تشخیص هویت یک زن

از اول تا اخرش استرس بود
حیف این همه انرژی خانم طباطبایی

چرا لیلی به رویا میگه چقدر گفتم کله خر بازی درنیار؟ رؤیا چیکار کرده بوده؟

حیف وقت …!

درود
اینهایی که گفتن فیلم مزخرفی بود یا حتی بدترین فیلمی که دیدیم(!) بهتره برن سراغ همون فیلمای طنز فاقد سطح فارسی، یا نهایتا فیلمهای اجتماعی که طرف میره یه زن دوم جوون میگیره…
جای یه همچین فیلم‌هایی به شدت در سینمای ایران خالیه. و امیدوارم بیشتر بشه و از نظر کیفی هم رشد کنه. خسته شدیم از بس طنز چرت و مبتذل و مزخرف و فیلمای پاخطی و سیاه‌نمایی دیدیم.

اما درمورد خود فیلم، فیلم ترکیبی از جاده مالهالند و جزیره شاتر بود بنظرمن. اما در همین فیلم‌های سورئال و تخیلی هم، فیلمنامه و کارگردان از همون ابتدا یه سری قواعدی میسازه که به قواعد خودش پایبنده و چارچوب خودش رو نمیشکنه.
اما پرده آخر این فیلم کارگردان هرچیزی که نشون میداد و روایت می‌کرد رو چند دقیقه بعد خودش بی‌اعتبار میکرد.
دقیقا چی می‌خواست بگه؟ اون صحبت های زیبا که من همون دختریم که خونوادم نشناختنم، یا باید کنار بیای یا حذف شی منظورش چی بود؟ اون ری‌اکشن آخر لیلی که چقدر بهت گفتم کله خر بازی درنیار و بردنش چی بود؟ همین دوتا مورد نظریه بیمار بودن رویا رو ۹۹ درصد رد میکنه. ولی از طرفی کارگردان با اون پرده آخر و اون مرد تو کلانتری (شوهر رویا) یجورایی همه چیزو بی‌اعتبار کرد.

هر موقع یک فیلم ایرانی از نظر اکثریت مضخرف تلقی شد به نظر من اون فیلم خوبیه!
این سبک فیلم ها تو ایران سبک بسیار نویی هست و خیلی خوبه که از فیلم های کلیشه ای و آبکی به فیلم هایی داریم میرسیم که رازآلود،سوررئال و‌کمی ناشناخته هستن و باعث میشه مغز ایرانی فسفر بسوزونه.
فیلم تفریق هم خوب بود،این سبک فیلم ها کمی ما رو به سمت دنیای موازی و موضوعات فرا روانشناختی میبره مثل فیلم پلتفرم.
در کل رویا دچار بیماری اسکیزوفرنی نبود،رویا و آرش انسانهای خیرخواه و خوبی بودن،حسادت همسر رویا رو میشد تو بیمارستان و تو ماشین متوجه شد که چرا رویا شریکش در موسسه و رفیق قدیمیش رو انقدر قبول داره و شوهرش وقتی مطمئن شد رویا حاضر نیست آرش رو بفروشه و باهاش بره دانمارک شروع به نقشه و برنامه ریزی کرد.
به نظر من شوهر رویا،آرش رو کشته بود و ۲۰ میلیارد هم بالا کشیده بود (چون نسبت به ارش حسادت داشت) آخرش هم زنش رو دیوانه خطاب کرد و همه چیز رو جعل کرد(اونجا که پدر رویا دخترش رو‌ نمیشناخت هم از چاشنی شیطنت کارگردان بود که مخاطب دچار دوگانگی بشه که نکنه واقعا رویا بیمار روانی هست) و خب کاگردان حق داره فیلم رو کمی سوررئال کنه تا مخاطب به چالش کشیده بشه،همه فیلما که نباید روایت خطی و صاف داشته باشند. رویا مجبور به پذیرش شد چرا؟! چون تمام آدم های مورد اعتمادش بهش خیانت کردند و بهش القا کردند که مریضی و یکی دیگه هستی، اشک و خنده سکانس آخرش هم نشون داده واقعیت همونی بوده که رویا میکرده…

آخه اون ی بچه داشت
مگه میشه بچه آدم
مادرشو نشناسه یا یکی دیگه رو اینقدر راحت جای مادرش بپذیرد
من از آرش و زیبا و … توقعی ندارم
اما ی بچه تو اون سن اگر مادرش عوض شده باشه نمیتونه اینقدر راحت بپذیره
من حس میکنم رویا بیمار بود و دارای قدرتی بوده که شاید می‌توانسته جهان موازی هم ببینه
اکثرا آدمهای که دچار بیماریهای روانی میشن
انگار چیزی بیشتر از آنچه ما می دانیم می دانند و همین باعث میشه که مخشون هنگ کنه
مثلاً ما الان یک ساعت از زندگی یک بیمار روانی رو دیدیم که خودمون مخمون دگرگون شده

نپسندیدم

خیلییی زیبا و شجاعانه بود . اگه بدتون اومده باید درک کنید همه فیلم ها نباید داستان گونه باشند . از ابعاد مختلف هویت رو برسی کرد و فلسفی نتیجه گرفت .

با درود
با احترام به کلیه نظرات و برداشت دوستان ، حال از شما پرسشی دارم .
آیا کارگردان بی باک این فیلم ، خواسته تغیراتی را که دولتهای حاکم بر مردم اعمال کرده اند را به نمایش بگذارد؟
حال با این دیدگاه میتونید مجددأ فیلم را نقد و بررسی کنید.
تغییر هویت ما از گذشته به حال «اگه آدم گذشته‌اش را فراموش کنه، بازم همون آدمه یا یکی دیگه‌اس؟»
براستی هویت ما ادمهای همان هویت گذشته مان هستیم ؟

نظر مهسا درسته این بازی سهامی بود… سهامی بعد از اختلاس پول دو شخصیتی که آرش و رویا بودن رو محو کرد چون قاطی بازی کثیفش نشدن…
فیلم رو با دقت و عمیق ببینید و کمی تفکر کنید. محشره

حيف از وقت و برقي كه براي ديدن اين فيلم صرف شد. حيف از طناز طباطبايي

ایده عالی،بازیا نسبتا خوب
این فیلم میتونست بیننده ها رو عاشق این سبک فیلما کنه ولی اینقدر برای بیننده نامفهوم بود که من مطمئنم اکثریت زده شدن
فیلم باید هدف داشته باشه این فیلم نه پایان باز بود نه هدفی داشت نه تونست خودشو اثبات کنه

یعنی تاریخ فیلمی به این مزخرفی به خود نخواهد دید

این فیلم اقتباسی از فیلم پرسونای برگمان هست و شاهکار نیست بلکه کپی برداریه و اصیل نیست

با احترام به همه نظرات! من اصلا فیلم های ایرانی رو دنبال نمیکنم چون خیلی کم فیلم ایرانی بوده تعداد نامحدود مثل رخ دیوانه و سرخپوست برای مثال که تونست حس یه فیلم خوب و داستان دارو با کیفیت رو بهم بده، ولی واقعا این فیلم هم رفت جزو اون لیست فراموش نشدنیم. بازی بازیگرا که عالی بود، داستان هم برای کسانی که شکایت میکنند باید بپذیرید که همیشه یک فضای واقعی از فیلم رو نمیبینید و بعضی فیلم ها سورئال هستند و کنایه ای بر اصول زندگی که ما محکم بهشون چسبیدیم. این فیلم فانتزی و غیرواقعی بود و نباید توقع واقعیت ازش داشته باشید و اصل ماجرا به نظر من این بود که بیشتر ما آدم ها در زندگی های اشتباهی وارد هستیم و داریم ادامه حیات میدیم و یک روز ممکنه با یه تلنگر از خواب بیدار بشیم که اون تلنگر میتونه به قیمت از دست دادن تمام اون زندگی که سالها ساختیم باشه، رویا گم نشده بود، زیبا گم شده بود و چون از طرف خانواده خودش پذیرفته نشد سعی کرد جور دیگه ای خیلی ظالمانه جای دیگری رو بگیره تا خودش یه زندگی بدست بیاره و در آخر هم رویا رو مجبور کرد برای ادامه حیات بره و جای دیگری رو بگیره. رویا نه فراموش کرد و اسکیزوفرنی داشت و نه آلزایمر و نه دیوانه بود و این اصل رو چند جای داستان نشون داد، اول آرش هنوز رویا رو بیاد داشت، دوم خود زیبا به رویا گفت برو و یا زندگی جدیدی پیدا کن یا حذف شو، و لیلی تا آخرای داستان همچنان رویا رو بیاد داشت. تغییر عکس قاب ها و فراموشی آدمای نزدیک زندگی هم بنظرم کنایه از این داشت که ما براحتی میتونیم بدست فراموشی سپرده بشیم و هیچ چیز توی زندگی ما قطعی و دائمی نیست. در ضمن به نظر من این فیلم کپی از فیلم مالهالند درایو نبود بلکه الهام گرفته شده از اون فیلم بود که کارگردان به زیبایی داستان رو به تصویر کشیده بود. با احترام

فیلم بسیار مزخرفی بود، این نقد رو فکر کنم خود کارگردان نوشته بود!

پیشنهاد میکنم وقت تون هدر ندین این فیلم خیلی مزخرف بود کلا سه تا بازیگر داره این فیلم ها از فیلم ها خارجی کپی می‌کنند ولی چون سواد کارگردانی نویسنده گی ندارن نمیتونند اثر خوبی تولید کنند مخاطب شون هم اذیت می‌کنند برید همون فیلم اجتماعی ساده درست کنید این چرت و پرت ها چیه مسازین

فیلم بیش از حد تخیلی بود اگه این اتفاق تو زندگی روزمره بیوفته اوکی ،قابل قبوله ولی نمیشه نمی افته. نمیشه گذشته ات رو فراموش کنی بری با ادمای جدید زندگی کنه انگار نه انگار نه خنی رفته نه خانی اومده چی یا کی میتونه آدم رو مجبور به این زندگی جدید بکنه هیچ کس هیچ چیز. پس نتیجه میگیریم فیلم سبک تخیلی داره و سرگرم کننده و گیج کننده هست همین.

به نظر رویا آنقدر در مشکلات اطراف و اطرافیان خودش غرق شده بود و دیگران احساسات او را درک نمیکردند در حالی که رویا به حس درونی ش به آدمها اعتماد میکرد و با تمام وجودش میخواست به اونها کمک کنه به حدی که از خود واقعیش بیخود شد و خود واقعی شو از دست داد و دیگران هم کم کم فراموشش کردند و ذهنشون یه جایگزین مثل زیبا رو پذیرفتند چون براشون مهم نبود اما در این میان تنها کسایی که این جریان رو نمیشد که بهشون القا کرد مادر زیبا و مادر رویا بودند و این یعنی عشق واقعی که فقط میتونه بین خالق و مخلوق و مادر و فرزند وجود داشته باشه .

بدترین . بی محتوا ترین .مسخره ترین و …. فیلمی بود که وقت گذاشتیم دیدیم واقعا متاسفم برای هنرمندان این فیلم
آقای صابر ابر که همسایه ما هم هستی واقعا جای تاسف داره که همچین فیلمی بازی کردی

من دو بار فیلم را دیدم ولی خیلی گیج کننده بود به نظرم شروع خیلی بدی داشت باید اول یک اتفایی میفتاد تا رویا بهش فراموشی دست میداد

دو برداشت میشه داشت: اول اینکه از اول این خود رویا بود که گم شده و بعد از جراحی چشم تازه واقعیت رو دید و برگشت به سمت خانواده اول.
دوم که با وجود شخصیت لیلی و عدم وجود مادر در جشن تولد باورپذیر تره اینه که همه اینا بازی کثیف شرکت آقای سهامی بود که هویت اونایی که وارد بازی کثیفش نمیشنو بگیره…چون لیلی اخرین لحظه با گریه به رویا تذکر داد که گفتم دیوونه بازی درنیار ومادرش تو جشن تولد حضور نداشت.
و از همه مهتر که شخصیت آرش در انتهای فیلم پیداش شد و رویا رو خیلی خوب میشناخت.
کلا فیلم هایی که چندبرداشتی هستن فوق العاده ان…و در سینمای ایران جاشون خیلی خالیه

یعنی این فیلم ساختنتون اومدین مثل فیلم جاده مالهالند درست کنین اون کارگردان می‌دونه چی درست کنه نه شمایی که اصلا درک و فهمی از فیلم ندارین..کسی مجبورتون کرد چرا میسازین چرا وقت مردمو میگیرن […]

شاید هنوز هضم این سبک فیلم ها برای مردم سنگینه
من که خیلی دوستش داشتم با اینکه فکر می کنم کپی مالهالند درایو بود

تو یوتیوپ صفحه ای هست به اسم ترفند که فیلمها را تحلیل میکنه
فیلم تفریق و فیلم بی رویا را اونجا گذاشتنه خیلی عالی تحلیل کرده
حتما ببینید