نقد و بررسی فیلم دادگاه شیکاگو هفت | طنین عدالت

سورکین در دادگاه شیکاگو هفت بر روی مضامینی چون عدالت، آزادی و ارزش‌های اجتماعی دست می‌گذارد که در انتقال آنها تجربه‌ طولانی دارد و هم این کار را از طریقِ درامی دادگاهی به سرانجام می‌رساند که در نگارش آن به استادی رسیده است.

دادگاه شیکاگو هفت (با عنوان اصلی The Trial of the Chicago 7) دومین فیلم آرون سورکین در مقام کارگردان پس از فیلم بازی مالی (با عنوان اصلی Molly’s Game) است. سورکین که طی سه دهه و با نوشتنِ فیلمنامه‌ آثار مطرحی نظیر فیلم چند مرد خوب (با عنوان اصلی A Few Good Menفیلم شبکه اجتماعی (با عنوان اصلی The Social Networkفیلم مانیبال (با عنوان اصلی Moneyball) و سریال‌های بال غربی (با عنوان اصلی The West Wing) و فیلم اتاق خبر (با عنوان اصلی Newsroom) به یکی از بزرگترین فیلمنامه‌نویسان معاصر تبدیل شده، در دومین فیلمش به سراغ همان مضامین، الگوهای روایی و شیوه‌ دیالوگ‌نویسی مخصوص به خود رفته که به خاطر آنها به شهرت رسیده است. برای نقد و بررسی فیلم دادگاه شیکاگو هفت با فیلیمو شات همراه باشید.


اسکار ۲۰۲۱ و هر آنچه باید در مورد نود و سومین دوره مراسم آکادمی بدانید
کالکشن آرون سورکین در فیلیمو شات


دادگاه شیکاگو هفت با مقدمه‌ای ده دقیقه‌ای شروع می‌شود. مقدمه‌ای که می‌کوشد تصویری کلی از شرایط سیاسی و اجتماعی زمان وقوع داستان به بیننده ارائه دهد. تصاویری آرشیوی یا بخش‌هایی از فیلم که به‌سرعت در هم ادغام می‌شوند تا شخصیت‌هایی کاملاً بی‌ربط را معرفی کنند که با انگیزه‌ها و اهداف متفاوت برای شرکت در یک راهپیمایی برنامه ریزی می‌کنند. سال ۱۹۶۸ است. سالی که جنبش‌های عدالت‌خواهی در سرتاسر دنیا به شکلی خودجوش در حال شکل‌گیری هستند و ساختار قدرت در تمامی کشورها را با بحران مشروعیت مواجه کرده‌اند. در آمریکا اوضاع از اروپا نیز پیچیده‌تر است. جنگ ویتنام در جریان است، رئیس جمهور آمریکا، لیندون جانسون، هر روز تعداد سربازان حاضر در جنگ را افزایش می‌دهد و بدون توجه به اعتراضات عمومی در پی سرکوب راهپیمایی‌های مردمی است. گروه‌های مختلفی در میان دانشجویان، سیاه پوستان، هیپی‌ها و… در حال شکل گیری است و اعتراض به جنگ و تداوم آن به بهانه‌ای برای ابراز وجود آنها تبدیل شده. تمامی آنها در یک روز خاص، در اگوست سال ۱۹۶۸ راهی شیکاگو شده‌اند تا به شکلی کاملاً صلح آمیز نشان دهند به عنوان شهروندان آمریکا از وضع موجود راضی نیستند. اما به یکباره شرایطی پیش می‌آید که این گردهمایی و راهپیمایی‌های متعاقب آن به آشوب کشیده می‌شوند.

ساشا بارون کوهن در نمایی از فیلم دادگاه شیکاگو هفت

دادگاه شیکاگو هفت به‌سرعت بیننده را به پنج ماه بعد می‌برد. جایی که دادگاهی فرمایشی تشکیل شده تا عناصر دست‌چین شده از میانِ این گروه‌ها را به اتهام شورش محاکمه و راهی زندان کند. اقدامی که هدف آن اثبات قدرت حاکمیت، جدیت در اداره‌ی کشور و ادامه دادن به جنگ ویتنام است. از این جا به بعد شاهد دادگاهی هستیم که شخصیت‌های اصلی را به جایگاه احضار می‌کند تا با یادآوری جزئیات آن روز مشخص کنند دقیقاً چه اتفاقی افتاده که یک راهپیمایی صلح آمیز به شورشی تمام عیار تبدیل شده. فیلم در قالبِ فلاش‌بک‌هایی به دقت طراحی شده، ماجرا را هر بار از منظرِ یکی از شخصیت‌ها روایت می‌کند و با هر بار رجوع به گذشته نوری تازه به حقیقت می‌تاباند. اما آنچه در طول فیلم اهمیتی مضاعف پیدا می‌کند، شناخت تازه‌ای‌ست که شخصیت‌ها نسبت به آدم‌های پیرامونشان و سیستمی که به آن اعتقاد دارند پیدا می‌کنند. اینکه در تلاش برای عوض کردن چه شرایطی هستند و این رنج و آینده‌ای که در حال تباه شده است، ارزش این مبارزه را دارد؟

مجموعه‌ای از بازیگرانِ شناخته شده، در نقش آدم‌های واقعی داستان ظاهر شده‌اند و بازی‌های قابل قبولی ارائه داده‌اند. در این بین، ادی ردمین (برنده‌ جایزه‌ اسکار برای فیلم تئوری همه چیز (با عنوان اصلی The Theory of Everythingساشا بارون کوهن، مارک رایلنس (برنده‌ جایزه‌ اسکار برای فیلم پل جاسوسان (با عنوان اصلی Bridge of Spies‎) و جوزف گوردون لویت درخشش بیشتری نسبت به سایر بازیگران دارند و با اتکاء به تصویری ذهنی که از آنها در خاطر داریم، بازی قابل قبولی ارائه داده‌اند. 

فیلم دادگاه شیکاگو هفت

سورکین در دادگاه شیکاگو هفت هم بر روی مضامینی چون عدالت، آزادی و ارزش‌های اجتماعی دست می‌گذارد که در انتقال آنها تجربه‌ طولانی دارد و هم این کار را از طریقِ درامی دادگاهی به سرانجام می‌رساند که در نگارش آن به استادی رسیده است. شخصیت‌های بسیار و حجم بالای دیالوگ‌ها در ابتدا ممکن است گیج کننده به نظر برسند اما چیزی نمی‌گذرد که تفاوت لحن و طرز فکر شخصیت‌ها که در قالب دیالوگ‌هایی هوشمندانه به بیننده منتقل می‌شوند، تبدیل به نقطه قوت فیلم می‌گردد. نکته اینجاست که تمرکز بر فرآیند دادگاه این امکان را برای سورکین فراهم کرده تا بدون جانب داری از هیچ یک از طرفین درگیر، بیننده را به سمت پایان عجیب فیلم هدایت کند. پایانی که از هر لحاظ دستاوردی تاریخی به حساب می‌آید و سرچشمه‌ تغییرات بزرگی بوده است. دادگاه شیکاگو هفت داستانی را تعریف می‌کند که بیش از پنجاه سال پیش اتفاق اُفتاده اما شخصیت‌ها و موقعیت داستانی چنان نزدیک و قابل لمس‌اند که گویی در حال تماشای دادگاهی در روزهای پایانیِ سال  2020 هستیم. دادگاه شیکاگو هفت بازتاب دهنده‌ شرایط سخت سیاسی و اجتماعی در روزهایی‌ست که ساختارهایِ سیاسی جهان با بن بست‌های جدی مواجه شده‌اند. از این‌رو هنگام دیدنِ دادگاه شیکاگو هفت هیچگاه احساس نمی‌کنید در حال دیدن واقعه‌ای تاریخی هستید که هیچ ارتباطی با شما ندارد. چرا که هر بیننده‌ای در هر کجای دنیای خودش را یا در جایگاه قاضی این دادگاه یا متهمان آن احساس می‌کند.

فیلم دادگاه شیکاگو 7

ممکن است به این مطلب‌ها نیز علاقه‌مند باشید

نظر شما چیست؟

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید، خوشحالیم