه با زرافه‌ها همه باهم تصمیم می‌گیرند برای فرار از شرایط موجود ناپسند به یک دنیای خیالی و توهم زا، دور از جو موجود به دنیای دیگری پناه ببرند و چند ساعتی بی خیال هرچه که می‌گذرد شوند. ابزارشان هم استنشاق است. شاید راه حل درستی نباشد اما بهرحال به این وسیله موفق می‌شوند با زرافه‌ها ملاقات کنند.

۳ نکته از فیلم:

• تکیه‌کلامی که زود همه‌گیر شد
• آدم‌های شریف هم نیاز به بی‌خیالی دارند
• رفیق همه جورش خوبه

حرف های بازیگران و کارگردان در جشن اکران فیلم رزافه ها

هادی حجازی فر، بازیگر

صبحانه با زرافه‌ها یک تجربه متفاوتی برای من بود. البته من سابقه کار طنز در تئاتر آزاد داشتم در گذشته و این برای من خیلی جذاب است. اما این جنس از کمدی روشنفکری خیلی متفاوت است. کار با سروش صحت خیلی برای من جذاب بود. مدل و جنس طنز و نگاهی که جهان اطرافش دارد خیلی جذاب است و خیلی خوشحالم که در این تیم هستم. به نظرم صبحانه با زرافه‌ها فیلمی است که تماشاگر دست خالی از سالن سینما بیرون نمی‌رود و ضمن اینکه هم خنده و لحظه‌های خوبی را تجربه می‌کند اما در کنار آن یک حال و هوایی هم تجربه می‌کند که متفاوت‌تر از دیگر آثار است. استقبال از فیلم در روز اول بسیار زیاد بود و از این بابت بسیار خرسندم.

مجید یوسفی، بازیگر

تجربه کار با آقای صحت و ایمان صفایی بی نظیر است. در آثارشان جهانی را خلق می‌کنند که من به شخصه عاشق آن دنیا هستم. در سریال مگه تموم عمر چند تا بهاره من انقدر لذت بردم از کار کردن با ایشان که آرزو می‌کردم دوباره این فرصت پیش بیاید و وقتی برای صبحانه با زرافه‌ها از من خواستند در کنارشان باشند با وجود تیم درجه یک بازیگرانی که داشت خیلی کیف کردم و از تک تک آن‌ها یاد گرفتم. امیدوارم که مخاطبان فیلم را دوست داشته باشند و از مردم می‌خواهم فیلم را در سینما ببینند و نظراتشان را در فضای مجازی با ما در میان بگذارند.

هوتن شکیبا، بازیگر

من همیشه عاشق کارهای آقای صحت هستم. 3 فصل لیسانسه‌ها را با ایشان کار کردم و در یک سکانس سریال مگه تموم عمر چند تا بهاره هم در کنار ایشان بودم.و الان هم در فیلم صبحانه با زرافه‌ها این فرصت را داشتم که باز هم در کنار ایشان کار کنم. کار کردن با ایشان یک کیف خاصی دارد که دوباره شامل حال ما شد. امیدوارم مردم این فیلم را دوست داشته باشند چون ما این فیلم را با عشق ساختیمهوتن شکیبا: من همیشه عاشق کارهای آقای صحت هستم. 3 فصل لیسانسه‌ها را با ایشان کار کردم و در یک سکانس سریال مگه تموم عمر چند تا بهاره هم در کنار ایشان بودم.و الان هم در فیلم صبحانه با زرافه‌ها این فرصت را داشتم که باز هم در کنار ایشان کار کنم. کار کردن با ایشان یک کیف خاصی دارد که دوباره شامل حال ما شد. امیدوارم مردم این فیلم را دوست داشته باشند چون ما این فیلم را با عشق ساختیم.

سروش صحت، نویسنده و کارگردان صبحانه با زرافه ها

من یکی از نویسنده‌های این فیلم هستم. فیلم را به اتفاق آقای ایمان صفایی با هم نوشتیم. تم اصلی فیلم درباره بخشش است. یک فیلم کمدی که مضمون اصلی آن درباره این است که می‌خواهد بگوید که جهان اگر آدم‌ها همدیگر را ببخشند زندگی زیباتر ادامه پیدا می‌کند. و این داستان را در قالب کمدی ارائه کردیم. و بازیگرای بسیار خوبی به من افتخار دادند که در این فیلم حضور داشتند. آقای بهرام رادان، بیژن بنفشه‌خواه، هوتن شکیبا، هادی حجازی‌فر، پژمان جمشیدی و مجید یوسفی که با حضور آن‌ها من واقعا دلگرم بودم و یک تیم حرفه‌ای که حضور هر یک از این ستاره‌ها برای هر فیلمی کافیه و واقعا کنار هم تیم خیلی خوبی شد. امیدوارم مردم این فیلم را ببینند و از فیلم خوششان بیاید و نظراتشان را بخوانم. خیلی دوست فیلم را بپسندند و حرف فیلم برایشان خوشایند باشد.

همه اطلاعات چهل و دومین جشنواره فیلم فجر ۱۴۰۲

حرف‌های عوامل فیلم در نشست خبری جشنواره فیلم فجر

سروش صحت | کارگردان: من و ایمان صفایی سال‌های سال است با هم کار می‌کنیم و تمام کارهایی که تاکنون انجام داده‌ایم، مبتنی بر علایق و سلایق ماست، یعنی هر چیزی که دوست داریم و به آن معتقد هستیم را برای نوشتن انتخاب می‌کنیم و در این خلال، کلی دوست پیدا می‌کنیم و عوامل هر فیلم‌مان تشکیل می‌شود. جهان مدرن به اندازه کافی عجیب و غریب است و علیه خودش هجویه‌ای هم هست. چیزی که من و ایمان می‌نویسیم، صرفاً جهان‌بینی ماست و ممکن است هجویه باشد یا نباشد، جز این هر چه بگویم دروغ گفته‌ام. من و ایمان دلمان می‌خواهد بتوانیم از بزرگان ادبیات جهان و ایران؛ چه کلاسیک و چه مدرن اقتباس کنیم. چندباری هم تلاش کردیم؛ اما اتفاق نیفتاده است. آرزوی ماست که بتوانیم روزی از این گنجینه ادبیات استفاده کنیم.

ما سه داستان در ذهنمان داشتیم. یکی از آن‌ها قصه رفاقت چند آقا و دیگری رفاقت چند خانم بود. داستان سوم هم روایت دوستی چند خانم و آقا بود. نمی‌دانم بشود که دومی و سومی را ساخت یا خیر؛ اما امیدوارم شرایط مهیا شود. تم داستان «صبحانه با زرافه‌ها» بخشش و ماجرای رفاقت چند آقا بود که در یک عروسی کلید می‌خورد. ابتدای این فیلم شبیه به فیلم «هنگ‌اور» است؛ اما راستش را بخواهید زمانی که فیلمنامه را می‌نوشتیم اصلا به یاد آن فیلم نبودیم و بعدا متوجه آن شدیم. شباهت به آن فیلم وجود دارد؛ اما نیت ما شبیه‌سازی از «هنگ‌اور» نبوده است. این فیلم برآمده از اعتقادات من است.

به نظرم، «صبحانه با زرافه‌ها» در ترویج دوستی است. اگر ما در فیلم درباره مواد مخدر صحبت کرده‌ایم، به معنای ترویج آن نیست؛ بلکه می‌خواستیم نشان دهیم که مشکلات از همان نشات می‌گیرد. می‌دانم که همیشه نمی‌توانیم ببخشش داشته باشیم؛ اما اگر به آن دقت کنیم می‌بینیم که با بخشش زندگی بهتر می‌شود. شاید چون آدم پر اشتباهی هستم، می‌خواهم که بخشش هم ترویج پیدا کند. من فکر کردم در فیلمی که فقط با ۶ نفر پیش می‌رود، بهتر است از بازیگرانی استفاده شود که مخاطب از پیش، با آن‌ها آشنا هستند.

من و ایمان صفایی کتاب حکمت‌های تائو یا به نام فرزانگی را بسیار دوست داشتیم. علت این که در این فیلم، از این کتاب استفاده شده، علاقه ما به این کتاب و فرزانگی است. پایان این فیلم تلخ نیست؛ بلکه در کل پایان تلخ است.‌کدام پایانی را در زندگی سراغ دارید که شیرین باشد؟ با این وجود پایان «صبحانه با زرافه‌ها» تلخ نیست.

مصطفی احمدی | تهیه‌کننده‌: آرزوی من بود که اسمم کنار اسم سروش صحت قرار بگیرد. واسطه آشنایی ما پژمان جمشیدی بود؛ من مدت زیادی نیست که در این حوزه فعالیت می‌کنم ولی همیشه دوست داشتم که با سروش صحت کار کنم.

پژمان جمشیدی | بازیگر: (تماس تلفنی) ما همواره مدیون اصحاب رسانه هستیم. از این که نتوانستم خدمت شما برسم، عذر می‌خواهم زیرا سر فیلمبرداری سریال «زیرخاکی» هستم. نخستین کار من با سروش صحت در سریال پژمان بود و ورودم را به هنر مدیون ایشان هستم. دست اصحاب رسانه را می‌بوسم که با این حقوق ناچیز تا این ساعت می‌ایستند تا اخبار را پوشش دهند. از صمیم قلبم از همه اهالی رسانه ممنون هستم و مدیون‌تان هستم؛ چه زمانی که از من نقد کرده‌اید و چه زمانی که تعریف کرده‌اید.

مهیار علیزاده  | آهنگساز: سروش صحت و کارهای قبلی‌اش را بسیار دوست داشتم. فضای آثارش با دیگر فیلم‌ و سریال‌ها متفاوت است. من هم دیر به این پروژه اضافه شدم و در زمان بسیار کم یعنی ۴ روز فرصت داشتم تا کارم را انجام دهم. امیدوارم تا حدودی توانسته باشم کارم را درست انجام دهم.

آرمان فیاض‌ | مدیر فیلمبرداری: از زمانی که با سروش صحت کار کردم، دیگر کار کردن با دیگر کارگردانان دشوار شده است. او انسان بزرگی است و روح بزرگی دارد و باعث می‌شود تا نقاط تاریک درون ما روشن شود. من فقط راهی را رفتم که سروش صحت به من نشان می‌داد.

امیرحسین حداد | طراح صحنه: جمله معروفی داریم که هر لوکیشینی باید روح داشته باشد و باید بگویم که سروش صحت آموزگار خوبی برایم بوده است. همان‌قدر که کار کردن در پشت‌صحنه با او به ما خوش می‌گذرد، سخت هم هست، چراکه پیدا کردن فضای ذهنی او بسیار دشوار است.

 

پوستر و عکس های فیلم صبحانه با زرافه ها

طراحی نامواره فیلم صبحانه با زرافه‌ها، ابراهیم حقیقی به عهده داشته و عرفان بهکار طراحی پوستر را انجام داده است.