مهسا طهماسبی: حضور در جوکر ریسک بزرگی بود

با مسابقه جوکر ۲؛ طبقه بیست و یک آشنا شوید

• ابتدا بگویید که نظرتان درباره این بازی چیست و چه نگاهی به آن دارید؟

مهسا طهماسبی: من خودم از طرفداران پر و پا قرص برنامه جوکر ۲؛ طبقه ۲۱ هستم چراکه احساس می‌کنم در فضای کنونی جامعه اینکه برنامه‌ای بتواند حتی یک دقیقه مخاطبش را بخنداند، کمک بزرگی کرده است تا لحظاتی ذهن مردم را از مشکلات زندگی فارغ کند. فارغ از این جوکر ۲؛ طبقه ۲۱ برنامه بسیار خوش ساختی‌ست و برای شعور مخاطب اهمیت قائل است. همچنین سعی می‌کند به بهترین شکل و با بالاترین کیفیت محتوای خود را به مردم عرضه کند.

مهسا طهماسبی: ما زمانی که در حال ساخت این برنامه بودیم باید هر حرکتی را فکر شده انجام می‌دادیم تا گرفتار سانسور نشویم. اینکه با این حجم از محدودیت باز هم خانم‌ها تونستن خنده به لب مردم بیاورند، جای افتخار دارد. شاید جالب باشد که بدانید آنچه که ما از نظرسنجی‌ها متوجه شدیم، مردم از فصل خانم‌ها در بسیاری از موارد راضی‌تر از فصلی بودند که آقایان در آن حضور داشتند

• اساسا جوکر ۲؛ طبقه ۲۱ که در ۲ فصل میزبان بانوان هنرمند بوده است، چه قدر موفق شده توهم‌ها و محدودیت‌هایی که ریشه در عرف جامعه نداشت، از بین ببرد؟

در کل ساخته شدن برنامه‌ای که شرکت‌کنندگان و یا مهمانان آن تماما خانم باشند، در جامعه ما به شدت خالی بود، چراکه اگر به برنامه‌ها و حتی سریال‌ها نگاه کنیم، اصولا مردها حضور پُررنگ‌تری دارند و کمتر برنامه‌ای ساخته شده است که تماما از خانم‌ها استفاده شود؛ هم بخندند و خوشحال باشند و هم بتوانند خنده به لب مردم بیاورند. قطعا ساخت برنامه‌ جوکر ۲؛ طبقه ۲۱ اتفاق بسیار بزرگی در جامعه بوده است اما به نظر من هنوز جا دارد پیشرفت بیشتری صورت بگیرد، محدودیت‌ها و باورهای غلط بیشتری از بین برود و اتفاقات بهتری رخ دهد.

• مخاطب ایرانی شهره است به دیر خندیدن. اما جوکر ۲؛ طبقه ۲۱ موفق به تحقق این امر شده است…

من خودم جزو آن دسته از مخاطبانی هستم که واقعا سخت می‌خندم، به هرچیزی نمی‌خندم و کلا نسبت به خندیدن به برنامه‌های ایرانی به اصطلاح گارد دارم که حتی نمی‌دانم ریشه آن در چیست اما جوکر ۲؛ طبقه ۲۱ برنامه‌ای است که بالاخره با هر سلیقه‌ای که آدم‌ها از طنز دارند، به لحظاتی از آن می‌خندند.

• شاید بتوان گفت خلق موقعیت‌های کمدی توسط بانوان باتوجه به محدودیت‌ها نیازمند خلاقیت و کار بیشتری است اما با نگاهی به نظرات مخاطبان در فضای مجازی می‌توان دریافت که در قسمت‌هایی که با حضور بانوان ضبط شد، بیشتر خندیدند…

بله. دست و بال خانم‌ها در امر خنداندن بسیار بسته است. اگر مردم قسمت‌هایی که با حضور بانوان ساخته شد با فصولی که با حضور آقایان تولید شد، مقایسه کنند متوجه موضوعات مختلفی که آنها می‌توانند بدان بپردازند، می‌شوند. ما زمانی که در حال ساخت این برنامه بودیم باید هر حرکتی را فکر شده انجام می‌دادیم تا گرفتار سانسور نشویم. اینکه با این حجم از محدودیت باز هم خانم‌ها تونستن خنده به لب مردم بیاورند، جای افتخار دارد. شاید جالب باشد که بدانید آنچه که ما از نظرسنجی‌ها متوجه شدیم، مردم از فصل خانم‌ها در بسیاری از موارد راضی‌تر از فصلی بودند که آقایان در آن حضور داشتند. بالاخره هدف همه ما در حرفه بازیگری، همیشه مخاطب است یعنی ما کار می‌کنیم برای اینکه به چشم مخاطب بیاییم و آنها دوستمان داشته باشد. کار ما بدون مخاطب اساسا معنا و مفهومی ندارد و وقتی کاری انجام می‌دهیم که برای مخاطب رضایت به همراه می‌آورد، یک نوع موفقیت و لذتبخش‌ترین دستاوردی است که برای ما به دست می‌آید.

• حضور شما در این برنامه چگونه اتفاق افتاد؟

من به واسطه لطف چندین نفر از دوستانم به این برنامه پیشنهاد شده بودم اما با توجه به اینکه به نسبت بقیه عزیزان، دوستان و اساتیدم کار کمدی کمتری انجام دادم و اساسا کمتر کار کردم و از طرفی جنس شوخی ما دهه هفتادی‌ها متفاوت‌تر از دیگر نسل‌هاست، شک داشتم که مرا در این برنامه بپذیرند. به یادم دارم روز اولی که با بچه‌های گروه کارگردانی نشستم این سوال را از من پرسیدند که از نظر خودت بامزه هستی؟ من جواب دادم که دوستانم می‌گویند بامزه هستم اما خودم نمی‌دانم. بهتر است بگویم همه به حضور من در این برنامه شک داشتند؛ اینکه بودن من مفید است یا مضر و اساسا مخاطب مرا می‌پذیرد یا نه. حتی به این فکر می‌کردم برای خودم خوب است یا نه چون ممکن بود مورد انتقاد واقع شوم. پیش داوری این بود که اصلا مهسا می‌توانند یا نمی‌توانند. وقتی به دل ماجرا رفتیم، دوستان راضی بودند و خداراشکر خوب پیش رفت. بالاخره ریسک بزرگی بود برای من اما خوشبختانه اکثر مخاطبان راضی بودند. امیدوارم بتوانم در برنامه‌های دیگر نیز لبخند به لبشان بیاورم.

• این که هر کدام از بازیگران و شرکت کنندگان برای خنداندن دیگران از چه شیوه و راهکاری استفاده کنند از قبل هماهنگ شده است یا در لحظه و فی البداهه اتفاق می‌افتد؟

اساسا برنامه ضبطی باید خط فکری داشته باشد و قطعا هیچ برنامه‌ای نمی‌تواند فقط به صورت بداهه پیش برود. اما بالاخره در جوکر ۲؛ طبقه ۲۱ نیز بداهه وجود داشت و یک سری موقعیت‌ها و لحظه‌هایی تمرین می‌شد که اگر شرکت‌کننده در طی برنامه دستش خالی شد و شوخی‌ای نداشت، از آن بهره ببرد. در حقیقت هم یک سری تمرینات انجام شد و هم بداهه داخل برنامه اتفاق افتاد.

• درباره همکاری خود با تیم نویسندگان برنامه برایمان بگویید.

نویسندگان برای جوکرتایم، خلق لحظه‌ها و موقعیت‌های جذاب، گفتگو و تمرین می‌کردیم. در بسیاری از مواقع دوستان پیشنهاداتی را مطرح می‌کردند و من آنهایی را که به شخصیت و اساسا کاراکترم شباهت داشت، اجرا می‌کردم یا خود من پیشنهاداتی را مطرح می‌کردم و آنها راهنمایی می‌کردند تا شوخی‌ام شکل بگیرد. باید بگویم که نویسندگان این برنامه یک تیم فوق‌العاده درجه یک، خلاق و آدم حسابی هستند. آنها جوانانی هستند که شاید بسیار بیشتر باید اسمشان شنیده شود. البته باید از کل عوامل پشت دوربین جوکر ۲؛ طبقه ۲۱ تشکر و تاکید کنم همکاران فوق‌العاده هستند. مخاطبان شاید کمتر بدانند که چه تعداد آدم در پشت صحنه یک برنامه تلاش می‌کنند تا محتوای تولید شده جالب و جذاب به نظر بیاد و واقعا جای تقدیر و تشکر دارد.

• تجربه کار طنز چه قدر به نخندیدن در این برنامه کمک می‌کند؟

به هر حال وقتی یک نفر کار طنز می‌کند، به مرور زمان خلاق‌تر و طنازتر می‌شود و در لحظه و به صورت بداهه شوخی کردن‌ها را بیشتر می‌تواند تمرین کند. همین مساله باعث می‌شود بازیگری که تجربه بیشتری در آثار طنز دارد بتواند جلوی خندیدن خودش را بگیرد و من واقعا فکر می‌کنم که تجربه بسیار به این قضیه کمک می‌کند. من افتخار این را داشتم که با اساتید خود در این برنامه باشم و کاملا حس می‌شد که دیگر عزیزان این فصل از جوکر ۲؛ طبقه ۲۱ که همشان استادان من در بازیگری و کمدی هستند و خاطرات بسیار خوبی برای مردم به جا گذاشتند، چه قدر می‌توانند از تجربه‌های خود بهره ببرند و بسیار بهتر و کنترل شده تر کار خود را انجام دهند.

• برنده شدن در این فصل از جوکر ۲؛ طبقه ۲۱ چه حسی برایتان داشت؟

همین که برنامه‌ای تماما با حضور خانم‌ها ساخته و باعث خنده مردم و نمایش رفاقت، عشق و محبت و دغدغه بانوان شد، جای خوشحالی بسیار دارد. من کوچک‌ترین فرد این جمع بودم که برنده شدم و واقعا تنها دلیل برنده شدنم لطف این عزیزان بود که تجربیاتشان را در اختیارم گذاشتند، پا به پای شوخی‌های من آمدند و به آن دل دادند. ما از روز اول واقعا یک خانواده بودیم و یک حس صمیمیت و دوستی و خانوادگی بسیار عجیبی بین من با تک تک عزیزانم در این برنامه به وجود آمد که این اجازه را به من دادند تا با آنها شوخی کنم و بخندیم.

ناگفته نماند که من در کامنت‌هایی در فضای مجازی خواندم که بی‌ادبی و بی‌احترامی کردم اما واقعیت این است ما با یکدیگر شوخی می‌کنیم تا بخندیم حال شما حساب کنید ما قراره شوخی کنیم و نخندیم. این ممکن است به نظر مخاطب بی‌احترامی و بی‌ادبی می‌آید اما واقعیت این است که هر کسی که شنونده دیگری‌ست، از چشمان طرف مقابل می‌فهمد که اصلا قصد بی‌احترامی نداشته و فقط به دنبال ایجاد یک سرگرمی بامزه برای مخاطب است. من از پدر و مادر خود آموختم که باید احترام بزرگترم را نگه دارم و لحظه‌ای سعی نکردم که از آن چارچوب خارج شوم و اساسا اجازه چنین کاری را به خود نمی‌دهم.

• سخن پایانی…

امیدوارم لب مردم همیشه بخندد و ما هستیم تا مخاطبمان را سرگرم و خوشحال کنیم. از همه مردم ممنونم که بسیار زیاد به من لطف داشتند و پیام‌های پُرانرژی و محبت‌آمیز نثارم کردند. اگر خاطر عزیزانی را هم مکدر کردم، عذرخواهی می‌کنم. خوشحالم که عضو کوچکی از این برنامه فوق العاده بودم و برنده شدم و مجدد برنده شدنم را تقدیم می‌کنم به همه دوستانم در این فصل چراکه واقعا تک تک آن‌ها شایسته این تندیس بودند.