بهترین سوپرمن سینما کدام است؟

ترتیب بهترین سوپرمن های تاریخ سینما از بدترین به بهترین فیلم تنظیم شده است

کارنامه کوئنتین تارانتینو؛ از بدترین تا بهترین فیلم

سوپرمن Superman نخستین‌بار در شماره اول مجموعه Action Comics در سال ۱۹۳۸ ظاهر شد و خیلی زود خود را به عنوان یکی از شناخته‌شده‌ترین ابرقهرمان‌های فرهنگ عامه معرفی کرد. مرد پولادین که با مفاهیمی چون حقیقت، عدالت و فردایی بهتر پیوند خورده است، به نیکی انسان‌ها باور دارد و در پی آن است که از آن‌ها محافظت کند و الهام بخش‌شان باشد.

سفر سینمایی سوپرمن اما با سریال‌های کرک آلن در سال ۱۹۴۸ آغاز شد. از آن زمان، این مشهورترین ابرقهرمان جهان در فیلم‌های لایو اکشن متعدد و همچنین انیمیشن‌ها و سریال‌های تلویزیونی زیادی حضور پیدا کرده است. برخی از فیلم‌های سوپرمن نماینده بهترین‌های ژانر ابرقهرمانی شدند و برخی هم بدترین‌های آن. البته این گزاره را درباره فیلم‌های بتمن نیز می‌توان به کار برد.

سوپرمن جیمز گان پس از پایان یافتن DCEU، به منزله ورود به دوران تازه‌ای در جهان دی‌سی محسوب می‌شود. این نسخه جدید از سوپرمن فرصتی داد تا نگاهی بیاندازیم به اقتباس‌های لایو اکشن پیشین این شخصیت.

فیلم سوپرمن و مردان کورموش | ۱۹۵۱ | Superman and the Mole Men

• کارگردان: لی شولم
• بازیگران: جرج ریوز، جف کوری، جی. فارل مک‌ دانلد و استنلی اندروز

رتبه پایین این فیلم، هرگز به معنای کم ارزش شمردن بازی جرج ریوز در شش فصل سریال ماجراهای سوپرمن نیست. در واقع، سوپرمن و مردان کورموش بیش‌تر شبیه اپیزود پایلوت تلویزیونی بود و علت قرار گرفتن آن در این فهرست، بخاطر اکران سینمایی‌اش است. سوپرمن در ایجا با مردان کورموش عنوان فیلم نمی‌جنگد، بلکه از آن‌ها در برابر مردم شهر دفاع می‌کند. مردمی که ترس‌شان از این موجودات بی‌گناه، به خشونتی کور تبدیل شده است. اگرچه ریوز بازی خوبی ارائه می‌دهد، اما این فیلم سیاه و سفید با مدتی کم‌تر از یک ساعت، واقعا با دیگر فیلم‌های سوپرمن قابل مقایسه نیست. با این حال، فیلم به هدف خود می‌رسد؛ آوردن قهرمان ریوز به قاب تلویزیون.

فیلم سوپرمن ۴: در جستجوی صلح | ۱۹۸۷ | Superman IV: The Quest for Peace

• کارگردان: سیدنی جی. فیوری
• بازیگران: کریستوفر ریو، جین هکمن، جکی کوپر و مارک مک‌کلور

زمانی‌که در جستجوی صلح روی پرده سینماها آمد، این فرانچایز دیگر نه ایده‌ای داشت، نه بودجه‌ای و – با توجه به نتیجه نهایی آن – نه ذره‌ای اعتبار. اگرچه علت اصلی ساخت سوپرمن ۴، علاقه کریستوفر ریو برای رساندن پیامی ضد هسته‌ای بود، اما این پیام زیر جلوه‌های ویژه ارزان قیمت، تصاویر آرشیوی و یکی از مضحک‌ترین شرورهای تاریخ کتاب‌های مصور، دفن شد؛ مرد اتمی که با موهای بلند خود انگار از جلد یک آلبوم هوی متال بیرون آمده بود (با بازی مارک پیلو در اولین و البته آخرین نقش سینمایی‌اش!).

فیلم سوپرمن ۳ | ۱۹۸۳ | Superman III

• کارگردان: ریچارد لستر
• بازیگران: کریستوفر ریو، ریچارد پریور، جکی کوپر، مارک مک‌کلور و انت اوتول

بعد از استقبال خوب مخاطبان از قسمت قبلی، استودیو برای کارگردانی سوپرمن ۳ دوباره سراغ ریچارد لستر رفت. با این حال، تلاش دوم لستر، بسیاری از طرفداران این فرانچایز را ناامید کرد. داستان درباره یک سرمایه‌دار است که از کارهای سوپرمن به ستوه می‌آید و تصمیم می‌گیرد با استخدام یک برنامه‌نویس کامپیوتر او را شکست دهد. اگرچه سوپرمن ۳ در مجموع فیلم خوبی به شمار نمی‌رود، اما به مراتب از قسمت چهارم و نهایی آن، اثر بهتری است. فیلم لحظات سرگرم‌کننده‌ای دارد، ولی لحن بیش از حد شوخ آن، جلوه قهرمانانه خاص دو فیلم اول را کمرنگ می‌کند.

فیلم بازگشت سوپرمن | ۲۰۰۶ | Superman Returns

• کارگردان: برایان سینگر
• بازیگران: براندون روث، کیت باسورث، کوین اسپیسی و جیمز مارسدن

گاهی ارادت یک کارگردان به منبع اصلی، به جای آنکه نعمتی باشد، به نفرین تبدیل می‌شود. سوپرمن ریچارد دانر یکی از فیلم‌های محبوب زندگی برایان سینگر بود. اما هنگامی که با بازگشت سوپرمن فرصت ساخت یکی از دنباله‌های این فرانچایز نصیبش شد، فیلمی تقریبا خشک و بی‌روح خلق کرد که بیش از آنکه اثری مستقل باشد، ادای دینی کم‌فروغ به جهان سوپرمن دانر بود. داستان بازگشت سوپرمن، در ادامه اتفاق‌های فیلم دوم این فرانچایز رخ می‌دهد. فیلم سینگر به شکل عجیبی کم‌رمق و بی‌هیجان است و براندون روث آنقدر در تقلید از کریستوفر ریو غرق می‌شود که جایی برای بازی خلاقانه خودش باقی نمی‌گذارد.

فیلم بتمن در برابر سوپرمن: طلوع عدالت | ۲۰۱۶ | Batman v Superman: Dawn of Justice

• کارگردان: زک اسنایدر
• بازیگران: بن افلک، هنری کویل، ایمی آدامز، جسی آیزنبرگ و داین لین

چه کسی می‌تواند در برابر وسوسه تماشای نبرد چهره‌های بزرگی مانند گودزیلا و کینگ کونگ، کاپیتان آمریکا و مرد آهنی، مقاومت کند. در واقع،‌ همین موضوع علت هیاهوی تاریخی پیرامون بتمن در برابر سوپرمن شد. سال‌ها پس از نبرد سوپرمن با زاد، شهر متروپلیس همچنان سایه تهدید او را بر سر خود می‌بیند. در این میان، بتمن که معتقد است سوپرمن جهان را به نابودی می‌کشاند، ماموریتی را برای شکست این ابرقهرمان رقیب خود آغاز می‌کند. همین خلاصه نشان می‌دهد که این دنباله دست به چه ریسک بزرگی زده است. این دنباله که انگار از سوپرمن نفرت دارد، از هر دو تصویری به یک اندازه ناخوشایند ارائه می‌دهد. فیلمی که شاید یک سقوط کامل نباشد و حتی در لحظاتی امیدوارکننده به نظر برسد، اما در نهایت هرگز تبدیل به تجربه‌ای رضایت‌بخش نمی‌شود.

فیلم مرد پولادین | ۲۰۱۳ | Man of Steel

• کارگردان: زک اسنایدر
• بازیگران: هنری کویل، ایمی آدامز، مایکل شنون، کوین کاستنر و داین لین

بررسی جنبه‌های کم‌تر شناخته شده سوپرمن، حداقل روی کاغذ ایده بدی نیست. آخرین پسر کریپتون، اغلب با احساس انزوا و تنهایی دست و پنجه نرم می‌کند. موضوعی که در سریال اسمالویل نیز به خوبی مورد بررسی قرار گرفت. اما یک سوپرمن تاریک و افسرده آن چیزی نیست که مخاطبان از او انتظار دارند. البته نباید تلاش مرد پولادین را برای نمایش جنبه‌ای متفاوت از این ابرقهرمان نادیده گرفت. علاوه بر این، فیلم سال ۲۰۱۳هنری کویل را با اجرایی عالی در نقش سوپرمن معرفی کرد و همچنین بازی‌های قدرتمندی از ایمی آدامز در نقش لوئیس لین و داین لین در نقش مارتا کنت، ارائه داد. فیلم اسنایدر با واکنش‌های دوگانه‌ای از جانب مخاطبان همراه شد، اما با این حال از اغلب دنباله‌های قبلی، فیلم بهتری بود.

فیلم سوپرمن | ۲۰۲۵ | Superman

• کارگردان: جیمز گان
• بازیگران: دیوید کورنسوت، ریچل بروزناهان، نیکلاس هولت، ادی گاتگی و آنتونی کریگن

یک فیلم مفرح و سرحال پر از دیالوگ‌های احساسی درباره امید و قدرت انسانیت، که از مرد پولادین شخصیتی خوش قلب و ساده دل می‌سازد. هیچ ایرادی به داستانی با این حال و هوا از سوپرمن وارد نیست، اما این دلیلی برای چشم‌پوشی از ضعف‌های فیلم نمی‌شود: ریتم نامنسجم، داستانی شلوغ و آشفته با شخصیت‌های زیاد، شوخی‌هایی که گاهی جواب می‌دهند و گاهی نه، میزان پایین هیجان و خطر، و البته شخصیت شروری که هرگز به اندازه کافی تهدیدآمیز نیست.

فیلم سوپرمن 2025؛ معرفی و نقد و آنچه باید بدانید

با این حال، فیلم گان جنبه‌های دوست داشتنی کمی ندارد. گاهی به نظر می‌رسد که فیلمساز با اسباب‌بازی‌های محبوب دوران کودکی خود بازی می‌کند و از این کار حسابی لذت می‌برد. همچنین گان واقعا گروه بازیگران خوب و مناسبی را برای بازی در نقش شخصیت‌های کلاسیک این داستان جمع کرده است که در راس همه آن‌ها یک دیوید کورنسوث جذاب در نقش سوپرمن قرار دارد. اگرچه سوپرمن به عنوان اولین فیلم دنیای سینمایی جدید دی‌سی، آن موفقیت بزرگ مورد انتظار طرفداران را به دست نمی‌آورد، اما شروعی کاملا قانع‌کننده است و نوید یک دنباله واقعا باشکوه را می‌دهد.

فیلم سوپرمن ۲ | ۱۹۸۰ | Superman II

• کارگردان: ریچارد لستر
• بازیگران: جین هکمن، کریستوفر ریو، ند بیتی، جکی کوپر و سارا داگلاس

بحث و جدل‌های پرشور طرفداران درباره اینکه کدام نسخه سوپرمن ۲ بهتر است – نسخه‌ای که ریچارد لستر بعد از اختلافات دانر با تهیه‌کنندگان به پایان رساند یا نسخه‌ای که دانر در سال ۲۰۰۶ عرضه کرد -، همچنان ادامه دارد. البته هر دو نسخه، روایت‌هایی جذاب و متفاوت از یک داستان یکسان هستند. داستان حماسی کلارک کنت که باید بین زندگی خوب و خوش کنار لوئیس لین و انجام وظیفه‌اش برای نجات جهان به عنوان سوپرمن، یکی را انتخاب کند. نسخه لستر لحن بامزه‌تر و سرخوشانه‌تری دارد، در حالی‌که نسخه دانر جدی‌تر و منسجم‌تر است. در نهایت، هر دو نسخه با تکیه بر ویژگی‌های خاص خود موفق عمل می‌کنند و نکات قوت مشترک زیادی با یک‌دیگر دارند.

فیلم سوپرمن | ۱۹۷۸ | Superman

• کارگردان: ریچارد دانر
• بازیگران: کریستوفر ریو، مارلون براندو، جین هکمن و بیل بـِیلی

سوپرمن ریچارد دانر، نه تنها بهترین فیلم این فرانچایز، بلکه یکی از بهترین فیلم‌های ابرقهرمانی تاریخ سینما است. فیلمی که در همه جنبه‌ها کم‌نقص است و هنوز می‌تواند این باور را در ذهن مخاطبان  به وجود آورد که یک انسان نیز می‌تواند پرواز کند. پیش از آنکه کریستوفر ریو، بازیگر ناشناخته سریال‌های تلویزیونی، ردای سوپرمن را به تن کند، نام بازیگران برجسته زیادی مانند رابرت ردفورد، پل نیومن، برت رینولدز و جیمز کان، برای بازی در این نقش مطرح شده بود. اما ریو نه تنها برجسته‌ترین نقش کارنامه بازیگری خود را به دست آورد، بلکه تبدیل به بهترین بازیگری شد که تا به امروز لباس سوپرمن را پوشیده است.

کارگردانی استادانه دانر با فیلمنامه‌ای که با هدایت نویسنده افسانه‌ای، ماریو پوزو، به نگارش درآمد، به ژانری که اغلب سطحی و بی‌مایه تلقی می‌شد، شکوهی افسانه‌ای بخشید. این فیلم با بودجه ۵۵ میلیون دلاری – که در آن زمان گران‌ترین فیلم تاریخ هالیوود محسوب می‌شد -، بیش از ۳۰۰ میلیون دلار فروش داشت (معادل تقریبی ۱.۲۵ میلیارد دلار امروز)، کریستوفر ریو را به یک نماد فرهنگی تبدیل کرد و دروازه‌های ژانر ابرقهرمانی معاصر را گشود.