معرفی و نقد فیلم زن و بچه
پریناز ایزدیار، پیمان معادی، حسن پورشیرازی و... ستارههای فیلم Woman and Child هستند
سعید روستایی، کارگردان صاحبسبک سینمای اجتماعی ایران، پس از آثار موفقی چون «ابد و یک روز»، «متری شیش و نیم» و «برادران لیلا»، حالا با فیلم تازهاش «زن و بچه» به سینماهای کشور بازگشته است. این فیلم که از اول مرداد ۱۴۰۴ به نمایش عمومی درمیآید، درامی تلخ و نفسگیر درباره زنانی است که زیر بار ساختارهای فرسوده اجتماعی، ناخواسته به نقطه انفجار میرسند.
بهترین فیلم های اجتماعی سینمای ایران
خلاصه داستان فیلم زن و بچه
فیلم زن و بچه woman and child داستان مهناز است، زنی ۴۵ ساله، پرستار، بیوه و مادر دو فرزند، که سالهاست در نبود همسر، بار زندگی را بهتنهایی به دوش میکشد. او که در آستانه آغاز رابطهای تازه با مردی به نام حمید است، ناگهان با بحرانی خانوادگی مواجه میشود: پسر نوجوانش، علیار، از مدرسه اخراج میشود. این اتفاق آغازگر زنجیرهای از تراژدیهاست که مهناز را در وضعیتی از بنبست، خشم و بیپناهی قرار میدهد؛ جایی که مرز میان انتقام و عدالت گم میشود و زن، به ناچار، به تصمیمهایی تن میدهد که آیندهاش را نابود میکند.
فهرست بازیگران و عوامل فیلم زن و بچه
در فیلم «زن و بچه»، ترکیبی از بازیگران مطرح و استعدادهای تازه به چشم میخورند. پریناز ایزدیار بار دیگر با سعید روستایی همکاری کرده و یکی از برجستهترین نقشهای کارنامهاش را ایفا کرده است. پیمان معادی نیز در یکی از نقشهای کلیدی فیلم ظاهر شده است؛ همکاریای که پس از «برادران لیلا»، «متری شیش و نیم» و «ابد و یک روز»، بار دیگر این دو سینماگر را کنار هم قرار داده است.
- پریناز ایزدیار در نقش مهناز
- پیمان معادی در نقش حمید
- حسن پورشیرازی
- فرشته صدرعرفایی
- سها نیاستی
- سحر گلدوست
سایر بازیگران: آرشیدا درستکار، جواد پورحیدری، منصور نصیری، مازیار سیدین، سینان محبی (در اولین نقشآفرینی سینمایی)، روژین شمس
- تهیهکننده: سید جمال ساداتیان
- نویسنده و کارگردان: سعید روستایی
- تدوین: بهرام دهقانی
درباره سعید روستایی کارگردان
سعید روستایی، کارگردانی که از نخستین فیلمش ابد و یک روز با نگاهی اجتماعی، صادقانه و انتقادی به جامعه ایرانی توجه همگان را جلب کرد، حالا با چهارمین فیلم بلندش، «زن و بچه»، بار دیگر بر محور دغدغههای همیشگیاش ایستاده است: نابرابری اجتماعی، فروپاشی نهاد خانواده، و سرنوشتهای تلخ زنانه در ساختاری مردسالار.
او پس از «متری شیش و نیم» و «برادران لیلا»، که هر دو در ابعاد مختلفی به مسائل عدالت، فساد و تبعیض پرداختند، اکنون در «زن و بچه» زاویه دوربینش را بر زنی تنها متمرکز کرده است؛ زنی که نه قهرمان است، نه قربانی صرف، بلکه انسانی زخمخورده، پیچیده و خاکستری.
نظرات و نقدهای منتقدان درباره فیلم زن و بچه
اکران جهانی فیلم در جشنواره کن با استقبال مخاطبان روبهرو شد و بیش از ۱۰ دقیقه ایستاده تشویق شد، اما واکنش منتقدان یکدست نبود:
ایندیوایر: پریناز ایزدیار یکی از شانسهای اصلی کسب جایزه بهترین بازیگر زن است. او با گریهها، فریادها و نگاههای ساکت، زنی را تصویر میکند که زیر بار فشار، متوقف نمیشود.
گاردین: با امتیاز ۲ از ۵، فیلم را درامی آشفته دانسته که بیشتر شبیه یک سریال تلویزیونی است، اما بازی ایزدیار را نقطه قوت آن معرفی کرده است.
ددلاین: چشمان درشت ایزدیار، مرکز ثقل فیلماند. او با نگاهش، بیعدالتی را بدون کلام فریاد میزند.
ورایتی: فیلم نه در شخصیتپردازی موفق است و نه در منطق روانشناختی داستان؛ فاصله مخاطب با مهناز حفظ نمیشود.
رپ (The Wrap): فیلمی افسردهکننده که مخاطب را در درد و اضطراب غرق میکند؛ روایتی تلخ و بدون امید، اما تأثیرگذار.
تایماوت: با امتیاز ۴ ستاره، «زن و بچه» را فیلمی تکاندهنده، پرتنش و تأثیرگذار خوانده است.
اسکرین دیلی: میانگین امتیاز منتقدان: ۱.۹ از ۴
حاشیههای فیلم زن و بچه
فیلم «زن و بچه» با وجود واکنشهای متفاوت، توجه بسیاری را در کن به خود جلب کرد:
- تشویق ایستاده ۱۰ دقیقهای در پایان اولین نمایش
- اشاره برخی منتقدان به شباهتهای ساختاری فیلم با سریالهای تلویزیونی
- انتقادهایی درباره اغراق در نمایش خشونت خانگی
- سکوت برخی رسانهها درباره همکاری مجدد معادی و روستایی
- استقبال پخشکننده فرانسوی Goodfellas، که پیشتر در پروژههای مطرح کن حضور داشته است
مراحل ساخت فیلم
- شهریور ۱۴۰۳: سعید روستایی در اینستاگرام از نگارش فیلمنامه خبر داد.
- آذر ۱۴۰۳: مجوز ساخت صادر شد.
- دی ۱۴۰۳: فیلمبرداری آغاز شد؛ اعلام رسمی حضور ایزدیار، معادی و نیاستی.
- اسفند ۱۴۰۳: پایان فیلمبرداری اعلام شد.
- فروردین ۱۴۰۴: تدوین فیلم توسط بهرام دهقانی آغاز شد.
- اردیبهشت ۱۴۰۴: فیلم در بخش مسابقه اصلی جشنواره کن پذیرفته شد.
- ۲۲ مه ۲۰۲۵: اولین نمایش جهانی در فرانسه
- ۱ مرداد ۱۴۰۴: اکران عمومی در ایران توسط «خانه فیلم»
تصویری زنانه از خشونت و بیپناهی
زن و بچه ادامه مسیری است که سعید روستایی در آثار پیشینش ترسیم کرده؛ مسیری که با نگاه دقیق، انسانمحور و عمیق، به تحلیل ساختارهای فروپاشیده اجتماعی میپردازد. این فیلم، اثری بیرحم اما انسانی است؛ تصویری از زنی که نه تنها با دشمنان بیرونی، بلکه با خود و تصمیماتش درگیر است.
با وجود تمام نقدها، نمیتوان انکار کرد که «زن و بچه» فیلمی است تأثیرگذار، و بار دیگر نشان میدهد که سینمای ایران، در روایت رنجهای واقعی و بیصدا، هنوز حرفهای تازهای برای جهان دارد.
عکس ها و پوستر فیلم زن و بچه
همه ی کارهای سعید ردستایی همینطوره پر از فساد و کثیفی و سیاه و خشک و سرد.واقعا ایران همش همینه پس چرا نمیری تو بهشت لندن یا فرانسه زندگی کنی که از بوی تعفن نمیشه تو خیابوناش راه رفت. یه سر بیا اینجا تورنتو داداش تا ببینی کجا سیاه و کثیفه. این فیلما را فقط باید برای اینجا ساخت برای ونکوور و تورنتو و …
دراین فیلم به نقد از ضعف تربیت و آموزش والدین در دو نسل اخیر و مصائبی که در پی خواهد داشت می پردازد.
سلام اين فيلم به خوبي واقعيت تلخ زندگي زنان رو با بازي بينظير پريناز عزيز به تصور كشيده بود و فضاي پر از اشكال مدارس متاسفانه و عدم درك دوران نوجواني
زياد باور كردي نبود تصميم خواهرشون در اون شرايط براي ازدواج
و خيانت به خواهر خودش
و سرعت رخ دادن اتفاقات در فيلم زياد بود
به طور كلي فيلم درام و تابو شكني بود براي مطرح كردن درد هاي اجتماعي
آقای سعید روستایی این فیلم شما حتی ارزش کامنت گذاشتن ندارد. حیف وقت مخاطب که با این فیلم باعث شدید دیگه هرگز پا به سینما نگذارم. داستان فیلم رو از کدوم فیلم ترکیه ای برداشته بودید؟؟! چه پیامی داشت فیلم شما؟؟؟!!!!!
آقای سعید روستایی این فیلم شما حتی ارزش کامنت گذاشتن ندارد. حیف وقت مخاطب که با این فیلم باعث شدید دیگه هرگز پا به سینما نگذارم. داستان فیلم رو از کدوم فیلم ترکیه ای برداشته بودید؟؟! چه پیامی داشت فیلم شما؟؟؟!!!!!
بین چهار فیلمی که از آقای روستایی دیدم بدون تردید ضعیف ترینش بود.بیشتر اشکال هم مربوط به فیلمنامه آن و تناقض هایش بود.کاش دوستان هنرمند وقتی سناریو رو نوشتند بدهند آن را دو تا آدم فیلم دیده و منطقی هم بخوانند.نوجوانی با آن همه آمادگی بدنی و شرارت و بی پروایی چطور ممکن است نتواند حریف کمربند پدر بزرگ پیر یا حتی خود او شود؟زنی ۴۵ساله با داشتن پسری«غیرتی» تنها برای روز خواستگاری بچه هایش را پنهان می کند!زن تحصیلکرده و پرستار با سابقه همینقدر سطحی است؟او تمام ناهنجاری های فرزندش را به دوران بلوغ او نسبت می دهد و هیچ اشکالی در آن نمی بیند!در این فیلم ظاهراً بی شوهری غوغا می کند و دو خواهر برای ازدواج با یک راننده آمبولانس به همه چیز پشت پا می زنند و نقش مادرشان را که دیگر نگویم.واقعا به این زنان نباید مردان حکومت کنند؟ اگر بخواهم ادامه دهم شاید حداقل ده صفحه راجع به تناقضات واضح فیلمنامه با پیامی که در نظر دارد مخابره کند بتوانم بنویسم.ولی فقط مشت نمونه خروار را ذکر کردم.
فیلم خوبی نبود. اصلا. روضه رفته بودیم ثوابش بیشتر بود. دیگه بدبختی و شرارتی نبود که در این فیلم نباشد
فیلم پیر پسر بهتره یا فیلم زن و بچه؟
فیلم را دیدم در مقایسه با فیلم پیر پسر که خشونت محض و نا امیدی بود خیلی جذابتر و قوی تر بود.آنجا که ناطم مدرسه از حضور در دادگاه انصراف میدهد و محل را ترک میکند نقطه عطف حقیقت گرایی فیلم بودکه یک آدم معمولی (مثل همه آدمهای فیلم)را به اوج انسانی خود میرساند .دست مریزاد به کارکردان و هنرپیشه های عالی و ارروی توفیق براشون دارم
با تفاوت های اندکی زندگی من در این فیلم ترسیمم شده بود. برام عجیبه
خشونت در صدای فیلم بسیار زیاد بود،نمیدانم صدا گذاری نا خداسته بود یا کارگردان قصد خاصی داشت. صدای خشن حاکم بود و گوش خراش بستن دربها،صدای ماشبنها، ومدرسه که بیشتر نشانی از کانونهای اصلاح وتربیت بود تاثیر این صداها چه چیزی را القا میکرد،رابطه اش نفهمیدم
بازیگرای فیلم خیلی خوب بازی کردند ولی فیلمنامه قوی نبود.
درسته که مشکلات جامعه رو نشون میداد ولی خیلی اغراق امیز بود.
به نظرم هدف اصلز فقط جلب مخاطب و تحریک احساست اون بود. مثل اینکه خواسته بود همه بدبختی هارو یه جا توی فیلم جمع کنه. درسته مخاطب ممکن بود اشک بریزه احساساتی بشا و جذب فیلم بشه.
ولی وقتی از در سینما میره بیرون پر از خشم و نفرت و بی اعتمادی نسبت با محیط اطرافش میشه.
فایده این حس جیه؟
اگه هدف بولد کردن مشکلات جامعه برای چاره سازیه که همه این مشکلات رو میدونن .
جامعه ما نیاز به آرامس وشادی محبت و اعتمادسازی داره
نه نفرت پراکنی و ایجاد حس بی اعتمادی
اونچه مسوولین باید بد ونن را خودشون خوب میدونن باید بخوان که اصلاحش کنن
درضمن اون جمله ای که در مورد سیگار کشیدن اون مادر گفته شد به نظرگ میتونه به تبلبغ بد برای سیگارکشیدن خانمها باشه
ازطرفی توی این فیلم در مورد اقدامات غیر اخلاقی و خلاف در محیطهای درمانی اغراق شده بود و باعث ترویج بی اعتمادی به پزشک و پرستار و … شد
ترویج این حسهای منفی نفرت و بیاعتمادی بین اقشار مختلف جامعه هیچ نتیجه ای جز بالارفتن استرس احساسات منفی و نگاه خصماهنه مردم به همدیگه و ترویج خشونتمردم نداره
به نظر میاد این مدل فیلمها تنها هدف جذب مخاطبا
حالا به هر قیمتی حتی آسیب به روح و روان هموک مخاطب
بازی خانوم ایزدیارفوووق العاده بودفیلمی غم انگیزاماواقعی که روایت بسیاری اززنان بی سرپناه این مملکت نشان میدهد برای یکبارارزش دیدن دارد
افتضاح.۲۰ دقیقه آخر ندیدم.نتونستم تحمل کنم.از سالن اومدم بیرون
سلام وجدانا فیلم های خوبی میسازد. من که عاشق فیلمهای اقای روستایی هستم. ابد ویک روز.برادران لیلا وحالا زن وبچه.
دو
دمتگرم که خوب هستی
فیلمنامه و کارگردانی و داستان فیلم فوق العاده عالی بود و منو بعد از سالها دوری از فیلمهای بی محتوای سینما به رضایت کامل رساند و از تمام لحظات فیلم 150 دقیقه ای لذت بردم و حق میدم به کسانیکه 10دقیقه پیوسته تشویق کردن …
فیلم از برخی جهت ها خوب بود، اما به طور کلی فیلمنامه قوی نداشت. من بخاطر سابقه موفق کارگردان در فیلم های ابد و یک روز و متری شیش و نیم این فیلم را دیدم ولی در حد انتطار نبود.
فیلم از برخی جهات خوب بود، اما به طور کلی فیلمنامه قوی نداشت. من بخاطر سابقه موفق کارگردان در فیلم های ابد و یک روز و متری شیش و نیم این فیلم را دیدم ولی در حد انتطار نبود.
فیلم آینهای بود رو به جامعهمون، اتفاقات داخلش برام عجیب نبود، دیده بودمشون و سازندگان فیلم بدرستی و به تلخی اون آینه رو به روی دیدگان ما گرفتند، منتقد غیرایرانی درکی از بلایی که بورس، قوانین دستگاه قضا، ایدئولوژی بر سر جامعه ایران آورده نداره، حتی از نسل زد، سرپرست خانوار بودن، مرد زدگی، زن زدگی و تغییرات سریع فرهنگی در ایران خبری نداره!
هممون با یکی از شخصیتهای فیلم هم ذات پنداری کردیم و از ظن خویش شدیم علاقمند یا منتقد فیلم! این یعنی بیشتر شئون فیلم در جای درستی بوده!
عالی بود. کاملا نشان دهنده دغدغه های اجتماع ما بود. حتما ببینید.
من امروز فیلم را تماشا کردم ، به نظرم فیلمی بود که دغدغه های آدمی را بیام میکرد که از کوچک و بزرگ نزدیکترین و دورترین آدم ها داشت عذاب میکشید و به خاطر ضعف قانون دستش به هیچ جا بند نبود ،تمام کاراکترها خاکستری بودند و توی جامعه بی قانون بر اساس ذهنیات خودشون داشتند عمل میکردند. و در پایان انگار خدا تو نگاه اون دختر میگه که دورت بگردم آروم باش .
اصلا فیلمی نبود که سطح توقعی که از سعید روستایی داشتیم رو برآورده کنه ، اغراق در سیاهنمایی بدبختیهایی که یک زن بیوه در جامعه تحمل میکنه و کش دادن بیش از حد تصاویر و وقایع که در سطح یه فیلم آماتوره از ایشون مورد انتظار نیست. در کل اصلا بنظرم خوب نبود
بسیار فیلم مزخرفی بود اصلا پیشنهاد نمیکنم از اواسط فیلم همش دلم میخواست بزنم بیرون. فیلم بسیار آبکی و چرتی بود . از سعید روستایی واقعا همچین فیلمی بعدی بود
با درود ، از ابد و یک روز تا زن و بچه …. سعید جان روستایی به واقع همون فیلمساز دغدغه مند با جهان شخصی به خصوص خودش به طریف ترین لایه های اجتماعی و خانوادگی دامن میزنه و سینمایی تعریف میکنه و اونایی که تجربه های مشابه دارن عمیق تر درک میکنن و تمام فیلم های سعید جان روستایی از ابد و یک روز تا زن و بچه هر کدوم به مسیله ی اساسی اشاره و اون رو به چالش میکشونه.
من کارهای قبلی سعید روستایی رو اکثرا دوست داشتم ولی به جرات میگم که این فیلم افتضاح محض بود، خرده روایتهای متعدد و ول فیلم رو اگه کنار بذاریم، ته تهش میرسیم به تعریفی سطحی از اندیشه و روان زن ایرانی، اون هم نه یه زن بیسواد و ساده، یک زن تحصیلکرده امروزی! که توی اجتماعه و ریاضی بلده، درسی که نیاز به هوش و متطق داره اما در مواجهه با جنس مخالف به شدت احمق و فاقد منطق و منفعل میشه! من شخصا به عنوان یک زن از این تعریف تحقیرآمیزی که از زن شده بود حالم به خورد… بحث من اصلا سیاهنمایی نیست که بعضی از مخاطبان بهش اصرار دارن، چرا که سیاهی و ظلم هست ، ما زن مظلوم بسیار داریم، اما زن مظلوم با زن بیمنطق منفعل فرق داره، لطفا الگوسازی اشتباه نکنیم…
باسپاس
خطاب به افرادی که اعتقاد دارند فیلم دارای صحنات بی محتوا برای ادامه داشتن بر روی پرده هست: از چه خبر دارید؟ سعید روستایی با تکنیک ایجاد خاطره ما را جزوی از زندگی ۵ نفره ی این خانواده کرد. از علیاری برایمان خاطره ساخت تا با مرگش سوگواری کنیم. از حمید عشق به حمید گفت تا با خیانتش بسوزیم و از بی کفایتی پدربزرگی گفت که با ادعای حضانت تنها کودک باقی مانده ی مهناز خشمگین شویم… این کار بدون وارد کردن ما در زندگی مهناز ممکن نبود، سعید روستایی ما را از دل سینما بیرون کشید و وارد زندگی مهناز کرد. این چیزی هست که باید ۱۰ دقیقه پس از فیلم برای آن دست زد.
فیلم زیبایی بود و البته درام. زن تنهای ایرانی که حتی تیغ انتقاد یکی از کسانی که اینجا نظرشان را نوشته اند، متوجه اوست!
مدرسه توان تربیتی ندارد بجز اخراج و تنبیه!
پدرشوهر قانونا سرپرستی نوه ها را می تواند بگیرد علی رغم مخالفت مادر بچه ها!
چنین فیلم هایی شاید باعثبشن قانون بهتر بشه و مربیان مدارس هم بدونن عواقب تصمیمات اونا می تونه خیلی بد باشه.
فیلمی تکان دهنده و بسیارغم انگیز با صحنه های کم نظیر . لحظاتی از فیلم را حتی با تلاش هم نمیتوان فراموش کرد. نگاه پریناز ایزدیار و بازیهای حیرت انگیزش فراموش نشدنیست. به کسانی که مایل به حس عمقی مشکلات اجتماعی نیستند و بیش از حد تاثیر پذیر هستند پیشنهاد میکنم فیلم را نبینند. به نظر من پیام اصلی فیلم عدم پذیرش مسئولیت در قبال وظایف قطعی مادریست که خود را دانا میداند و در بازخوردهای نامطلوب، قطعا دیگران را مقصر میپندارد. از وضعیت روحی فرزند خود بی اطلاع است اما برای درس او سختگیر است. خواهر و مادرش نمیتوانند راجع به مشکلات با او روراست صحبت کنند. برای مراسم خواستگاری فرزندانش را مخفی میکند و در این راه به هر کسی رو میزند. تمام اشکالات فرزند را ناشی از ضعف مدرسه میداند. قانون را در هر حال اشتباه میبیند. در تمام این موارد ممکن است علت بیرونی دارای اشکالاتی باشد اما فیلم راجع به خود مادر و رفتار و عکس العملهای و تصمیمات اشتباه او بحث میکند. این مادر هیچگاه مسئولیت اشتباهات خود را نپذیرفت. حتی در قبال ورود به بورس و از دست دادن دارایی زندگی قبلی. مشکلات بیرونی همیشه هست اما انچه مسیر را مشخص میکند تصمیم درست ماست
فیلمی تکان دهنده و بسیارغم انگیز با صحنه های کم نظیر . به کسانی که مایل به حس عمقی مشکلات اجتماعی نیستند و بیش از حد تاثیر پذیر هستند پیشنهاد میکنم فیلم را نبینند. به نظر من پیام اصلی فیلم عدم پذیرش مسئولیت در قبال وظایف قطعی مادریست که خود را دانا میداند و در بازخوردهای نامطلوب، قطعا دیگران را مقصر میپندارد. از وضعیت روحی فرزند خود بی اطلاع است اما برای درس او سختگیر است. خواهر و مادرش نمیتوانند راجع به مشکلات با او روراست صحبت کنند. برای مراسم خواستگاری فرزندانش را مخفی میکند و در این راه به هر کسی رو میزند. تمام اشکالات فرزند را ناشی از ضعف مدرسه میداند. قانون را در هر حال اشتباه میبیند. در تمام این موارد ممکن است علت بیرونی دارای اشکالاتی باشد اما فیلم راجع به خود مادر و رفتار و عکس العملهای و تصمیمات اشتباه او بحث میکند. این مادر هیچگاه مسئولیت اشتباهات خود را نپذیرفت. حتی در قبال ورود به بورس و از دست دادن دارایی زندگی قبلی. مشکلات بیرونی همیشه هست اما انچه مسیر را مشخص میکند تصمیم درست ماست
وقتی درام اونقدر پر بار نباشه، فیلمساز ،به ناچار ،با گنجوندن سکانسهایی بی اهمیت، پیکر بیجان فیلم رو تا ساعت دوم به زمین میکشه و مخاطب رو خسته میکنه
فیلم در میانه راه به پایان رسید و در ادامه تنها روی پرده جاری بود و نه در ذهن مخاطب
خسته کننده و ملال اور
به امید دیدن آثاری ارزشمند در فرم و محتوی، در آینده
به نظر من فیلم خیلی واقعی و ملموس بود. امثال مهناز در جامعه ما فراوان دیده میشن. زنهایی که تک و تنها باید با کوهی از مشکلات دست و پنجه نرم کنن. آفرین به سعید روستایی که انقدر دقیق مسائل روز جامعه رو به تصویر میکشن.
یعنی تو سینما فقط به سعید روستایی فحش میدادم.به این نتیجه رسیده بودم وقتی دیده مردم از نمایش بدبختی خوششون میاد کلی نشسته فکر کرده ببینه چه بدبختیایی میشه سر ی زن اورد همه رو با تیکه هایی از فیلمای قبلیش مخلوط کرده و با کلی خالی بندی و بی منطقی و سیاه نمایی عمدی سوار هم کرده و دو ساعت و نیم تمام!!!! به خورد من بدبختی داد که رفتم مثلا ی فیلم خوب ببینم. جاهایی یاد متری شیش و نیم و ابد و یک روز میفتادی جاهایی یاد تابستان داغ و جاهایی یاد فیلمای فرهادی.رسما به شعورم توهین شد.مثلا شما باورتون میشه ی پیرپسر۵۰ ساله که عاشق همکار زنش شده و میدونه دو تا بچه داره بعد روز خواستگاری با یک ثانیه چشم تو چشم شدن با خواهر مجرد ۲۵ ساله طرف نظرش عوض شه.بعدم بلافاصله بعد عقد حاملش کنه….واقعا احساس کردم فیلم مهد کودکی میبینم🤢😡
فیلم خوبی بود، دو هفته پیش پیر پسر رو دیدم و دیروز هم زن و بچه، نظرات کاربران خارجی رو هم خواندم و به نظرم کلا فیلم خوبی بود، از ابعاد های قانونی اشتباه تا مرد سالاری در جهان، میشه گفت که تقریبا در تمام جهان مرد سالاری هنوز هم وجود داره اما تبلیغات رسانه ای مردم را گول میزنه، بازی ایزدیار و پیر شیرازی هم به خودی خود عالی بود و روند تدریجی و موشکافی عمیق این فیلم عالی بود و این فیلم نامه جا داشت تا سا ساعت هم برده بشه ولی با سبک نمایش همخوانی نداشت، برعکس پیر پسر که اتفاقات با سرعت معمولی میرفت این فیلم وقایع را با سرعت کم دنبال می کنه، به نظرم اغراق در بد جلوه دادن جامعه ایرانی اشتباه هست چون نه تنها در ایران بلکه در کل جهان این اتفاقات می افته و باید اصلاح بشه و این فیلم نمی شه گفت جامعه ایرانی رو بد نشدن میده، در کل فیلم خوبی بود
با دیدن این فیلمها باعث میشید دوباره به ساختن چنین فیلمهای مزخرفی بپردازن .
این جماعت جایزه چی در برابر چهره واقعی و دغدغه اصلی جامعه ایران شدیدا خودشون رو به غفلت زده ن. تمام زیر و بم فیلم سازی شون بر مبنای به رخ کشیدن افراد و خانواده های یکی از یکی سطح پایین تر در فضایی که اصلا خودشون یک ثانیه شو هم زندگی نکردن می گذره، چرا؟ واضحه…! چون حکایت سبک فیلمسازی و حضورشون در جشنواره های صد در صد سیاسی جهانی، خیلی شبیه اون جوکه که: داریوش و ابی رو گرفته بودن و می بردن، طرف اومد وسطشون ایستاد و گفت «ما سه تا رو کجا می برین؟»
فیلم بسیار بی مفهوم و سطح پایین بود . از آقای روستایی و پیمان معادی خیلی خیلی بعید هست که همچنین فیلم سطحی و بی کیفتی رو تولید کنند . تو سانسی که فیلم رو دیدم هر آن منتظر بودم که فیلم تموم بشه و بلند شم و از سالن خارج بشم . جالبه که به محض اتمام فیلم سالن به سرعت خالی شد و همه از فیلم ناراضی بودن .
دوستان نظر بدهند بریم سینما ببینیم یا منتظر اکران آنلاین بشیم؟
من بسیار از این فیلم خوشم اومد نمیدونم چرا بعضیا با بقیه آثار آقای روستایی مقایسه میکنند اگر قرار باشه کارگردان همش در یک سبک و سیاق و یک روال جلوبره که کارهاش همش تکراری میشه و جذابیتش رواز دست میده من بسیار لذت برده …بعضیا میگن آشفتگی فیلمنامه اما من میگم اتفاقا این آشفتگی در پرداختن به مشکلات خانم ایزدیار به عنوان یک زن دقیقا میخواست آشفتگییکزن رو در جامعه ایران در مسائل ومشکلاتش نشون بده اینکه همه جا حقش پشت سره مردانه و حتی وقتی قراره نجات پیدا کنه بازم به دست یک مرد نجات پیدا میکنه که همون ناظم مدرسه باشه!!!!!
ضمن اینکه برام جالب بود هرکیفیلمرودیده از هر سکانسی یه برداشتی داشته …این یعنی فیلمنامه با پرداخت چند پهلو به یک موضوع خواسته برداشت های آدم های مختلف رو بگیره ….مثلا به نظر من خیلی جالب و پنهانی به این موضوع پرداخته بود که مردانی هستند زنان رو تهدید کنند و وادارشون کنم به خیلی چیزایی که قلبا دوست ندارن …مشخصات دارم به خواهر مهناز اشاره میکنم …ولی برای اینکه اسپویل نشه پیشنهاد میکنم به ریز ترین اتفاقی فیلمدقت کنید
من که واقعا لذت بردم تنها ایرادی که میتونم بگیرم اینکه گذر زمان به درستی نمایش داده نمیشد توی این فیلم
فیلمهای به غیر از متری شش و نیم با وجود انتقاد بسیار افتضاح و سیاهن
حالا تو دم تکونی بده برای اربابان غربیت تا بهت جایزه بدن و فکر کن موفق شدی،تا ببینی خدا برای تمام کردن حجت و نشان دادن حقیقت میتونه توی مدتی کوتاه تمام پولهایی که اسراف کردی برای بد جلوه دادن جامعه ایران،به باد میره،مثل جا به جایی کسایی که توی فتنه اسرائیلی مهسا امینی از حکومت اسلامی فاصله گرفته بودند،توی حمله اسرائیل خیلیا فهمیدن تازه جریان چیه،بچرخ تا ببینی کی قدرتش بیشتره،فعلا جولان بده،بعدا باید تقاص پس بدی
داغون و افتضاح
ترکیبی از فیلمفارسی، سریال های ترکی و بالیوود
کل فیلم بسط سکانس بازجویی پریناز ایزدیار توسط پیمان معادی در متری شیش و نیم هست با همون دیالوگ ها، با این تفاوت که اینبار جای بازجو و متهم عوض میشه
فیلمی با ریتم کند و فیلمنامه ای آشفته و داستانی اغراق آمیز و مزخرف
سعید روستایی تمام شد و با این فیلمی که ساخت در اصالت ساخته های قبلی و انتساب فیلمنامه آنها به کارگردان مردد شدم.
فیلم بسیار بدی بود. اصلا انتظار چنین فیلمی رو از سعید روستایی و پریناز ایزد یار نداشتم.
من هفته قبل پیرپسر رو دیدم و امشب زن بچه
اصلااا با هم قابل قیاس نیستن و از دیدن فیلم زن بچه علی رغم بازی فوق العاده بازیگران و ساخت عالی فیلم به طور کلی واقعا از دیدنش پشیمونم. اصلا لذت نبردم.
به آقای سعید روستایی تبریک میگم،بابت نگاه فوق العاده موشکافانه به مشکلات مردم الخصوص زن های در شرایط مهناز من هر ثانیه با این فیلم اشک ریختم واقعی تر از واقعیت بود تاثیرگذار و خوب بازم تبریک میگم به این کارگردان خوب کشورمون.
آفرین به آقای روستایی، مثل همیشه بسیار عالی بود. این فیلم نشون می ده نهادها به درستی کار نمی کنند از جمله نهاد قانون گزاری و نهاد خانواده. در بسیاری از نهادها باری بیشتر از ظرفیتشون بر آنها تحمیل شده و سرمایه گزاری کافی در این قسمتها بموازات جمعیت صورت نگرفته و نظارتها در هیچ بخشی کافی نیست از جمله در نهاد بهداشت و درمان و نهاد آموزش و پرورش. در این شرایط زنان سرپرست خانواده به راحتی در موقعیت شکننده ای قرار می گیرند که تبعات جبران ناپذیری رو به همراه می آره. در غیاب کارآمدی نهادها زنان چاره ای جز تکیه بر خود با روی آوردن به تحصیل علم برای افزایش توانمندی خودشون نمی بینند و اینکه بتوانند سطح فرهنگی جامعه را با تربیت بهتر نسل جدید بالاتر ببرند تا زنان در آن آسیبهای کمتری ببینند.
والا نمیدونم بعضی از دوستان نظر دادن فیلم های سعید روستایی سیانمایی زنان جامعه رو نشون میده میخواستم بگم دقیقا دارن درست راه میرن آقای روستایی. واقعیتهای خود جامعه رو نشون میده. واقعا نداریم زنان ومردانی که در جامعه به این شکل زندگی میکنند نه اینکه خودشان بخوان وضعیت همینجوریه. فشاراقتصادی روح وروان مردم رو به هم ریخته مگه غیر از اینه. این چند تا نظر هم از حسودان وبخیلان جامعه سینمایی هستند که نمیتونن در حد سعید روستایی فیلم بسازن
دمت گرم سعید جان پرقدرت ادامه بده. 99 درصد مردم با فیلمتهات حال میکنن.
سیاه ترین فیلم ها رو آدم هایی میسازند که وابستگی زیادی دارن به ….و فیلم درست میکنن که به نسبت در جامعه ایرانی کم ترین ها رو شکل میده و با بزرگ کردن و سیاه نشان دادن جامعه در جشنواره ضد ایرانی باعث تشویق خودشون و سیاه کردن کشور میکنن
سیاه ترین فیلم ها رو آدم هایی میسازند که وابستگی زیادی دارن به ….و فیلم درست میکنن که به نسبت در جامعه ایرانی کم ترین ها رو شکل میده و با بزرگ کردن و سیاه نشان دادن جامعه در جشنواره ضد ایرانی باعث تشویق خودشون و سیاه کردن کشور میکنن
سلام
یعنی هیچ نقطه روشنی در زندگی زنان ایرانی وجود ندارد که آقای روستایی اینقدر سیاه به نمایش می گذارد.
حیف نیست این سرمایه ها عوض اینکه در خدمت فرهنگ ایرانی و برای جامعه ایرانی استفاده شود تا یتواند از ظرفیت سینما برای نقد منصفانه آسیب ها با اشاره به نقطه قوت امید را در جهان نشر داده و زمینه حرکت به ویژه در بانوان به سوی قله باشند؛ را تجلی بخشند. با توجه به علاقه ای که آقای روستایی به حوزه زنان دارد…..
جشنواره کن و امثال آنها بارها ثابت کرده اند که هنر می تواند ابزار سیاسی و در خدمت دشمنان جهت نشان دادن چهره سیاه و خشن از ایرانیان عزیز به ویژه نسبت به زنان باشد و متاسفانه آقای روستایی به راحتی ابرازی در جهت تحقق این هدف دشنمان تبدیل شده است. حتی اگر بهترین جایزه سینمایی دنیا رو از دست دشمنان بگیرید در پیشگاه مردم اصیل ایرانی پشیزی ارزش ندارد.
بنده به فیلم های نقادانه حوزه اجتماعی باور عمیق دارم و متعقدم هستم به این حوزه به صورت درست و برای نمایش خودمان بایستی پرداخته شود و نه جهت تامین اغراض دشمنانه دشمنان ایران.
قطعا و بلاشک خیر نخواهند دید نه آقای جعفر پناهی و نه روستایی که با هر بهانه چهره ایران عزیز را برای جهانیان سیاه جلو دادند. کاش به وضعیت زنان در همان فرانسه که جشنواره کن اجرا می گردد. توجه می کردند و خجالت می کشیدند از این همه سیاهی علیه مردمان خود. کارگردانان سفارتی…..
سینما دار ها و رسانه ها هم معمولا فکر جیب خودشان هستند تا پاسداری از ارزش های دینی و ملی فیلیمو
فیلمی که کارگردانش آشغالی مثل روستایی و جعفر پناهی باشند نگاه نمیکنیم،همین ها باعث جنگ ۱۲ روزه شدند
سلام
بی زحمت ویرایشی انجام بدید. عکس آخر مربوط به فیلم بی سر و صدا هست. و اینکه تا جایی که من میدونم این فیلم چهارمین فیلم بلند سعید روستایی هست. نه پنجمی.ممنونم
ممنون از تذکرتون.