همه میگویند بعد از ما این خانه باید پر از شادی باشد و لبخند کودکان، باید خاکستر این روزهای نفرینی تکانده شود و جاده فرداها هموار باشد اما انگار آن سوی کادر، کمی بیرون از این قابهای دلخوشی اوضاع به گونه دیگری در حال رقم خوردن است.
بنیاد سینمایی فارابی حالا آنقدر از روزهای عقلانیت و خلاقیت فاصله دارد که نخستین تصمیم مدیر تازهاش بوی خانه خرابی عمارت قوام السلطنه برای ساخت توالت اختصاصی میداد و در این ماهها هم چیزی جز ریخت و پاشهای کنداکتوری برنامههای بیربط که با چپاندن کلمه سینما به زحمت به حوزه تخصصی فارابیچیها وصله شد از این کوه امید سینما زاییده نشد. این روزها اهالی فارابی دوباره درگیر جشنواره فیلم کودکان هستند و همان پروانههایی که دانش آموزان برای تماشایشان ذوق میکنند؛ اما این درگیری عجالتا نه از جنس بچههاست و نه از جنس فیلم.
شواهد نشان میدهد که سونامی مرگبار رکود سینما به ساحل آرام و دوست داشتنی کودکان و نوجوانان هم رسیده و حالا که این متن را به چشمانتان مهمان کردهاید نه خبری از برگزاری جشنواره فیلم کودک در اصفهان است و نه خبری از فیلمهایی که شاید بتوانند با بضاعت قطره تب بر، اندکی حال ناخوش سینمای کودک را آرام کنند.
خبرهای بنیاد سینمایی فارابی را که پیگیری کنی انگار در دنیایی تازه خلق شده مهمان میشوی که قرار است در گوشهای از آن یک جشنواره سینمایی هم برگزار شود. جنس نشستها و اتاق فکرها و البته برنامههای مرتبط با جشنواره کودک و نوجوان نه از جنس برگزاری دوره سی و چندم یک جشنواره مثلا بینالمللی که از جنس آغاز یک راه تازه است، راهی که در کیلومتر سیوپنجمش گویی تازه میخواهد به جاده اصلی وصل شود و تا کنون هرچه راه طی شده است، مقصد را نزدیکتر نساخته است.
به این تیترها نگاه کنید تا کمی با من هم نظر شوید: (ماموریت مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی به کارگروه ارزیابی و برنامهریزی جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان: صرفهجویی اقتصادی در هزینههای غیر موثر/ ارتقاء جایگاه ملی و بین المللی جشنواره)، (نشست هماندیشی دبیران ادوار گوناگون جشنواره کودک و یک درد مشترک) و این آخری که از بقیه جذابتر و بهتآورتر است (جلسه کارگروه ارزیابی و برنامهریزی جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان به منظور بررسی ابعاد و ارائه پیشنهادات در خصوص نحوه چگونگی برگزاری جشنواره)
نگاهی به فیلمهای کودک و نوجوان در فیلیموشات
خب؟ الان فصل خزان از نیمه گذشته است و خبری از جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان نیست. متوجه ماجرا هستید؟ جشنواره امسال برگزار نشده و مدیریت تازه بجای اصلاح همزمان مسیر پر از مشکلات ادوار گذشته و تلاش برای حفظ برند جشنواره فیلم متفاوتش، ذاتا تخریب و دوبارهسازی را جایگزین بهسازی عمارت قدیمی پروانهای کرده است. اساتید نفی گذشته و ویرانی بجای اصلاح مشغول کار هستند، اینبار نوبت پروانه هاست. بیچاره دانش آموزان، بیچاره آینده…