بیل را بکش: ماجرای کاملاً خونین پس از دو دهه، اکران میشود
پس از سالها نمایش محدود، نسخه کامل و ۲۷۱ دقیقهای فیلم «بیل را بکش» ساخته کوئنتین تارانتینو، با افزودن یک سکانس انیمه جدید و در قالب ۷۰ و ۳۵ میلیمتری از ۵ دسامبر بهصورت سراسری در سینماها اکران میشود. این نسخه که تاکنون فقط در چند نمایش اختصاصی در لسآنجلس دیده شده بود، حالا قرار است تجربهای بیسابقه از دنیای خونین و پرشکوه تارانتینو را برای تماشاگران رقم بزند.
پس از دههها نمایشهای پراکنده و محدود، نسخه کامل حماسهی کوئنتین تارانتینو، یعنی فیلم «بیل را بکش: ماجرای کاملاً خونین» (Kill Bill: The Whole Bloody Affair)، سرانجام در تاریخ ۵ دسامبر بهصورت سراسری در سینماهای آمریکا اکران خواهد شد — آن هم با افزوده شدن یک سکانس انیمهی جدید!
کارنامه کوئنتین تارانتینو؛ از بدترین تا بهترین فیلم
سه ماه پیش، از این گلایه کرده بودیم که بهترین فیلم تارانتینو – نسخهی ۲۵۸ دقیقهای نمایش دادهشده در جشنوارهی کن از «بیل را بکش» – تقریباً غیرقابل تماشا بود، مگر آنکه از معدود افرادی باشید که در لسآنجلس زندگی میکنند یا در زمانهای خاصی که تارانتینو نسخهی شخصی خود را نمایش میداد، در آنجا حضور داشتند. اما اکنون دعاهای ما مستجاب شده است؛ در ۵ دسامبر، «بیل را بکش: ماجرای کاملاً خونین» با اکران سراسری در سراسر کشور، در دسترس عموم قرار میگیرد.
این اکران با همکاری Lionsgate انجام میشود و در برخی بازارها نسخههای ۷۰ میلیمتری و ۳۵ میلیمتری نیز نمایش داده خواهد شد تا طرفداران بتوانند فیلم را در قالبی ببینند که تارانتینو، بهعنوان یک سینمادوست تمامعیار و طرفدار سلولوئید، آن را شکل ایدهآل اثر خود میداند.
و این نسخه از «بیل را بکش» حتی خونینتر و پرشکوهتر از نسخهی کن است، زیرا تارانتینو در آن یک سکانس انیمهی کاملاً تازه و دیدهنشده افزوده که زمان کل فیلم را به ۲۷۱ دقیقه رسانده است.
تفاوتی که احساس را تغییر میدهد
نسخهی «ماجرای کاملاً خونین» نمونهای درخشان از این است که چگونه چند تغییر جزئی در تدوین میتواند تأثیر احساسی یک فیلم را بهکلی دگرگون کند.
این نسخه، صرفاً حاصل چسباندن دو قسمت «بیل را بکش: جلد اول» و «جلد دوم» به هم نیست؛ بلکه تارانتینو تغییرات کوچکی ایجاد کرده که تأکید دراماتیک فیلم را به شکل عمیقی جابهجا میکند.
مهمترین تغییر، حذف لحظهی پایانی جلد اول است؛ همان صحنهای که بیل (با بازی دیوید کارادین) آشکار میکند که دختر «عروس» (با بازی اوما تورمن) هنوز زنده است. با حذف تنها همین یک خط دیالوگ، تارانتینو افشای سرنوشت دختر را تا زمانی به تعویق میاندازد که خودِ عروس از آن آگاه میشود – یعنی حدود چهار ساعت پس از آغاز فیلم – و این همزمانی، صحنهای با قدرت احساسی عظیم خلق میکند که حاصل تمام انباشت روایی و عاطفی پیش از آن است.
نسخهای بدون درجهبندی، با تمام خون و رنگها
فیلم «بیل را بکش: ماجرای کاملاً خونین» به صورت بدون درجهبندی اکران خواهد شد، به این معنا که تمامی صحنههای خشن و خونین نسخهی کن، در شکوه رنگی اصلی خود بازگردانده شدهاند.
در این قالب، «بیل را بکش» به معنای واقعی کلمه به فیلمی تبدیل میشود که شعارش «هرچه بیشتر، بهتر» است؛ اثری مملو از هر لذت و احساسی که سینما میتواند ارائه دهد – فیلمی خشن، بامزه، شیرین، بیرحم، احساسی، متفکرانه، پرانرژی، عامهپسند و فلسفی است.
همانطور که در مرداد گذشته نوشتیم، اگر این فیلم بهترین فیلم تاریخ سینما نباشد، بیشک «سینماییترین فیلمی است که تا کنون ساخته شده است.»
هدیهای زودهنگام برای دوستداران سینما
سخت میتوان هدیهای بهتر از این را برای علاقهمندان جدی سینما در آستانهی کریسمس تصور کرد.
پس از سالها انتظار، «بیل را بکش: ماجرای کاملاً خونین» در قالبی کامل، خونین و رؤیایی، همانگونه که خالقش میخواست، دوباره به پردهی نقرهای بازمیگردد.