سریال پلوریبوس؛ معرفی، نقد و بررسی

بهترین و محبوب ترین سریال های علمی تخیلی

داستان سریال پلوریبوس

خلاصه داستان سریال پلوریبوس Pluribus یا ترجمه‌هایی که به مرور از آن می‌شود، از این قرار است: در جهانی که همه چیز بیش از حد خوب به نظر می‌رسد و همه از زندگی خود راضی هستند، یک زن در برابر این ویروس خوشی و خوش‌خیالی، مصون است. «کارول استورکا» (با بازی ریا سیهورن) نویسنده‌ای منزوی است که در دوران این ویروس «غمگین‌ترین و بدبخت‌ترین انسان روی زمین» است شناخته می‌شود و او باید تصمیم مهمی بگیرد؛ تسلیم شود یا بجنگد؟

بازیگران و عوامل سریال پلوریبوس Pluribus

خالق، نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده اجرایی اصلی سریال پلوریبوس Pluribus، وینس گیلیگان است. گوردن اسمیت و آلیسون تاتلاک از Better Call Saul او را در نوشتن و کارگردانی همراهی کرده‌اند. دیو پارتر که آهنگسازی دو سریال قبلی گیلیگان را به عهده داشت، اینجا هم همراه تیم سازنده است.

ری سیهورن (نقش Carol Sturka کارول استورکا)، کارولینا ویدرا (در نقش Zosia زوزیا)، کارلوس مانوئل وسگا (در نقش مانوسوس)، میریم شور (در نقش هلن)، سامبا شوت ترکیب بازیگران این سریال است.

فصل اول سریال Pluribus شامل ۹ قسمت است که به‌صورت هفتگی از Apple TV+ پخش می‌شود.

 

Pluribus یعنی چه؟

این عبارت ریشه در لاتین دارد و به‌تنهایی معمولاً به‌صورت بخشی از عبارت معروف “E pluribus unum” به‌کار می‌رود که به‌معنای «از میان بسیار، یکی» است.

در ترجمه فارسی، بسته به زمینه، Pluribus می‌تواند این معانی را القا کند:

• «از میان جمع» یا «از میان بسیاری» (در معنای ضمنی)
• «کثیر» یا «بسیارگان» (در ترجمه آزاد)
• «جمعیت» یا «انبوه» (در ترجمه مفهومی)

در این سریال و با توجه به آنچه تا امروز دیده‌ایم، ترجمه اولی به هدف سریال نزدیک‌تر است. اما در برگردان به فارسی، بسیاری ترجمه را به دلیل همین پیچیدگی کنار گذاشته‌اند و سریال تازه اپل‌تی‌وی را همانند برکینگ بد -که ترجمه تحت‌اللفظی نشد-، همان پلوریبوس نامیده‌اند. فیلیموشات هم فعلا از همین عنوان استفاده می‌کند.

نقد و بررسی سریال پلوریبوس Pluribus

امتیاز سریال پلوریبس بر اساس ۲۰ نقد در «متاکریتیک» حدود ۸۵ درصد و در «راتن تومیتوز» بر اساس ۲۷ نقد، ۱۰۰ درصد است. امتیاز کنونی IMDb تغییر می‌کند ولی حداقل تا زمان انتشار این مطلب، ۹.۱ از ۱۰ بوده است. این نقدها به مرور و با پخش قسمت‌های بیشتر، تکمیل می‌شود.

Variety

آلیسون هرمن | سریال Pluribus را باید به‌عنوان بازگشت باشکوه وینس گیلیگان به ژانر علمی‌تخیلی توصیف کرد. ری سیهورن «بزرگ‌ترین بوم نقاشی بازیگری‌اش» را در این سریال پیدا کرده و نقش کارول را با ظرافتی خیره‌کننده ایفا می‌کند.

راجر ایبرت دات کام

کیا شوناتا | سریال پلوریبوس را می‌توان رویداد تلویزیونی سال نامید. سریال با فضای نوآر و علمی‌تخیلی، به‌جای قهرمان‌های سنتی، سراغ زنی رنج‌دیده رفته که از خوشی مصنوعی متنفر است.

ایندی‌وایر

بن تراورس | پلوریبوس مجموعه‌ای جسورانه است که از قواعد ژانری سرپیچی می‌کند تا تز مرکزی‌اش را اثبات کند. سریال گاهی در صحنه‌های جداگانه رضایت‌بخش است، اما در مجموع، ایده‌های بزرگش را به فصل اولی قدرتمند تبدیل می‌کند.

هالیوود ریپوتر

سریال پلوریبوس از همان دو قسمت اول، پرده از دنیایی می‌کشد که در آن لبخندها، نشانه‌ای از تهی بودن‌اند.

امپایر

دن جولین | سریال Pluribus عجیب و به‌طرز شگفت‌آوری جذاب و پر از هیجان است و یکی از تازه‌ترین روایت‌های آخرالزمانی است. با وجود الهام از آثار کلاسیک علمی‌تخیلی، این سریال حس کاملاً تازه‌ای دارد و طنز تلخ آن، لایه‌ای عمیق به داستان اضافه می‌کند.

TV Guide

کلی کانلی | ری سیهورن به‌عنوان قهرمانی غیرمنتظره و درخشان در سریال پلوریبوس حضور دارد. سریال به‌خاطر نگاه فلسفی‌اش به مفهوم خوشبختی تحسین شده است. سریال به‌جای ترس از تاریکی، از نور می‌ترسد و این وارونگی، آن را خاص می‌کند.

والچر

نیکولاس کوآ | سریال تجربه‌ای آرام، عمیق و تأمل‌برانگیز است. لذت زیادی در رها شدن در ریتم کند سریال وجود دارد؛ دلیل اصلی موفقیت آن بازی خیره‌کننده ریا سیهورن است. سریال پلوریبوس با صحنه‌هایی طبیعی و بدون برش، حس سکون و اضطراب را هم‌زمان منتقل می‌کند.

دیلی بیست The Daily Beast

الگر فرانک | سریال Pluribus تأملی تلخ درباره خوشبختی اجباری است. گیلیگان با زیرکی، جهانی خلق کرده که در آن لبخندها بیشتر شبیه ماسک‌اند تا احساس واقعی. البته از شباهت‌های سریال با آثار کلاسیک علمی‌تخیلی مثل They Live و Black Mirror نمی‌شود گذشت که برای انسان کنونی ما هشدارآمیز است.

نیویورک تایمز

مایک هیل | برای نقد این سریال باید به جنبه‌های استعاری و اجتماعی آن هم تمرکز داشت؛ در جهانی که همه خوشحال‌اند، تنها کسی که غمگین است، خطرناک‌ترین فرد محسوب می‌شود. سریال بازتابی از ترس مدرن از فردیت است و هرچند در بخش‌های شبیه آثار پیشین گیلیگان است، اما Pluribus مسیر کاملاً متفاوتی را طی می‌کند.

گاردین

سریالی چالش‌برانگیز با سوالات بزرگ درباره هویت، خوشبختی و فردیت؛ با این حال ممکن است برای مخاطبی که انتظار «سرگرمی سریع» دارد کمی «سنگین» بنماید.

 

پوستر سریال