معرفی و نقد فیلم زن و بچه
پریناز ایزدیار، پیمان معادی، حسن پورشیرازی و... ستارههای فیلم Woman and Child هستند
سعید روستایی، کارگردان صاحبسبک سینمای اجتماعی ایران، پس از آثار موفقی چون «ابد و یک روز»، «متری شیش و نیم» و «برادران لیلا»، حالا با فیلم تازهاش «زن و بچه» به سینماهای کشور بازگشته است. این فیلم که از اول مرداد ۱۴۰۴ به نمایش عمومی درمیآید، درامی تلخ و نفسگیر درباره زنانی است که زیر بار ساختارهای فرسوده اجتماعی، ناخواسته به نقطه انفجار میرسند.
بهترین فیلم های اجتماعی سینمای ایران
خلاصه داستان فیلم زن و بچه
فیلم زن و بچه woman and child داستان مهناز است، زنی ۴۵ ساله، پرستار، بیوه و مادر دو فرزند، که سالهاست در نبود همسر، بار زندگی را بهتنهایی به دوش میکشد. او که در آستانه آغاز رابطهای تازه با مردی به نام حمید است، ناگهان با بحرانی خانوادگی مواجه میشود: پسر نوجوانش، علیار، از مدرسه اخراج میشود. این اتفاق آغازگر زنجیرهای از تراژدیهاست که مهناز را در وضعیتی از بنبست، خشم و بیپناهی قرار میدهد؛ جایی که مرز میان انتقام و عدالت گم میشود و زن، به ناچار، به تصمیمهایی تن میدهد که آیندهاش را نابود میکند.

فهرست بازیگران و عوامل فیلم زن و بچه
در فیلم «زن و بچه»، ترکیبی از بازیگران مطرح و استعدادهای تازه به چشم میخورند. پریناز ایزدیار بار دیگر با سعید روستایی همکاری کرده و یکی از برجستهترین نقشهای کارنامهاش را ایفا کرده است. پیمان معادی نیز در یکی از نقشهای کلیدی فیلم ظاهر شده است؛ همکاریای که پس از «برادران لیلا»، «متری شیش و نیم» و «ابد و یک روز»، بار دیگر این دو سینماگر را کنار هم قرار داده است.
- پریناز ایزدیار در نقش مهناز
- پیمان معادی در نقش حمید
- حسن پورشیرازی
- فرشته صدرعرفایی
- سها نیاستی
- سحر گلدوست
سایر بازیگران: آرشیدا درستکار، جواد پورحیدری، منصور نصیری، مازیار سیدین، سینان محبی (در اولین نقشآفرینی سینمایی)، روژین شمس
- تهیهکننده: سید جمال ساداتیان
- نویسنده و کارگردان: سعید روستایی
- تدوین: بهرام دهقانی

درباره سعید روستایی کارگردان
سعید روستایی، کارگردانی که از نخستین فیلمش ابد و یک روز با نگاهی اجتماعی، صادقانه و انتقادی به جامعه ایرانی توجه همگان را جلب کرد، حالا با چهارمین فیلم بلندش، «زن و بچه»، بار دیگر بر محور دغدغههای همیشگیاش ایستاده است: نابرابری اجتماعی، فروپاشی نهاد خانواده، و سرنوشتهای تلخ زنانه در ساختاری مردسالار.
او پس از «متری شیش و نیم» و «برادران لیلا»، که هر دو در ابعاد مختلفی به مسائل عدالت، فساد و تبعیض پرداختند، اکنون در «زن و بچه» زاویه دوربینش را بر زنی تنها متمرکز کرده است؛ زنی که نه قهرمان است، نه قربانی صرف، بلکه انسانی زخمخورده، پیچیده و خاکستری.

نظرات و نقدهای منتقدان درباره فیلم زن و بچه
اکران جهانی فیلم در جشنواره کن با استقبال مخاطبان روبهرو شد و بیش از ۱۰ دقیقه ایستاده تشویق شد، اما واکنش منتقدان یکدست نبود:
ایندیوایر: پریناز ایزدیار یکی از شانسهای اصلی کسب جایزه بهترین بازیگر زن است. او با گریهها، فریادها و نگاههای ساکت، زنی را تصویر میکند که زیر بار فشار، متوقف نمیشود.
گاردین: با امتیاز ۲ از ۵، فیلم را درامی آشفته دانسته که بیشتر شبیه یک سریال تلویزیونی است، اما بازی ایزدیار را نقطه قوت آن معرفی کرده است.
ددلاین: چشمان درشت ایزدیار، مرکز ثقل فیلماند. او با نگاهش، بیعدالتی را بدون کلام فریاد میزند.
ورایتی: فیلم نه در شخصیتپردازی موفق است و نه در منطق روانشناختی داستان؛ فاصله مخاطب با مهناز حفظ نمیشود.

رپ (The Wrap): فیلمی افسردهکننده که مخاطب را در درد و اضطراب غرق میکند؛ روایتی تلخ و بدون امید، اما تأثیرگذار.
تایماوت: با امتیاز ۴ ستاره، «زن و بچه» را فیلمی تکاندهنده، پرتنش و تأثیرگذار خوانده است.
اسکرین دیلی: میانگین امتیاز منتقدان: ۱.۹ از ۴
حاشیههای فیلم زن و بچه
فیلم «زن و بچه» با وجود واکنشهای متفاوت، توجه بسیاری را در کن به خود جلب کرد:
- تشویق ایستاده ۱۰ دقیقهای در پایان اولین نمایش
- اشاره برخی منتقدان به شباهتهای ساختاری فیلم با سریالهای تلویزیونی
- انتقادهایی درباره اغراق در نمایش خشونت خانگی
- سکوت برخی رسانهها درباره همکاری مجدد معادی و روستایی
- استقبال پخشکننده فرانسوی Goodfellas، که پیشتر در پروژههای مطرح کن حضور داشته است

مراحل ساخت فیلم
- شهریور ۱۴۰۳: سعید روستایی در اینستاگرام از نگارش فیلمنامه خبر داد.
- آذر ۱۴۰۳: مجوز ساخت صادر شد.
- دی ۱۴۰۳: فیلمبرداری آغاز شد؛ اعلام رسمی حضور ایزدیار، معادی و نیاستی.
- اسفند ۱۴۰۳: پایان فیلمبرداری اعلام شد.
- فروردین ۱۴۰۴: تدوین فیلم توسط بهرام دهقانی آغاز شد.
- اردیبهشت ۱۴۰۴: فیلم در بخش مسابقه اصلی جشنواره کن پذیرفته شد.
- ۲۲ مه ۲۰۲۵: اولین نمایش جهانی در فرانسه
- ۱ مرداد ۱۴۰۴: اکران عمومی در ایران توسط «خانه فیلم»

تصویری زنانه از خشونت و بیپناهی
زن و بچه ادامه مسیری است که سعید روستایی در آثار پیشینش ترسیم کرده؛ مسیری که با نگاه دقیق، انسانمحور و عمیق، به تحلیل ساختارهای فروپاشیده اجتماعی میپردازد. این فیلم، اثری بیرحم اما انسانی است؛ تصویری از زنی که نه تنها با دشمنان بیرونی، بلکه با خود و تصمیماتش درگیر است.
با وجود تمام نقدها، نمیتوان انکار کرد که «زن و بچه» فیلمی است تأثیرگذار، و بار دیگر نشان میدهد که سینمای ایران، در روایت رنجهای واقعی و بیصدا، هنوز حرفهای تازهای برای جهان دارد.
عکس ها و پوستر فیلم زن و بچه









آقا بالاخره نمیخواین اینو اکران انلاین کنین؟؟؟؟بابا سال تموم شد
بالاخره اینا واقعیت جامعه کنونی ما هستش و بنظرم سانسور کردن راهش نیست
سلام فیلیموشات لطفا فیلم زن و بچه رو اکران آنلاین کنید🙏
الان این فیلم چرا منتشر نمیشه؟؟؟اکرانش که تموم شده
چون تصمیم اکران آنلاینش با تهیهکننده است.
سلام خدمت هم وطنای غزیزم
واقعا دوستان بتون توصیه میکنم اصلن این فیلمارو نبینید
این یعنی چی ک توی همه ی فیلما سیگار کشیدنو دارن عادی میکنن؟؟
جز اینکه رو مخ بیننده بره هیچ کار دیگه نمیکنه
نمیدونم چرا مغز اینا اینقد کثیف و عقب افتادس
الان بجای اینکه جامعه ی ما ب سمت سلامت و ورزش و علم بره داره کاملا برعکس عمل میکنه
دوستان لطفا خواهش میکنم سمت فیلمایی برید با تاثیر مثبت و یه زتدگی شاد و خوب
یه فیلمایی ساختن که کسایی اینطور زندگی میکنن ک آدمای انگشت شماری هستند
ولی خب متعسفانههههه متعسفانههه دارن همه چیو برای مردم عادی میکنن
مراقب خودتون باشید دوستان
من.اول.باره.نددم.این.فالیمو.
بنظرم اونقدرها هم که از بازی ایزدیار صحبت میشه و تعریف میشه واقعی نیست و اغراق آمیزه یه بازی معمولی از ایزدیار که متاسفانه این نوع بازی باقی کارنامش رو تحت تاثیر قرار میده
اما فیلم بنظرم از زمان مرگ پسر نوجوان دیگ کارش تموم بود و ادامه ش یک مسیر اشتباه تا جایی که کارگردان و نویسندش هیچ ایده ای برای پایانش نداشتن
فیلم برای من باز نمیشه یعنی باز میشه فقط یه صفحه سیاه رنگ تااخر هستش ترو خدا بگید چیکار کنم
سیاه نمایی و القای افسردگی و نا امیدی
فیلم قشنگی بود کلی اشک ریختم اما بنظرم فیلمنامه به شدت ضعیف و هندی بود ولی بازی خوب بازیگران بخصوص پریناز ایزد یار کم کاری فیلمنامه رو جمع کرد این فیلم یه فیلم فراموش نشدنیه.برای منی ک بارها در میان زنانی ک میشناسم این اتفاقات رخ داده متاسفانه سیاه نمایی نیست!
اینقدر فیلنامه بی در و پیکر و شلخته و شلوغ و بی منطق بود که حتی معلوم بود آخراش به سختی خود نویسنده جمعش کرد.
همه ی کارهای سعید ردستایی همینطوره پر از فساد و کثیفی و سیاه و خشک و سرد.واقعا ایران همش همینه پس چرا نمیری تو بهشت لندن یا فرانسه زندگی کنی که از بوی تعفن نمیشه تو خیابوناش راه رفت. یه سر بیا اینجا تورنتو داداش تا ببینی کجا سیاه و کثیفه. این فیلما را فقط باید برای اینجا ساخت برای ونکوور و تورنتو و …