چند فیلم برای جشنواره آماده است؟ چرا همه چیز متوقف شده است؟

ریل ما کو؟

«اوپنهایمر، یک فیلم مشترک بریتانیایی‌آمریکایی به نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی کریستوفر نولان است که در ۲۱ جولای ۲۰۲۳ اکران خواهد‌شد.» نه، این متن درباره فیلم تازه آقای نولان نیست بلکه درباره حسرت من و ما است از روخوانی همین خبر نه چندان تازه و اینکه چطور می‌شود که اینطور می‌شود.

خبر اول متن را ده‌بار مرور کرده‌ام و آن بخش پایانی‌اش؛ آن ۲۱ جولای ۲۰۲۳ را صدبار. خب کنار این دلمشغولی و گیرکردن سوزن مغزم روی این تاریخ با دور تند مرور می‌کنم که در همین یکی دو سال گذشته که آمریکایی‌ها و انگلیسی‌ها اعلام کردند یونیورسال پیکچرز می‌خواهد فیلم زندگینامه محور آقای اوپنهایمر را با سلیقه و ساخت جناب نولان، در آن روز بخصوص عرضه کند چه خبرهایی در دنیای سیاست این دوکشور افتاده‌است؟ آمریکایی‌ها انتخابات ریاست جمهوری را از سر گذراندند و بالاخره خودشان را از گیر ترامپ رها‌کردند و به پیرمرد دموکرات بله گفتند. انگلیسی‌ها دو نخست‌وزیر عوض‌کردند و ملکه را به خاک سپردند و همین حالا هم با تورم بی‌سابقه دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند. حالا بماند که کرونا چه بلایی بر سر دنیا آورد و این دو کشور هم از قاعده تسلیم مرگ و هراس کرونا شدن و تبعات اقتصادی و اجتماعی‌اش در امان نبودند.

با همه اینها اما ۲۱ جولای ۲۰۲۳ عشاق سینما می‌توانند در ینگه دنیا و ممالک زیر بیرق بریتانیای کبیر تشریف‌ ببرند و فیلم نولان را تماشا کنند.

اوپنهایمر و نقد سینما

من در تهران نشسته‌ام و از همان یکی دو ماه آغاز کرونا در روزنامه، گزارش و خبر نوشتم درباره اینکه دست سینما برای جشنواره‌ها و رویدادهای مهم پیش رویش خالی است. کم‌کم از بحران نوشتیم و اینکه سینما سکته‌کرد و گیشه فلج شد و مخاطب نفس ندارد و خلاصه سینما به کما رفته‌است. حالا بماند که قبل از کرونا هم انبوه فیلم‌های تولیدی با زد و بندهای سیاسی – اقتصادی ساخته می‌شدند و اصلا اکران برایشان معنا نداشت و آنهایی هم که در نهایت سلامت و برای سالن و نفس‌کشیدن سینما ساخته می‌شدند در پستو‌ها قیچی می‌خوردند یا بایگانی می‌شدند.

با اینترنت زیرپوستی ملی شده سرچ کرده‌ام «ریل‌گذاری سینما» و روی مانیتور می‌بینم که از رییس‌جمهور و معاون ایشان تا وزیر فرهنگ و ارشاد و رییس سازمان سینمایی و خلاصه همه آنهایی که شاید خیلی هم مرتبط با سینما نباشند و البته ماینده‌های مجلسی که بعضی‌شان در کمیسیون فرهنگی مفتخر بودند به این‌که چند دهه است سینما نرفته‌اند درباره ریل‌گذاری محتوایی و البته اجرایی در سینما حرف زده‌اند. ربطی به این دوره و دولت و مجلس هم ندارد و خدا را شکر دامنه نتایج این جستجوی ساده بسیار مبسوط است.

سوزن مغزم از اوپنهایمر سر خورده روی اینکه چطور ما در تمام بحران‌های سیاسی و اجتماعی همیشه بدون سوزن‌بان از ریل نظم و نسق تولید، برنامه‌ریزی، اکران و خلاصه چرخاندن چرخ سینما جا مانده‌ایم؟ انتخابات و بحران‌های سیاسی و اجتماعی مگر فقط مخصوص ما بوده و هست؟ اعتراض و تجمع و دعوای سیاسی در دنیا وجود ندارد؟ چطور می‌شود که آن سوی آبی‌ها در میانه همه این مصائب و بدون اینهمه حرافی درباره ریل‌گذاری می‌توانند قطار سینمایشان را راهبری کنند اما ما همیشه عاریه‌ای زیست می‌کنیم حتی در فرهنگ، حتی در سینما.

کاش یکی پیدا شود و مثلا بگوید روز دقیق آغاز ساخت، اتمام و اکران یک فیلم سینمایی در این مملکت و در همین سال ۱۴۰۱ به چه منوالی است. کاش یکی بگوید این ریل لعنتی ما کو؟

نظر شما چیست؟

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید، خوشحالیم