دنیای بعد از ویروس

خلاصه داستان سریال آنا

در سریال آنا با این داستان مواجه می‌شویم: آنا به دنبال برادر کوچک ربوده شده‌اش، آستور (با بازی الساندرو پکورلا) 9 ساله، می‌رود. جست‌وجوی او در میان مزارع سوخته و جنگل‌های مرموز، خرابه‌های مراکز خرید و شهرهای خالی از سکنه، در فضاهای متروکه بزرگ جزیره سیسیل، جایی که یک ویروس تقریباً همه بزرگسالان را کشته است و در میان جوامع وحشی بازماندگان انجام می‌شود. آنا به عنوان راهنمای خود دفترچه‌ای دارد که مادرش با بازی النا لیتی به او سپرده است. اما او به مرور متوجه می‌شود که قوانین گذشته دیگر اعمال نمی‌شود، و او نیاز به قوانین جدیدی دارد.

عوامل و سازندگان سریال آنا Anna

کارگردان و نویسنده سریال آنا (Anna) نیکولو آمانیتی است که کارگردانی سریال معجزه (The miracle) را نیز در کارنامه خود دارد. آمانیتی داستان آنا را با همکاری فرانسسکا مانیری نوشته است.

آمانیتی در اصل یک رمان نویس اهل ایتالیا است و افتخارات بسیاری از جمله جوایز ویارجیو (برای رمان من نمی‌ترسم (I’m not scared) در سال 2001) و جایزه استراگا (برای رمان آنطور که خداوند فرمان می‌دهد (As God Commands) در سال 2007) را از آن خود کرده است. تعداد زیادی از کتاب‌های این نویسنده منبع اقتباس کارگردانان مختلف برای ساخت فیلم‌هایشان بوده‌اند. او آنا را نیز بر اساس رمانی جسورانه و پساآخرالزمانی به همین نام ساخته که در سال 2015 نوشته است.

طبق گفته آمانیتی مشاهده گروهی از کودکان که در ساحل مشغول بازی بودند و قانون اصلی بازی آنها عدم حضور بزرگسالان بود، الهام بخش او برای نوشتن داستان آنا بوده است. به دلیل شرایط پاندمی ساخت این سریال در ماه مارس 2020 متوقف شد و درنهایت با تصمیم‌گیری در مورد کاهش تعداد قسمت ها از 8 به 6 قسمت ساخت فصل اول آن به پایان رسید.

امانیتی در یک کنفرانس مطبوعاتی آنلاین گفت: «پس از نوشتن آنا به عنوان یک رمان، سال‌ها به فکر کردن درباره این داستان ادامه دادم. من روی آنا به عنوان قهرمان اصلی آن تمرکز کرده بودم تا به داستان و چالش‌های زن جوانی بپردازم که خود را در این دنیای جدید می‌یابد. چگونه با آن روبرو می شود، چگونه بدون اینکه مادر باشد، مادر می‌شود.» جولیا دراگوتو، نوجوان 14 ساله از شهر پالرمو، که از بین ۲ هزار نامزد انتخاب شد، نقش آنای سرسخت و جسور را بازی می‌کند.

نظر منتقدان درباره سریال Anna

Film-Rezensionen | امتیاز: 7 از 10

الیور ارمنخ | تماشای هر فیلم و سریالی که به نوعی به یک بیماری ویروسی یا حتی بیماری‌های همه گیر می‌پردازد، به طور طبیعی این تصور را ایجاد می‌کند که فیلم قصد دارد از اتفاقات یک سال و نیم گذشته که عمدتاً توسط همه گیری کرونا شکل گرفته است، سود ببرد. البته هرازگاهی این درست است اما در مورد آنا داستان بسیار قدیمی‌تر است و بر اساس رمانی به همین نام در سال 2015 ساخته شده است.

نیکولو آمانیتی در نویسندگی و کارگردانی و ساخت سریال همکاری داشته و اگرچه در ابتدا ممکن است این امرخوب به نظر نرسد اما این تیم یک نفره به خوبی نتیجه می‌دهد و آقای نویسنده توانایی خود را برای به تصویر کشیدن داستان‌ها نیز نشان می‌دهد. در واقع آنا یکی از زیباترین سریال‌هایی است که امسال می‌توانید تماشایش کنید. از یک طرف، نماهای فریبنده و گاهی حتی کمی سورئال از یک جزیره در حال پوسیدگی، با اصالت و کمی افسانه‌ای وجود دارد و از طرف دیگر امانیتی شکی باقی نمی‌گذارد که سرنوشت بی‌رحمانه‌ای در انتظار قهرمانان جوان آن است چون در حالی که در سایر داستان‌های آخرالزمانی مثل حمله زامبی‌ها حداقل شانسی برای زنده ماندن قهرمان داستان باقی است، اما در این سریال ایتالیایی حتی اگر مردم از قحطی و توحش دیگران در امان بمانند دیر یا زود خواهند مرد زیرا این ویروس برتمام افراد بزرگسال تاثیر می‌گذارد.

همین مساله تماشای سریال را در برخی لحظات واقعا سخت می‌کند مخصوصا به این علت که آمانیتی در داستان خود به کاراکترها سخت نمی‌گیرد و مانند سایر سریال‌های آخرالزمانی قتل عام به راه نمی‌اندازد و در عوض روی ویژگی‌های سادیستیک شخصیت‌ها بیشتر مانور داده می‌شود. اگر چه ۶ قسمت زمان کافی‌ای را در اختیار سازندگان قرار می‌دهد اما شخصیت پردازی‌ها خیلی عمیق نیستند و در عوض چالش‌ها و ایده‌های عجیب برای بقا بسیار دیده می‌شود.

Filmdienst | امتیاز: ۶ از ۱۰

استفان استیلیتو | رمان آنا اثر نیکولو آمانیتی، که اساس این سریال شش قسمتی را تشکیل می‌دهد و نوشتن فیلمنامه و کارگردانی آن را نیز آمانیتی بر عهده دارد، در سال 2015 منتشر شد و فیلمبرداری همانطور که در ابتدای هر قسمت تاکید می‌شود، شش ماه قبل از شیوع بیماری همه گیر کرونا آغاز شده است. حتی با این وجود، تأثیری که سریال پس از همه‌گیری می‌گذارد مطمئناً متفاوت از قبل است. فرضیات در مورد منشا ویروس از یک آزمایشگاه، مکالمات در مورد نقاط قرمز، جهش، گروه‌های خطر، اجتناب از تماس، قرنطینه، همه این‌ها دیگر فقط شبیه فیلمنامه برای یک سریال پسا آخرالزمانی به نظر نمی‌رسند، بلکه مستقیما پاندمی اخیر و اضطراب ناشی از آن را یادآوری می‌کنند.

سریال با تمام توانش، شخصیت‌ها را بارها و بارها به واقعیت باز می‌گرداند، آن‌ها را به مسئولیت ترغیب می‌کند و آن‌ها را به خاطر بی‌توجهی‌های کوچکشان مجازات می‌کند. اینجا کودکی و جوانی ارتباطی با آزادی و سبک‌سری ندارد زیرا کودکان و جوانان می‌دانند که به هر حال آینده‌ای ندارند و هنگامی که بزرگ شوند، آن‌ها نیز تسلیم ویروس خواهند شد. آنا داستانی درباره ناامنی اساسی و تغییر مداوم است، اما همچنین درباره این که چگونه می‌توان اعتماد به نفس و شهامت رویارویی با زندگی را در میان این شرایط آشفته پیدا کرد.

بهترین سریال های خارجی جهان

Madmass.it | امتیاز: ۷ از ۱۰

نیکولو آمانیتی، ما را در یک دیستوپیای پساآخرالزمانی غرق می‌کند که دارای مولفه‌های قوی روان‌شناختی مرتبط با مضامین رسیدن به سن و بقا است که با نقش محوری نوجوانان کامل می‌شود. قهرمانانی که با ناامیدی، با آخرین ذره معصومیت دوران کودکی دست و پنجه نرم می‌کنند.

مینی سریال آنا داستان خود را تعریف می‌کند و در دو بعد زمانی حرکت می‌کند: قبل و بعد از همه گیری. در ابتدا با آنا و خانواده‌اش، زندگی او در دوران طلاق و چگونگی تغییر سریع جامعه با شروع همه‌گیری آشنا می‌شویم. پس از آن، ما آنا را اکنون دوازده ساله می‌بینیم که دائماً برای بقای خود و آستور مبارزه می‌کند.

قهرمان‌ها انتخاب‌های دردناکی خواهند داشت، که باعث می‌شود شبیه بزرگسالان به نظر برسند و پیش از موعد، معصومیتی را که سنشان به آن‌ها داده شده از دست بدهند. معصومیتی که هنوز هم وجود دارد و ما آن را در چشمان آنا که برای اولین بار پس از سال‌ها گوجه‌فرنگی می‌خورد یا وقتی آستور در خرابه‌های خانه‌شان زیر شنل و به تقلید از یک هیولا سرگردان است، می‌بینیم.

Cineforum

Matteo Bonfiglioli | کارگردان، نیکولو آمانیتی موفق می‌شود تصویری دراماتیک از موقعیتی که بشریت در سیسیل به سر می‌برد، منتقل کند، و یک مؤلفه روان‌شناختی قوی مرتبط با بلوغ و مضامین بقا را ایجاد کند، به سرعت سناریو را معرفی کند و بر زندگی و سرنوشت قهرمان‌های داستان تمرکز کند و آخرین ذره معصومیت را در آنا به ما نشان دهد، در دنیایی که از قبل می‌خواهد او یک بزرگسال باشد و یک قدم به آن مرگ تعیین شده نزدیک‌تر شود. آمانیتی با بیان داستانی شیرین و غم انگیز از زمان حال صحبت می‌کند، داستانی که تماشاگر را از همان لحظه اول حفظ می‌کند و با وجود برخی پیوندهای روایی نارس، هرگز از غافلگیری او دست بر نمی دارد.