بهترین فیلم های دیستوپیایی

بهترین فیلم های دیستوپیایی یا ویرانشهری بر اساس سال انتشار مرتب شده‌اند

بهترین فیلم های علمی تخیلی تاریخ سینما

فیلم سنت‌شکن | ۲۰۱۴ | Divergent

• کارگردان: نیل برگر
• امتیاز IMDb به فیلم ۶.۶
• مدت زمان فیلم: ۱۴۰ دقیقه

داستان سنت‌شکن بر اساس رمان‌های ورونیکا راث در شهر شیکاگوی پسا آخرالزمانی می‌گذرد که در آن جامعه بر اساس فضایل انسانی به دسته‌های مختلفی تقسیم شده است. شخصیت اصلی، تریس (شیلین وودلی)، متوجه می‌شود که او یک ناهمگون است که در هیچ دسته‌ای نمی‌گنجد. این فیلم با دست‌گذاشتن روی ساختار اجتماعی سفت و سخت، پیامدهای قدرت مطلق را بررسی می‌کند و به طور موثر دیستوپیا را به تصویر می‌کشد.

سنت‌شکن یک فیلم دیستوپیایی سرگرم‌کننده است. تحقیقی تفکر برانگیز در مورد کنترل اجتماعی و هویت ایجاد می‌کند. مخاطبان را به فکر جهانی می‌اندازد که در آن آزادی شکننده است.

فیلم بازی‌های گرسنگی | ۲۰۱۲ | The Hunger Games

• کارگردان: گری راس
• امتیاز IMDb به فیلم ۷.۲
• مدت زمان فیلم: ۱۴۲ دقیقه

بازی‌های گرسنگی تعداد زیادی از مرگبارترین شخصیت‌ها را به ارمغان آورد. فیلم که بر اساس رمانی از سوزان کالینز ساخته شده، درباره بازی‌های گرسنگی است که سالیانه برگزار می‌شود، و کودکان از هر ایالت مجبور می‌شوند تا آستانه مرگ به عنوان نوعی سرگرمی برای یک کاپیتول ثروتمند مبارزه کنند. شخصیت اصلی، کتنیس اوردین (جنیفر لارنس)، تلاش می‌کند تا علیه کاپیتول ظالم شورش کند.

بازی‌های گرسنگی دارای سکانس‌های اکشن شگفت‌انگیز و جهانی‌سازی است. این عناصر فیلم دنیایی از نابرابری اجتماعی، کنترل دولت و مشکلات رسانه‌های جمعی را به نمایش می‌گذارد.

فیلم هرگز رهایم مکن | ۲۰۱۰ | Never Let Me Go

• کارگردان: مارک رومنک
• امتیاز IMDb به فیلم ۷.۱
• مدت زمان فیلم: ۱۰۳ دقیقه

هرگز رهایم مکن در یک واقعیت جایگزین، ، دنیایی را نشان می‌دهد که در آن انسان‌هایی کلون‌سازی شده به عنوان اهداکنندگان عضو بزرگ می‌شوند تا اعضای خود را اهدا کنند. این فیلم که براساس رمانی از کازوئو ایشی‌گورو ساخته شده، دوستان دوران کودکی کتی (کری مولیگان)، روث (کیرا نایتلی) و تامی (اندرو گارفیلد) را دنبال می‌کند که در مسیر سرنوشت از پیش تعیین‌شده قرار می‌گیرند و در طول مسیر داستان رفاقت‌شان یک مثلث عشقی می‌شود.

هرگز رهایم مکن جواهر قدرتمند عاطفی است. جامعه‌ای که کلون‌هایی را برای اهدای اعضای بدن ایجاد می‌کند، تاریک و غیرانسانی است و فیلم را بسیار قابل تامل کرده است.

فیلم جاده | ۲۰۰۹ | The Road

• کارگردان: جان هیلکات
• امتیاز IMDb به فیلم ۷.۲
• مدت زمان فیلم: ۱۱۱ دقیقه

جاده یکی از بهترین فیلم‌های آخرالزمانی به حساب می‌آید، سفر پدر و پسری را در دنیایی دنبال می‌کند که زمین ویران شده است. این فیلم دیستوپیا را با نمایش دنیایی تلخ و بی‌حاصل به تصویر می‌کشد که در آن تمدن در حال فروپاشی است.

فیلمی بسیار غم‌انگیز و آرام است. پس از تماشای آن شاید احساس خالی بودن کنید. جاده به طرز قابل توجهی با تصویری جذاب از وضعیت انسان در شرایط وخیم، مصیبت عظیم را واقعی جلوه داد. فیلمنامه براساس رمانی از کورمک کارتی است. ویگو مورتنسن نقش پدر را ایفا می‌کند.

فیلم فرزندان انسان | ۲۰۰۶ | Children of Men

• کارگردان: آلفونسو کوآرون
• امتیاز IMDb به فیلم: ۷.۹
• مدت زمان فیلم: ۱۰۹ دقیقه

داستان فرزندان انسان با بازی کلایو اوون در نقش تئو، در سال ۲۰۲۷ می‌گذرد، زمانی که نسل بشریت به دلیل ناباروری زنان با انقراض روبرو می‌شود. کلایو پس از فهمیدن اینکه زنی پناهجو به نام کی (کلر-هوپ آشیتی) باردار است، به ماموریت می‌رود تا به شخصیت «کی» کمک کند تا از بریتانیای دیستوپیایی بگریزد و او را به دست گروهی از دانشمندان برساند.

فرزندان انسان شاهکاری پرهیجان است و متفاوت از هر فیلمی است که تا به حال دیده‌اید. به هر حال، فیلمبرداری درگیرکننده و روایتی پرتنش تماشای فرزندان انسان را تأثیرگذار می‌کند.

فیلم وی مثل وندتا | ۲۰۰۵ | V for Vendetta

• کارگردان: جیمز مک‌تیگو
• امتیاز IMDb به فیلم ۸.۲
• مدت زمان فیلم: ۱۳۲ دقیقه

نقد فیلم وی مثل وندتا

تماشاگران وی مثل وندتا برای‌شان سوال مطرح شد که آیا این فیلم بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده است. این فیلم دیستوپیایی را به تصویر می‌کشد که در آینده توتالیتر بریتانیا تحت حاکمیت ظالمانه یک دولت فاشیست اتفاق می‌افتد. وی مثل وندتا نظارت دولتی، تبلیغات و فقدان آزادی‌های فردی را به نمایش می‌گذارد. ماجرا درباره کاراکتر مرموز به نام وی و همکاری او با ایوی (ناتالی پورتمن) است که در تلاش برای شروع یک انقلاب هستند. فیلمنامه از رمانی با همین نام به نویسندگی آلن مور و دیوید لوید اقتباس شده است.

وی مثل وندتا فیلم پیامدهای بالقوه مبارزه برای آزادی و فقدان آزادی بیان را به نمایش می‌گذارد.

فیلم شکاف دوم | ۱۹۹۲ | Split Second

• کارگردان: تونی میلم
• امتیاز IMDb به فیلم ۶
• مدت زمان فیلم: ۹۰ دقیقه

یکی دیگر از فیلم‌های دیستوپیایی رویایی، شکاف دوم است که در فضایی تاریک شهر لندنی که غرق در سیلاب و باران است در آینده رخ داد. هارلی استون (روتخر هاور) کارآگاهی است که سعی می‌کند قاتل زنجیره‌ای را پیدا کند که ممکن است کاملاً انسان نباشد. عناصر دیستوپیایی فیلم شامل تغییرات آب و هوایی و زوال محیط است.

شکاف دوم به زیبایی فیلمبرداری شده. این فیلم تماشاگران را مجذوب خود می‌کند زیرا عناصر علمی تخیلی و ترسناک را با هم ترکیب می‌کند تا یک فضای دیستوپیایی از فاجعه زیست محیطی و زوال شهری را بیافریند.

فیلم سرگذشت ندیمه | ۱۹۹۰ | The Handmaid’s Tale

• کارگردان: فولکر شلندورف
• امتیاز IMDb به فیلم 6
• مدت زمان فیلم: ۱۰۹ دقیقه

سرگذشت ندیمه براساس رمان مشهور مارگارت اتوود در آینده‌ای اتفاق می‌افتد که در آن نرخ باروری به شدت کاهش یافته و خدمتکاران مجبور می‌شوند برای طبقه حاکم بچه دار شوند. این فیلم دیستوپیایی ستم شدید مبتنی بر جنسیت و کنترل اجتماعی را به نمایش می‌گذارد و بر سلب حقوق زنان تأکید می‌ورزد.

سرگذشت ندیمه بی‌رحمانه اما بسیار جذاب است و شخصیت‌های واقعاً قوی دارد. در این فیلم دیستوپیایی تصویری هولناک از کنترل افراطی ارائه می‌شود و به بحث در مورد جنسیت و قدرت می‌پردازد.

فیلم هزار و نهصد و هشتاد و چهار | ۱۹۸۴ | Nineteen Eighty-Four

• کارگردان: مایکل ردفورد
• امتیاز IMDb به فیلم ۷.۱
• مدت زمان فیلم: ۱۱۰ دقیقه

فیلم بر اساس رمان نوزده و هشتاد و چهار نوشته جورج اورول در یک جامعه تمامیت خواه با تاکید بر نظارت کامل می‌گذرد که توسط یک حزب و رهبر مرموز آن و برادر بزرگ رهبری می‌شود. داستان درباره شخصیتی به نام وینستون اسمیت (جان هرت) است که تلاش می‌کند علیه کنترل و نظارت آن‌ها شورش کند.

این فیلم نقش سانسور و پروپاگاندا را مورد بررسی قرار می‌دهد و پیامدهای بالقوه از دست دادن آزادی‌های فردی را به نمایش می‌گذارد.

فیلم بلید رانر | ۱۹۸۲ | Blade Runner

• کارگردان: ریدلی اسکات
• امتیاز IMDb به فیلم ۸.۱
• مدت زمان فیلم: ۱۱۷ دقیقه

داستان بلید رانر در شهر لس آنجلس اتفاق می‌افتد، جایی که شرکت‌های قدرتمند بر جهان تسلط دارند و از انسان‌های مصنوعی به عنوان سرباز و نیروی کار استفاده می‌کنند. عناصر دیستوپیایی فیلم به وضوح از طریق فناوری پیشرفته و ابهام اخلاقی به تصویر کشیده شده است.

تماشای بلیدرانر به عنوان یک فیلم دیستوپیایی توصیه می‌شود. این یک فیلم دیستوپیایی با جهان‌سازی رویایی بود و بینندگان را به چالش می‌کشید تا درباره پیامدهای قدرت شرکت‌های بزرگ و فاصله مبهم بین زندگی طبیعی و مصنوعی فکر کنند.