کان پدرسن، پدر جلوههای ویژه و CGI هالیوود درگذشت
«کان پدرسن»، پیشگام جلوههای ویژه کامپیوتری (CGI) که دو سال و نیم در کنار «داگلاس ترامبول» صرف خلق جلوههای بصری خیرهکننده و برنده اسکار برای شاهکار «استنلی کوبریک» یعنی «۲۰۰۱: ادیسه فضایی» کرده بود، درگذشت. او ۹۱ سال داشت.
به گفته پسر کان پدرسن، اریک، که خبر را به هالیوود ریپورتر داده، پدرسن به آلزایمر مبتلا بود و روز جمعه در «خانه و بیمارستان سینما و تلویزیون» در وودلند هیلز چشم از جهان فروبست.
«جان نلسون»، هنرمند جلوههای ویژه و برنده دو جایزه اسکار، در بیانیهای گفت پدرسن «میتوانست با دست انیمیشن بسازد و همزمان کامپیوتر را طوری برنامهنویسی کند که به نتایجی برسد که برنامههای معمول قادر به دستیابی به آن نبودند. او انسانی رنسانسی و یک هنرمند واقعی بود.»
پدرسن هنگام همکاری با شرکت «گرافیک فیلمز» در جنوب کالیفرنیا که برای ناسا محتوا تولید میکرد؛ فیلم ۱۵ دقیقهای «بهسوی ماه و فراتر از آن» را نوشت و کارگردانی کرد؛ فیلمی با روایت «راد سرلینگ» که در پاویون حملونقل و سفرِ نمایشگاه جهانی ۱۹۶۴ نیویورک به نمایش درآمد. (ترامبول که چند سال پیشتر به استخدام پدرسن درآمده بود، برای این پروژه یک کهکشان مارپیچیِ در حال چرخش را نقاشی کرد.)
«کوبریک» با دیدن «بهسوی ماه و فراتر از آن» پدرسن را به آپارتمانش در منهتن دعوت کرد تا فیلمنامه و استوریبوردهای «۲۰۰۱: ادیسه فضایی» را بخواند و ببیند. او و «ترامبول» در تابستان ۱۹۶۵ برای کار روی پروژه به انگلستان رفتند و تا مارس ۱۹۶۸ روی فیلم کار کردند.
پدرسن بهعنوان یکی از چهار ناظر جلوههای ویژه عکاسی که نامشان در تیتراژ کلاسیک ۱۹۶۸ آمده است (در کنار «داگلاس ترامبول»، «والی ویورز» و «تام هاوارد») در خلق ستارهها، سیارهها، فضاپیماها و سکانس فراموشنشدنی پنجدقیقهای «دروازه ستارهای» نقش اساسی داشت.
«کوبریک» در سال ۱۹۶۹ جایزه اسکار جلوههای ویژه را دریافت کرد؛ تنها اسکارِ دوران حرفهای درخشان او.
پدرسن در مصاحبهای در سال ۱۹۹۹ گفت: «استنلی وقتی پای فیلمسازی در میان بود، حس ماجراجویی خاصی داشت. او فیلمبردار بود، عکاس بود و فیلمسازی فوقالعاده. یک بار کمی سادهلوحانه از او پرسیدم فکر میکند یک کارگردان خاص فلان صحنه را چطور میساخت. جواب داد: “از کجا بدانم؟ من هیچوقت ندیدهام کسی کارگردانی کند.”»
«کنراد آلن پدرسن» در ۱۵ آوریل ۱۹۳۴ در مینهسوتا به دنیا آمد. او در سال ۱۹۴۳ همراه والدین و دو خواهر بزرگترش به اینگلوود نقل مکان کرد؛ جایی که پدر و مادرش در جریان جنگ جهانی دوم در خطوط مونتاژ، بمبافکنها و جنگندهها را میساختند.
پدرسن از ۱۴ سالگی نوشتن علمی–تخیلی را آغاز کرد و پس از دو سال تحصیل در کالج شهری لسآنجلس، در دانشگاه UCLA در رشتههای هنر و مردمشناسی ادامه داد. او در وستوود و در بخش تئاتر دانشگاه با انیمیشن آشنا شد، چند فیلم دانشجویی ساخت و در نهایت در دیزنی استخدام شد؛ جایی که با مهندس هوافضای آلمانی–آمریکایی و معمار فضا «ورنر فون براون» آشنا شد.
در سال ۱۹۵۶، پدرسن به خدمت ارتش آمریکا فراخوانده شد و با اتکا به ارتباطاتش در دیزنی، به همکاری با «فون براون» در حوزه مهندسی گرافیک پرداخت؛ جایی که تصویرسازیهایی درباره موشکها و سفرهای فضایی میکشید. پس از پایان خدمت، به دیزنی بازگشت و سپس راهی «گرافیک فیلمز» شد.
در کتاب «مایکل بنسن» در سال ۲۰۱۸ با عنوان «ادیسه فضایی: استنلی کوبریک، آرتور سی.کلارک و ساختن یک شاهکار، ترامبول گفته است فرایند پستولید «۲۰۰۱» «در پیچیدگیاش حماسی بود و کان باهوشترین آدم اتاق. بدون کان، «۲۰۰۱» قطعا ساخته نمیشد.»
پدرسن اتاقی موسوم به «اتاق جنگ» را اداره میکرد؛ جایی که نماهای دوربین جلوههای ویژه برنامهریزی، زمانبندی، پیگیری و ارزیابی میشدند. اغلب هشت تا ده عنصر، یکییکی، به نگاتیو اصلی اضافه میشد تا فیلم پردازش شود. دیدن نتیجه نهایی ممکن بود ماهها طول بکشد و اگر «کوبریک» تایید نمیکرد، همه مراحل باید از نو تکرار میشد.
پدرسن پس از «۲۰۰۱» چند سالی را به مرخصی گذراند و سرانجام با «رابرت ابل» شرکت تولیدی «رابرت ابل و همکاران» را راهاندازی کرد؛ شرکتی که با استفاده از تکنیکهایی که او برای «کوبریک» توسعه داده بود، لوگوهای انیمیشنی برای شبکه ABC و شرکت «ویرپول» ساخت.
نلسون نخستینبار پدرسن را در شرکت «ابل» ملاقات کرد و گفت: «او به من (در کنار چیزهای بسیار دیگر) یاد داد که حرکتهای دوربین کامپیوتری باید کمی نقص داشته باشند تا واقعیتر به نظر برسند.»
به یاد پسرش، پدرسن در دهه ۱۹۷۰ یک روز از سر کار به خانه آمد و گفت: «قراره از کامپیوترها استفاده کنیم.»
پس از تعطیلی شرکت «ابل» در سال ۱۹۸۷، پدرسن به «مترولایت استودیوز» پیوست و در کنار «تیم مکگاورن» بهعنوان رهبر خلاق فعالیت کرد. او در آنجا ناظر جلوههای ویژه مستند ۱۲ قسمتی «از زمین تا ماه» (۱۹۹۸) درباره برنامه فضایی آپولو برای HBO بود و بهعنوان انیماتور در فیلمهای «جی و سایلنت باب حمله میکنند» (۲۰۰۱)، «جاعل» (۲۰۰۱)، «خدایان و ژنرالها» (۲۰۰۳) و «نمایی از بالا» (۲۰۰۳) کار کرد.
او همچنین برای شرکت «ریتم اند هیوز» بهعنوان انیماتور در فیلمهای «اسکوبیدو ۲: هیولاها آزاد میشوند» (۲۰۰۴) و «گارفیلد» (۲۰۰۴) حضور داشت.
منبع: هالیوود ریپورتر