بهترین فیلم ها درباره انتقام

منظور فیلیموشات از بهترین فیلم های انتقامی یا درباره انتقام، نه آن‌هایی که تنها خشونتی به‌اصطلاح رهایی‌بخش را به تصویر می‌کشند، بلکه آن‌هایی هستند که مخاطب را وادار به تامل می‌کنند. زیرا اولین پیامد کنش انتقام این است که به سادگی می‌تواند آدم را به فردی کاملا متفاوت تبدیل کند که می‌تواند کارهایی غیرقابل تصور انجام دهد. گاهی خشم می‌تواند چنان یک شخصیت را کور کند که آتش انتقامش دامن آدم‌های بی‌گناه را نیز بگیرد. فیلم‌هایی که در نهایت مخاطب را به این فکر فرو می‌برند که همه این‌ها برای چه بود و یا اصلا ارزشش را داشت؟

همچنین این فیلم‌ها با روایت‌هایی که مرزهای اخلاقی میان قهرمان و شرور را کمرنگ می‌کنند، اغلب نشان می‌دهند که انتقام‌جویی پدیده‌ای سیاه و سفید نیست: همدلی ما با کاراکترهای انتقام‌جو اغلب از همین مسئله ناشی می‌شود. چراکه صرف نظر از اقدامات‌شان معمولا خشم آن‌ها را درک می‌کنیم و همین موضوع قضاوت درباره عمل آن‌ها را به امری پیچیده و چالش‌برانگیز تبدیل می‌کند. فیلم‌های انتقامی، چه آن‌هایی که مملو از خون و خون‌ریزی‌اند و چه آن‌هایی که آرام‌تر و خوددارند،‌ نوعی ارضای تمنای درونی ما برای تسویه حساب‌های شخصی و زخم‌های قدیمی‌اند.

بهترین فیلم های ژانر تریلر سینما

فیلم زن جوان آتیه‌دار | ۲۰۲۰ | Promising Young Woman

• کارگردان: امرالد فنل
• بازیگران: کری مولیگان، بو برنهام، الیسون بری و کلنسی براون

یک روایت نوآورانه از داستان‌های انتقامی که در فضای جنبش من هم در سال‌های اخیر، معنایی تازه می‌یابد. زن جوان آتیه‌دار با بازی درخشان کری مولیگان، نقدی تند و گزنده از خشونت جنسی و فرهنگ تجاوز در جوامع مدرن است. فیلمی که با روایتی جسورانه، مخاطب را از فضای امن خود بیرون می‌کشد و او را مجبور می‌کند که با این واقعیت تلخ روبرو شود. فیلمنامه هوشمندانه آن به قلم کارگردانش، امرالد فنل، جایزه اسکار بهترین فیلمنامه غیراقتباسی را کسب کرد.

فیلم از گور برخاسته | ۲۰۱۵ | The Revenant

• کارگردان: الخاندرو گونسالس اینیاریتو
• بازیگران: لئوناردو دی‌کاپریو، تام هاردی، دامنل گلیسون و ویل پولتر

این فیلم برنده اسکار، روایتی ویرانگر از بقا در دل طبیعت وحشی و انتقامی شخصی است. داستان واقعی یک شکارچی پوست، هیو گلس با بازی قدرتمند دی‌کاپریو، که پس از حمله سهمگین یک خرس وحشی، توسط یکی از هم تیمی‌هایش، فیتزجرالد (تام هاردی) زنده به گور می‌شود. همچنین گلس با بی‌رحمی تمام، پسر گلس به نام هاوک را می‌کشد. اما گلس از این ماجرا جان سالم بدر می‌برد و سفری طاقت فرسا در دل طبیعت آغاز می‌کند تا از قاتل پسرش انتقام بگیرد. تماشای تلاش‌های بدوی گلس برای بقا، و عزم قوی‌اش برای انتقام، با تصاویر حیرت‌انگیز امانوئل لوبزکی و کارگردانی استادانه اینیاریتو، یکی از تجربه‌های فراموش نشدنی سینمای معاصر را رقم می‌زند.

فیلم دختر گمشده | ۲۰۱۴ | Gone Girl

• کارگردان: دیوید فینچر
• بازیگران: بن افلک، رزمند پایک، نیل پاتریک و هریس تایلر پری

نیک دان با بازی بن افلک در پنجاهمین سالگرد ازدواجش اعلام می‌کند که همسرش امی (رزمند پایک)، ناپدید شده است. او خیلی زود در مرکز یک هیاهوی رسانه‌ای قرار می‌گیرد: آیا او همسرش را کشته است؟ یا با نقشه‌ای استادانه قربانی نقشه انتقامی امی شده ؟ دختر گمشده که بر اساس رمان گیلین فلین به همین نام ساخته شده، نگاه بدبینانه‌ای به روابط مدرن، سیاست‌های جنسیتی و رسانه‌های امروزی دارد. فیلمی که به شکل ظریفی از یک تریلر انتقامی به تدریج به یک نقد اجتماعی تاریک و گزنده تغییر مسیر می‌دهد.

فیلم جان ویک | ۲۰۱۴ | John Wick

• کارگردان: چاد استاهلسکی
• بازیگران: کیانو ریوز، مایکل نیکویست، آلفی آلن و آدریان پالیکی

جان ویک جایگاه منحصر بفردی در بین اکشن تریلرهای انتقامی سال‌های اخیر دارد. در جان ویک، کیانو ریوز نقش یک آدمکش بازنشسته را بازی می‌کند که در سوگ همسرش است. با حمله یک گروه خلافکار روس به خانه جان و کشته شدن سگ محبوبش که هدیه‌ای از سوی همسر مرحومش بود، زندگی آرام او دگرگون می‌شود. این ماجرا آغازگر داستانی پرشتاب و با حال و هوای نئونوآر با محوریت انتقام است. جایی‌که او با هدف انتقام از مافیای روس قدم در مسیری بی‌بازگشت می‌گذارد که جرقه این فرانچایز محبوب را می‌زند.

جهان زیرزمینی جان ویک مملو از آدم‌کش‌های ماهر است و جان به عنوان یکی از حرفه‌ای‌ترین آن‌ها، بی‌رحمانه هرکسی که سر راه عدالت‌خواهی‌اش می‌ایستد، از میان برمی‌دارد. این داستان انتقام‌جویانه تاثیر شگرفی بر ژانر اکشن گذاشت و یکی از جذاب‌ترین ضدقهرمان‌های تاریخ سینما را به مخاطبان معرفی کرد.

فیلم من شیطان را دیدم | ۲۰۱۰ | I Saw the Devil

• کارگردان: کیم جی-وون
• بازیگران: لی بیونگ هون و چوی مین شیک

بدون تردید بهترین فیلم‌های جنایی معاصر را کره‌ای‌ها می‌سازند. من شیطان را دیدم یکی از بهترین فیلم‌های این کشور و یکی از بهترین فیلم‌های جنایی قرن بیست و یکم است. یک تریلر خشن و نفس‌گیر سرشار از خشم با روایتی منسجم که مخاطب را در مدت زمان حدود دو ساعت و نیمه خود، میخکوب می‌کند. فیلم‌های که به ویرانگری ناشی از انتقام پرداخته‌اند کم نیستند، اما  کم‌تر فیلمی به قدرت و تاثیرگذاری من شیطان را دیدم پیدا می‌شود. فیلمی با پایانی کوبنده که شوک آن تا مدت‌ها پس از تیتراژ باقی می‌ماند.

فیلم حرامزاده‌های لعنتی | ۲۰۰۹ | Inglourious Basterds

• کارگردان: کوئنتین تارانتینو
• بازیگران: برد پیت، کریستف والتس، مایکل فاسبندر و الی راث

حرامزاده‌های لعنتی یکی از غافلگیرکننده‌ترین پایان‌های تاریخ سینما را دارد. فیلمی که نمونه‌ای درخشان و خلاقانه از سینمای تاریخ نگاری تجدید نظر طلبانه است: بازتصویری از جنگ جهانی دوم که هم خنده‌دار است و هم با معنا. گویی که تارانتینو در اینجا به کمک قدرت سینما، از جنایت‌های تاریخ انتقام می‌گیرد. فیلمی که نه تنها با نازی‌ها، بلکه با تاریخ نیز تسویه حساب می‌کند. این فانتزی انتقام‌جویانه با دیالوگ‌های هوشمندانه و کنایه‌آمیز، بازی‌های درخشان (به ویژه کریستف والتس)، و اوجی انفجاری، یکی از محبوب‌ترین فیلم‌های کارنامه تارانتینو است.

فیلم ربوده شده | ۲۰۰۸ | Taken

• کارگردان: پیر مورل
• بازیگران: لیام نیسون، فامکه یانسن، مگی گریس و زاندر برکلی

این تریلر اکشن که یکی از نویسندگان آن لوک بسون است، ده برابر بودجه تولیدش در گیشه فروخت. این موفقیت خیره‌کننده نه تنها حرفه لیام نیسون را دوباره احیا کرد، بلکه چرخه‌ای از فیلم‌های مردان میانسالی که انتقام می‌گیرند، راه انداخت (که برخی از آن‌ها با بازی خود نیسون همراه بودند). ربوده شده بیش‌ترین قدرتش را از ایده همدلی‌برانگیز خود می‌گیرد: اینکه یک پدر یا مادر برای محافظت از فرزندش تا کجا می‌تواند پیش برود. نیسون در نقش مردی مطلقه که از هیچ کاری برای بازگرداندن دخترش به خانه دریغ نمی‌کند، عملکردی تماشایی دارد و حتی بخش زیادی از بدلکاری‌های فیلم را خودش انجام داد.

فیلم بیل را بکش بخش ۱ و ۲ | ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ | Kill Bill

• کارگردان: کوئنتین تارانتینو
• بازیگران: اوما تورمن، لوسی لیو، ویویکا ای فاکس، مایکل مدسن و داریل هانا

اگرچه بسیاری آن را به عنوان دو فیلم جداگانه می‌دانند، اما کوئنتین تارانتینو جلد ۱ و ۲ بیل را بکش را به عنوان یک حماسه چهارساعته واحد تصور کرده بود. بخش اول بیش‌تر خشونت استیلیزه و خونین تمرکز دارد و قسمت دوم به گفت‌وگوها و مضامین می‌پردازد. در نهایت تفاوتی ندارد که آن را یک فیلم بلند بدانیم یا دو فیلم؛‌ بیل را بکش یکی از بهترین نمونه‌های ژانر انتقامی است.

این فیلم که ادای دینی به آثار کلاسیک انتقامی و فیلم‌های رزمی است، نقطه عطفی در ژانر اکشن محسوب می‌شود. حماسه‌ای که میان صحنه‌های اکشن دیدنی و گفت‌وگوهایی که به همان اندازه نفس‌گیر – و شاید حتی بی‌رحم‌تر – هستند، تعادلی جذاب برقرار می‌کند. عروس با بازی اوما تورمن یکی از شخصیت‌های نمادین ژانر فیلم‌های انتقامی است و سفر او برای کشتن بیل (دیوید کارادین) چیزی نیست که بتوان از آن چشم پوشید.

فیلم پیر پسر | ۲۰۰۳ | Old Boy

• کارگردان: پارک چان-ووک
• بازیگران: چوی مین شیک، یو جی-ته و کانگ هه جونگ

مردی ناگهان ربوده و در اتاقی حبس می‌شود. جایی‌که تنها دارایی او یک تخت و یک تلویزیون است. او در تلویزیون خبر قتل همسرش را می‌شنود، در حالی‌که خودش را به عنوان مظنون اصلی می‌بیند. او پانزده سال حبس بی‌پاسخ را تنها با فکر کردن به یک چیز سپری می‌کند: انتقام.

پیر پسر با صحنه‌های اکشن بی‌رحمانه و پایان‌بندی‌ای شوکه کننده، داستانی تمام عیار از انتقام و مجازات را به تصویر می‌کشد. این فیلم با کشمش‌های اخلاقی و تنشی نفس‌گیر، مرزهای ژانر را در می‌نوردد و به فیلمی جریان‌ساز در تاریخ سینمای کره تبدیل می‌شود. اگر هنوز پیر پسر را ندیدید، بدون هیچ درنگی آن را در اولویت تماشای خود قرار دهید.

فیلم گلادیاتور | ۲۰۰۰ | Gladiator

• کارگردان: ریدلی اسکات
• بازیگران: راسل کرو، واکین فینیکس، کانی نیلسن و الیور رید

ماکسیموس با اراده‌ای راسخ، در پی گرفتن انتقام قتل خانواده‌اش از امپراتور کومودوس (فینیکس) است. ریدلی اسکات در این فیلم تاریخی حماسی خود به کاوش در مفاهیم بزرگی چون خیانت، انتقام و رستگاری، می‌پردازد. گلادیاتور با سکانس‌های نبرد باشکوه و جلوه‌های بصری خیره‌کننده، یادآور عظمت فیلم‌های کلاسیکی مانند بن هور و اسپارتاکوس است. راسل کرو برای ایفای نقش ماکسیموس و تجسم واقعی خشم فروخورده و زخم‌های عاطفی او، اسکار بهترین بازیگر مرد را از آن خود کرد. بدون شک، گلادیاتور یکی از بهترین فیلم‌های انتقامی تمام دوران است.

فیلم یادگاری | ۲۰۰۰ | Memento

• کارگردان: کریستوفر نولان
• بازیگران: گای پیرس، کری-ان ماس، جو پانتولیانو و ماریان مولرلایلی

کریستوفر نولان که امروز یکی از پیشگامان فیلمسازی بلاک‌باستری در هالیوود است، زمانی یک کارگردان مستقل نوظهور بود. دومین فیلم بلند او، یادگاری، از نظر بسیاری هنوز بهترین فیلمی است که نولان ساخته: یکی از غافلگیرکننده‌ترین تریلرهای تاریخ سینما که یک داستان انتقامی کلاسیک را به صورت معکوس روایت می‌کند. اگرچه شاید این شیوه روایت ابتدا یک ترفند جذاب و گیج‌کننده به نظر برسد، فیلم بدون این وارونگی تا این حد تاثیرگذار نبود.

در واقع ساختار یادگاری، شالوده کامل داستان و مضامین آن است و همین شکل روایت بهانه‌ای برای چند بار دیدن آن می‌شود. چراکه بازبینی‌های متعدد فرصتی فراهم می‌آورد برای کشف نشانه‌های ظریفی که نولان با آن‌ها این قصه مهیج را روایت می‌کند؛ داستانی درباره اینکه آدم‌ها برای اینکه معنایی ساختگی به زندگی خود ببخشند، تا چه حد حاضرند پیش بروند.

فیلم کلاغ | ۱۹۹۴ | The Crow

• کارگردان: الکس پرویاس
• بازیگران: براندون لی، سوفیا شیناس، ارنی هادسون و مایکل وینکات

قدرتمندترین فیلم ابرقهرمانی دهه ۹۰ که با ترکیب زیبایی‌شناسی گوتیک راک و وحشت، این ژانر را در دورانی که در گیشه چندان موفق نبود، زنده نگه داشت. داستان یک ستاره راک به نام اریک دراون که همراه نامزدش به طرز فجیعی کشته می‌شوند. یک سال بعد او با چهره‌ای نقاشی شده همچون یک دلقک به کمک یک کلاغ از گور بازمی‌گردد تا از تک تک آدم‌هایی که در آن جنایت نقش داشتند، انتقام بگیرد. نقش اریک قرار بود سکوی پرتابی برای براندون لی باشد، اما به او به شکلی تراژیک در جریان فیلمبرداری کلاغ و در سن ۳۸ سالگی جان خود را از دست داد.

فیلم نابخشوده | ۱۹۹۲ | Unforgiven

• کارگردان: کلینت ایستوود
• بازیگران: کلینت ایستوود، جین هکمن، مورگان فریمن و ریچارد هریس

ادای احترام کلینت ایستوود به سرجیو لئونه و دان سیگل، دو فیلمسازی که بیش‌ترین تاثیر را بر شکل‌گیری شخصیت سینمایی او داشتند، وداعی تلخی و البته با شکوه با دوران طلایی وسترن کلاسیک است. فیلمی که با چرخشی احساسی و اخلاقی، چهره اسطوره‌ای قهرمان‌های وسترن‌های دهه‌های ۴۰ و ۵۰ را در هم می‌شکند. شخصیت‌هایی که نه تنها از نظر فیزیکی پیر و فرسوده‌اند، بلکه از نظر روحی زیر بار سنگین گناه،‌ پشیمانی و تردید، خرد شده‌اند. همین رویکرد تامل برانگیز بود که وسترن تجدیدنظرطلبانه و انتقامی ایستوود را به فیلمی ماندگار تبدیل کرد.

فیلم کری | ۱۹۷۶ | Carrie

• کارگردان: برایان دی پالما
• بازیگران: سیسی اسپیسک، ایمی اروینگ، بتی باکلی و نانسی آلن

اولین رمان استیون کینگ که فیلم تبدیل شد، ضیافتی آتشین و بی‌رحمانه از خون و انتقام است. داستان دختر هفده ساله‌ای که در شب جشن فارغ‌التحصیلی‌ با قدرت فراطبیعی‌اش انتقامی تمام عیار از تحقیرکنندگان خود می‌گیرد. اجرای همزمان شکننده و در عین حال مقتدر سیسی اسپیسک در نقش کری، یکی از نقش‌آفرینی‌های کلیدی کارنامه این بازیگر کم قدر دیده است. قدرت گرفتن کری در نقطه اوج داستان، همزمان یک تراژدی است و یک پیروزی؛ پایانی رهایی‌بخش که پیروزی دختری سرکوب شده و طرد شده را رقم می‌زند. جالب است بدانید که خود کینگ پایان فیلم را بیش‌تر از پایان رمانش دوست داشت!

فیلم چشمه باکره | ۱۹۶۰ | The Virgin Spring

• کارگردان: اینگمار برگمان
• بازیگران: ماکس فون سیدو، بریگیتا پترسون، بیرگیتا والبری، گونل لیندبلوم و آکسل دوبرگ

تماشای چشمه باکره، مانند سپری کردن روزی است که به زیبایی آغاز می‌شود و با فلاکت به پایان می‌رسد. داستان گروهی از مردان که یک دختر جوان را می‌کشند و بعدتر بی‌خبر از همه جا از خانه پدر او سر در می‌آورند. گفته می‌شود این داستان واقعا در اروپای قرون وسطی رخ داده و بعدها به یک افسانه فولکلور اروپایی تبدیل شده است. روایت برگمان از این داستان تکان‌دهنده با زیبایی‌ای هولناک، واقع‌گرایی بی‌پرده و خشونتی عریان، طنینی اسطوره‌ای پیدا می‌کند.