اکران نوروزی ۱۴۰۱

نظر منتقدان درباره فیلم روز صفر

سومین روز از جشنواره فیلم فجر سی و هشتم برای اهالی رسانه با نمایش «روز صفر» آغاز شد. اولین تجربه کارگردانی سعید ملکان، سینماگر باسابقه ایرانی که در ادامه همکاری‌های اخیر او با بهرام توکلی قرار می‌گیرد. فیلمی که بعد از دو سال در صف اکران نوروزی است تا در نظر مردم محک بخورد.

نظر اولیه منتقدان درباره فیلم

اولین چیزی که واکنش منتقدان را به فیلم روز صفر برانگیخت، اجرای فیلم و جنبه‌های فنی قابل‌توجه آن بود که در لحظاتی، از استانداردهای معمول سینمای ایران فراتر می‌رود.

مریم قربانی‌نیا

فیلم روز صفر، اولین فیلم سعید ملکان در مقام کارگردان، ازلحاظ ساختار و ابعاد فنی کامل و بی‌نقص است. بازی درخشان امیر جدیدی و ساعد سهیلی که پیش‌ازاین نیز توانایی‌های خود را به اثبات رسانده بودند، نقطه قوت بزرگی برای فیلم است. شاید بتوان تنها نقطه‌ضعف فیلم را نبود درام دانست و اینکه ماجرای دستگیری ریگی چیزی است که همگان از آن اطلاع دارند و فیلم به لحاظ روایت، چیزی بیشتر از اطلاعات خبری به بیننده نمی‌دهد.

علی نعیمی

همه آن چیزی را که یک فیلم جاسوسی و سیاسی با ته‌مایه‌های جنایی می‌خواهد، دارد. یک تریلر نفسگیر و جذاب که می‌تواند هر بیننده‌ای را میخکوب کند. داستان عبدالمالک ریگی، این بار از زاویه‌ای متفاوت به تصویر کشیده شده و به نظر می‌رسد که سعید ملکان در نخستین تجربه کاری خود، گام مثبتی برداشته است.

بهمن عبدالهی

فیلم روز صفر، یک تریلر به سبک سری فیلم‌های «ماموریت غیرممکن» است؛ اشکالی هم ندارد، چراکه سینمای ایران پر شده از آثار کمدی سخیف و آثار اجتماعی تلخ. درواقع، جای آثار حادثه‌ای خالی است و «روز صفر» می‌تواند گام خوبی برای شروع این ژانر یا دست‌کم احیای آثار حادثه‌ای باشد. فیلم، از فیلمنامه درستی بهره می‌برد و به دام شعارزدگی نمی‌افتد. ساختار خوبی دارد و با ریتم متناسب با این‌گونه از آثار، تماشاگر را تا انتها با خودش همراه می‌کند.

معمولا نوشتن فیلمنامه بر اساس وقایع سیاسی، کاری دشوار است؛ چرا که وفادار بودن به مستندات تاریخی، دست نویسنده را می‌بندد و اینجا فیلمنامه‌نویسان موفق می‌شوند ضمن خلق یک درام سیاسی/جاسوسی، روایتی جذاب و دیدنی ارائه دهند. عوامل اجرای فیلم هم درست سر جای خودشان هستند؛ مثل فیلمبرداری و تدوین. هرچند به سطح آثاری مثل «جیمزباند» یا «ماموریت غیرممکن» نمی‌رسد اما برای سینمای ایران، اثری قابل دفاع است. تماشاگران عام هم یقینا از این فیلم لذت خواهند برد.

واکنش منتقدان به روز صفر

سید آریا قریشی

قرار است یک تریلر سیاسی محافظه‌کار به سبک نمونه‌های آمریکایی باشد، اما الگوبرداری‌هایش ناپخته است: نریشن در بسیاری از موارد، توضیح اضافه می‌دهد و چیزی به‌جز آنچه پیش‌تر دیده‌ایم منتقل نمی‌کند؛ شخصیت‌پردازی ریگی، تخت است و هیچ حرکت ویژه‌ای از او نمی‌بینیم که تقابل قهرمان فیلم با او را پیچیده و جدی جلوه دهد (این جمله درست را فراموش نکرده‌ایم که فیلمی قوی‌تر است که آنتاگونیست پر و پیمان‌تری داشته باشد.)؛ تلاش برای اشاره به زندگی شخصی کاراکتر اصلی، تحمیلی است و ابعاد پیچیده‌تری از او را فاش نمی‌کند؛ و درنهایت، تعلیق فیلم روز صفر بر پایه احتمال وقوع حادثه‌ای بنا شده که می‌دانیم در واقعیت اتفاق نیفتاده است.

بهنام شریفی

اولین فیلم ملکان در مقام کارگردان، اثری قابل‌توجه است. این تریلر سیاسی، که پس از «شبی که ماه کامل شد» دومین فیلم راجع به عبدالمالک ریگی است، کارگردانی خوبی دارد. مسأله اصلی فیلم، عدم شخصیت‌پردازی و تعلیقی است که برای مخاطب ایرانی کارساز نیست؛ در تریلرهای سیاسی، تعلیق باید مخاطب را تا انتها نگاه دارد. مخاطب ایرانی چون از فرجام شخصیت این تروریست اطلاع دارد، درگیر این تعلیق نمی‌شود. بازی خوب امیر جدیدی هم از نقاط قوت فیلم است.

امین مبینی

سعید ملکان تلاش کرده است در نخستین ساخته‌اش در مقام کارگردان اجرایی استاندارد داشته باشد؛ هدفی که تا حد قابل‌قبولی محقق شده. بااین‌حال، ساخت یک تریلر سیاسی-امنیتی جذاب، نیازمند فیلمنامه‌ای پیچیده و پرجزئیات است؛ اما فیلمنامه فیلم روز صفر، نوشته مشترک ملکان و بهرام توکلی، انگار با بی‌حوصلگی نوشته شده. از عملیات اطلاعاتی، جزئیات محدودی ارائه می‌شود و هم‌چنین درباره گروه عبدالمالک ریگی و اهداف و عملیات‌های پیشین به مختصری اکتفا شده است. از همین روست که پرداخت شخصیت‌های قهرمان و ضدقهرمان، ظرافت چندانی ندارد. ساعد سهیلی هم مشخصا انتخاب نامناسبی برای ایفای نقش ریگی است و بر مشکلات این کاراکتر می‌افزاید. درمجموع اما «روز صفر» در مقیاس یک اکشن ایرانی، فیلمی معمولی و قابل‌تماشا است.

 

خلاصه داستان فیلم روز صفر

فیلم روز صفر ماجرای تعقیب و گریز نفس‌گیر یک مامور امنیتی (با نقش‌آفرینی امیر جدیدی) برای به دام انداختن عبدالمالک ریگی را روایت می‌کند؛ تماشاگر برای انجام این ماموریت با جدیدی همراه می‌شود؛ از اروپا تا پاکستان، افغانستان و درنهایت ایران.

 

عوامل و بازیگران فیلم روز صفر

  • تهیه‌کننده، نویسنده و کارگردان: سعید ملکان (با همراهی بهرام توکلی)
  • بازیگران: امیر جدیدی، ساعد سهیلی، ینا شفیعی، تینو صالحی، محمد رضا ملکی، مهدی قربانی، رضا خدادادبیگی، ابوالفضل صفاری، محمدعلی راجپوت.
  • فیلمبردار: علی قاضی
  • تدوینگر: میثم مولایی
  • طراح صحنه: سهیل دانش‌اشراقی
  • طراح چهره‌پردازی: سعید ملکان

 

پوستر فیلم روز صفر

پوستر فیلم روز صفر

این‌ها را هم بخوانید

نظر شما چیست؟

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید، خوشحالیم

4 نظر
  1. سیروان می‌نویسد

    سلام خیلی مطمئن جواب دادید ولی جواباتون قانع کننده نبود! شما برای فرار از یه قسمت از نقد دوستمون میگید که قهرمان فیلم یه فرد وطن‌پرست مردمی بدون وابستگی بوده (درحالیکه همه میدونیم که در واقعیت چه کسانی به عنوان عوامل دستگیری ریگی معرفی شدن که دمشونم گرم) و بعد برای توجیه نحوه‌ی دستگیری بدون خشونت و درگیری ریگی در فیلم میگید عکساشم هست که ریگی رو اینجوری گرفتن!
    من نقدی به این جمله که در ادامه میخوام بنویسم ندارم ولی تردید نداشته باشید که حسی که در ذهن اغلب افراد بعد از خروج از سینما ایجاد میشه اینه: در این کشور یسری آدم ریاکارِ دورو وجود دااره که باعث این همه بدبختی هستن و درعین حال قهرمان‌های مخفی‌ای وجود داره که بازم به لطف همین کشورن و ما جان و مال و ناموسمون رو مدیون اونا هستیم. شکرگزار امنیت باشیم و حرف اضافه هم نزنیم.

  2. پروا می‌نویسد

    در ادامه من به عنوان یک بیننده که تحصیلات آکادمیکی در زمینه مهندسی دارد و هم علاقمند به فیلم و سینماست درباره انتقادها نکاتی را بیان میکنم.امیدوارم منجر به ناراحتی نشود.
    بنده انتقادهایم سازنده است.
    ایشون فرمودن
    “ساختن فیلمی که قهرمانش هیچ جهت گیری و موضع خاصی ندارد، هوشمندانه بود. قهرمانش موضعی نداشت ”
    جواب: موضع یعنی چی عزیزم مامور امنیت ملی وطن پرست مردم دوست بشر دوست طرفدار صلح و آشتی خانواده دوست بارها در فیلم به جوانمردی او اشاره شد هر سکانس و در هر لحظه که نمیشود راجع به جهتگیری و موضع یک شخصیت داستانی نمایش داده شود شغل ایشان گویای همه چیزست! عزیزدل…..کاراکتر فیلم حتی بارها به خواهردوستی خود و عشق به خانواده در فیلم دیالوگ میگوید غیراز آن در برخوردش با محیط پیرامونی و..درست نگاه نکردید حتی در برخورد با جوانی که در فیلم جلیقه پوشیده…دیالوگها….! هنگامیکه به همکارانش در هلیکوپتر امدادرسانی میکند …دیالوگهاییکه درباره حفظ و امنیت خانواده و بچه ها در فیلم چندینبار اشاره میکند در هوا و زمین اشاره میکند…به اینکه کسی را ندارد و خانواده اش را از دست داده…به قدرتش زمانیکه در مخزن زباله ۴۸ ساعت ماموریت داشته… اتفاقا بطور خلاصه و مفید در داستان به همه نکاتی که برای شما ابهام و نقطه منفی بوده بیان شده حالا چه در قالب تصویر بی کلام یا با کلام
    .. چقدر زمان اجازه میدهد که در یک فیلم اکشن شخصیتها ابراز شود بیش از این!!!!. ذات فیلم‌اکشن تصاویر کوتاه کوتاه دیالوگهای خلاصه مفیدست …برای اینکه بیننده را میخکوب کرده تا انتها با هیجان فیلم را دنبال کند. در فیلم اکشن نمیشه مدتها راجع به شخصیتهای داستان سکانس دربیاد….هدف فیلم به نمایش درآوردن یک واقعه بوده نمیتوان زمان ماند بیشتری داشت..
    فرمودین بی سروته بوده
    جواب: اتفاقا هیچ صحنه ای بدون هدف وادامه و بازخورد نمایه نشد….در تدوین هم گافی دیده نشد مثل برخی فیلمهای اکشن که صحنه ها چندبار پخش میشوند..ودر نهایت هم بطور طبیعی پیرو واقعیت پیشانده دستگیری صورت گرفت.. بسیار عالی بنظرم اینطور احساسی به موضوعات نگاه کردن و شاید سوءنظر باشد بنده که شما را نمیشناسم ولی بنظر بنده که تخصصم ارگونومیست فیلم ایرادی نداشت و بنظرم ایرادات شما بنی اسراییلیست یا دچار وسواس احساسی هستید…ا
    فرمودین “در زمانی که ناامنی و معضلات اجتماعی از در و دیوار شهر بالا می روند، ساختن فیلمی که به ملت قوت قلب دهد و از میهن پرستی دم بزند، قدم مثبتی است”
    جواب:فیلم داستان خودش را دارد و با هدف به منظوری که شما اشاره کردی ساخته نشده عزیز دل از یک واقعه فیلم ساخته شد و به نمایش درآمد مثل سایر فیلمها… همین
    فرمودین :عاقبت فیلم” روز صفر” هم بدون کوچک ترین صحنه خشنی در آرامش و امنیت کامل بپایان می رسد
    جواب: مگر باید چگونه میبود انتظار داشتید داخل هواپیما سرههای مسافران بریده میشد !!!در گوگل هم سرچ کنید تصاویر دستگیری و پیاده نمودن ایشان از هواپیما رو میبینید.
    وفرمودین: ما علت این بهم ریختگی ذهنی عامدانه در بیننده را، برای شخصیت ریگی نفهمیدیم! چرا شخصیتی چنین ترسناک و منفور، اینقدر گوگولی و خوب تصویر شده!؟
    جواب:دیگه بنده خدا آقای سهیلی باید چکار میکرد جفتک چارگوش میزد خانم. اتفاقا بدلیل شباهت میمیکی و فیزیکی ایشون و بازی بسیار خوب ایشون تحسین برانگیزه و دقیقا نقش رو بخوبی ایفا کردن بویژه سکانسهای برخورد با پلیس پاکستانی. حتی واکنشها و عصبانیتهای ایشون زیر پوستی و بسیار درست و بجا بود بر اساس هیجانی شدن و برون ریزانه نبود درستش هم همینه رهبر و سردسته بودن لازمش داشتن ویژگیهای اینچنینیست…
    فرمودین:فیلم با صحنه جاسازی بمب و اسلحه در دل عروسک ها و کتاب ها، آغاز شد. نفس مان را حبس کردیم و برای لحظاتی پُر التهاب، آماده شدیم. اما نه تنها چنین نشد؛ بلکه با پرش هایی از اینجا و آنجا، مخاطب را بکل گیج کرد!
    جواب: چه پرشهایی عزیزم ژانر فیلم اکشنه نه رمانتیک…
    بطور خلاصه تمام برنامه ریزیهای بمب گذاری و انتحاری در ابتدای فیلم نشان داده شددر تدارکات بودند در ادامه نشون داده شد که در کدام شهرها و به چه صورت این عملیات در حال توسعه و انجام بود… ودر نهایت هشدار هم بود…
    فرمودین: ریگی در”شبی که ماه کامل شد” هم آدمی معمولی و ساده بود اما نگاهش نافذ و پُرجذبه بود، رفتارش ابهت داشت، کلامش تحکم داشت و برای هر حرکتش دل ها را می لرزاند.ساعد سهیلی با وجود بازی خوب و شباهت ظاهریش به ریگی، برای این نقش مناسب نبود
    جواب: بازیگر نقش ریگی در شبی…از چهره متفاوتی برخوردار هستند چشمانشان رنگیست عزیز دل و در کل افراد چشم رنگی وقتی گریم هم شوند نقش منفی درشان بیشتر می نشیند درست است اون آقای بازیگر به عنوان یک تروریست بسیارخوب ظاهر شدند و در نقششان اصلا حل شدند.حتی خیلیهایی که ایشان را نمیشناختند باور نداشتند ایشان ایرانی باشند…ولی این به این معنی نیست که در فیلم روز صفربازیگر ریگی هم مثل او باشد اتفاقاآقای سهیلی بسیارهم خوش درخشید و از پس همه سکانسهایش بخوبی برآمد… در فیلم شبی که ماه….نبرد میان آنتاگونیست و …وجود نداشت آقای سهیلی در نقش رهبر و سردسته …بسیار بهتر ظاهر شدند و اینجا بطور بسیار گسترده تر جایگاه ریگی را در یک جامعه نشان میداد ودر فیلم قبلی ریگی در خانواده مطرح بود ….نقش ریگی در خانواده پررنگ بود و به وسعت و عظمتی که در فیلم روز صفر به نمایش درآمد نشان داده نشد و ایشان هم در مقابل یک قهرمان در مصاف بودند و بازیگر بهتری در مقابل آقای جدیدی بودند وبهم بیشتر میامدند حتی به عنوان دو دشمن در برابر هم خوشتر درخشیدند چراکه شباهتهایی هم بهم داشتند به لحاظاتی….پس ایشون گزینه بهتری بودند…
    فرمودین:آرام بودن فیلمی که از مخوف ترین تروریست و رهبر القاعده روایت می‌کند؛ ترفندی باشد برای کشاندن تماشاگران بیشتری به سالن های سینما، بدون هیچ واهمه ای.
    جواب: در کلیه سکانسها فیلم از صحنه های درگیری به اندازه کافی برخوردار بوده شاید برای شما آرام بنظر رسیده و اینکه در هواپیمای مسافربری خارجی اصلا در هیچ کجای دنیا در داخل هواپیمای مسافربری خارجی همچین صحنه های دلخراشی که شما دوست دارید فیلمبرداری نمیشه و بصورت جلوه های ویژه هم بدتر مصنوعی و غیرواقعی و بچه گانه بنظر میرسد و آنوقت مثل فیلمهای هالیوودی یا بالیوودی تخیلی میشد..
    ممکن است در برخی فیلمهای هالیوودی درباره ویروسها و جانوران جلوه های ویژه کارهایی شده باشد ولی پیرو مضمون فیلم و واقعیت داستان درگیری در آخر اتفاق نیفتاده .داخل هواپیما مثلا اسله باشد آنهم هواپیمای مسافربری بسیار دور از ذهن است….و در آخر بسیار هوشمندانه و واقعبینانه تمام شد.
    در کل اگر صاحب نظر در فیلم و سینما هستید به شما توصیه میکنم دانش روانشناسی خود را بالا ببرید و تجارب بیشتری کسب کنید وسپس به سراغ انتقاد گام بردارید. بسرعت و به اشتباه قضاوت نکنید.
    سپاس

  3. پروا می‌نویسد

    افتخار میکنم به داشتن بازیگران دهه ۶۰ مان که روز به روز بیشتر می درخشند وبا تمام توان در برخی فیلمها خودنمایی میکنند. احسنت به نویسنده وکارگردان این فیلم و اثرش که خوش درخشید.و بازیگران که بدلیل نوع داستان و نزدیکی با توانمندیهایشان و نیز هیجاناتی که دهه ۶۰ ها دارند بدلیل نوع رشد و بلوغشان در دهه ۶۰ و مسائلی که در کودکی و نوجوانی پشت سرگذاشتند برخلاف دهه های قبلی و بعدی از تواناییهای بیشتری در همه زمینه ها بصورت بالقوه برخوردارند من خودم یکی از همانها هستم و جامعه میتوانست بهترین ما را از خودمان شکوفا کند. الی ایهاالحال احسنت به بازیگران بویژه بازی آقای جدیدی بدلیل نوع نقش فیزیک وآزادی عمل بیشتری که نسبت به آقای سهیلی داشتند البته هردو به یک اندازه درخشیدند احسنت به بازیگردان فیلم در انتخاب بازیگران چون با توجه به کاراکتر و میمیک و فیزیک بازیگران نقشها ارائه گردیده.و این فیلم هم همانند فیلم شبی که ماه کامل شد بازیگران ما با تمام وجود تلاش نمودند وبنظر بنده به عنوان یک بیننده این اثر با سینمای هالیوود مقایسه نمیشود بدلیل اینکه در سینمای عصر حاضر هالیوود فیلم اکشنی که رئال باشد واحساسات و مسایل سیاسی اجتماعی جامعه در آن جایی داشته باشدو به نظر مخاطب جذاب باشد بسیار کم است همچنین بازیگران. غیراز دوسه بازیگر خوبی که هالیوود دارد ریوز _دپ و دی کاپریو آنهم برخی از فیلمهایشان خوب ازآب درمیاید. با اینحال نسبت به حجم گسترده فیلمسازی و تکنیکهای سینماییشان مثل دهه ۶۰ و ۷۰ نیست و ستارگانی ندارند البته در سینمای گذشته هالیوود ممکن است صرفا بخاطر دوبلورهای ما بازیشان به نظر جذاب می آمد چرا که وقتی با زبان اصلی دیده و شنیده میشوند از جذابیت کافی برخوردار نبودند.علی ایهاالحال به زعم بنده بازیگران ما در مقایسه با بازیگران هالیوود و بالیوود بسیار بالنده تر عمل میکنند. و میتوانند با صدای شیرین و جذاب خودشان بدون هیچ تکنولوژی و جلوه های ویژه بهترینشان را ارائه دهند.با توجه به امکانات سینمایی در ژانر اکشن این شروع بسیار خوبی بود ومطمئنم سایر مخاطبان هم تحت تاثیر قرارگرفتند و امیدوارم بازهم شاهد فیلمهایی ازین دست از بازی درخشان سایر هنرمندانمان باشیم تا جاییکه مخاطبان جهانی داشته باشیم. و بجای هالیوود شاهد درخشش جهانی ایرانوود باشیم.
    سپاس از کلیه دست اندرکاران این فیلم 🌺🙏

  4. مژگان معمارزاده می‌نویسد

    نقدی بر فیلم
    #روز_صفر
    تصمیم داشتیم اشتباه قبل را تکرار نکنیم و به جای دیدن فیلم “روز صفر” که بنوعی میشد حدس زد؛ تکمیل کننده ” شبی که ماه کامل شد” می باشد، به دیدن یکی از همین کمدی های روی پرده برویم. ولی باز هم خودمان را در طبقه دوم سینما “شهر تماشا” گیر انداختیم.
    فیلم با صحنه جاسازی بمب و اسلحه در دل عروسک ها و کتاب ها، آغاز شد. نفس مان را حبس کردیم و برای لحظاتی پُر التهاب، آماده شدیم. اما نه تنها چنین نشد؛ بلکه با پرش هایی از اینجا و آنجا، مخاطب را بکل گیج کرد!
    راوی و فیلمنامه با روایت گویی و کلی گویی و بدون پرداختن به جزئیات، اطلاعات پراکنده ای را به چهار زبانِ فارسی، اردو، پشتو و آلمانی (بشکل زیرنویس) وارد مغز ببینده می کنند به این امید که اواسط و اواخر فیلم بالاخره قابل هضم شوند. با خودم فکر کردم آیا برای فیلمی که آخرش را همه می دانند؛ چنین صحنه های بی سر تهی، بی احتیاطی محسوب نمی شود !؟ آیا این کار، برای “سعید ملکان” بعنوان اولین فیلم، پا از گلیم درازتر کردن نبود؟ آیا بعد از شاهکارِ خانم “نرگس آبیار” در “شبی که ماه کامل شد” آقای ملکان، ریسک بزرگی متقبل نشدند؟ آیا تصویر ریگی در فیلم قبلی با این فیلم، تضاد زیادی نداشت و اصلا قابل مقایسه بود؟
    با همهء این ملاحظات، اگر ضعف و ناتوانی ایران را برای ساختن فیلم های اکشن و پلیسی و سیاسی تاکنون، در نظر بگیریم؛ باید به آقای ملکان و بهرام توکلی تبریک بگوییم. از حق نگذریم در معیارهای ایرانی،اثر قابل توجهی بود. صحنه های اکشن خوب( بمدد هزینه ۸ میلیاردی) بازی خوب دو شخصیت اصلی، صحنه پردازی و فضاسازی های جالب در بازار رشت و پاکستان،( بجز بخش هایی از برلین همه در ایران فیلمبرداری شدند)
    تقابل قهرمان و ضد قهرمان و مهم تر، پررنگ کردن عملیات های امنیتی و ساختن فیلمی که قهرمانش هیچ جهت گیری و موضع خاصی ندارد، هوشمندانه بود. در زمانی که ناامنی و معضلات اجتماعی از در و دیوار شهر بالا می روند، ساختن فیلمی که به ملت قوت قلب دهد و از میهن پرستی دم بزند، قدم مثبتی است. و عاقبت فیلم” روز صفر” هم بدون کوچک ترین صحنه خشنی در آرامش و امنیت کامل بپایان می رسد و ما علت این بهم ریختگی ذهنی عامدانه در بیننده را، برای شخصیت ریگی نفهمیدیم! چرا شخصیتی چنین ترسناک و منفور، اینقدر گوگولی و خوب تصویر شده!؟
    ریگی در”شبی که ماه کامل شد” هم آدمی معمولی و ساده بود اما نگاهش نافذ و پُرجذبه بود، رفتارش ابهت داشت، کلامش تحکم داشت و برای هر حرکتش دل ها را می لرزاند.ساعد سهیلی با وجود بازی خوب و شباهت ظاهریش به ریگی، برای این نقش مناسب نبود یا شاید بود ولی باید همانطور که از او می خواستند بازی کند. در عوض استایل امیر جدیدی برای قهرمان شدن مناسب بود؛ حتی با وجود حرکات غلو شده و دیالوگ های شعارگونه …ناشناس ماندن و بی هویتی او نیز تا انتها، شاید بخاطر همان جمله های آخر فیلم باشد. ترس از اینکه روزی در جایی مورد هدف گلوله ای قرار بگیرد و همچنین شاید، علت آرام بودن فیلمی که از مخوف ترین تروریست و رهبر القاعده روایت می‌کند؛ ترفندی باشد برای کشاندن تماشاگران بیشتری به سالن های سینما، بدون هیچ واهمه ای.
    #مژگان_معمارزاده