سریال بازنده اثری در ژانر نوآر بود که به خوبی توانست با بازیهای حرفهای و فضاسازی هوشمندانه به کمک رنگها و طراحی دکور تا سالها یک اثر قابل بحث و مثالزدنی باشد. استفاده از تناژهای مختلف رنگ قهوهای یکی از بارزترین ویژگیهای بصری این سریال بود که به درستی به تنوع در قابها و تصاویر سریال کمک کرد. برتری سریال در اینجا بود که طراح دکور با هوشمندی خود به کمک ایجاد کنتراست و قهوهایهای روشن و تیره حال و هوای معمایی و رمزآمیز سریال را توانست به خوبی به بینندهها منتقل کند.
رنگها در دنیای سینما یک زبان پنهان هستند که به صورت مستقیم و به تنهایی می توانند ایجاد حس کنند و با مخاطب درباره قصه هر کاراکتر و فضای داستان صحبت کنند. انتخاب رنگ برای هر سریال و فیلم نیازمند فردی است که علم روانشناسی رنگها را بداند و از ابتدای نوشته شدن فیلمنامه و اتودهای اولیه روی کاغذ، فکر و ایدهاش را درباره رنگپردازی دکور و پوشش کاراکترها بدهد. در واقع یک طراح و دکوراتور باید فیلمنامه را به خوبی درک کرده و روزها با کارگردان درباره اجرای آن صحبت کند تا در شروع کار بتواند پالت رنگی مناسب برای پروژه را پیشنهاد دهد. سریال بازنده که یکی از جدیدترین تولیدات نمایش خانگی است با رنگها و طراحی صحنه به خوبی ژانر نوآر و فضای کارآگاهی و جنایی سریال را به کمک رنگهای گرم و تند و تیره نشان میدهد. رنگ سیاه که در بیشتر سکانسها به چشم می خورد نمادی از تاریکی و رازآلودگی داستان را نشانمان میدهد و رنگهای گرم و چرک پیام خطر و به گناه افتادن شخصیتها را نمایش می دهد. نورپردازی کم در القای سرما و رازآلودگی سریال تاثیرگذار بوده است و تا قسمت آخر به کنجکاوی ما دامن می زند.
در ادامه به پالت رنگی سریال بازنده پرداختهایم که بسیار اصولی و درست برای داستانگویی انتخاب شدند.
