مرور برچسب

ستون منتقدها

نگاهی به فیلم استخوان ها و همه چیز
استخوان های دوست داشتنی

فیلم استخوان ها و همه چیز Bones and All یکی از متوسط‌های قابل اعتنای سال سینمای جهان است که به سختی و با مقدار زیادی اغماض نمره قبولی نسبی می‌گیرد. فیلم اما ایده و خط اولیه داستانی جذابی دارد. قصه آدم خوارهایی در لباس انسان‌ها که اصولا تنها خودشان هستند که ممکن است در اثر تاثیرات هورمونی و ویژگی‌های…

درباره آغاز سریال آکتور ساخته نیما جاویدی
مشق و مشقت‌های بازیگری

شاید تنها حضور نوید محمدزاده باشد که بتواند سریال آکتور را با فیلم سرخپوست گره بزند وگرنه این کار نیما جاویدی هیچ نسبتی با فضا و قصه فیلمش ندارد گرچه در همین نخستین قسمت سریال نشان می‌دهد که قرار است با قصه و روایت متفاوتی از سریال‌های شبکه نمایش خانگی مواجه شویم. نیما جاویدی پس از 2 تجربه فیلم بلند…

در آستانه قسمت آخر سریال بی‌گناه
تجربه دیدنی تماشای یک سریال دیدنی

معرفی و اطلاعات سریال بی گناه «بی‌گناه» جذاب و دیدنی‌ترین سریالی است که این روزها می‌بینم. ۱- فیلمنامه بسیار دقیق، هوشمندانه و درست نوشته شده؛ شخصیت پردازی، دیالوگ‌ها، گره‌ها، تعلیق و کشش و انتظار، همه سرجای خودشون قرار گرفته، زندگی واقعی قشری از جامعه نوشته شده و هوشمندانه ضمن بحت اتحاد و همدلی…

یادداشتی بر فیلم مرد نقره‌ای
کاریکاتور قهرمان یا قهرمان کاریکاتوری!

محمد حسین لطیفی (که در کارنامه کاری‌اش آثار سینمایی چون روز سوم، عینک دودی و توفیق اجباری به چشم می‌خورد) در بهمن ماه سال ۹۸ و در واکنش به پذیرفته نشدن فیلم مرد نقره‌ای در جشنواره فیلم فجر ضمن گلایه از هیات انتخاب این جشنواره می‌گوید: «از روزی که با آقای امیری تهیه‌کننده درباره این فیلم صحبت کردیم،…

نگاهی به فیلم در جبهه غرب خبری نیست
هدیه ادبیات و سینما به بشریت

اندکی کمتر از یک قرن از انتشار رمان آلمانی «در جبهه غرب خبری نیست» All Quiet on the western front نوشته اریش ماریا رمارک می‌گذرد. رمارک تنها 6 هفته از عمرش را در جبهه جنگ گذراند. اما پیداست همین حضور کوتاه مدت چه تاثیری بر روانش گذاشته که رمانش بعد از 90 و چند سال هنوز هم مهم‌ترین اثر ادبی ضدجنگ…

نگاهی به موسیقی سریال پیکی بلایندرز
توماس شلبی در ذهنش راک می‌نوازد

شاید به نظر اینطور برسد که موسیقی پیکی بلایندرز صدای خشونت است، صدای لایه عصیانگر شهر. شاید هم حق با شما باشد. اما وقتی پک زدن‌های توماس شلبی را به سیگار ببینید و چشمانی که در پی جاه‌طلبی  از آن‌ها آتش می‌تراود، احتمالا احساس می‌کنید این نوای خشن راک-متال، صدایی مشابه صداهای نخراشیده ذهن پریشان تامی…

نقد و بررسی فیلم منوی غذا
پایان‌بندی همبرگری!

فیلم منوی غذا اثری است با ایده بسیار جذاب، دوپاره، هدر رفته، محافظه‌کار و سردرگم. فیلم منوی غذا به همان میزان که قابلیت تبدیل شدن به اثری مهم در سال سینمایی جاری و گذاشتن خط و ردی جدی، در روان و نگاه مخاطب را داشته است، فیلمی هدر رفته و پا در هواست. فیلم منوی غذا مصداق آن دسته از فیلم‌هایی است که…

یادداشتی به بهانه پایان سریال روزی روزگاری مریخ
چه خوب بودند این مریخی‌ها

معرفی و اطلاعات سریال روزی روزگاری مریخ از جبر زمانه و تبعات آن گریزی نیست، یکی از این تبعات هم که البته از پیشرفت فناوری در عرصه رسانه محسوب می‌شود؛ تعدد رسانه‌های تولیدکننده‌ سریال‌های نمایشی در قیاس با دهه‌‌های گذشته‌ای است که تنها تلویزیون چنین مأموریتی را بر عهده داشت. امکانی که صرف‌نظر از…

نگاهی به فیلم جنایت بی‌دقت ساخته شهرام مکری
تاریخ تکرار می‌شود

فیلم جنایت بی‌دقت کامل‌ترین فیلم شهرام مکری تا امروز است. با دیدن این فیلم به‌نظر می‌رسد ساخت فیلم‌هایی همچون ماهی و گربه یا هجوم (علی‌رغم ارزش‌های انکارناپذیر آن آثار) بیشتر تجربیاتی بوده‌اند تا مکری به این فیلم برسد. جنایت بی‌دقت طنینی از آثار قبلی مکری را در خود دارد: از زمان دورانی گرفته تا…

نقد و بررسی انیمیشن ایرانی محبوب این روزها
مشکل سینمای ما در پسر دلفینی

تولید و پخش و بازار انیمیشن بلند (در قالب فیلم‌های سینمایی داستانی) شرایط پیچیده‌ای در ایران دارد. از یک‌سو کیفیت فنی و طراحی تصاویر و نرمی حرکات در این فیلم‌ها، در حد استانداردهای جهانی و خیلی وقت‌ها قابل مقایسه با نمونه‌های خوش‌ساخت اروپایی و آمریکایی است. به خاطر مخاطبان هدف انبوه‌شان هم (یعنی…

چرا ساخت سریالی مانند روزی روزگاری مریخ، تخصص می‌خواهد
کارخانه خیال‌سازی

آنچه درباره سریال روزی روزگاری مریخ باید بدانید ساخت فضای خیالی در هر حوزه­‌ای و در هر زمانی، خالقان و شاخصه­‌های خاصی دارد. معمولاً در دو موقعیت، فیلم­سازها سراغ فضای خیال انگیز می­‌روند؛ در حالت اول جامعه به درجه‌­ای از ثبات رسیده و دچار بی­‌خبری و عدم هیجانات شده و فیلم­ساز برای جذب مخاطب و…

مروری بر نسبت فیلم بدون قرار قبلی و کتاب بهترین شکل ممکن
خاک قریب

در نیمه دوم فیلم بدون قرار قبلی، وقتی یاسمین (پگاه آهنگرانی) برای شناخت بیشتر پدرش پی نشانه‌هایی از او می‌گردد، به خانه‌ای روستایی می‌رسد که پدرش در آن کار می‌کرده، کتاب می‌خوانده و کتاب می‌نوشته. روی میز کار پدرش، در کنار لپ‌تاپ و وسایل شخصی دیگر، کتابی سبزرنگ وجود دارد که ظاهرا آخرین روزهای…

یادداشت علی علایی درباره سریال یاغی
جاه‌طلبی، دغدغه‌مندی، غافلگیری

فعالیت محمد کارت در عرصه مستندسازی و فیلم کوتاه گواهی بر این ادعاست که شخصیت‌ها و فضاسازی و روایت شنای پروانه و یاغی نه به قصد نمایش فقر که در جهت نمایشی کردن و به عبارت بهتر دراماتیزه کردن کانسپت محرومیت و فقر در ابعاد گسترده‌تری است. معرفی کامل و اطلاعات سریال یاغی هر که مستندهایی چون خونمردگی،…

به بهانه پخش سریال یاغی
در یاغی لات ها ضدقهرمانند

محمد کارت با نمایش همان نخستین فیلم بلندش «شنای پروانه» با این نقد از سوی برخی منتقدان و مخاطبان مواجه شد که او خشونت را دراماتیک کرده و مشغول لات گرافی است! این انتقاد اکنون با پخش سریال «یاغی» نیز دوباره مطرح شده و این بار نام فیلم را هم به پیوست این نقد می‌کنند. حال پرسش این است که آیا او روایتگر…