به افتخار نسل Z

کافیست تا با یک نوجوان دهه نودی در تماس باشید یا پای حرف‌هایش بنشینید و از موسیقی‌هایی که در طول روز گوش می‌کند و گروه‌هایی که دنبال می‌کند بپرسید. حتما بی تی اس و بلک پینک یکی از آنهاست. بقول نسل زد؛ کی پاپ! یا همان پاپ کره‌ای. طبیعتا این مدل سلایق بسیار جهانی‌تر از این حرف‌هاست و همه‌گیر است. همین شده است که آهنگسازان من نفرت‌انگیز در چهارمین قسمت آن سراغ موسیقی گروه بی تی اس هم رفته‌اند تا بتوانند مخاطب نوجوان‌شان را به شکلی ویژه در کنار خود داشته باشند.

انیمیشن من نفرت انگیز ۴؛ آنچه باید بدانید

فارل ویلیامز و هیتور پریرا آهنگسازی آن را به عهده داشته‌اند، دو آهنگسازی که ساخت موسیقی قسمت‌های قبل را انجام داده بودند. اما نکته مهم اینجاست که هانس زیمر بزرگ تهیه‌کنندگی موسیقی را به عهده داشته‌ است. با این وجود  بسیاری از قطعات اجرا شده در این انیمیشن پرطرفدار توسط گروه‌ها و  یا خواننده‌های مطرح همچون پیت‌باول، بی‌تی‌اس، بلک پینک و… ساخته شده‌اند. اما تقسیم کار ویلیامز و پریرا بیشتر به این صورت بود که پریرا ساخت موسیقی‌های متن را به عهده داشت و ویلیامز ساخت ترانه‌ها و اینسرت‌ها را.

هیتور پریرا هم آهنگساز است و هم ترانه سرا. هیتور  به عنوان یک نوازنده و آهنگساز برزیلی که از سال 1988 تا 1996 در یک گروه موسیقی گیتار می‌نواخت، توسط هانس زیمر برای نوشتن موسیقی برای موسیقی فیلم انتخاب شد و مسیر شغلی‌اش بالکل تغییر کرد. زیمر برای او در سینما نقش‌های ویژه در نظر می‌گرفت. مثلا سولوی گیتار گلادیاتور را ویژه پریرا نوشت. آنقدری که آهنگسازی بسیاری از انیمیشن‌های معروف از جمله تمامی‌ها من نفرت‌انگیزها به عهده او گذاشته شد. البته که او به جز انیمیشن در آهنگسازی برای فیلم‌های سینمایی هم بسیار موفق بوده و در ساخت موسیقی فیلم‌هایی چون شوالیه تاریکی، ماموریت غیرممکن و… نقش داشته است. او چندین آلبوم شخصی دارد و به گفته خودش دیگر چندان وقت نمی‌کند موسیقی‌های خودش را بسازد. با این حال دلخوشی‌ بزرگش این است که به محض اینکه با فیلم مواجه می‌شود، موسیقی برایش در ذهنش آغاز می‌شود.

از سوی دیگر فارل ویلیامز رویای تمام زندگی‌اش با ساخت موسیقی برای انیمشین زنده شد. او که همیشه علاقه دارد با جهان کودکی وجودش در تماس مستقیم باشد، ساخت موسیقی برای انیمیشن را یکی از بهترین راه‌ها می‌داند. در کنار اینها او همکاری‌اش با پریرا را بسیار دوست دارد و از او به عنوان دوستی که همیشه توانایی ایجاد بهترین اتفاقات را حتی در شلوغی‌ها و بهم‌ریختگی‌ها دارد یاد می‌کند.

هانس زیمر که تهیه‌کنندگی موسیقی من نفرت‌انگیز 4 را عهده‌دار بود و خودش در معرفی و رشد این دو آهنگساز نقش ایفا کرده بود، یک ارکستر 70 نفره را برای ویلیامز و فارل در استودیوی هالیوود حاضر کرد و  در فاکس قرن بیستم کل موسیقی ضبط شد. به سنت همیشگی موسیقی فیلم‌های مطرح در آمریکا هم، بلافاصله همزمان با اکران فیلم، آلبوم موسیقی متن آن هم منتشر شد. جالب اینجاست از لحظه‌ای که من نفرت‌انگیز 4 منتشر شد، بازخوردهای مثبت خیلی زیادی را روی موسیقی گرفت آنقدری که بیشتر کامنت‌های مردمی درباره قطعات موسیقی فیلم بود تا درباره خود انیمیشن. طبیعتا هم رینج سنی در میان کامنت‌گذاران بسیار پایین بود و این نشان می‌داد که آهنگسازان، تهیه کننده و کارگردان به هدفشان مستقیم شلیک کرده‌اند.

امیدوارم وقتی این نوشته را می‌خوانید، من نفرت‌انگیز 4 را دیده باشید و آنوقت متوجه زوم کارگردان و آهنگساز روی فضای نوجوان‌پسند، هیجانی و و مد روز آن قرار می‌گیرید. استفاده از اصوات مورد پسند نسل 11 تا 15 ساله، از موسیقی رپ و هاوس گرفته تا پاپ. در آهنگ ورودی انیمیشن که به نوعی معرف موسیقی این قسمت از انیمیشن من نفرت‌انگیز 4 است زندگی دوگانه (Double Life) ساخته فارل ویلیامز را می‌شنویم که حقیقتا اصلا مهم نیست انگلیسی بدانید یا نه! آنقدر راحت می‌شود فقط از ترکیب موسیقی و تصاویر به خصوص مینیون‌ها و اینطرف و آنطرف دویدن‌هایشان لذت برد که حد ندارد. قطعا اعجوبه بودن ویلیامز را همین‌جور جاها می‌توان کشف کرد. خاطرتان باشد او آهنگساز قطعه (happy) بود که رسما به عنوان یکی از پرطرفدارترین و معروف‌ترین قطعات آن سال شناخته شد.

منابع:
theneptunes.org / variety.com / reellifewithjane.com