صبحانه با زرافه ها؛ معرفی و نقد فیلم سروش صحت
بهرام رادان، پژمان جمشیدی، هوتن شکیبا، هادی حجازیفر، بیژن بنفشهخواه و... در یک فیلم کنجکاویبرانگیز
سروش صحت دیگر صاحب امضا در آثارش است و هر فیلم یا سریالی که از او آماده پخش میشود مخاطب را کنجکاو میکند و اشتیاق تماشای اثری جدید از او در مخاطب جدی سینما شکل میگیرد. صبحانه با زرافهها با ترکیب جذاب بازیگران و سابقه ساخت آثار کمدی متفاوت از صحت به یکی از فیلمهای مهم سال ۱۴۰۳ تبدیل شد. در این صفحه نگاهی به متن و حواشی و نقدهای فیلم میاندازیم. آیا یک فیلم حالخوبکن دیگر میبینیم؟
خلاصه داستان فیلم صبحانه با زرافه ها
خلاصه داستان رسمی فیلم صبحانه با زرافه ها این است: «سهتا از دوستان رضا به عروسیاش میروند. این شروع ماجراست…» اما از ما نشنیده بگیرید که داستان فیلم درباره پویا، شاهین و مجتبی است راهی عروسی رضا میشوند. آقا داماد که چند سالی دنبال بله گرفتن از خانواده عروس بوده، یک مشکل بزرگ دارد و آن هم این است که خانواده عروس، سنتی هستند و همین کار را برای رضا و دوستانش سخت میکند…
بازیگران فیلم صبحانه با زرافه ها
ترکیب جذاب و متفاوت بازیگران دومین فیلم سروش صحت باعث میشود صبحانه با زرافهها را به عنوان یکی از آثار پربازیگر کمدی بشناسیم؛ بهرام رادان (در نقش مجتبی) سالها بعد از بازی در کمدی خوش ساخت بی پولی ساخته حمید نعمتالله بار دیگر پا به دنیای طنز و کمدی گذاشته است و با یک رادان متفاوت روبرو هستیم.
حضور پژمان جمشیدی (در نقش رضا) بعد از تجربه بازی در جهان با من برقص نشان میدهد سروش صحت روی تواناییهای او در عرصه کمدی حساب ویژهای باز کرده است. حسابی که از سریال پژمان باز شده بود و حالا حالاها قصد پایان ندارد.
هوتن شکیبا (در نقش پویا) که بعد از درخشش در سریال لیسانسهها و فوق لیسانسهها در نقش حبیب تبدیل به یکی از ماندگارترین شخصیتهای تلویزیونی شد حالا باز هم با همکاری مجدد با سروش صحت تلاش میکند خاطرات خوش لیسانسهها را برای مخاطب زنده کند.
بیژن بنفشهخواه (در نقش شاهین) از کمدینهای قدیمی تلویزیون و سینما است که در سالهای اخیر با انتخابهای متفاوت حضور درخشانی در عرصه بازیگری داشته است. بازی در سریالهای مگه تموم عمر چند تا بهاره؟، دفتر یادداشت و نیسان آبی نشان میدهد او به مرز پختگی در عرصه بازیگری رسیده و حضورش در فیلم سروش صحت بعد از چندین تجربه مشترک همکاری یک اتفاق خوب است.
هادی حجازیفر (در نقش دوست شاهین) که پیش از این نیز در سریال زیرخاکی جلیل سامان نقش کمدی را تجربه کرده بود در صبحانه با زرافه ها در نقشی متفاوت یکی از آسهای صحت در این فیلم است. حتما دیالوگ او را تا مدتها به خاطر خواهید آورد: «شب دارکی شد»
مجید یوسفی (در نقش سعید) هم که همه ما بازی درخشان در سریال تموم عمر چندتا بهاره سروش صحت درخشید، در این فیلم نقش مهمی دارد و البته بالاخره گریم متفاوتی از او میبینیم!
عوامل فیلم سروش صحت
تهیه کننده این فیلم سیدمصطفی احمدی است که سابقه تهیه فیلم درخت گردو با محمدحسین مهدویان و تولید سریال و برنامههای مختلف با مهران مدیری از جمله دورهمی و سریال هیولا را در کارنامه دارد. ایمان صفایی همانند همه کارهای جدید سروش صحت، در کنار او نویسنده فیلمنامه بوده است.
دیگر عوامل فیلم صبحانه با زرافه ها از این قرارند؛ فیلمبردار: آرمان فیاض، موسیقی: مهیار علیزاده، تدوین: خشایار موحدیان و الهه ایزدی، گریم: عباس عباسی، مدیر تولید: مینا سنگسفیدی، صدا: امین میرشکاری و علیرضا علویان، طراح صحنه: امیرحسین حداد، لباس: شقایق منوچهری، جلوههای ویژه: کامیار شفیعپور، جلوههای میدانی: آرش آقابیک، دستیار کارگردان: حسن نوری، منشی صحنه: سارا عبداللهی و عکس: مریم تختکشیان.
نقد و بررسی فوری فیلم صبحانه با زرافه ها
این نقد و نوشتهها، نظر کوتاه و فوری منتقدان و نویسندگان سینمایی درباره نسخه جشنوارهای فیلم است؛ در ضمن، انتشار آنها -لزوما- به معنای تایید فیلیموشات نیست
علی نعیمی
اگر حمید نعمتالله با آرایش غلیظ، حسین مهکام با بی حسی موضعی و عبدالرضا کاهانی با اسب حیوان نجیبی است تلاشهایی برای ساخت کمدی در فضایی ابزورد و متفاوت کردند و تلاش کردند تا جهان ذهنی خود را در قالب یک داستان شسته رفته به مخاطب عرضه کنند باید گفت سروش صحت با صبحانه با زرافه ها نبوغی از خود نشان داد که پیشقراول تمامی فیلمسازانی است سعی کردند در این گونه سینمایی خودی نشان دهند.
صحت بعد از سالها مشق فیلمسازی در فضایی متفاوت و ساخت سریالهایی که جهان را از دریچه ذهن خودش میدید حالا در صبحانه با زرافهها در قلهای ایستاده است که میتوان با تک تک سکانسهایش خندید و فکر کرد و حتی گاهی گریست. اینطور است که صحت حتی مرگ را و پوچی زندگی را به راحتی به سخره میگیرد و حتی ابایی ندارد که در میانه فیلم شخصیت اصلی را به سمت مرگ ببرد و باز دوباره او را به دنیای امروزی خودش بکشاند.
صحبت درباره محتوا و جهانبینی فیلمساز بماند در زمان اکران فیلم. ولی عجالتا اگر به تماشای فیلم نشستید حتما منتظر غافلگیریهای زیادی در لحظات مختلف فیلم باشید. به خصوص سکانس رستوران و ایتالیایی حرف زدن شخصیتها که رسما مخاطب را آچمز میکند.
۳ نکته از فیلم:
- بازی خوب و دیدنی هادی حجازیفر
- حضور غافلگیرکننده بیژن بنفشهخواه
- مفهوم رفاقت و عشق به زندگی و زیستن
کمال پورکاوه
آخرین ساخته سروش صحت اتفاقی عجیب و قابل مطالعه در سینمای ایران محسوب میشود.اگر بسیاری از فیلمسازان درجه دو با ساخت کمدیهای دم دستی و آمیزهای از شوخیهای جنسی، پیام انتهایی آثارشان را همچون سرپوشی برای بکارگیری طنز پایینتنهای میدانستند، سروش صحت بدون هیچ رودربایستی تعارف را کنار گذاشته و با انبوهی از ارجاعات وکنایههای جنسی، یک تنه بار کل سینمای ایران را به دوش کشیده و در این بین قید پیام و نصیحت انتهایی را هم زده است.
به نظر میرسد مسیر غلط پوچگرایی در سینمای ایران که پیش از این با درامهای کسالتبار عبدالرضا کاهانی هوادارانی برای خود پیدا کرده بود، اینبار با چاشنی کمدی و طنزهای کف خیابانی میتواند دل بسیاری از اهالی سینما را برده تا صدای قهقههشان فضای کل سینمای رسانه را تحت تاثیر قرار دهد.
سروش صحت با تصویرسازی داستان چهار مرد الکیخوش و عیاش که مصرف مواد و مشروب و خانمبازی مهمترین دغدغه زندگی روزمره آنان را تشکیل میدهد، بدون هیچ چارچوب مشخصی آنقدر کاراکترهایش را از این سو به آن سو میبرد که فیلم به راحتی میتواند به اندازه سریال ۹۹ قسمتی هم ادامه یابد و به سرانجامی نرسد. اینجاست که مجالی به فیلمساز دست میدهد تا در میان انبوه متلکهای جنسیاش،کمی هم برای مخاطب کشته مرده حرفهای فلسفی، نطقهای مرعوب کننده از جنس جملات قصار اینستاگرامی بزند تا به این وسیله دل همه را به دست آورد. آخرین ساخته سروش صحت همانند یک بستهبندی شیک اما توخالی است که تنها به درد فریب تماشاگر میخورد.
۳ نکته از فیلم:
- بمباران تماشاگر با شوخیهای جنسی
- تلقی خامدستانه از کمدی ابزورد
- بازی ناهماهنگ بهرام رادان
محمد تقیزاده
فریبندهتربن فیلم جشنواره چهل و دوم فیلم فجر؛ فیلمی با ظاهر شیک و آراسته و خوش و آب رنگ که در باطن و کالبد تهی و فاقد اصالت و ویژگی است. فیلم به شدت از نام و آوازه سروش صحت نان میخورد در حالی که حتی اصالت فیلم جهان با من برقص را هم ندارد. به صرف استفاده از مواد، لحظات زیادی از فیلم و شخصیتها در هپروت میگذرد و جفنگیات کاراکترها به فضای پست مدرن تعبیر میشود. ابزوردیسم فیلم همانند تم اگزیستانسیالیستی آن اصالت ندارد و ور کلیشهها مانده.
انتخاب بازیگران بر مبنای رفاقت انجام شده نه شایستگی نقشها، حضور دائمی هوتن شکیبا، بیژن بنفشهخواه و پژمان جمشیدی در فیلمهای صحت نمونه کامل این رفیق بازی بیمعناست. صبحانه با زرافهها یک باحالبازی ۱۰۰ و چند دقیقهای از صحت و رفقایش است که قرار است در عین این جفنگیات درس زندگی و مفاهیم هستینگارانه هم بدهد. هم پست مدرن، هم سورئالیسم اصولی دارد و هر جفنگپراکنی را نمیتوان به این شبکهها نسبت داد.
۳ نکته از فیلم:
- فضای شیک و خوش آب و رنگ فیلم
- ادعای ابزوردیسم و تم اگزیستانسیالیستی
- انتخاب بازیگران نامرتبط و شخصیت پردازی ضعیف
احسان ناظم بکایی
دیدن فیلم سروش صحت احتیاج به پیشزمینه دارد. باید او و احوالاتش را دوست داشته باشید و به قلم و نگاهش نزدیک باشید. برای همین وقتی کسی از شما بپرسد: «صبحانه با زرافهها چطوره؟» میگویید: «اگه یه عمر چند بهاره و جهان با من برقص رو دوست دارید، با این کار هم حال میکنید و الا نه!» طبق همین قاعده، فیلم عموماً برای متولدان دهه 40 به قبل چندان ملموس نیست و حتی از دیدن آن ممکن است عصبانی شوند چنانچه بعد از اکران در برج میلاد، عدهای در سرمای شدید بیرون برج، داغ شده بودند اما اکثر روزنامهنگاران و منتقدان نسلهای جدید به واسطه قرابت قلمی و ذهنی به صحت، کارهایش را میپسندند.
او حتی در فاصلهگذاری شوخیها هم مثل نگارش متن، درست چیدمان کرده تا مخاطب به خنده افتاده که طبعاً شنیدن برایش سخت شده، شوخی بعدی را از دست ندهد. فاصلهگذاری درست شوخی برای جاافتادن و تاثیرگذاری آن یکی از فنون خاص زوج صحت و صفایی به شمار میرود. صبحانه با زرافهها یک هوتن شکیبا، پژمان جمشیدی و بیژن بنفشهخواه آشنا به فضای صحت، یک هادی حجازیفر روپا و یک بهرام رادان غریبه با فضا ولی تلاشگر را کنار هم چیده است. متن چنان قوی و موقعیتها چنان درست ترتیب داده شده که کسی حواسش به ترکیب ستارههای فراوان فیلم از یک سو و همین طور عدم حضور زنان از سوی دیگر در فیلم نیست.
سروش صحت از آن دست افرادی است که با وجود تلاش برخیها برای حذف کردنش، رویکرد عملگرایی شدیدی دارد و برعکس توقع بدخواهانش، خود را با پرکاری و تنوع کارهایش تحمیل میکند. رویکردی که برخاسته از خواندن و دیدن فراوانش است.
۳ نکته از فیلم:
- شوخیهای درست در سر جای خود
- بازی دادن مخاطب در درک و ادامه دادن شوخیها در ذهن خود او
- ورود رادان و حجازیفر به دنیای صحت
سعیده نیک اختر
تا اینجای جشنواره فیلم جدید صحت، صبحانه با زرافهها، بهترین فیلم جشنواره امسال است. فیلمی که برای مخاطب خاص دهه 50 و 60 ساخته شده و بعید میدانم سنین بالاتر و کمتر از آن، از فیلم خوشش بیاید. چه ایرادی دارد؟ مگر اینهمه فیلمهای اکشن و پر خشونت برای سنین کمتر از 15 سال ممنوع نیست؟ این هم به ژانر های قبلیتان اضافه کنید. سینما تضمین نداده که برای خوشایند همه ردههای سنی و همه اقشار فرهنگی فیلمی یکدست بسازد.
صحت پرکار و باهوش است. جوری فیلم میسازد و حرفش را میزندکه در همین 90 دقیقه اثرش را میگذارد. طوری که هنوز 24 ساعت از نمایش فیلم نگذشته جمله معروف فیلم تبدیل به کلام پر تکرار اغلب اهالی رسانه میشود: « مهندس به نظر شما وقتش نرسیده کمی به خودمون برسیم؟ بله. نظرم مثبته بریم برسیم. اگر من با شما نیام ناراحت میشید؟ بله، خیلیییییی» صحت اینقدر خوانده و نوشته که قلق هم نسلیهایش دستش آمده است. با جنس دیالوگها و تفکر خوابیده در مغز جوانان خوب آشناست. خوب بلد است چطور حرفهای هم نسلیهایش را در زبان نقشهایش بنشاند تا باورپذیر و ملموس باشد.
رفاقت در فیلم صحت حرف اول را میزند کما اینکه در جهان با من برقص هم شاهد همین امر بودیم. رفیق ها همه جا کنار همند در غم و شادی و اختلاف و افتراق. به هیچ وجه همدیگر را تنها نمیگذارند. حالا اینجا در صبحانه با زرافهها همه باهم تصمیم میگیرند برای فرار از شرایط موجود ناپسند به یک دنیای خیالی و توهم زا، دور از جو موجود به دنیای دیگری پناه ببرند و چند ساعتی بی خیال هرچه که میگذرد شوند. ابزارشان هم استنشاق است. شاید راه حل درستی نباشد اما بهرحال به این وسیله موفق میشوند با زرافهها ملاقات کنند.
۳ نکته از فیلم:
- تکیهکلامی که زود همهگیر شد
- آدمهای شریف هم نیاز به بیخیالی دارند
- رفیق همه جورش خوبه
حرف های بازیگران و کارگردان در جشن اکران فیلم رزافه ها
هادی حجازی فر، بازیگر
صبحانه با زرافهها یک تجربه متفاوتی برای من بود. البته من سابقه کار طنز در تئاتر آزاد داشتم در گذشته و این برای من خیلی جذاب است. اما این جنس از کمدی روشنفکری خیلی متفاوت است. کار با سروش صحت خیلی برای من جذاب بود. مدل و جنس طنز و نگاهی که جهان اطرافش دارد خیلی جذاب است و خیلی خوشحالم که در این تیم هستم. به نظرم صبحانه با زرافهها فیلمی است که تماشاگر دست خالی از سالن سینما بیرون نمیرود و ضمن اینکه هم خنده و لحظههای خوبی را تجربه میکند اما در کنار آن یک حال و هوایی هم تجربه میکند که متفاوتتر از دیگر آثار است. استقبال از فیلم در روز اول بسیار زیاد بود و از این بابت بسیار خرسندم.
مجید یوسفی، بازیگر
تجربه کار با آقای صحت و ایمان صفایی بی نظیر است. در آثارشان جهانی را خلق میکنند که من به شخصه عاشق آن دنیا هستم. در سریال مگه تموم عمر چند تا بهاره من انقدر لذت بردم از کار کردن با ایشان که آرزو میکردم دوباره این فرصت پیش بیاید و وقتی برای صبحانه با زرافهها از من خواستند در کنارشان باشند با وجود تیم درجه یک بازیگرانی که داشت خیلی کیف کردم و از تک تک آنها یاد گرفتم. امیدوارم که مخاطبان فیلم را دوست داشته باشند و از مردم میخواهم فیلم را در سینما ببینند و نظراتشان را در فضای مجازی با ما در میان بگذارند.
هوتن شکیبا، بازیگر
من همیشه عاشق کارهای آقای صحت هستم. 3 فصل لیسانسهها را با ایشان کار کردم و در یک سکانس سریال مگه تموم عمر چند تا بهاره هم در کنار ایشان بودم.و الان هم در فیلم صبحانه با زرافهها این فرصت را داشتم که باز هم در کنار ایشان کار کنم. کار کردن با ایشان یک کیف خاصی دارد که دوباره شامل حال ما شد. امیدوارم مردم این فیلم را دوست داشته باشند چون ما این فیلم را با عشق ساختیمهوتن شکیبا: من همیشه عاشق کارهای آقای صحت هستم. 3 فصل لیسانسهها را با ایشان کار کردم و در یک سکانس سریال مگه تموم عمر چند تا بهاره هم در کنار ایشان بودم.و الان هم در فیلم صبحانه با زرافهها این فرصت را داشتم که باز هم در کنار ایشان کار کنم. کار کردن با ایشان یک کیف خاصی دارد که دوباره شامل حال ما شد. امیدوارم مردم این فیلم را دوست داشته باشند چون ما این فیلم را با عشق ساختیم.
سروش صحت، نویسنده و کارگردان صبحانه با زرافه ها
من یکی از نویسندههای این فیلم هستم. فیلم را به اتفاق آقای ایمان صفایی با هم نوشتیم. تم اصلی فیلم درباره بخشش است. یک فیلم کمدی که مضمون اصلی آن درباره این است که میخواهد بگوید که جهان اگر آدمها همدیگر را ببخشند زندگی زیباتر ادامه پیدا میکند. و این داستان را در قالب کمدی ارائه کردیم. و بازیگرای بسیار خوبی به من افتخار دادند که در این فیلم حضور داشتند. آقای بهرام رادان، بیژن بنفشهخواه، هوتن شکیبا، هادی حجازیفر، پژمان جمشیدی و مجید یوسفی که با حضور آنها من واقعا دلگرم بودم و یک تیم حرفهای که حضور هر یک از این ستارهها برای هر فیلمی کافیه و واقعا کنار هم تیم خیلی خوبی شد. امیدوارم مردم این فیلم را ببینند و از فیلم خوششان بیاید و نظراتشان را بخوانم. خیلی دوست فیلم را بپسندند و حرف فیلم برایشان خوشایند باشد.
همه اطلاعات چهل و دومین جشنواره فیلم فجر ۱۴۰۲
حرفهای عوامل فیلم در نشست خبری جشنواره فیلم فجر
سروش صحت | کارگردان: من و ایمان صفایی سالهای سال است با هم کار میکنیم و تمام کارهایی که تاکنون انجام دادهایم، مبتنی بر علایق و سلایق ماست، یعنی هر چیزی که دوست داریم و به آن معتقد هستیم را برای نوشتن انتخاب میکنیم و در این خلال، کلی دوست پیدا میکنیم و عوامل هر فیلممان تشکیل میشود. جهان مدرن به اندازه کافی عجیب و غریب است و علیه خودش هجویهای هم هست. چیزی که من و ایمان مینویسیم، صرفاً جهانبینی ماست و ممکن است هجویه باشد یا نباشد، جز این هر چه بگویم دروغ گفتهام. من و ایمان دلمان میخواهد بتوانیم از بزرگان ادبیات جهان و ایران؛ چه کلاسیک و چه مدرن اقتباس کنیم. چندباری هم تلاش کردیم؛ اما اتفاق نیفتاده است. آرزوی ماست که بتوانیم روزی از این گنجینه ادبیات استفاده کنیم.
ما سه داستان در ذهنمان داشتیم. یکی از آنها قصه رفاقت چند آقا و دیگری رفاقت چند خانم بود. داستان سوم هم روایت دوستی چند خانم و آقا بود. نمیدانم بشود که دومی و سومی را ساخت یا خیر؛ اما امیدوارم شرایط مهیا شود. تم داستان «صبحانه با زرافهها» بخشش و ماجرای رفاقت چند آقا بود که در یک عروسی کلید میخورد. ابتدای این فیلم شبیه به فیلم «هنگاور» است؛ اما راستش را بخواهید زمانی که فیلمنامه را مینوشتیم اصلا به یاد آن فیلم نبودیم و بعدا متوجه آن شدیم. شباهت به آن فیلم وجود دارد؛ اما نیت ما شبیهسازی از «هنگاور» نبوده است. این فیلم برآمده از اعتقادات من است.
به نظرم، «صبحانه با زرافهها» در ترویج دوستی است. اگر ما در فیلم درباره مواد مخدر صحبت کردهایم، به معنای ترویج آن نیست؛ بلکه میخواستیم نشان دهیم که مشکلات از همان نشات میگیرد. میدانم که همیشه نمیتوانیم ببخشش داشته باشیم؛ اما اگر به آن دقت کنیم میبینیم که با بخشش زندگی بهتر میشود. شاید چون آدم پر اشتباهی هستم، میخواهم که بخشش هم ترویج پیدا کند. من فکر کردم در فیلمی که فقط با ۶ نفر پیش میرود، بهتر است از بازیگرانی استفاده شود که مخاطب از پیش، با آنها آشنا هستند.
من و ایمان صفایی کتاب حکمتهای تائو یا به نام فرزانگی را بسیار دوست داشتیم. علت این که در این فیلم، از این کتاب استفاده شده، علاقه ما به این کتاب و فرزانگی است. پایان این فیلم تلخ نیست؛ بلکه در کل پایان تلخ است.کدام پایانی را در زندگی سراغ دارید که شیرین باشد؟ با این وجود پایان «صبحانه با زرافهها» تلخ نیست.
مصطفی احمدی | تهیهکننده: آرزوی من بود که اسمم کنار اسم سروش صحت قرار بگیرد. واسطه آشنایی ما پژمان جمشیدی بود؛ من مدت زیادی نیست که در این حوزه فعالیت میکنم ولی همیشه دوست داشتم که با سروش صحت کار کنم.
پژمان جمشیدی | بازیگر: (تماس تلفنی) ما همواره مدیون اصحاب رسانه هستیم. از این که نتوانستم خدمت شما برسم، عذر میخواهم زیرا سر فیلمبرداری سریال «زیرخاکی» هستم. نخستین کار من با سروش صحت در سریال پژمان بود و ورودم را به هنر مدیون ایشان هستم. دست اصحاب رسانه را میبوسم که با این حقوق ناچیز تا این ساعت میایستند تا اخبار را پوشش دهند. از صمیم قلبم از همه اهالی رسانه ممنون هستم و مدیونتان هستم؛ چه زمانی که از من نقد کردهاید و چه زمانی که تعریف کردهاید.
مهیار علیزاده | آهنگساز: سروش صحت و کارهای قبلیاش را بسیار دوست داشتم. فضای آثارش با دیگر فیلم و سریالها متفاوت است. من هم دیر به این پروژه اضافه شدم و در زمان بسیار کم یعنی ۴ روز فرصت داشتم تا کارم را انجام دهم. امیدوارم تا حدودی توانسته باشم کارم را درست انجام دهم.
آرمان فیاض | مدیر فیلمبرداری: از زمانی که با سروش صحت کار کردم، دیگر کار کردن با دیگر کارگردانان دشوار شده است. او انسان بزرگی است و روح بزرگی دارد و باعث میشود تا نقاط تاریک درون ما روشن شود. من فقط راهی را رفتم که سروش صحت به من نشان میداد.
امیرحسین حداد | طراح صحنه: جمله معروفی داریم که هر لوکیشینی باید روح داشته باشد و باید بگویم که سروش صحت آموزگار خوبی برایم بوده است. همانقدر که کار کردن در پشتصحنه با او به ما خوش میگذرد، سخت هم هست، چراکه پیدا کردن فضای ذهنی او بسیار دشوار است.
پوستر و عکس های فیلم صبحانه با زرافه ها
طراحی نامواره فیلم صبحانه با زرافهها، ابراهیم حقیقی به عهده داشته و عرفان بهکار طراحی پوستر را انجام داده است.
واقعا فیلم ضعیفی بود. بر خلاف نظر برخی دوستان کمدی سیاه نبود اصلا ژانری نداشت. بازی ها ضعیف و پیرنگ درستی هم نداشت داستان. شاید سروش صحت یک چیزی در ذهن داشته اما ابدا روی پرده نیومده و ما قرار نیست چیری را قضاوت کنیم ک کارگردان می خواسته بلکه چیزی که هست. ریتم کند اتلاف وقت صحنه های هجو و …
کاربر گرامی (خزایی) متأسفانه منم این فیلم را دیدم و دیگه هر فیلمی که سروش صحت کارگردانی کنه نمیبینم حیف بهرام رادان و هوتن شکیبا و پژمان جمشیدی که در این فیلم بازی کردند بنفشه خواه تو هر آشغالی بازی میکنه اما این درسی شد که دیگه فیلم های سروش صحت نبینیم
فیلم پر از صحنه های استعمال مواد به شدت بی محتوا بیش از حد به دور از واقعیت . جنس مرد رو یک جنس هول و سخیف نشون دادن که جز شکم و جنس مخالف مغزشون کار نمیکنه . موسیقی متن به شدت ضعیف و داغون . فیلم بی محتوا بود و دور از واقعیت و متاسفانه برخلاف داشتن بازیگر های خیلی توانا فیلم نامه ضعیف و پایان باز که اصلا مناسب این فیلم نبود. اشتباه کردیم وقت گذاشتیم و این فیلم رو دیدیم
یک فیلم فوقالعاده عالی با بازیگران عالی
طنز به این شکل جذابه ممنون از اقای سروش صحت.
وقتی فیلم های طنز سینما به یک شکل کلیشه ای طنز اجرا میکنن یک طنز متفاوت نظرات منفی زیادی میگیره
اصلا پول و زمان تون برای این فیلم بی محتوا هدر ندهید
تعریف هنر و یه اثر هنری چیه؟ به نظر من، هنر و یا اثر هنری عبارتست از ارائه ای از مشاهدات هنرمند از یه تکه از زندگی از زاویه ای که از دید غیرهنرمند پنهان است. حال اینجا ما از طریق سینما این مشاهدات رو میبینیم، اگه این تعریف کلی درست باشه، فیلم صبحانه با زرافه ها، در ژانر خودش (کمدی سیاه)، در موقعیت و جایگاه خودش، یه اثر هنری کم نظیر هست، پس اگه میخوای درک درستی از این فیلم داشته باشی ناچار هستی ژرف نگاه کنی، وگرنه فیلم رو نمی فهمی و بهش برچسب منحرف بودن و ترویج مواد مخدر و هزار تا چیز دیگه میزنی. از دوستان هنر شناس عذرخواهی می کنم، و تاکید میکنم این مطلب رو برای اونهایی نوشتم که درک درستی از هنر و اثر هنری ندارن و به خودشون اجازه میدند خیلی راحت زحمات یه هنرمند و تیم کاربلدش رو زیر سوال ببرن. برای، سروش صحت، هنرمند درجه یک کشورمون، آرزوی تندرستی می کنم و منتظر تکرار هنرمندی هایش می مانم.
با سلام به تو که این مطلب رو میخونی،
تعریف هنر و یه اثر هنری چیه؟ به نظر من، هنر و یا اثر هنری عبارتست از ارائه ای از مشاهدات هنرمند از یه تکه از زندگی از زاویه ای که از دید غیرهنرمند پنهان است. حال اینجا ما از طریق سینما این مشاهدات رو میبینیم، اگه این تعریف کلی درست باشه، فیلم صبحانه با زرافه ها، در ژانر خودش (کمدی سیاه)، در موقعیت و جایگاه خودش، یه اثر هنری کم نظیر هست، پس اگه میخوای درک درستی از این فیلم داشته باشی ناچار هستی ژرف نگاه کنی، وگرنه فیلم رو نمی فهمی و بهش برچسب منحرف بودن و ترویج مواد مخدر و هزار تا چیز دیگه میزنی. از دوستان هنر شناس عذرخواهی می کنم، و تاکید میکنم این مطلب رو برای اونهایی نوشتم که درک درستی از هنر و اثر هنری ندارن و به خودشون اجازه میدند خیلی راحت زحمات یه هنرمند و تیم کاربلدش رو زیر سوال ببرن. برای، سروش صحت، هنرمند درجه یک کشورمون، آرزوی تندرستی می کنم و منتظر تکرار هنرمندی هایش می مانم.
پیشنهاد میکنم کسانی که نگاه حرفه ای و منطقی به سینما ،فیلم و جامعه امروز دارن فیلم رو ببینند چون متاسفانه اکثر ما ایرانیها فقط فیلم رو میبینیم ولی نقد و حرف نویسنده و کارگردان را نمیفهمیم و بلد نیستیم نقد کنیم .بنظرم فیلم خیلی خیلی قوی بود و صحنه های متفاوت و رخنه کننده به اعماق ذهن داشت و خنده هایی طولانی همراه با حفظ شخصیت (نه لودگی)از بیننده میکشید .حتما هر فیلمی نگاه میکنید دنبال نقدش هم برید تا فیلمتون کامل بشه.
مزخرف ترین فیلم تاریخ ایران بود
سلام .نظرات همه خوانده شد . شاید همه درست باشد ولی فیلم یا خیلی در خور فهم عزیزان با سواد اهل سینما بود که در اینصورت جنبه اختصاصی پیدا میکند یا اینکه جرات مطرح کردن حقایق زندگی را نداشت مثل پوچی حیات و… مثل کوتاهی عمر و… مثل نیامده ای ولی باید حتما بروی ونوبت توست و.. مضامینش شاید زیاد بود ولی گنگ بود انگار کارگردان و دست اندرکاران مهم ان مثل نویسندگان و دیگر عوامل اصلی و جهت دهنده به فیلم محدودیت در ارائه حقایق تحمیل شده فاجعه آمیز به جوانان دارند و میخواهد سریع رد شود اگر نفهمیدند مهم نیست .نمیگوید به نسل تاثیر گذاربرای فرار از پوچی چه کار کند .سربسته و گنگ و مات و متحیر حرف میزند انگار میترسد از بیان حقایق به این نسل و نمیتواند مسیری به انها بدهد . برای همین هم واقعا کمدی نبود درامی بود که گنگ و گیج کرد
ه تماشاگر را. ولی با این چهار تن با دید تماشاگر و شناختشان روی آنها همه منتظر طنز بودند تا درام تحمیل شده القا شده پوچ هپروت شادی بخش مواد به مردمی که سرانه مطالعه انها دو دقیقه در سال است . نمیدونم. واقعا چرا این فیلم را ساختند بدون اینکه توان وجرات مطرح کردن حرفشان را داشته باشند
باسلام وعرض ادب
به نظرم تهیه کننده و کارگران فیلم بدون محتوا را وقت و زمان صرف کردن و برای بیننده ای که وقت و زمان خود را جهت دیدن فیلم میکند باید چیزی از درد جامعه و فراگیری از تجربیاتی که در یک وقت یک الی دو ساعت به صحنه فیلم گذاشته میشود بهرهبرداری کند
که اینجانب هیچ گونه از این فیلم را نتوانستم برداشتی داشته باشم
امید است کارگردان محترم و بازیگران برای کاری که تهیه کننده برایشان میکنند ارزش کاری و سابقه خود را زیر سوال نبرند
با تشکر
سلام
چرا در تیزر تبلیغاتی محدویت سنی رو نگذاشته اید
وغالبا باخانواده وبچه های کوچک به سمت این اشتباه می روند؛من که باخانواده دوستم وپسر ۱۳ ساله ام به تماشا رفتیم واقعا پشیمان شدم؛واین در حالیست که من تجربه دیدن بیش از ۶هزار فیلم رو دارم وانگار در حال تماشای یک اثر کاملا فلسفی تخیلی هستید و متاسفم که تهیه کننده به دلیل بدست آوردن گیشه هوشمندانه مخاطب را فریب می دهد.
من با ديدن لحظه به لحظه فيلم كيف كردم ،فيلم در جاهايي به هيجان ميرسيد كه بيننده دوست داشت بدونه بعد چه اتفاقي ميافته . اين فيلم به نظرم يك تنه مشكل جوامع امروزي رو به تن كشيد،داستان يك ادم هاي امروزي كه با وجود ادعاهاشًن هيچ مسئوليتي درقبال هم ندارند و گاهي با هدف مشترك ابتذال باهم همنشين ميشن!ادم هايي كه هر موقع بهشون نياز داري اصلا براي دردهات ارزش قائل نيستن و فقط پي خوشي خودشون هستن !! و در كل هميشه ادم هايي كم پول و يا متعهد هستن كه زير پا له ميشن !
فيلم بشيار اموزنده بود و گوشه اي از رويكرد مردم امروزي به زندگي رو نشون ميداد.هر كاراكتر دنيايي از سخن و پيچيدگي بود .فقط در جايي به راحتي ميتونستي ببيني چقدر ادم ها قدرت “نه گويي” پاييني دارن كه به مرگ ميكشونتشون
یک فیلم خوب و خنده دار که بعد از فیلم حسابی شما رو وادار به فکر میکنه.من نمیفهمم فیلم خوب به عقیده دوستانی که میگن فیلم ارزش دیدن نداشت چیه؟!!!!!
به شعور مردم در این فیلم توهین شد و در شأن مردم نیست ۰خجالت آوره
مزخرف ترین و پوچ ترین محتوا
دقیقا مثل کارگردانش
اگه دختر یا پسر جوان دارید اصلا محتوای خوبی براشون نداره ..
شوخی و ترویج و الگو سازی از استفاده از مواد مخدر سیگار و عدم تعهد پذیری در جامعه فقط بخاطر فروش بلیط
بسیار عالی پر از نکته های ظریف درباره زندگی
یک فیلم بسیار شیک که به چشم مخاطب بسیار احترام می گذارد
کسانی که در مورد مواد مخدر صحبت میکنند انگار درک و بینش دقیق و با صداقتی نسبت به جامعه حال حاضر ندارند
جامعه امروز احتیاجی به سانسور ندارد بلکه احتیاج به طرح مسئله،جراحی و درمان دارد نیاز دارد درد را بیشتر حس کندتا بتواند خود را درمان کند
در این فیلم روی اوردن به اعتیاد را مساوی با پوچی و ومرگ نمایش می دهد و به هیچ عنوان تشویق نمیکند و تنها پشیمانی را نمایش می دهد این تلنگری است که مخاطب نیاز دارد در حین تماشا به دست اورد
خوشحالم که اکثریت نظر منفی به این فیلم داشتن . واقعاً انگار می خواست بگه مواد کشیدن خیلی هم حال و هوای خوبی داره و زندگی پوچ هست پس فکر حال کردن و هوای نفست باش . متاسفانه من با پسر نوجوانم رفته بودم
کپی ناقص و مسخرهای از فیلم هنگ اور
فیلم قشنگی بود، نشون داد که تو مملکت ما آدمای سطح بالاهم گرفتار اعتیاد میشن، مصرف مواد رو منفی نشون دادن، بچه های الان مغزشون پوک نیست ، فکر نکنم برداشت مثبت از مصرف مواد بکنن
آشغال و مزخرف بود حيف وقت
فیلم جالبی بود، دوستش داشتم. اما مشکلی که در فیلم بسیار آشکار است، تضعیف شخصیت زن است. در قسمتی از فیلم که مردان به سراغ میز خانمها میروند انگار که به سراغ میز غذا رفته اند!
متاسفانه چه در سینما ( شما بخونید: جامعه ) داخلی و چه خارجی، زن به عنوان کلا و ابزار جنسی دیده میشه و نه انسان عادی…
در یک جمله(فیلم کاملابی محتوا،ارزش دیدن ندارد)
امشب ديديم اين فيلم مزخرف رو😑😑
وقتي داشتيم خارج ميشديم اكثرا داشتن غر ميزدن كه چه فيلم بي سر تهي بود از اقاي صحت بعيد بود همچين فيلمي 😑 دم به دقيقه كوكايين استفاده ميكردن و شوخي هاي جنسي زيادي داشت😒
واقعا فیلم افتضاحی بود بیشتر گریه دار بود تا خنده دار . فقط منتظر بودم که تموم بشه سالن ترک کنم . حیف وقت که صرف این فیلم بشه . و بازیگران درجه یکی مثل آقای تنابنده و آقای نوید محمد زاده چرا باید درچنین فیلم سطح پایینی بازی کنند
فیلم بی محتوا و افتضاح بود و فقط مواد کشیدن رو یاد می داد
من با دختر ۱۸ سالم رفتم که یه فیلم خنده دار ببینم ولی یه فیلم دیدیم که توش یاد گرفتیم( مواد بکشیم انگار بهتر از وقت گذاشتن برای فیلم دیدنه) در کل انتخاب بازیگران افتضاح وفیلم بیمحتوا وهیچ نتیجه گیری نداشت جز اینکه قبح مواد کشیدن رو از بین برده بود
با سلام اصلا نگاه نکنید من دیدم پشیمونم میگه میشه ی فیلم آنقدر بی داستان دقیقا کجاش کمدی بود کلا دارن مواد میکشن هی میفته تو استخر
یک فیلم بی سروته.حیف وقت که روی این فیلم بزاری…
رفتیم بخندیم ولی
با یک داستان مسخرهاز مصرف مواد و مرگ و میر در فیلم با تعجب سینما رو ترک کردیم
لطفا اگر فیلمتون کمدی نیست در ساخت تیزر تبلیغاتی دقت کنید این فیلم کمدی نبود
نه سر داشت و نه ته
اجبارتون کردن فیلم بسازید؟
من باورم نمیشد چرا ی همچین فیلم داغونی باید ساخته بشه حتی عقیده بر این بود توهین یه شخصیتم شده
اگر سبک بدون داستان رو نمیپسندید واقعا این فیلم فاجعست و اصلا پیشنهاد نمیشه
فیلم جالبی نبود نتوانسته بود موضوعی که مدنظرش بوده را به مخاطب برسونه
ترکیب بازیگران خوب نبود
فیلم خوب ساخته و پرداخته نشده بود و ارزش دیدن ندارد
سلام. من منتقد نیستم اصلا نقد بلد نیستم بعنوان یک بیننده ی معمولی اینجا جند خطی می نویسم شاید کمکی کرده باشم ب کسی که تصمیم داره فیلم صبحانه با زرافه ها رو ببینه یا نه. من محل کارم جلفای اصفهان و هر شب که از محل کارم بر میگردم ی عده ای زیادی رو می بینم که همه شون به نحوی گم شده اند هیشکی نمی دونه دنبال چی منم یکیشون. گاهی فکر می کنم ی کروموزم تو بدنم کم داریم و همه ش دنبال اونیم . اوایل فکر می کردم موضوع بیکاری حل بشه همه چی پحل میشه. حالا می بینم این جماعت دنبال کار نیستن اصلا. نمی دونم چی شد ولی یهو دنیا عوض شد. از پیر و جوون همه درگیر مواد شدند تا خوشی فیک را هدیه بدن به بدنشون. الان مد داشتن داشتن ی سیگار میون لب های ماتیک زده ست. میون دستان پسران نوجوانی که هنوز بالای لبشون رنگی از سیاهی مو دیده نمیشه. الان مد رفتن به حالت اعماست. انگار مردم میگن حالا که دنیا به ما حال نمیده ما به دنیا حال میدیم. این فیلم شاید گفتگوهای دارکی داشت برای همه و لب تماشاگران رو به خنده باز می کرد برای من اما ناراحت کننده بود.وافعا چی شد که دکتر مهندس بیکار پولدار بی پول همه افتادن تو مرداب اعتیاد ،جی شد که خانما متاهل و مجرد شدن در و داف و اقایون شدن شکارچی. تو ی سکانس می بینیم دوستشون مرده همجنان اب از لب و لوجه هومن شکیبا و بیژن بنفشه حواه راه می افته وقتی دخترا زنگ می زنند. دکتر در کمال ارامش به فکر شکمش. جشم باز کردیم دیدیم زندگی مردم خلاصه شد تو سه تا کلمه سکس، اعتیاد، غذا.
این فیلم نیاز داره بارها دیده بشه و نقد بشه تا فهمیده بشه. در کل دوست عزیز اگه دلت می خواد ی ساعتی تو سینما بگذرونی و بعد پا شی بیای بیرون یکی بپرسه فیلم چطو بود بگی عالی یا افتضاح. این فیلم برای تو نیست
سلام
این فیلم آنقدر روی مصرف مواد مخدر زوم کرده بود که جزییات فلسفی کمتر به چشم میومد، اول باید کلیّت فیلم مخاطب رو جذب کنه و بعد جزئیات.
فیلم بسیار خسته کننده ای بود، برا بچه ها که کلا مناسب نیس. اصلا توقع نداشتم از بازیگرانش که چنین فیلم نامه رو قبول کنن و بازی کنن. اکثرا وسط فیلم بلند میشدن میرفتن
بسیارریتم کمد و بسیار منفی برای نسل جوان اصلابابچه هاتون نبیند. حال به هم زن ومرخرف ترین فیلمی که دیدم .خنده گرفتن با الکی خوش بودن وبی عقل بازی درآوردن برای چندتاباریگر دهن پرکن
با سلام فیلم امیدوار کننده هست و سواد فیلم بالاست فیلم زود پز زشت ترین فیلم سینما هست از پایتخت هم زشت تر
عالی عالی عالی
امضای آقای صحت پای فیلمه
کیف کردم همه چیز سرجاش
بازی بازیگرهام که دیگه نگم براتون فوق حرفه ای
ملال آور، به معنی واقعی کلمه مزخرف
بدون چارچوب
در هر کشوری این فیلم اکران بشه حتما محدودیت سنی براش قائل میشن
حیف از بازیگران خوب این فیلم بویژه رادان و حجازی فر که سابقشون ضایع شد با این فیلم
من که ندیدم شما هم نرید ببینید یادتون نره وا
آخيش
این نشآت از عدم خلاقیت در جناب صحت است
فیلمی ضعیف خیلی ضعیف در عرصه داستان سرایی چه برسه به فیلمنامه و بازی بد هادی حجازی فر بازیگر سپاه پاسداران نقش های و اداهای تکراری جمشیدی و هوتن شکیبا که مناسب این شغل نیست و اگر بخواهیم طبقه بندی کنیم جناب صحت متوسط رو به ضعیف است چون ایشون پرتلاشن اما متاسفانه چون فرد باهوشی نیستند قدرت خلاقیت که مهمترین ویژگی یک فیلمساز است بی بهره هستند
امشب این فیلم رو دیدم
خیلی وقت بود که به سینما نرفته بودم اما امشب با این فیلم آچمز شدم . طوری که تا آخرین لحظه تیتراژ پایانی هم روی صندلی های سینما نشسته بودم و آخرین نفری بودم که از سالن بیرون اومد.
اکثرا از فیلمهایی که پایانش به مرگ منجر میشه ناراحت میشم اما اونقدر این فیلم قوی و سرشار از زندگی و طنز بود که پایانش اصلا برام تلخ نبود و مفهوم زندگی رو برام شخم زد.
بی نظیر بود و تمام برداشتی که من از فیلم داشتم رو خانم سارا توی نظرات با چند بار ارسال و ویرایش عنوان کردن و به نظر من هم اگر افراد بی جنبه ای در مورد مصرف مواد مخدر هستین و یا فکر میکنید بچه هاتون ممکنه تحت تاثیر نکات منفی فیلم بشن و فقط ذهنشون برای دریافت نکات منفی آمادگی داره با خودتون به سینما نبرید اما این فیلم سرشار از نکات فلسفیه. چقدر قشنگ در باره حقِ مرگ و زندگی از ریزترین موجود زنده مثل همون عنکبوت تا همون دوستی که سرشار از آرزو و زندگیه(بهرام رادان) … و اشاره به اون ضرب المثل معروف؛ گفتا که «کرا کشتی تا کشته شدی زار تا باز که او را بکشد آنکه تو را کشت! و اینکه هیچ کار اشتباهی به پایان خوشی سرانجام نداره و دیدن چشم گاو توی اون سکانس توسط بهرام رادان که بعد از گفتن آرزوهاش نشون میده هم نماد پوچی و بی ارزشی زندگیه(چشمی به این زیبایی روی صورت یه حیوان چاقه که هیچکس بهش توجهی نداره یعنی دنیا کار خودشو میکنه و منتظر نمیشینه تا تو بدون تلاش به خواسته هات برسی) و هم نماد مرگیه که در شرف رسیدنه(کسی که به مرگ نزدیک شده درک شهودی بیشتری نسبت به اطرافش پیدا میکنه) و همچنین انتخاب نام صبحانه با زرافه ها برای فیلم که اگه بخواهیم سطحی بهش فکر کنیم برخواسته از توهمات مصرف کوکائینه و نماد پردازانه بهش نگاه کنیم زرافه همون گاوی بوده که طی سالها تلاش و ارتزاق از بالاترین شاخه های درختان گردنش بلندتر از بقیه شده و حالا در سری توی سرها شناخته میشه، و اینکه نظریه دیگه ای هست که میگه زرافه ها چون بسیار ریز بین هستن و علاقه زیادی به جفتگیری با ماده ها دارن برای جلب توجه بیشتر گردن کشی کردن و به مرور گردنشون دراز شده.(توجه زیادی نشون دادن شخصیت های اصلی فیلم به جنس مخالفشون) و یه نکته جالب دیگه اینکه زرافه ها همیشه به طور گروهی زندگی میکنن که متشکل از ۵ تا ۱۲ نفره (همون پنج مرد اصلی فیلمنامه) و بسیار نکات خاص و دیدنی دیگه که اگه باز به فیلم فکر کنم کلی مغز خودم و بقیه رو قلقلک میدم. واقعا هوش سرشار و نمادپردازی سروش صحت توی این اثر حیرت آوره … فیلم رو حتما ببینید و کیف کنید.
من عذرخواهی میکنم از همه دوستانی که ناراحت شدند
ما لذت بردیم خیلی ممنون آقای صحت .
به امید موفقیت روز افزون شما
یکی از مزخرفترین فیلمایی بود که تا حالا دیدم شاید به تنهایی مزخرفترین باشه آدم پولش و تو جوب بریزه بهتره
اسم طنز روش نزارید خواهشا مردم و مسخره نکنید
یه فیلم کاملا بی معنی ، بی ربط به عنوان فیلم، و مزخرف در ساخت و واقعا جای تاسف داره این فیلم مجوز پخش میگیره….فکر کنم سروش صحت مخاطب را مثل همان گاو در فیلم تصور کرده است….
سلام
افتضاح خیلی افتضاح بود رفتیم سینما پولمونو ریختیم سطل اشغال واقعا حیف پول که صرف چنین فیلم هایی میشه
سروش صحت چند ساله کلا فیلم های مزخرف میسازه اون از مگه تموم عمر چند تا بهاره این هم از این فیلم مزخرف
بنظرم وقت و پولتونو هدر دادید کل عوامل فیلم
فیلمی خاص که کاملا در ذهن و یاد مینشیند ، نکته جالب برایم استفاده از سکانسهای پینک فلویدی بود ،مثل سکانسهایی که از پله های یک ساختمان قدیمی در جایی مثل یک کارخانه متروکه بالا میرفتند ، فیلم دیوار از آلن پارکر، یا دری که در سکانس آخر در ناکجاآباد باز میشد … ،
بدون شباهت و کلیشه به هیچ فیلمی نه در دیالوگ و نه در تصویر برداری و نه در سوژه،
یک کمدی درام بادامی!،
شیرین و البته گاهی تلخ سیانوری