فیلم «جوکر: جنون مشترک» دنبالهای بر فیلم موفق و تاثیرگذار جوکر (2019) به کارگردانی «تاد فیلیپس» و با بازی «خواکین فینیکس» است. جوکر اصلی نه تنها به عنوان یک اثر سینمایی خاص و عمیق در مورد شخصیت «جوکر»، بلکه به عنوان یکی از نمادهای نوین سینمای معاصر مورد تحسین قرار گرفت و جوایز و تمجیدهای متعددی دریافت کرد. بنابراین، طبیعی بود که انتظارات برای دنباله این فیلم بسیار بالا باشد. با این حال، وقتی دنباله این فیلم اکران شد، واکنشها به شدت منفی بود و تماشاگران آن را در برخی سالنهای سینما حتی هو کردند. یا مثلا روی یکی از فرش قرمزها عدهای از طرفدارها فریاد میکشیدند که «پول ما را پس بدهید!» اما چرا این دنباله نتوانست انتظارات را برآورده کند؟
جوکر ۲: جنون مشترک؛ همه آنچه باید بدانید
تغییر در لحن و ژانر فیلم
یکی از اولین نکاتی که تماشاگران و منتقدان به آن اشاره کردند، تغییر در لحن و سبک «جوکر: جنون مشترک» در مقایسه با نسخه قبلی است. فیلم «جوکر» 2019 یک درام روانشناختی با فضایی تاریک، واقعگرایانه و نئونوآری بود که به کاوش در ذهن یک فرد مبتلا به اختلالات روانی میپرداخت. این لحن و ساختار باعث شد مخاطبان به شدت به آن جذب شوند و حتی آن را به عنوان یکی از بهترین فیلمهای سال بشناسند.
اما در قسمت دوم، فیلم به یک موزیکال تغییر لحن داده است؛ انتخابی که بسیاری از تماشاگران و طرفداران نسخه اول را دلسرد کرد. هرچند موزیکالها طرفداران خود را دارند، اما وقتی انتظارات مخاطب برای یک دنباله تاریک و درام روانشناختی شکل گرفته و ناگهان با یک اثر موزیکال مواجه میشود، این تغییر ناگهانی به وضوح واکنش منفی ایجاد میکند. بسیاری از تماشاگران انتظار نداشتند که در دنباله فیلمی که تا این حد به مسائل اجتماعی و روانشناختی جدی پرداخته بود، با موسیقیهای متعدد و فانتزی روبرو شوند. این تغییر ژانر به شدت در تناقض با فضای فیلم اول بود و همین باعث نارضایتی تماشاگران شد.
روایت سردرگم و پیچیده «جوکر: جنون مشترک»
یکی از مشکلات دیگر «جنون مشترک» روایت پیچیده و گاها سردرگمکننده آن است. در حالی که نسخه اول به خوبی داستانی ساده و روان از سقوط یک مرد به جنون را روایت میکرد، این دنباله از ترکیب چندین لایه روایی و پیچیدگیهای زمانی استفاده میکند که به سختی قابل پیگیری است. ساختار فیلم با بازگشتهای مکرر به خاطرات و دنیای داخلی شخصیتها همراه است و گاهی به نقطهای میرسد که مخاطب را گیج و از پیگیری داستان منصرف میکند.
در نسخه اول، داستان با تمرکز بر روی شخصیت جوکر و سیر نزولی او در روانش پرداخته میشد، اما در این دنباله شخصیتهای دیگری مانند هارلی کوئین (با بازی لیدی گاگا) وارد میشوند که به شدت فضای داستان را تغییر میدهند. اضافه شدن چندین روایت موازی و سردرگمی در پیگیری داستان، باعث شد که فیلم از جذابیت و انسجام روایی نسخه اول فاصله بگیرد.
انتظارات بالا و فشار برای موفقیت دنباله جوکر
یکی از عوامل دیگری که احتمالا باعث انتقادات منفی به این فیلم شد، انتظارات بسیار بالایی است که برای این دنباله وجود داشت. وقتی یک فیلم به اندازه جوکر (2019) موفقیتآمیز میشود و جوایز متعددی مانند اسکار بهترین بازیگر مرد برای خواکین فینیکس را به دست میآورد، طبیعی است که دنباله آن با فشار زیادی برای ادامه موفقیت مواجه شود. اما این فشار میتواند به خلاقیت و جسارت فیلمساز آسیب بزند و باعث شود که فیلم دنباله به اندازه نسخه اول تاثیرگذار و موفق نباشد.
«جوکر: جنون مشترک» به وضوح تلاش میکند تا به مسیری متفاوت و خلاقانه برود، اما این تغییرات آنقدر در تضاد با انتظار عمومی قرار دارد که نمیتواند به موفقیت مشابه دست پیدا کند. مخاطبان و منتقدان این فیلم را بیش از حد تجربی و عجیب دانستند و همین امر باعث شد که بسیاری از آن ناامید شوند.
تضاد میان هنری بودن و تجاری بودن
یکی از دیگر مشکلات این فیلم، تلاش برای حفظ توازن میان هنری بودن و تجاری بودن است. فیلم اولی توانست به خوبی بین این دو جنبه توازن برقرار کند، اما در دنبالهی آن به نظر میرسد که تلاش برای ایجاد یک اثر هنری و خلاقانه با سبک موزیکال، به قیمت از دست رفتن جنبههای تجاری و جذابیتهای بصری و داستانی آن تمام شده است. این تضاد میان یک فیلم هنری و مورد پسند جشنوارهها و اثری که بتواند تماشاگران عام را نیز راضی نگه دارد، در نهایت باعث شد جوکر جدید نه بتواند نظر منتقدان هنری را جلب کند و نه مخاطبان عام را.
نقشآفرینی بازیگران
هرچند حضور خواکین فینیکس در نقش جوکر همچنان یکی از نقاط قوت فیلم به شمار میرود و بازی او همچنان تحسینبرانگیز است، اما اضافه شدن لیدی گاگا به عنوان هارلی کوئین، به دو دسته واکنشهای مثبت و منفی تقسیم شد. برخی از مخاطبان از بازی او رضایت داشتند، اما بسیاری از طرفداران این شخصیت از تطابق او با نقش هارلی کوئین ناراضی بودند. همچنین، شخصیتپردازی هارلی کوئین در این فیلم به اندازه آنچه در دنیای DCشناخته شده است، قوی و برجسته نیست و این مسئله به استقبال سرد مخاطبان از فیلم کمک کرد.
باسلام. ازدیدگاه بنده اگر هردوقسمت یک ژانر رادنبال میکردند.بیشتر خسته کننده تربود.ولی بازهم با سناریوی ضعیف.بازی درخشان یواکیم فینیکس تحسين برانگیزاست.واین مرد کاملترشده.سپاس