رابرت کارادین، بازیگر فیلم «انتقامجویان زننما» و مجموعه «لیزی مکگوایر»، در ۷۱ سالگی درگذشت.
خانواده این بازیگر اعلام کردند که او خودکشی کرده است؛ بیانیهای که هدف آن آگاهیبخشی درباره «مبارزه نزدیک به دو دههاش با اختلال دوقطبی» بود.
رابرت کارادین، عضو خانواده مشهور بازیگری که به خاطر نقشآفرینی در فیلم «انتقامجویان زننما» و سریال «لیزی مکگوایر» شناخته میشد، در سن ۷۱ سالگی درگذشت.
خانواده کارادین در بیانیهای که روز دوشنبه در اختیار وبسایت ددلاین قرار دادند، اعلام کردند که کارادین پس از سالها زندگی با اختلال دوقطبی، خودکشی کرده است. آنها ابراز امیدواری کردند که این بیانیه به افزایش آگاهی کمک کند.
در این بیانیه آمده است: «با اندوهی عمیق باید اعلام کنیم که پدر، پدربزرگ، عمو و برادر عزیزمان، رابرت کارادین، درگذشته است. در دنیایی که گاه میتواند بسیار تاریک به نظر برسد، بابی همیشه برای همه اطرافیانش چون شعلهای نورانی بود. ما از دست دادن این روح زیبا را ضایعهای بزرگ میدانیم و میخواهیم از مبارزه شجاعانه بابی با اختلال دوقطبی که نزدیک به دو دهه به طول انجامید، تقدیر کنیم. امیدواریم سفر او بتواند روشنگر باشد و به کاهش انگهایی که به بیماریهای روانی متصل است، کمک کند. در این زمان، ما از شما میخواهیم برای سوگواری این فقدان غیرقابلوصف، حریم خصوصی ما را محترم بشمارید. با سپاس از درک و همدلی شما.»
برادر بزرگتر او، کیت کارادین که او نیز بازیگر است، به ددلاین گفت که خانواده میخواست جهان از بیماری روانی برادرش آگاه شود.
او به ددلاین گفت: «ما میخواهیم مردم از آن بدانند، و هیچ شرمی در آن نیست. من میخواهم او را به خاطر مبارزهاش با این بیماری ستایش کنم و روح زیبایش را گرامی بدارم. او عمیقاً بااستعداد بود و هر روز دلتنگش خواهیم شد. ما در خاطرهی بامزهبودناش، خرد و بینهایت پذیرا و بردباربودناش، آرامش خواهیم یافت. این برادر کوچک من بود.»
در سال ۲۰۰۹، برادر ناتنی بزرگتر رابرت، دیوید، در سن ۷۲ سالگی بر اثر خفگی در اتاق هتلی در تایلند درگذشت. رابرت بعدها گفت که بیماری روانی او با مرگ برادرش تحریک شد و نهایتاً تشخیص اختلال دوقطبی برای او داده شد.
رابرت کارادین متولد ۱۹۵۴، کوچکترین پسر جان کارادین، بازیگر بود. او دو برادر ناتنی بزرگتر به نامهای دیوید و بروس (از ازدواج اول پدرش) و دو برادر بزرگتر به نامهای کیت و کریستوفر داشت؛ همگی به جز کریستوفر به نوعی وارد حرفه بازیگری شدند.
کارادین اولین بازی خود در سینما را در سال ۱۹۷۲ و در کنار جان وین در فیلم «کابویها» تجربه کرد. بلافاصله پس از آن، در فیلم برنده اسکار «بازگشت به وطن» نقشی ایفا کرد و سپس در فیلم «خیابانهای پایین شهر» ساخته مارتین اسکورسیزی در سال ۱۹۷۳، نقش کوچکی بازی کرد؛ صحنهای که در آن برادرش دیوید را با اسلحه میزند.
در سال ۱۹۸۰، او در فیلم «سوارکاران بلندقامت» در کنار دیوید و کیت، نقش برادران ینگر (یک خانواده واقعی یاغی) را بازی کرد؛ در همین حال، رندی و دنیس کواید نقش برادران میلر، استیسی و جیمز کیچ نقش فرانک و جسی جیمز، و کریستوفر و نیکولاس گست نیز به عنوان برادران فورد ظاهر شدند.
بزرگترین موفقیت کارادین، کمدی «انتقامجویان زننما» در سال ۱۹۸۴ بود که در آن نقش اصلی، لوئیس اسکولنیک، را ایفا کرد. کارادین مدتی را به صورت ناشناس در دانشگاه آریزونا گذراند تا دانشجویان واقعی را قانع کند که او یک «زننما»ی واقعی است. او بعدها برای سه دنباله این فیلم در سالهای ۱۹۸۷، ۱۹۹۲ و ۱۹۹۴ بازگشت.
در سالهای بعدی زندگی، کارادین برای نسل جدیدی به عنوان سم، پدر لیزی مکگوایر، شناخته شد. او بین سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ در ۶۵ قسمت از این برنامه کودک محبوب، در کنار هیلاری داف ظاهر شد.
کارادین از سوزان اسنایدر صاحب یک دختر به نام اور کارادین (که او نیز بازیگر است) شد. او بعداً با ادیت مانی ازدواج کرد و صاحب دو فرزند به نامهای ماریکا و ایان شد؛ این زوج در سال ۲۰۱۵ پس از ۲۵ سال زندگی مشترک از هم جدا شدند. در جریان مراحل طلاق در سال ۲۰۱۷، مانی ادعا کرد که کارادین در سال ۲۰۱۵ در کلرادو تلاش کرده بود هر دوی آنها را در یک تصادف رانندگی به قتل برساند؛ کارادین نیز پذیرفت که در آن زمان در «حالتی روانپریشانه» بوده است.