فیلم زودپز در حالی از مهمترین و کنجکاوبرانگیزترین فیلمهای اکران پاییز 1403 به شمار میآید که حداقل ۳ ویژگی این فیلم باعث بالا رفتن حجم توجهات به این کمدی جدید و تماشای آن شده است. نخست حضور رامبد جوان در مقام کارگردان و نوید محمدزاده و محسن تنابنده در جایگاه بازیگران در پوسترها و تبلیغات فیلم است. چهرههایی که به جهت سبقه سینمایی و تلویزیونی و قرابتی که با کمدی داشتند، برای تماشاگران جذاب به نظر میرسند.
معرفی کامل فیلم زودپز رامبد جوان
نکته دوم به فروش افتتاحیه فیلم و پیشبینیها در ارتباط با رکوردشکنی این کمدی مربوط میشود تا جاییکه به نظر میرسد زودپز با این شروع طوفانی در هفته نخست و پیشفروش اولیه، پرفروشترین فیلم سال 1403 شود و حتی گمانه زنیها از پیشی گرفتن از کمدی 300 میلیاردی فسیل گواهی میدهد. سومین و آخرین نکته کنجکاویبرانگیز پیرامون این فیلم که اشتیاق برای دیدن آن را دوچندان میکند، نقد و نظرهای متفاوت و حتی متناقضی است که پیرامون فیلم منتشر و بازگو میشود تا جاییکه برخی فیلم را تا اندازه یک شاهکار در سینمای ایران عنوان کرده و گروهی دیگر آن را بیارزش توصیف میکنند!
علاوه بر این، تماشای زودپز، این مهم را به ذهن متبادر میکند که میتوان کمدی پرفروش ساخت، از چهرههای جذاب و محبوب استفاده کرد و وارد لودگی، بیهنری و شوخیهای سخیف جنسی و جوکهای مجازی نشد و اصالت داشت.
کمدی موقعیت
در حالیکه عمده کمدیهای این سالهای سینمای ایران از الگوهای مشابه برای جلب و جذب مخاطب استفاده کردند، زودپز سعی کرده کمدی متفاوت و متمایزی باشد. بنای اصلی کمدی در سالهای اخیر سینمای ایران استفاده از برخی الگوهای امتحان پس داده از قبیل رقص و آوازهای فیلمفارسی، تکه کلامهای مبتذل کوچه خیابانی و برخی لودگیهای اینستاگرامی بوده که با چاشنی بازیگران محبوب تزیین شده و با علم به اینکه مخاطب علاقه مند به کمدی است، در سینماها پر فروش شدند.
زودپز در این وانفسا، نه تنها وارد بازی شوخیهای کلامی و دیالوگهای جنسی نمیشود بلکه یکی از سختترین انواع کمدی، یعنی کمدی موقعیت را ارائه میدهد که ناشی از توجه و تسلط سازندگان این فیلم از رامبد جوان تا محسن تنابنده در مقام نویسنده و کارگردان به ژانر کمدی و تاریخ و انواع آن در سینمای جهان است.
تصویر جنگ ایران
نکته حائز اهمیت دیگر فیلم زودپز، بازنمایی جنگ ۸ ساله ایران و عراق به عنوان یکی از سختترین و بااهمیتترین دوران تاریخ ایران است. تصویری که رامبد جوان از جنگ ارائه میدهد با بهرهگیری از طنز و کمدی برای بیان سختی و تلخی است. او سنگینترین و تراژیکترین دوران تاریخ ایران را به شیرینترین و جذابترین شکل ممکن به تماشاگر عام ارائه میدهد. قهرمانها و کاراکترهای مثبت فیلم اصلا اغراق شده و اگزجره نیستند و شخصیت پردازی به طور تعمدی جوری شکل گرفته که علاوه بر باورپذیری، همدلی و همذات پنداری مخاطب را نیز بر میانگیزاند.
اگر فقط کمدیهای موقعیت زودپز را در نظر بگیریم با یک کمدی قابل دفاع روبرو هستیم که یک سر و گردن از کمدیهای کلامی و جنسیتزده سینمای ایران جلوتر است مضافا اینکه رگههایی از هنرنمایی فیلمساز در ترسیم و تصویر کردن میزانسنهای جذاب و کمیک که درونمایههای معنادار و بامغز داشتند نیز به کرات در فیلم قابل مشاهده است
کم نبودند فیلمهایی که درباره جنگ و دفاع مقدس ساخته شدهاند و از این میان سهم کمدیهای دفاع مقدسی در ترسیم فضای جنگ و جبهه عمدتا مشابه و تکراری بوده است با این وجود، سازندگان زودپز سعی کردند به غیرمستقیم و در لفافه و فارغ از هرگونه شعار، یاد و خاطره هشت سال بمب و موشک را بر سر مردم ایران زنده کنند.
یکی از مناقشهبرانگیزترین موضوعات پیرامون فیلم زودپز همین تصویری است که از جنگ ارائه داده است به نحوی که برخی آن را توهین به شهدا و دفاع مقدس عنوان و خواستار بازبینی در برخی سکانسها و حتی کلیت فیلم شدند این در حالی است که به زعم نگارنده این سطور، تصویر رامبد جوان از جنگ تصویری مردمی، غیرشعاری و غیراگزجره است که از این حیث نیز شاهد یک نوآوری در بازنمایی جنگ ایران و عراق در سینمای کمدی هستیم.
کارگردانی و اجرا
کارگردانی زودپزاز بازی بازیگران تا دکوپاژ، فیلمبرداری و دیگر عناصر فیلم در حد استاندارد و قابل قبولی برگزار شده است. نوید محمدزاده در نخستین فیلم کمدی خود و محسن تنابنده در تلاش برای کلیشه زدایی از نقش نقی در سریال پایتخت نه تنها موفق بوده بلکه برگ برنده فیلم در جذب و همراهی اولیه تماشاگران به شمار میروند. فیلم جزئیات تصویری دشوار و زیادی دارد که ناشی از دقت سازندگان در بخشهای مختلف اجرایی آن بوده است مضافا اینکه جلوههای بصری زودپز از قابل توجهترین بخشهای فیلم است.
اگر فقط کمدیهای موقعیتی که در این فیلم از نظر ایده و اجرا وجود دارند، در نظر بگیریم با یک کمدی قابل دفاع روبرو هستیم که یک سر و گردن از کمدیهای کلامی و جنسیتزده سینمای ایران جلوتر است مضافا اینکه رگههایی از هنرنمایی فیلمساز در ترسیم و تصویر کردن میزانسنهای جذاب و کمیک که درونمایههای معنادار و بامغز داشتند نیز به کرات در فیلم قابل مشاهده است.
نمایش و سروصدای تماشای زودپز در این روزها و در اکران عمومی سینماها، این پیام را برای منتقدان، رسانهها و مردم داشته که رامبد جوان را به عنوان یک فیلمساز گزیده کار و متخصص، بیش از این جدی بگیرند!
با سلام
من تا الان فیلم به این بدی ندیده بودم واقعا افتضاح بود از اقای جوان انتظار نداشتم، واقعا سینما خالی شد، نمیدونم بعضی ها چرا میگن خوبه لابد از فیلم چیزی نمیدونن🤔نه موضوع داشت نه حتی خنده
به هر حال وقتتون رو هدر ندید، ما که تا آخر ندیدیم خداروشکر،
بس که افتضاح بود و حوصله سر بر
من دلم به حال رامبد میسوزه صدا و سیما بهش گفته بیا به زور برامون برنامه بساز و به زور هم پول بگیر ، کاشکی یکی بود ما رو هم به زور میبرد سرکار و میلیاردی هم به ما پول میداد.
رو که نیست سنگ پای قزوینه
باسلام.حتی قبل از خواندن نقدشما بخاطر شناختی که از کارهای رامبد جوان داشتم مطمئن بودم این فیلم با آثار مبتذلی مثل فسیل و…متفاوت خواهدبود به همین دلیل بعدازمدتها فاصله از سینمای ایران با اشتیاق به دیدن فیلم رفتم.خوشحالم که در بین کارگردانهای کیلویی وپولی این روزهای سینما هنوز هستند کسانی مثل رامبد جوان که برای خنده گرفتن از مخاطب به سراغ شوخیهای کثیف جنسی واشارات تهوع آور به مسائل شخصی نمیروند وهنوز هوشی برای خلق طنز تمیز دارند.خسته نباشید به این عزیزان.