همه چیز درباره جشنواره چهل و چارم فیلم فجر
خلاصه داستان فیلم سرزمین فرشته ها
در خلاصه داستان رسمی فیلم سرزمین فرشته ها آمده است: «در سرزمین فرشتهها زنی با عشق و مقاومت معجزهای را رقم میزند…» پس از فیلم ماندگار بازمانده (ساخته زندهیاد سیفالله داد) با دومین فیلم قابل توجه سینمای ایران درباره فلسطین مواجه هستیم. فیلمی که فارغ از رویکردهای سیاسی، سراغ کودکان غزه رفته و زندگی و رویاهای آنها را در میانه جنگ سوژه کرده است.
بازیگران و عوامل فیلم سرزمین فرشته ها
بابک خواجهپاشا کارگردانی است که با «در آغوش درخت» شناخته شد و با «آبی روشن» مسیر فیلمسازیاش را ادامه داد. منوچهر محمدی، تهیهکننده خوشسابقه ساخت فیلم را به عهده دارد.
در «سرزمین فرشتهها» سُلاف فواخرجی، بازیگر برگزیده جهان عرب که تاکنون جوایز بسیاری را از جشنوارههای مختلف کسب کرده است، حضور دارد و در کنار او بازیگران کودک عرب، ایرانی، سوری و لبنانی چون علی ذیب، فاطمه المعصومه زریق، اهورا لطفی، محمد اسد، زهرا فاضل، فاطمه مریش، علیرضا علاو نیز حضور دارند.
دیگر عوامل فیلم هم عبارتند از؛ مدیر فیلمبرداری: علیرضا برازنده، مدیر ارشد پروژه: محمد ساسان، مدیر تولید: مجید کریمی، طراح صحنه: پیام حسینسوری، تدوین: اسماعیل علیزاده، طراح لباس: بهزاد آقابیگی، مدیر صدابرداری: امیر عاشقحسینی، طراح چهرهپردازی: شهرام خلج، آهنگساز: مسعود سخاوتدوست، طراحی و ترکیب صدا: آرش قاسمی، سرپرست گروه کارگردانی: حمیدرضا بیدگل، مدیر برنامهریزی: مجید عبدی، منشی صحنه: آرزو قربانی، طراح جلوههای بصری: سیدحسن ایزدی، طراح جلوههای ویژه میدانی: ایمان کرمیان، عکاس: محمدمهدی دلخواسته و مدیر تبلیغات و روابطعمومی: زهرا دمزآبادی. محصول: سازمان سینمایی سوره و موسسه تصویر شهر.
نقد و بررسی فیلم سرزمین فرشته ها
این نقد و نوشتهها، نظر کوتاه ولی دستاولِ منتقدان و نویسندگان سینمایی است؛ شاید بعدها همه چیز تغییر کند! در ضمن، انتشار آنها -لزوما- به معنای تایید فیلیموشات نیست
احسان ناظم بکایی
سرزمین فرشتهها اشتباهات معنایی و فرمی فراوان دارد. در یک نمونه و در پایان، رستگاری و نجات تنها با مرگ میسر میشود و تمام تلاش و مقاومت قهرمانان قصه جز با مردن به سرانجام نمیرسد. آخر سر اینکه نمایش فیلم در روزهایی که وضع روحی و روانی مردم ایران آزرده شده و سایه جنگ سنگین است کار معقولی نبود.
۳ نکته از فیلم:
- آزاد شدن خواندن زنان
- سیف الله داد روحت شاد
- فیلم را دوبله کنید
احسان طهماسبی
هرچند که پایه و اساس نگارش و تولید سرزمین فرشتهها بر مبنای ارزشهای انسانی و دغدغهمند بوده و مسئله حراست و حفاظت از کودکان در جنگ و اخلاقیات اولویت اصلی فیلمساز بوده است، اما در نهایت خروجی آخرین فیلم خواجه پاشا، بیش از آنکه یک فیلم سینمایی باشد، به مجموعهای از تصاویر شاعرانه و موقعیتهای تکرارشونده شبیه شده که در نبود درام، قصد دارد مخاطب را فریب داده و مجذوب قابهای تأثیرگذار و مرعوب سکانسهای هولناک خود کند. در واقع فیلمنامهنویس، با به دست آوردن سوژهای ملتهب، قصد داشته فضای همدلانهای را برای مخاطب ایجاد کند و او را به اثرات جنگ آگاه کرده و اخلاق را به او متذکر شود.
درحالیکه همین حساسیت موضوعی، بهجای آنکه به تعمیق روایت کمک کند، عملاً مانع شکلگیری یک فیلمنامه منسجم شده است. ازاینرو است که فیلم از ابتدا تا انتها بر مبنای خرده داستانهای تلویزیونی و باسمهای بنا شده و موقعیتها نیز هرچند که الگوی واقعی داشتهاند و به قطعیت در گوشهای از تاریخ، محقق و روایت شدهاند، در اجرا، تصنعی، قابل پیشبینی و ساختگی در کار درآمدهاند و بیآنکه گرهای جدی افکنده یا مسیری دراماتیک طی کنند، تا انتها به مسیر خود ادامه میدهند. سرزمین فرشتهها بیشتر از آنکه مختصات یک فیلم سینمایی بلند را داشته باشد، میتواند یک فیلم کوتاه یا مستند قابل قبول باشد.
۳ نکته از فیلم:
- بهرهگیری از این شکل نمادسازیهای سانتیمانتال در سرزمین فرشتهها، محبوب دهه هفتاد سینمای ایران بود!
- برخلاف انتظار تیم سازنده، سرزمین فرشتهها، از ماندگار شدن فاصله زیادی دارد.
- بدون شک در آغوش درخت، اثری تماشاییتر و آبرومندتر در کارنامه خواجه پاشا است. فیلمی که مخاطب را درگیر کرده و حس همراهی و همذاتپنداری را در او زنده میکند.
سعیده نیکاختر
این مقاومت چند روزه چنان تلخ، ناگوار و عذابآور است که قلب مخاطب را فشار میدهد. در حقیقت بودن ظالمانه این حادثه تلخ شکی نیست و شاید این فیلم به عنوان برگی از تاریخ ماندگار شود. اما شاید اگر این فیلم سال گذشته برای مردم ایران نمایش داده میشد اثر خودش را میگذاشت و با همدردی مردم مواجه میشد. جو جامعه امروز با شرایط پیشآمده چنان سخت و ثقیل است که تحمل دیدن چنین فیلمی را ندارد. به زبان ساده شاید بشود گفت این روزها گرفتار غم خودمان هستیم و نگران آینده بچههایمان. توان این را نداریم که به فکر کودکان آن طرف مرزها باشیم. یادم هست سال 72 که نبرد بین بوسنی و صربستان درگرفتهبود اینقدر آرامش داشتیم که به این فکر میکردیم که برویم و کودکان بوسنیایی را به فرزندی قبول کنیم. ما همان ملتایم اما وضعیتمان روحی و معیشتیمان کاملا فرق کرده است!
حالا این فیلم با تمام قدرتش در محتوا و فرم این سوال را مطرح میکند که آقای خواجهپاشا واقعا سوژه فیلم دغدغه خودتان بود یا به شما سفارش داده شد؟ رابرت مکگی در کتاب «داستان» میگوید: «قبل از نوشتن و ساختن هر اثری باید فکر کرد آیا کسی حاضر به شنیدن و دیدن آن هست؟»
۳ نکته از فیلم:
- فیلم که زیرنویس بود و دیدنش سخت حالا گنجاندن کودک ناشنوا آن وسط چه بود؟
- بازی های کودکان تا حدی قابل باور است اما شکم گشته این چیزها را نمیفهمد
- پایان تلخ
سید مهرزاد موسوی
اجازه بدهید حرفی که قرار است بعد از ۲۵۰ کلمه صغری و کبری چیدن آن هم با محدودیت در لو دادن داستان بنویسم، همین اول اعتراف کنم: «فیلم سرزمین فرشتهها فیلم بهشدت پرزحمتی است که برای دوست داشتنش باید بهشدت زحمت کشید!»
فیلم با اینکه هوشمندانه خودش را از نزاعها و اختلاف برداشتهای سیاسی بیرون میکشد و حتی یک فریم از پرچم اسرائیل به نمایش نمیگذارد؛ ولی از ساخت موقعیت جدید عاجز است. داستان فیلم مدام تکرار و تکرار میشود و موقعیتهای تراژیک جنگ-کودک آن مرور میشود. این تعدد تکرارها و موقعیتهای دردناک، به مخاطب (حتی مخاطبِ همدل) اجازه نفس کشیدن نمیدهد و این اصطلاح در فیلمی که حجم احساساتگرایی غلیظی دارد، ابداً نکته مثبتی نیست. خالق اگرچه با قاببندیهای زیبا و کارتپستالی سعی در نمایش سینمایی داستانش دارد (خلق تصویری چون تابلوی مشهور شام آخر مسیح) ولی حتی به اندازه یک وعده ماکارونی به کاراکترها و بهتبع آن به مخاطب وقت خوشحالی نمیدهد و همه چیز را به رؤیاها وامیگذارد.
این تعدد اتفاقات تراژیک -ولو نشان از واقعیت فاجعه انسانی در غزه داشته باشد- به این نتیجه رسیده که از عمق اثرگذاری سکانسها و داستانکها میکاهد. منِ مخاطب دیگر برای کاراکتر نوجوان ناشنوای فیلم وقت سوگواری ندارم، برای غم بیپدری و زود بزرگ شدن آن دخترک و پسرک، توان توقف ندارم و… (مثالهای بسیاری هست که چون هم داستان را لو میدهد و هم بسیاری ندیدهاند، از بیان آن خودداری میکنم).
فیلم در کنار این ایرادات محتوایی (بخصوص ناتوانی از ساخت موقعیت جدید همچون بازمانده) فیلم زحمتکشیدهای است. مطمئنم از بازی نوجوانان و کودکان فیلم، آن هم به زبان اصلی، شگفتزده میشوید و باورتان نمیشود که این حجم از تصویرها و ساختمانهای منطبق با واقعیت، دکور و صحنهآرایی ایرانی است.
با همه این ایرادات محتوایی، فیلم سرزمین فرشتهها قابل تماشاست ولی قطعاً به اندازه «بازمانده» با تهیهکنندگی تهیهکننده همین فیلم، ماندگار نخواهد شد، قاببندیهای زیبایش در کلیپها ماندنی میشود و نه در ذهنها و پایان ضد امیدش یکی از دلایل همین اتفاق است.
۳ نکته از فیلم:
- موسیقی پرحجم فیلم برای صحنههای اشکانگیز بیشتر از اثرگذاری، توی ذوقزننده است
- صحنهآرایی و قاببندیهای فیلم یکی از زیباییهای آن است
- بازی بازیگران نوجوان (فارغ از دیالوگهایی که میگویند) ستودنی است
محمد تقیزاده
خواجهپاشا از زیباییشناسی بصری مشابه سبک کارگردانی مانند ترنس مالیک بهره میبرد؛ جایی که روایت خطی و شخصیتپردازی عمیق به نفع جریانی از تصاویر شاعرانه و موسیقی کنار گذاشته میشود. در فیلم سرزمین فرشتهها، مضمون مقاومت و معصومیت کودکان، بهانهای است برای چیدن پشتسرِ هم نماهای خوشرنگ و صحنههای احساسی. اما مشکل اصلی، فقدان پیشرفت دراماتیک و ساختار روایی منسجم است. فیلم حول یک ایده ساده میچرخد و آن را با موقعیتهای مختلف تکرار میکند، بیآنکه قصهای روایت کند یا شخصیتی را بپروراند.
نتیجه، اثری است که بیشتر به یک تیزر تبلیغاتی طولانی یا فیلم کوتاهی کشیافته شباهت دارد. فیلم با نمایش مکرر چهره معصوم کودکان و استفاده سنگین از موسیقی، مستقیماً به دنبال تحریک احساسات ابتدایی تماشاگر است.
۳ نکته از فیلم:
- سانتی مانتالیسم تصویری
- استفاده ابزاری از کودک، زن، موسیقی برای احساسات گرایی
- تیزر به مثابه فیلم
واقعا متاسفم برای این سایت و منتقدانش که همه مثل هم و مغرضانه این فیلم درجه یک رو تخریب -نه نقد- میکنند. تحلیلهای درست و واقعی رو در نظرات مخاطبان ببینید. این فیلم یک کار فوقالعاده، در زمان درست، با ساخت حرفهای و کلاس جهانی هست که قطعا در سطح دنیا دیده خواهد شد و اثرگذار خواهد بود.
کسانی که به تعبیر قرآن «سم بکم عمی فهم لا یعقلون» هستند کوچکتر از اون هستند که حقایق آشکار رو درک کنند.
سلام
مایلم پیش از هر نقد و تحلیلی، صمیمانه از سازندگان این فیلم قدردانی کنم.
من خود نیز فیلمسازم و سهمی هرچند اندک از فهم رنج جنگ را با خود دارم. جنگ و تمامی آلامش، از نفرتانگیزترین تصمیمهایی است که بشر میتواند مرتکب شود؛ تصمیمی که گویی وسوسههای شیطانی بر انسان دیکته میکند و تنها دلهای پاکاند که ژرفای خباثت آن را درمییابند.
آنچه میتواند ابعاد این نفرت را برای فهم انسانی بازنمایی کند، زبان والا و زیبای هنر است. هنر، در برابر هر ویرانی، به بازآفرینی عشق برمیخیزد و در برابر هر نفرت، چراغی از امید میافروزد. کودکانی که زیر سایه سنگین بمبها و چکمههای نفرت نژادپرستانه زیستهاند، بهجای تسلیم شدن به اضطراب و هراس، به ریتم موسیقی پناه میبرند؛ نظمی که در جهان منضبط نغمهها جاری است، با آوای ملکوتی قرآن درهم میآمیزد و از دل ویرانهها، گلستانی از ایمان و امید میرویاند. این تصویر، بیآنکه شعار دهد، عدالت شیرین الهی را در جان مخاطب تفسیر میکند.
با این حال، برخی نقدهایی که در اینجا خواندم، اندوهم را دوچندان ساخت. گویی نویسندگانشان نه طعم تلخ جنگ را چشیدهاند و نه ریشههای فکری و سیاسی آغاز نزاعها را کاویدهاند. دریغ که گاه قلم، وامدار فضای مسمومی میشود که رسانههای ستیزهجو میآفرینند؛ همانها که اگر چنین اثری در غرب و از زبان خودشان ساخته میشد، بیتردید آن را با تعابیری پرطمطراق میستودند و مزایایش را به رخ میکشیدند.
شگفت آنکه هنگام تحلیل آثار سفارشی جهان صهیونیستی، یقین دارند نیتشان پاک و بیآلایش است و صرفاً از منظر «هنر هفتم» سخن میگویند؛ اما اینجا، پیش از آنکه به بیان هنری اثر بنگرند، برچسب سفارشی بودن را بر آن مینشانند.
من باور دارم این فیلم تنها متعلق به سازندگانش نیست؛ صاحبان حقیقی آن، انسانهای سبزسیرتی هستند که با دیدنش، بانیان جنگ را به داوری وجدان و به لعنت ابدی پروردگارشان میسپارند.
و در پایان، دوست دارم بخشی از نوشته دوستمان «نیره» را بیاورم؛ سخنی ساده و صادقانه که شاید از بسیاری تحلیلها گویاتر باشد:
«سلام
فیلم عالی بود و حتی اگر سفارشی تهیه شده، واقعاً بجاست.
مدتهاست انسانهایی در گوشهای از این کره خاکی، در بدترین و دردناکترین شرایط انسانی روزگار گذراندهاند. این فیلم تنها بخش کوچکی از مصیبتهای واردشده بر همنوعانمان را به تصویر کشید.
من واقعاً از همه چیز لذت بردم.
ایکاش همه دنیا بتوانند این فیلم را بهزودی ببینند.»
سلام
فیلم عالی بود وحتی اگر سفارشی تهیه شده واقعا بجاست
مدتهاست انسانهایی در تکه ای از این کره خاکی در بدترین ودردناکترین شرایط انسانی روزگار گذراندند این فیلم قسمت کمی از مصبتهای وارد شده به همنوعان انسان را به تصویر کشید
من واقعا لذت بردم
از همه چیز
ایکاش همه دنیا بتونن این فیلم رو بزودی ببینن
این افراد که متاسفانه تعدادشون هم زیاد هست باز هم با فاش شدن جزیره اپستین اصلا به روی خودشون نمیارن این قضیه رو و منتظر ناجی آدم خوارشون هستن
اتفاقات اخیر هم پروژه اسراییل بود
و حالا اکثرا کینه ای و منتظر تلافی هستن
خدا به بقیه ایرانی ها رحم کنه
باسلام بازیگری که نقش پزشک را در فیلم سرزمین فرشته ها بازی می کند ایرانی است یا خارجی؟
منتقدان عزیز آنچه بیشتر جانبدارانه و سفارشی بود نقد شما بود
انسانیت و ظلم ستیزی حد و مرز جغرافیایی ندارد
جالب این جاست در همین جشنواره فیلم هایی بودند که اولویت شان دغدغه هایی که در نقد خود ذکر کردید نبود چرا به آنها خرده نگرفتبد ؟!
همونطور که نوشته شده و با رنگ زرد مورد تاکید قرار گرفته، نظر منتقدان، لزوما نظر فیلیموشات نیست.
ولی انگ سفارشی به منتقدان نزنید. منتقدان ما نظرشون رو دستاول نوشتند و از جایی سفارش نگرفتند. اینکه نظرشون با نظر شما منطبق نیست، دلیلی بر سفارشی بودن نمیشه.
نقدها به فیلمها در صفحه هر فیلم هست. بررسی کنید شاید به اون فیلمهای مدنظر شما هم ایرادی از همین جنس گرفته شده باشه.
فیلمی است در تراز بین اللملی من فکر می کنم در سطح جهان اسلام و حتی دنیا به موفقیت های خوبی دست پیدا می کند .
در روزگار بی اخلاقی ها حال دلمان را خوب کرد .
درود بر کارگردان شریف این فیلم .
نکته اول این که مطالب نوشته شده نقد سینمایی نبود بیشتر تخلیه خشم فروخورده بود از بی ثمر بودن قضایای یک ماه پیش😉نکته دوم:خانم نیک اختر جای نوشتن یادداشت یه شماره حساب تو سایت بذارن تا گلریزون کنیم بلکه بتونن روحشون که از فرط فقر به شیطان فروختن رو پس بگیرن…
خسته نباشید به بابک خواجه پاشای عزیز و شجاع بابت فیلم درجه یک و انسانیش. و به امید زدوده شدن ساحت سینمای ایران از بعل پرستان
من این فیلم رو ندیدم و نمیخوام ببینم! کدوم کشور عرب یه فیلم راجع به رنجی که به جوونهای ما تو این چند دهه وارد شده فیلم ساخته. در ثانی، مشکل فلسطینی ها رهبران فاسدشون هست که هر کدوم مولتی میلیاردر به دلار هستند!! دست از سر کشور ما بردارند
من این فیلم رو ندیدم و نمیخوام ببینم! دعوای اسراییلی ها و فلسطینی ها ربطی به ما نداره. کدوم کشور عرب یه فیلم راجع به رنجی که به جوونهای ما تو این چند دهه وارد شده فیلم ساخته. در ثانی، مشکل فلسطینی ها رهبران فاسدشون هست که هر کدوم مولتی میلیاردر به دلار هستند!! دست از سر کشور ما بردارند
یکی از بهترین و غمگین ترین فیلم هایی بود که دیدم از اول فیلم گریه کردم تا آخرش
خدا رو شکر یه نفر صدای این بچه های مظلوم شد
اتفاقا کار کارگردان، بی نظیر بوده، کسانی که ادعا میکنند چرا به فکر کودکان دیگر سرزمین ها هستید، خودتان برای بچه های سرزمین خودتان چه کردید؟
هیچ، شما هیچ کاری برای بچه های سرزمین خودتان نکردید آن وقت از دیگران انتقاد میکنید که چرا برای غزه فیلم ساختن؟؟؟؟؟
فکر کردین با مخاطب پخمه طرف هستین؟
درضمن، استفاده ابزاری از کودکان؟ خیلی حرف چرتی هست، الان قضیه اپستین فاش شده و مشخص شده چه استفاده های بی رحمانیه ای از کودکان کردن، آنوقت شما حتی یک پست برای کودکان نمی گذارید
بعد میاین میگین در فیلم سرزمین فرشته ها ،از کودکان استفاده ابزاری شده؟؟؟؟؟ بهتره یک سر برید دکتر، حالتان خوب نیست
حق و باطل را جابه جا فهمیدین
متاسفانه همان طور که دیروز کارگردان فیلم گفت فضای فاشیستی در سینما رخنه کرده
این فیلم فارغ از فضای سیاسی مظلومیت و درد مردم غزه را با نگاهی احساسی و عاطفی به تصویر کشیده
فیلم نه تنها از سوی داوران بلکه از طرف بینندگان هم بسیار تحسین شده بود ولی منتقدان با زاویه سیاسی نگاهی دست و پا شکسته به فیلم انداخته اند و یا در خواب غفلتند
کودکان غزه سالهاست زیر حملات وحشیانه هر روز و هر لحظه ترس را تجربه کرده اند، بسیاری عزیزانشان را از دست داده اند بی سرپرست شده اند ، برخی حتی پا یا دستی برای بازی ندارند، خودمان در ایران در جنگ دوازده روزه برای ۱۲ روز این حس را تجربه کردیم نتها برای چند روز ، این نقدها با کدام فلسفه و منطق به این واقعیت تلخ نگاه میکنند! اینکه میگویند دغدغه خودتان بوده یا سفارشی، دغدغه شما نیست آیا در میان رنجهای بزرگ جهان ،این یکی از رنجهای بزرگ بشریت و انسانیت نیست ، نباید به آن پرداخت؟! هر فیلم خوب و سازندهای رسالتی دارد و رسالت این فیلم پرداختن به این موضوع بود. امیدوارم در جهان انسانیت زیر بار قدرت و پول دوام بیاورد.
من ترجیح فیلم در مورد فلسطین و اسراییل رو اصلا نبینم و سرنوشت فلسطینی و اسراییلی هیچ اهمیتی برام نداره. شاید اینها بخوان هزار سال دیگه باهم بجنگن ما باید زندگیمون تا کی معطل اینها باشه؟
تو گیشه معلوم میشه چند درصد مردم دغدغه فلسطین دارن
یکعده نژادپرست شبه روشن فکر… فیلمی که از یکسال پیش کار شده و برنامه چینی شده و به این خوبی چیدمان شده رو برای خودشیرینی اربابان فکری و لایف استایلی غربی و غرب نشینشون به باد فحش و انتقاد گرفتن… میگه اینقدر وضع اقتصادیم بده که دیگه به فکر اونا نمیتونم باشم. دروغ محض میگی نامرد.. گشنگی میکشی تو؟ یکی از ویلاهات رو بفروش و غذا بخر.. اینها همه بهانه هست.. حتی همین اغتشاشگران هم بهانه اقتصاد داشتند وگرنه قسم میخورم که در مغزشان چیزی جز بی بند و باری و زرق و برق غربی و لختی و عیش و نوش نبوده ، بغیر از آنهایی که رسما پول میگرفتند از دشمنان و خیانت به مملکت میکردند. جانم فدای رهبر.. جانم فدای رهبر.. مرگ بر اسرائیل
برای این منتقدینتون هیچ احترامی قائل نیستم
درود به شرف تیم سازنده که اولا تونستن جلو این هیولاهای انساننما در سینما کشور که هیچ وقت مشکلات واقعی انسانها ذرهای برایشان اهمیت ندارد و وقت دنبال عقدههای شخصی زندگی داغونشون هستند و… بایستند و با شجاعت این اثر رو بسازن
خدا اجرتون بده
یاعلی
به نظرم فیلم کمنظیری بود. شخصا همیشه نسبت به تأثیر پذیرفتن از فیلمها و به قول یکی از منتقدین درگیر شدن احساسات ابنداییم گارد روحی و ذهنی دارم و آگاهانه سعی میکنم فاصله انتقادی خودم رو با محتوا (لااقل در اولین تماشا) حفظ کنم. با این وجود میگم که فیلم کاملا به لحاظ مولفههای سینمایی و فنی عالی و در حد بهترینهای سینمای ایران و بلکه جهان بود. حس میکنم در تماشاهای بعدیم که این گارد رو کنار بگذارم و به لحاظ احساسی درگیر فیلم بشم، لذتش برایم دو چندان خواهد بود و طعمش در ذهنم ماندگار خواهد بود.
متاسفانه منتقدان محترم از آن سوی بام افتادند و کاملا غیرمنصفانه به فیلم تاختند. برخی تعبیرها و جملات واقعا زننده و دور از جوانمردی و مروت بود.
مخصوصا از احسان ناظم بکایی در حیرتم. آقای ناظم بکایی من از کسانی هستم که نوجوانی و جوانیم با قلم شما در همشهری جوان گذشت. به کجا چنین شتابان…
سلام
من هنوز فیلم رو ندیدم ولی متوجه شدم تمام منتقدین فقط به جهت زدن فیلم و زیر سوال بردن فیلم به نقد اون پرداخته اند در حالی که تمام نظرات مردم و فرادی که فیلم رو دیدن و اینجا نظرشون رو ثبت کردن کاملا متفاوت با این به اصطلاح منتقدین بود و این یعنی این افراد صلاحیت نقد فیلم رو ندارند چراکه درکی از سلیقه و خواست مخاطب و مردم ندارند.
نظر خانم نیک اختر به نظرم بیشتر شبیه عقاید این روزای یه عده هست که فقط به فکر خودشونن. به نظرم امثال ایشون حتی پارسال و سالهای قبل هم حس همدردی واقعی با کودکان غزه نداشتند. اگر ما دردی کشیدیم، اگر فقدانی داشتیم اتفاقا باید بیشتر درد بچه های غزه رو درک کنیم. خیلی متاسفم بابت این نوع تفکر که به عنوان منتقد نظرشون منتشر میشه.
چقدر نظر به اصطلاح منتقدان با بینندگان فیلم تفاوت داره، متأسفم برای کسانی که غم دیگران رو اندوه خود نمیدونن!
فیلم را در جشنواره فیلم فجر دیدم.
عالی و تاثیر گذار بود.
برخی از منتقدان بالا هم فکر کنم یا فیلم را ندیده اند یا خود را به خواب زده اند.
پیشنهاد می کنم خودتان ببینید و قضاوت کنید.
به عنوان یک فیلم من واقعا دوست داشتم، پایان اش رو دوست داشتم یه جور دیگه تموم بشه ولی در کل فیلم قشنگی پیشنهاد می کنم حتما ببینید.
واقعا نقد هایی این منتقدان نوشتن همه انگار یه گارد بزرگ در برابر فیلم داشتن، بهشون پیشنهاد می کنم از گارد گیری فاصله بگیرن و فیلم یکبار دیگه ببینند.
می خواستم فیلمی را در جشنواره انتخاب کنم و بینم و برای انتخاب قبلش نظرات منتقدان شما رو خواندم که در انتخاب کمکم کنه. به نظرم نقدها کمی زاویه دار بود. گفتم صبر کنم نقدهای مشابهشان برای فیلمی که دیده ام را نگاه کنم تا دیدگاه و روش نقدشان دستم بیاید.
واقعا متاسف شدم وقتی نقدهای آبکی و سو گیرانه شان را برای فیلم شهر فرشته ها خواندم. دستم آمد حداقل برای انتخابم روی آنها حساب نکنم.
“موضوع دیگر جذابیت ندارد” هم شد دلیل! “محبوب دهه هفتادی ها!”
“نمایش فیلم در روزهایی که روح مردم آزرده است کار معقولی نبود!”
خدای من این دیگه این جمله آخر نقد تخصصی سینمایی است!
سلام و عرض ادب، فقط باید بگم که متأسفم بابت چنین نقد هایی. این چه قیاسی است؟! بهتر است نگاه سینمایی داشته باشید تا اینکه برچسب سیاسی بودن و سفارشی بودن به فیلم ها بزنید. متأسفم برای منتقدین فیلیمو. من خیلی وقت ها نقد های شمارو مطالعه میکردم. ولی الآن فقط باید بابت این بی تفاوتی ها و این سوگیری ها بگم متأسفم.
هنوز فیلمو ندیدم اما این چه نظر غیرانسانی و خودخواهانهایه که نوشتید «این روزها گرفتار غم خودمان هستیم و نگران آینده بچههایمان. توان این را نداریم که به فکر کودکان آن طرف مرزها باشیم.»؟؟؟
ته انسانیت اینه که اگه شکمت گرسنه بود بقیه به بقیه نمیتونید فکر کنید؟؟؟
نظر منتقدان، لزوما نظر فیلیموشات نیست.
هنوز فیلمو ندیدم اما این چه نظر غیرانسانی و خودخواهانهایه که نوشتید «این روزها گرفتار غم خودمان هستیم و نگران آینده بچههایمان. توان این را نداریم که به فکر کودکان آن طرف مرزها باشیم.»؟؟؟
ته انسانیت اینه که اگه شکمت گرسنه بود بقیه به درک؟؟؟
احیانا ربطی به دین و نژادشون که نداره. مثلا اگه بچههای چشم رنگی اوکراینی تو همچین شرایطی بودن بازم همینو میگفتید دیگه؟
مشخصه که فیلم خوبی بوده. وگرنه اینقدر نگرش شما، با زاویه فیلم متفاوت نمیبود
سرزمین فرشته ها حال به یادماندنی چهارمین روز جشنواره فیلم فجر بود. ادای دین سینمای ایران به کودکان غزه. فیلمی خوش ساخت و توام با خنده و گریه هایی از سر فهم و درد های مشترک. چقدر عنوان بازیگر برگزیده جهان عرب به خانم سُلاف فواخرجی برازنده بود. یکه و تنها با چند کودک دختر و پسر بار فیلم و درد غزه را بدوش کشید. نگاه مادرانه، حال خوش زنانه، معلمی با عشق، تعهد و شجاعت توام با احترام در تمام فیلم جاری بود.
بچه ها انگار سالها بازی کرده بودند.
روان و ساده در طول فیلم می رقصیدند و آرزوهای کودکانگی شان را در قصه های خاله ضحی خلاصه می کردند.
فیلم با زیر نویس فارسی بود و چقدر خوب که دوبله نکرده بودند و حال خوش آواها را از گوش تماشاگران نگرفته بودند.
موسیقی های عربی فیلم عالی و دلچسب بود و چه انتخاب های خوبی بودند.
با اینکه فیلم تلخ تمام می شود و مرگ بر مقاومت چند روزه ی خانم معلم و بچه ها سایه می اندازد، اما رستگاری در فیلم ساری و جاری ست.
فیلم بسیار تاثیرگذاری بود . بازیگرای خوب ، به ویژه کودکانش
ورای مسائل سیاسی و صرفا از بعد انسانی میگم: بعد دیدن فیلم خیلی در خودم جستجو میکنم چرا از غصه ی کودکان غزه ، نمردم ؟!
خیلی فیلم قشنگ ، پخته و بین المللی بود.
گوشه ای از رنج مردم که هرروز تکرار میشود.
و وجدان مردم دنیا به خواب رفته…
یک واقعیتی که در دنیای به اصطلاح متمدن امروز ، جریان دارد.
تنها زبانی که مردم دنیا قسمتی از رنج مردم فلسطین را میفهمد ، همین فیلم است.
منی که تحمل یک سر و صدا را در این فیلم ندارم ، ببینید مردم آن منطقه در واقعیت چه دردی میکشند.
واقعا خدا شر ظالمان صهیونیستی را از سر همه مردم دنیا کم کند.
دست مریزاد به همه عوامل این فیلم که صدای مظلومیت مردم فلسطین را به تصویر کشیدند.
فیلمش خیلی بهتر از انتظارم بود :
جلوه های ویژه ، صحنه ها ، بازی ها ، دیالوگ و موسیقی همه خیلی خوب بود ؛ این فیلم قابلیت جهانی دیده شدن داره ؛ ورای جغرافیای خاصیه
این توجه کارگردان شریف فیلم ، آقای خواجه پاشا رو به معصومیت و لطافت بچه ها رو دوست دارم .
فیلم شریف و هنرمندانه است
چیزی که خیلی وقته لابه لای فیلم های سراسر لمپن و زرد و بی معنی شعارزده سالای اخیر وطنی جاش خالیه
سلام
اتفاقا فیلم خیلی عالی بود…ارزش دیدن دارد…جنگ غزه از نگاه کودکان آن هم سرشار از حماسه و احساس و عاطفه …
فیلم فوق العاده و محشری بود. یک سر و گردن بالاتر از سینمای فعلی ایران و بسیار تاثیرگذار و بر پایه خرده پیرنگ های لطیف و انسانی.
این فیلم باید از ایران پا را فراتر بگذارد و در منطقه و بین الملل دیده شود.
ای کاش در جشنواره های کن و برلین صدای مظلومیت این بچه ها باشد…
به سینمای ایران افتخار کردم برای خلق چنین تصویر باشکوهی
فیلمی در قواره سینمای بین الملل و جهانی است و عالی ست
فیلمی در تراز بین المللی با دغدغه هنر متعهد
فیلمنامه و شخصیتها قوی بودند اما اندکی شلوغ؛ که شاید انعکاسی از شلوغی و آشوب غزه باشد
بازی بی نظیر خانم فواخرجی و بچهها
جلوههای ویژه فراتر از سینمای ایران
اشک ها و لبخندها در کنار یکدیگر
به نظرم خوب بود فیلم دوبله میشد
دوست دارم چند بار فیلم را ببینم، حداقل دو سه بارش را پشت سر هم. شما هم ببینید و این فرصت را از خودتان دریغ نکنید.
شاهکاری جدید در سینمای ایران خلق شده است.
فیلمی در تراز بین المللی با دغدغه هنر متعهد
فیلمنامه و شخصیتها قوی بودند اما اندکی شلوغ؛ که شاید انعکاسی از شلوغی و آشوب غزه باشد
بازی بی نظیر خانم فواخرجی و بچهها
جلوههای ویژه فراتر از سینمای ایران
اشک ها و لبخندها در کنار یکدیگر
به نظرم خوب بود فیلم دوبله میشد
دوست دارم چند بار فیلم را ببینم، حداقل دو سه بارش را پشت سر هم. شما هم ببینید و این فرصت را از خودتان دریغ نکنید.
دم بابک خواجه پاشا گرم!
شاهکاری جدید در سینمای ایران خلق شده است.
سردرد میگیرین توصیه میکنم وقت تون رو تلف نکنین همش صدای بلند توپ و تانک پرده گوشتون پاره میشه راجب جنگ غزه و فلسطین و کشتار دسته جمعی بازیگر ایرانی درست حسابی هم نداشت کارگردان معلوم نیست چرا اینو انتخاب کرده ساخته حیف وقت
آشغال ترین فیام جشنواره همش جنگ واعصاب خوردی و فقر و بدبختی ازین قیلم سفترشی های مرگ و کشتار و خونریزی واقعا متاسفم واسه کارگردان و تهیه کننده
نظر منتقدین خیلی ضد مقاومت و دور از انصاف است. فلسطین و مقاومت عزیز است و هنوز وضعیت کشور ما علیرغم جنگ دوازده روزه و دیگر اتفاقات ذره ای نمیتواند درک کند وضع مردم فلسطین را
زجرم داد از اول تا اخر گریه کردم