معرفی و نقد فیلم فرمول یک F1

فهرست هیجان‌انگیز بهترین فیلم های ورزشی

خلاصه داستان فرمول یک F1

داستان فیلم فرمول یک F1 را اینطور می‌شود تعریف کرد؛ سانی هیز (برد پیت)، پدیده نوظهور و آینده‌دار فرمول یک در دهه ۹۰ بود، تا اینکه یک تصادف هولناک تقریبا به پایان دوران حرفه‌ای او انجامید. سی سال بعد، او راننده‌ای آواره و قراردادی است که برای دستمزد در مسابقه‌های کوچک شرکت می‌کند. اما زمانی که روبن سروانتس (خاویر باردم)، هم‌تیمی سابق او و مالک تیمی در حال سقوط در فرمول یک، سراغش می‌آید، فرصتی دوباره پیش روی او قرار می‌گیرد. هرچند خود سانی تمایلی برای بازگشت به مسابقات ندارد، اما روبن او را متقاعد می‌کند که برای آخرین‌بار به فرمول یک بازگردد تا هم تیم را نجات دهد و هم بار دیگر عنوان بهترین راننده جهان را از آن خود کند.

سانی قرار است در کنار جاشوا پیرس (دامسون ایدریس)، ستاره تازه‌وارد و جاه‌طلب تیم که مصمم است طبق اصول خود پیش برود، رانندگی کند. با غرش موتورها، گذشته سانی دوباره گریبانش را می‌گیرد و او درمی‌یابد که در فرمول یک هم‌تیمی در عین حال می‌تواند سرسخت‌ترین رقیب باشد و مسیر رستگاری، جاده‌ای نیست که بتوان آن را به تنهایی پیموند.

بازیگران و عوامل فیلم فرمول وان

آخرین باری که برد پیت پشت فرمان یک خودروی شیک نشست در فیلم روزی روزگاری در هالیوود کوئنتین تارانتینو دیده شد: همان نقشی که نخستین جایزه اسکار را برایش به ارمغان آورد. پیت که خود را یک عاشق ماشین می‌داند در فرمول یک شخصیت سانی هیز را به تصویر می‌کشد. یک راننده نامتعارف و سرکش فرمول یک که پس از سال‌ها دوری از میادین به پیست مسابقات بازمی‌گردد.

خاویر باردم که نخستین‌بار با نقش به یاد ماندنی‌اش، آنتون چیگور بی‌رحم و ترسناک فیلم جایی برای پیرمردها نیست، خود را به مخاطبان بین‌المللی شناساند، در نقش روبن، دوست قدیمی سانی، حضور دارد. روبن مالک یک تیم است و از سانی درخواست می‌کند که برای نجات تیمش به او بپیوندد.

بازیگر ایرلندی نامزد اسکار، کری کندن در نقش مدیر فنی تیم، کیت مک‌کنا حضور دارد و دامسون ایدریس، راننده جوان و هم‌تیمی سانی، جاشوا پیرس را به تصویر کشیده است. توبیاس منزیس، کیم بودنیا، شیا ویگهام، سارا نایلز، ویل مریک، عبدول سالیس و سایمون کونز، از دیگر بازیگران فرمول یک هستند.

علاوه بر این، چند تن از راننده‌های واقعی فرمول یک از جمله لوییس همیلتون، مکس فرستاپن، کارلوس ساینز جونیور و سرجیو پرز، در نقش خودشان ظاهر شده‌اند.

عوامل سازنده فرمول یک: فیلم

جوزف کوشینسکی با دنباله باشکوه تاپ گان: ماوریک، جایگاه خود را به عنوان یکی از بزرگ‌ترین بلاکباستر سازهای معاصر تثبیت کرد. او پیش از تاپ گان، فیلم‌های تماشایی و چشم‌نواز ترون: میراث، فراموشی و تنها شجاعان را کارگردانی کرده بود. فیلم فرمول یک F1 ششمین فیلم بلند کوشینسکی است.

نویسنده کهنه‌کار، ایرن کروگر، در دومین همکاری خود با کوشینسکی، فیلمنامه فرمول یک را به نگارش درآورده است. او پیش از این در فیلم تاپ گان: ماوریک به عنوان نویسنده با کوشینسکی همکاری کرد بود.

کلادیو میراندا، فیلمبردار همیشگی کوشینسکی از زمان ترون: میراث، فیلمبرداری فرمول یک را بر عهده داشته است. مورد عجیب بنجامین باتن و زندگی پی، از دیگر آثار مطرح این فیلمبردار شیلیایی برنده جایزه اسکار هستند. استیون میریون نیز تدوین فرمول یک را انجام داده و هانس زیمر نیز موسیقی آن را ساخته است.

 

مروری بر نظر منتقدان درباره فیلم فرمول یک

امتیاز: ۹۱ از ۱۰۰ | The Globe and Mail

بری هرتز | در فرمول یک هیچ چیز واقعا تازه‌ای وجود ندارد، اما در عین حال همه چیز به شکل شگفت‌انگیزی تازه و دلنشین به‌نظر می‌رسد؛ درست مانند یک جعبه بازیافت سینمایی پر از کلیشه‌های کهنه بازیافتی که این بار به چیزی درخشان و خیره‌کننده تبدیل شده است.

نیویورکر | امتیاز: ۸۰ از ۱۰۰

جاستین چنگ | فرمول یک بارها و بارها راه‌های تازه‌ای برای پرداختن به مصالح آشنا پیدا می‌کند؛ فیلمی که اگرچه مسیر کلی آن قابل‌پیش‌بینی است، اما پر از جزئیات غافلگیرکننده است.

اینترتینمنت ویکلی | امتیاز: ۷۵ از ۱۰۰

جردن هافمن | از لحاظ هیجان و جذابیت بصری، امسال هیچ فیلمی نمی‌تواند با فرمول یک رقابت کند. شیشه‌ها را پایین بکشید و از این سواری مهیج لذت ببرید.

اسکرین دیلی | امتیاز: ۷۰ از ۱۰۰

تیم گریرسون | فرمول یک در پیست مسابقه پرانرژی و خیره‌کننده است، اما خارج از آن چندان چابک نیست. این یک فیلم ورزشی هیجان‌انگیز است که در معرض تمام کلیشه‌های ژانر خود قرار می‌گیرد، اما اطمینان دارد که با سکانس‌های اکشن استادانه خود داستان آشنای قهرمان ناشناخته‌اش را تماشایی می‌کند.

سایت راجر ایبرت | امتیاز: ۶۳ از ۱۰۰

رابرت دنیلز | این فیلم در طول مدت دو ساعت و نیمه خود هرگز خسته‌کننده و تکراری نمی‌شود، بلکه با سرعت و انرژی پیش می‌رود. اگرچه فرمول یک حرف چندانی درباره گذشته، حال و آینده این حرفه ورزشی ندارد، اما تجربه‌ هیجان‌انگیزی است که بی‌شک ارزش وقت گذاشتن دارد.

TheWrap  امتیاز: ۴۷ از ۱۰۰

ویلیام بیبیانی | سبک تصویری استریل و بی‌روح جوزف کوشینسکی و فیلمنامه بی‌رمق ارن کروگر، باعث شده فرمول یک در نهایت فیلمی بی‌اثر درباره نیروی مردانه باشد؛ در واقع فیلم آنقدر بر این وجه مردانه خود تاکید می‌کند که در نهایت خودش به اثری عقیم تبدیل می‌شود.

آستین کرونیکل | امتیاز: ۴۰ از ۱۰۰

ریچارد ویتاکر | موتور محرک واقعی فرمول یک نه فیلمنامه کلیشه‌ای آن است و نه صحنه‌های تماشایی مسابقه؛ بلکه خود پیت است.

نقد فیلم فرمول یک F1 برگرفته از سایت مجله اسلنت

جیک کول | فیلم F1، از نظر داستانی در همان مسیر آشنای بسیاری از فیلم‌های ورزشی حرکت می‌کند. در اینجا، یک راننده تازه‌کار به نام جاشوا پیرس، استعداد زیادی دارد اما برای آنکه یک راننده درجه یک باشد هنوز تجربه لازم را فرا نگرفته است. این موضوع بهانه‌ای می‌شود که سانی هینز پس از سال‌ها کناره‌گیری از مسابقات فرمول یک، دوباره به پیست مسابقه بازگردد تا فوت و فن این حرفه را به جوان مستعد آموزش دهد.

دوست قدیمی سانی، روبن که خود زمانی راننده بوده و اکنون مالک یک تیم است، او را وارد این ماجرا می‌کند. تیم روبن در رتبه‌بندی‌های فرمول یک عملکرد ضعیفی داشته و هیئت مدیره آن تهدید کرده‌اند که شرکت او را از دستش درمی‌آورند. همانطورکه انتظار می‌رود غرور خودنمایانه جاشوا و سانی از همان ابتدا آن دو را مقابل هم قرار می‌دهد. راننده جوان و پرمدعا از اینکه با یک قدیمی این حرفه یک تیم شده ناراضی است و سانی هم با او که هنوز هیچ دستاورد قابل توجهی ندارد، با بی‌اعتنایی برخورد می‌کند. همزمان که تنش و رقابت میان این دو به پیست مسابقه نیز سرایت می‌کند، سبک رانندگی تهاجمی سانی به همان اندازه که به نفع او و جاش تمام می‌شود، برای‌شان هزینه می‌تراشد.

این خط داستانی ساده تمرکز فیلم را عمدتا به سمت اکشن سوق می‌دهد و کارگردانی جوزف کوشینسکی نیز به شکل قابل توجهی به آن قدرت می‌بخشد. کوشینسکی و فیلمبردار دیرینه‌اش، کلادیو میراندا، به همان طریقی که در مانورهای هوایی تاپ گان: ماوریک عمل کردند، در اینجا با استفاده از لنزهای واید-انگل تجربه فشار G در هنگام هدایت یک ماشین بسیار سریع را به تصویر می‌کشند. آن‌ها همچنین با نصب دوربینی چرخان در بیرون از خودرو، ترفندی هوشمندانه را به کار می‌برند. با این روش دوربین ابتدا سمت بیرون را در قاب می‌گیرد، اما وقتی خودرو با سرعت حرکت می‌کند، ناگهان می‌چرخد و به سمت راننده نشانه می‌رود، انگار مقاومت باد دوربین را به عقب پرت می‌کند.

تدوین استیون میریون نیز به طرز جالبی به جای برش‌های سریع روی خود عمل رانندگی، بیش‌تر بر واکنش‌های تماشاگران و اعضای تیم پیت متمرکز است که به حرکت‌های جسورانه و یا گیج‌کننده و خطرناک راننده‌ها واکنش نشان می‌دهند. این استراتژی ضمن حفظ سرعت جنون‌آمیز صحنه‌های مسابقه، به نماهای واقعی رانندگی اجازه نفس کشیدن می‌دهد تا مخاطب بتواند جابجایی مداوم بین خودروهایی که با سرعت در حرکت هستند، دنبال کند. همچنین این کار به مخاطبان اجازه می‌دهد تا واکنش‌های بی‌پروا و گاه خطرناک سانی نسبت به رانندگان رقیب را بهتر درک کنند. جایی که با تاخیر و تصادف‌هایی که رخ می‌دهد، او و جاش فرصت پیدا می‌کنند تا به آرامی رتبه تیمشان را در جدول رده‌بندی بهبود بخشند.

فیلم همچنین توجه زیادی به بعد تیمی مسابقات فرمول یک F1 دارد: مانند اتحاد ناخواسته‌ای که بین سانی و جاش شکل می‌گیرد تا تعامل‌های بخش اجرایی و گروه سانی. تیم فنی که اغلب ناچار است شاهد بحث و جدل‌های سانی و جاش باشد، زیر نظر مدیر تیم کاسپار مولینسکی و مدیر فنی کیت مک‌کنا، فعالیت می‌کند. برخی از هیجان‌انگیزترین لحظات فیلم در اتاق کنترل رخ می‌دهد؛ جایی‌که کیت و گاسپار برای هماهنگی راننده‌های‌شان تصمیمات استراتژیک آنی می‌گیرند. همچنین می‌توان به صحنه‌هایی با سرعت سرسام‌آور اشاره کرد که تیم پیت خودرویی که به ظاهر از کار افتاده را در کوتاه‌ترین زمان تعمیر می‌کند و دوباره به پیست بازمی‌گرداند.

یکی دیگر از جنبه‌های جذاب فرمول یک، توجه آن به سطح فوق‌العاده مهندسی بکار رفته در طراحی خودروها است. کیت اغلب در حال کار روی مدل‌های شبیه‌سازی پیشرفته‌ دیده می‌شود تا بتواند با ایجاد تغییرات احتمالی کسری از ثانیه از زمان هر دور کم کند. در سال‌های اخیر، مسابقات فرمول یک حتی در میان افرادی که علاقه‌ای به آن نداشتند شهرت زیادی پیدا کرده است. بخشی از این محبوبیت به خاطر مجموعه مستند نتفلیکس فرمول ۱: راندن برای بقا است. با این حال، حتی آن مستند هم نمی‌تواند به خوبی نشان دهد که چگونه هر جزء یک تیم مسابقه برای موفقیت و کسب جایگاه در گرندپری باید آماده واکنش‌های برق‌آسا باشد.

در نهایت می‌توان گفت که فیلم F1 فرمول یک به همان دلایلی موفق می‌شود که عامل اصلی جذابیت تاپ گان: ماوریک بود. هر دو فیلم به یک موضوع آشنا، به کمک الگوهای فیلمسازی کلاسیک، قدرتی تازه می‌بخشند. در هر دو فیلم، یک اسطوره همچنان توانمند و یک شیر جوان تشنه موفقیت به احترام متقابل می‌رسند، و جابجایی مشعل میان آن‌ها بیش از آنکه به معنای خداحافظی با یک چهره کهنه‌کار باشد، تاکیدی دوباره است بر ویژگی‌های بی‌نظیر و تکرار شدنی او.

امتیاز سایت های سینمایی به فیلم فرمول یک F1

وب سایت	امتیاز
Imdb	۷.۸
کاربران متاکریتیک	۷.۷
کاربران راتن تومیتوز	۹۷ درصد رضایت
منتقدان راتن تومیتوز	۸۲ درصد رضایت بر اساس ۳۴۸ نقد
منتقدان متاکریتیک	۶۸ درصد رضایت بر اساس ۵۶ نقد

پوستر فیلم فرمول یک F1

مشارکت رانندگان واقعی در تولید فیلم F1

بازیگران فیلم فرمول یک ارتباط نزدیکی با رانندگان حرفه‌ای فرمول یک داشتند. در این میان، لوئیس همیلتون، قهرمان هفت دوره جهان و نخستین راننده سیاه‌پوست حاضر در مسابقات فرمول یک، نقش مهمی در نگارش فیلمنامه و تهیه‌کنندگی فیلم ایفا کرده است. همیلتون این مسئولیت را از طریق شرکت تولیدی خود، Dawn Apollo Films، به عهده گرفته است.

برخی از صحنه‌های فیلم در رویدادهای واقعی فرمول یک از جمله جایزه بزرگ بریتانیا، جایزه بزرگ ابوظبی و مسابقه ۲۴ ساعته رولکس دیتونا در ژانویه سال جاری فیلمبرداری شده‌اند.

فیلم «F1» توسط برد پیت، جری بروکهایمر و چاد اُمن از کمپانی Jerry Bruckheimer Films و همچنین دیدی گاردنر و جرمی کلاینر تهیه شده است. کارگردانی این اثر بر عهده جوزف کوسینسکی، سازنده فیلم موفق «Top Gun: Maverick»  است. فیلم‌نامه توسط اهرن کروگر، نویسنده همان فیلم، نگارش شده و همکاری نزدیکی نیز با سازمان فرمول یک در تولید این فیلم صورت گرفته است.

مکس ورشتاپن

راننده هلندی تیم ردبول، دارنده چهار عنوان قهرمانی جهان از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴. او فرزند یوس ورشتاپن (راننده سابق فرمول یک) و سوفی کومپن (راننده سابق کارتینگ) است. ورشتاپن در طول ۱۱ فصل حضورش، ۶۵ پیروزی در مسابقات گرندپری کسب کرده است.

لوئیس همیلتون

قهرمان هفت‌باره جهان از بریتانیا و راننده کنونی تیم فراری. نخستین راننده سیاه‌پوست در تاریخ فرمول یک که در سال ۲۰۰۷ با تیم مک‌لارن وارد مسابقات شد. همیلتون رکورددار بیشترین برد در یک فصل است و تاکنون ۱۰۵ پیروزی به ثبت رسانده است.

لاندو نوریس

راننده بریتانیایی تیم مک‌لارن که از سال ۲۰۱۹ وارد رقابت‌های فرمول یک شد. در هفت فصل اخیر، ۶ بار به مقام قهرمانی گرندپری دست یافته است. او در سال ۲۰۲۴ نایب‌قهرمان رقابت‌های جهانی شد.

استبان اوکون

راننده فرانسوی تیم هاس. نخستین پیروزی‌اش را در سال ۲۰۲۱ با تیم آلپاین کسب کرد. اوکون از ۹ سالگی وارد رقابت‌های اتومبیل‌رانی شد و در سال ۲۰۱۶ اولین حضورش در فرمول یک را با تیم Manor تجربه کرد.

والتری بوتاس

راننده فنلاندی که از سال ۲۰۱۳ در فرمول یک حضور دارد. بوتاس ۱۰ برد در گرندپری و دو بار نایب‌قهرمانی جهان در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ را در کارنامه دارد.

فرناندو آلونسو

راننده اسپانیایی تیم استون مارتین. قهرمان دو دوره مسابقات جهانی در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ با تیم رنو. او همچنین برنده مسابقات ۲۴ ساعته لمانز با تویوتا و قهرمان مسابقات استقامت FIA 2018-2019 است.

کوین مگنوسن

راننده باتجربه‌ای که در بیش از ۱۸۰ مسابقه گرندپری حضور داشته است. مگنوسن رکورددار بیشترین تعداد شروع مسابقه بدون پیروزی است. در حال حاضر به‌عنوان راننده کارخانه‌ای BMW فعالیت دارد.

دنیل ریکاردو

راننده استرالیایی تیم آلفا تاوری. در فاصله سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۴ در فرمول یک حضور داشته و ۸ برد به دست آورده است. او به دلیل روحیه جنگنده و شخصیت صمیمی‌اش به «Honey Badger» معروف است.

الکساندر آلبون

راننده تایلندی-بریتانیایی تیم آتلاسیان ویلیامز. آلبون اولین حضورش در سال ۲۰۱۹ با تیم تورو روسو بود و تاکنون دو بار بر روی سکو قرار گرفته است.

شارل لکلرک

راننده اهل موناکو که از سال ۲۰۱۸ با تیم فراری در فرمول یک رقابت می‌کند. لکلرک در سال ۲۰۲۲ نایب‌قهرمان جهان شد و ۸ برد در مسابقات گرندپری کسب کرده است.

سرجیو پرز

راننده مکزیکی که تا سال ۲۰۲۴ برای تیم ردبول رقابت کرد. پرز نایب‌قهرمان مسابقات جهانی در سال ۲۰۲۳ و دارنده ۶ پیروزی در ۱۴ فصل حضور.

جورج راسل

راننده بریتانیایی تیم مرسدس. قهرمان مسابقات GP3 در ۲۰۱۷ و فرمول ۲ در ۲۰۱۸. راسل نخستین حضورش در سال ۲۰۱۹ با تیم ویلیامز و از ۲۰۲۲ عضو تیم مرسدس است.

پیر گسلی

راننده فرانسوی تیم آلپاین. نخستین بار در سال ۲۰۱۷ در گرندپری مالزی وارد مسابقات شد. او در سال ۲۰۲۰ برنده گرندپری ایتالیا با تیم آلفا تاوری شد.

اسکار پیاسری

راننده استرالیایی تیم مک‌لارن. در نخستین فصل حضورش، به عنوان اولین تازه‌واردی که پس از یک دهه یک مسابقه را رهبری کرد، تاریخ‌ساز شد. پیاسری اولین بردش در مجارستان ۲۰۲۴ بود و سپس در چین، عربستان، میامی، بحرین و اسپانیا نیز به پیروزی رسید.

ژو گوانیو

نخستین راننده چینی حاضر در گرندپری چین. او در سال ۲۰۲۲ با تیم آلفا رومئو (اکنون کیک سائوبر) وارد فرمول یک شد و اکنون راننده رزرو تیم فراری است.

لنس استرول

راننده کانادایی تیم استون مارتین. در سال ۲۰۱۷ وارد مسابقات شد و همان سال در آذربایجان به سکو رسید. او پسر لارنس استرول، مالک میلیاردر تیم استون مارتین است.

نیکو هالکنبرگ

راننده آلمانی که رکورد بیشترین حضور در فرمول یک بدون کسب سکو یا پیروزی را دارد. در خارج از فرمول یک، در مسابقات استقامتی ۲۴ ساعته لمانز برای پورشه شرکت کرده و در نخستین حضورش در سال ۲۰۱۵ پیروز شد. هالکنبرگ در حال حاضر برای سائوبر رقابت می‌کند.

یوکی تسونودا

اولین راننده ژاپنی تیم ردبول که برای گرندپری ژاپن در سال ۲۰۲۵ به تیم بزرگسالان راه یافت. تسونودا در سال ۲۰۱۷ قهرمان مسابقات JAF Japan F4 شد و در سال ۲۰۲۱ با تیم آلفا تاوری وارد فرمول یک شد.

لیام لاوسون

راننده نیوزیلندی تیم ردبول. او در سال ۲۰۲۳ به‌عنوان جانشین دنیل ریکاردو در گرندپری هلند برای اولین بار وارد مسابقات شد. لاوسون در سال ۲۰۱۵ با امتیاز تقریبا کامل قهرمان Formula Ford نیوزیلند شد.

لوگان سارجنت

اولین راننده آمریکایی در فرمول یک پس از سال ۲۰۱۵. در سال ۲۰۲۳ در گرندپری بحرین برای اولین بار حضور یافت و نخستین امتیاز خود را در گرندپری ایالات متحده به دست آورد. سارجنت راننده تیم ویلیامز است.

کارلوس ساینز جونیور

راننده اسپانیایی تیم ویلیامز. اولین پیروزی خود را در گرندپری بریتانیا در سال ۲۰۲۲ کسب کرد و تاکنون چهار عنوان قهرمانی دارد. کارلوس پسر قهرمان رالی جهان، کارلوس ساینز است.