خلاصه داستان فیلم پیرپسر
در خلاصه داستان فیلم پیرپسر آمده است: این فیلم درباره دو برادر میانسال علی و رضا (حامد بهداد و محمد ولیزادگان) است که با پدر قلدر و زورگویشان، غلام (حسن پورشیرازی) زندگی میکنند و تحت فشار اقتصادی زیادی قرار دارند تا اینکه رعنا (لیلا حاتمی) وارد زندگیشان میشود…
این فیلم بهدلیل صحنههای حاوی خشونت آشکار، محدودیت تماشا برای سنین زیر ۱۸ سال دارد.
بازیگران و عوامل فیلم پیر پسر
فیلم سینمایی پیرپسر دومین فیلم سینمایی اکتای براهنی در مقام کارگردان است. او این اثر را با فیلمنامهای به قلم خود و تهیهکنندگی مشترک بابک حمیدیان و حنیف سروری و با سرمایهگذاری ارسلان براهنی و امیرحسین عبداللهی جلوی دوربین برده است.
لیلا حاتمی، حامد بهداد، محمد ولیزادگان و حسن پورشیرازی بازیگران اصلی این فیلم سینمایی هستند. همچنین محمدرضا داوودنژاد، رضا رویگری، فهیمه رحیمنیا و بابک حمیدیان، وحید قاضیزاهدی، علی رحیمی، هژیرسام احمدی، وحید رحمتی، شقایق فریادشیران، آرش آقابیک، مهسا باقری، میثم غنیزاده، مهری کاظمی، آذر محمدی، محمد برنجپور، غلامعلی رضایی، عباس پرنیانی در این فیلم نقشآفرینی کردهاند.
عوامل فیلم سینمایی «پیرپسر» بدین ترتیب است؛
مدیر فیلمبرداری: ادیب سبحانی، تدوین: رضا شهبازی و مشاور تدوین: هایده صفی یاری، طراح گریم: بابک اسکندری، طراح صحنه: آناهیتا تیموریان، طراح لباس: آزاده قوام، صدابردار: وحید مقدسی، صداگذار: احسان افشاریان، آهنگساز: حسام ناصری، برنامهریز و دستیار اول کارگردان: علی جناب، مدیر تولید: وحید رحمتی و مهدی چراغی، جلوههای ویژه میدانی: آرش آقابیک، جلوههای ویژه بصری: سینا قویدل، منشی صحنه: گلنوش انتظامی و فائزه فرزام و عکاس: جواد جلالی.
نقد و بررسی منتقدان درباره فیلم پیرپسر
این نقد و نوشتهها، نظر کوتاه ولی دستاولِ منتقدان و نویسندگان سینمایی است؛ شاید بعدها همه چیز تغییر کند! در ضمن، انتشار آنها -لزوما- به معنای تایید فیلیموشات نیست
محمد صابری
فیلمی که صادقانه انتظارش را از کارگردان فیلم ضعیف «پل خواب» نداشتیم اما اکتای براهنی، ثابت کرد که میتوان درجا نزد و اثری خلق کرد که بالغبر سه ساعت مخاطبش را روی صندلی سینما میخکوب کند. «پیرپسر» در سالن سینما به پایان نمیرسد و همزمان با سرکشیهای دوربین به گوشهگوشه خانهای که دقایقی در آن از ته دل خندیده بودیم و دقایقی بعدتر حجم خشونت لانه کرده در زیرپوست ساکنانش مبهوتمان کرده بود، خراشهایی به ذهنمان انداخت که تا ساعتها بعد از تماشا، بهدنبال مرهمی برای آن بودیم. تعمد دارم که داستان فیلم را تشریح نکنم چرا که اینجا پای «قصه» درمیان نیست و این «سینما» است که معجزه میآفریند و مخاطب را مسحور خود میکند.
«پیرپسر» را برای هیچکس نباید تعریف کرد؛ این دقیقا همان نسخهای از یک تجربه سینمایی است، که فقط باید آن را دید و چه ظلمی است اگر مخاطبان سینمای ایران همچنان از فرصت این تجربه ناب محروم بمانند و اکران عمومی فیلم به تأخیر بیفتد. دنیایی که «پیرپسر» آفریده است، از جنس واقعگرایی این سالهای سینمای ایران نیست و همزمان نسبتی هم با خیالپردازیها و شیرینیهای رویاگونه ندارد. این دنیایی است که «شر» در آن حکمفرمایی میکند و حتی برای عاشق شدن هم ممکن است از «خوب بودن» پشیمان شوید! این دنیایی است که بیش از آنکه از جنس سیاست و اجتماع و اقتصاد باشد، از جنس «ماهیت انسان» است و عجب موجود پیچیدهای است انسان!
۳ نکته از فیلم:
- حیرت از قدرت بازیگری حسن پورشیرازی
- شخصیت پیچیده و غریب رعنا (با بازی تماشایی لیلا حاتمی)
- سکانس تماشای مستند فرازمینیها در تلویزیون نیمهسوخته!
نسیم قاضی زاده
اما در حوزه موسیقی فیلم، او نزدیک به چهارسال است که در این عرصه حضور دارد، آهنگسازی روزی روزگاری آبادان (حمیدرضا آذرنگ)، تابستان همان سال (محمود کلاری) سریال سرگیجه (بهرنگ توفیقی) و در جشنواره امسال هم بازی خونی ( حسین میرزامحمدی) را عهدهدار بوده است. در کنار اینها موسیقی چند فیلم کوتاه را هم کار کرده است.
اما اگر حسام ناصری را به واسطه موسیقیهای ترانهها تصنیفها میشناسید، از اساس آن تصور را کنار بگذارید و به تماشای پیر پسر بروید. موسیقی پیرپ سر به واسطه قصه و آشفتگیهای ذهنی و رفتار شخصیتهایش، موسیقیای است که توامان فضای الکترونیک و آکوستیک را به هم پیوند داده است. اما در این میان به خلق قطعاتی شگرف انجامیده است که با صداهای دیستورت شده به سبک تکنیکهای موسیقی معاصر پریشان احوالی موقعیت فیلم و شخصیتها را روایت کرده است.
در کنار این صداهای مدرن، موسیقی چند ترک طولانی دارد که از قضا نه تنها فیلم را از ریتم نمیاندازد بلکه به فهم و دنبال کردن آن بیشتر کمک میکند. این چند قطعه که در موقعیت های خاصی از آنها استفاده شده است در فضای رمانتیک و تماتیک هستند. همین آرامی آنها و ساده بودن دنبال کردنشان برای گوش مخاطب باعث شده است تا آن چند سکانس از جمله حضور پدر در خانه رعنا و بعد ترک خانه و ایستادن علی در میانه کوچه و وصل آن به رقص شمشیر شادی پدر بیادماندنی شود. با این وجود، ناصری ماهیت موسیقی فیلم را با تمامیی فراز و فرودهای قصه رعایت کرده است، برای دوئل پدر و پسر قطعههایی در فضای اکشن نوشته و برای زمانی که جوانترها در میهمانی مشغول استعمال مواد مخدرند، سراغ موسیقیهای الکترونیک رفته. برای صحنه قبر کندن پدر موسیقی وحشت نوشته و برای عشق موسیقی رمانتیک. حتی در موقعیت هایی سراغ سلوی ویولنسل رفته که بارزترین سکانس آن، سکانس حضور پسر کوچک تر (رضا) در آرایشگاه مادرش در زیرزمین نور و پر از تار عنکبوت است.
مهم ترین ویژگی موسیقی پیرپسر که او را به یک اثر منحصر به فرد بدل کرده است، حضور متفاوت، قطعات اریجینال، ملودی جااندار و قوی و نهایتا انسجام معنادار آن است. امید که حسام ناصری فعالیتش را در حوزه موسیقی فیلم گسترده تر و بیشتر کند.
سهامالدین بورقانی
«پیرپسر» سه ساعت تمام نفس همه را در سینهها حبس کرد و کسی پلک نزد و با تمام وجود فیلم را دیدند. میزانسنهای دقیق، فیلمنامه پاکیزه، دیالوگهای پینگپنگی جذاب، شخصیتهای درست، فیلمبرداری استاندارد و حرفهای، بازیهای دقیق و حتی تیتراژ کمنظیر که تازه برای خودش نقطه اوج بود، چنان همه را مبهوت و متحیر کرده بود که نه کسی دوست داشت فیلم تمام شود و نه سالن را ترک کند. براهنی با این فیلم استانداردها را بالا برده و دستاوردهای بسیار مهمی نصیب سینمای ایران کرده است. هرطور شده باید تلاش کرد تا فیلم روی پرده بیاید وگرنه ظلمی بزرگ در حق سینماست.
۴ نکته از فیلم:
- فیلمنامه و درام روانشناختی دقیق و کمنقص
- بازیهای فوقالعاده و بازی بینظیر حسن پورشیرازی
- ترسیم درست جهان فیلم به همراه ریتم خوب
- جسارت، وسواس و دقت بالای کارگردان
محمد جلیلوند
روایتی سه ساعته از زندگی پدری لاابالی و عیاش با دو پسرش که هر کدام از یک مادر هستند. براهنی که در پل خواب اقتباسی آزاد از جنایت و مکافات را انجام داده، در پیرپسر سرصبر قصه اش را شروع کرده و با معرفی شخصیت های اصلی (غلام،علی و رضا) به نقطه عطف اول می رساند.
در نیم ساعت بعدی کلنجارهای پدر و پسرها ادامه پیدا کرده و شخصیت های فرعی همچون دوست هم منقلی غلام معرفی می شوند که نقش مهمی در نیمه دوم کار دارند. با ورود رعنا به داستان در دقیقه هفتاد فیلم، قصه وارد فاز تازه ای شده و یکی از عجیب ترین قصه های روایت شده در سینمای ده بیست سال اخیر کلید می خورد. پیرپسر زیرمتن های فوق العاده ای داشته و به قدری جزئیات دارد که برای پی بردن تمام و کمال به آن باید بیش از یک بار به تماشای آن نشست.
۳ نکته از فیلم:
- فیلمنامه حیرت انگیزی که سه ساعت تماشاگر را میخکوب می کند
- بازی فوق العاده و در حد استاندارهای جهانی حسن پورشیرازی
- بهترین فیلم سال
محمد تقیزاده
بازی حسن پور شیرازی از مهمترین وجوه فیلم است، نقشآفرینی که نه تنها بهترین بازی پورشیرازی بلکه یکی از بهترین بازیهای تاریخ سینمای ایران است. یک بدمن واقعی و باورپذیر امروزی که به عنایت شخصیتپردازی در فیلمنامه و هدایت اکتای براهنی به کارکتری شیطان صفت و باور پذیر بدل میشود که ساعتها پس از تماشای فیلم از یاد تماشاگر نخواهد رفت.
براهنی در سه ساعت و ده دقیقه فیلم خود فقط قصه نمیگوید و جهان خلق میکند. جهانی باورپذیر و با جزییات که لاجرم همراهی آن ممکن میشود و تماشاگر میخکوب به تماشای این پرفورمنس واقعی و پر فراز و فرود مینشیند.
ساعتها درباره درام شخصیتها بازیها و روابط آنها میتوان حرف زد و نوشت اما به طور تیتروار از مهمترین ویژگیهای فیلم پیرپسر میتوان به کارگردانی درجه یک و پخته اکتای براهنی، فضای گرم و گیرای فیلم، بازیهای درجه یک به خصوص پورشیرازی و عوامل محیطی از جمله صدا، نور، طراحی صحنه، موسیقی و فیلمبرداری آن اشاره کرد که جملگی در اختیار یک کل واحد قرار گرفته و مضامین فیلمنامه را انتقال دادند.
۳ نکته از فیلم:
- بازی پورشیرازی
- نقش ادبیات در فیلم
- پیشرفت کارگردانی
سید مهرزاد موسوی
شما یک فیلم ایرانی دیگر نام ببرید که پس از ۳ ساعت، نگران باشید که نکند تمام شود!؛ این حاصل ریتم خوب، قصهگویی درست و وارد کردن و درگیر کردن مخاطب در جهانِ روایی داستان است. فیلمی که در کنار مضمون جسورانهاش، ساختار دقیقی برای ارائه مضمونش دارد و به غایت «سینما» است؛ اکتای براهنی در پیرپسر از مد این روزهای ما در سینمای اجتماعی (مثل استفاده نکردن از موسیقی یا دور بودن دوربین از کاراکتر برای واقعنمایی بیشتر و…) فاصله گرفته و از همه ابزار و ترفندهای سینمایی برای انتقال حس و مفهموش دریغ نمیکند. برای همینهاست که قاببندیها، فضاسازی، طراحی صحنه و حتی نور در فیلم پیر پسر به چشم میآید و موسیقی متنش، هم مزاحم فیلم نیست و هم شنیده میشود.
بازی حسن پورشیرازی و ساختن یک هیولای فراموشناشدنی در سینمای ایران شگفتانگیز است؛ زمان بالای فیلم، زمینهسازیهای دقیق در فیلمنامه و ظرفیت کاراکتری که براهنی در اختیار او قرار داده بود، باعث شد تا شخصیت «غلام» همه را میخکوب کند. به واقع اختلاف پورشیرازی با بقیه نامزدهای نقشاولهای مرد این جشنواره بیش از یک سیمرغ است… اما در کنار او بازی تکتک بازیگران -از حامد بهداد تا لیلا حاتمی، محمد ولیزادگان و…- نباید فراموش شود. اگرچه بهداد نقش مردم آرام را پیش از این هم بازی کرده است، ولی حدود مشخص شده در نقش «علی» از تعریف تا انفجار، همه ظرفیت بازیگری او را به کار گرفته است. قرار دادن او کنار بازیگر گمنامی چون ولیزادگان در نقش «رضا» از ریسکهای جوابداده براهنی بوده است.
فیلمی که مطمئنم یقه مخاطبش را رها نمیکند، با تیتراژ شگرف فیلم، به پایان نمیرسد و تا ساعتها با او همراه میشود. فیلمی که باید در حوصله بیشتر، فرصت مناسبتر و البته مثالهای بیشتر از درون فیلم، دربارهاش حرف زد.
غر نمیزنم؛ در دوره بدی بهسر میبریم که مخاطبان سینما به جمع کمدیپسندان محدود شده. البته خوراک دیگری هم برای این سینمای مهجور و مخاطبانش باقی نمانده است. چندین و چند سال است که جسارت در سینمای ما فراموش شده، کسی برای استانداردهای بالاتر دورخیز نمیکند، مگر یکی دو سینماگر تجربه جدید رقم بزنند و با محدودیت دیده شوند. حالا نمایش عمومی پیرپسر میتواند یک برگ برنده یا یک ساز مخالف در این سینما و برای مخاطبان سینما باشد. حیف است آن کلوزآپ دیدنی از چهره پورشیرازی در سکانس پایانی فیلم را روی پرده بزرگ نبینیم. به سینما و مخاطبانش رحم کنید.
۳ نکته از فیلم:
- بازی ۳ سیمرغه حسن پورشیرازی
- میزانسنهای درجه یک فیلم
- جشنواره فیلم فجر ۱۴۰۳ با پیرپسر به یاد خواهد ماند؛ حالا چه در بخش مسابقه باشد، چه نباشد. این است جادوی سینما
احسان طهماسبی
بدون اغراق با یک تدوین هوشمندانه، پیرپسر در صدر لیست بهترین فیلمهای دهه اخیر سینمای ایران قرار خواهد گرفت و جایگاه اکتای براهنی را به عنوان کارگردانی که در فاصله شش سال (از زمان کارگردانی فیلم پل خواب) ره صد ساله را طی نموده تثبیت خواهد کرد. طولانیترین فیلم سینمای ایران در زمان سه ساعته خود با معجزه سینما مخاطب را سحر کرده و جسورانه تماشاگر را به صندلی میخکوب میکند. سینمای ایران باید امیدوار باشد که ضمن ایجاد شرایط اکران برای این اثر فاخر و خروج فیلم از محاق توقیف، شرایط لازم برای تولید فیلمهایی با این سطح کیفی فراهم شود. نقد مفصل پیرپسر هم بماند برای همان روز.
۲ نکته از فیلم:
- ای کاش برخی مسئولین فرهنگی ما دست از سماجتهای مغرضانه برداشته و جسارت ایستادن پای آثار فاخر را داشته باشند.
- مردی که قانون نداشته باشه پسر باقی میمونه (از دیالوگهای فیلم)
اطلاعات کامل چهل و سومین جشنواره فجر ۱۴۰۳
پوستر و عکس های فیلم پیر پسر
پوسترهای بینالمللی فیلم پیرپسر هم اینهاست؛
میتونم بگم چندین ساله توی ایران فیلمی من و تا این حد به وجد نیاورده بازی آقای پورشیرازی بسیار حرفه ای و قابل ستایش ممنون از کارگردان خوب این فیلم
بنظرم داستان فیلم به سبک تاتورالیسم نوشته شده بخاطر همین زشتی و فساد و فخشا و ققر دختر ورفتارهای ناپستد بزرگ نشان داده شده و بولد شده بود وراثت و محیط که دو عامل تعیین کننده در زتدگی انسان به سبک تاتورالیسم است به چشم میخوره و دیگر اینکه با همه تلاشها به جایی نمیرسند نه پسران نه پدر و نه دختر و این همان ویژگی اصلی سبک تاتوراله وه فقط مخیط و ژنتیک رو دخیل میدونه .
سهراب کشی و جنگ و رقابت پدران و پسران طبق معمول داشتانهای دیگر ایرانی مثل سیاوش و اسفتدیار با پدرها هن سوژه ای تکراری در ادبیات ماست
متاسفانه سانس ها همه پر بود ، ولی دخترم دیده فیلمو ، میگه محشره ،یه استثنا ،یه بیادماندنی در سینمای ایران من حتماااااا میبینمش 👌👌👌
فیلم بسیار جذابی بود، سه ساعت فیلم بود ولی انقدر دیالوگ ها قوی بود که تو احساس خستگی بهت دست نداد،
به نظرم بسیار قوی کار شده بود
اونایی هم که میگن بد بود و….
لابد باید آخرش آب از آب تکون نخوره مثل فیلم هندیا
به نظرم چون به واقعیت نزدیک بود، دل بعضی ها رو زده
ما آدما متاسفانه از واقعیت به دوریم، و همیشه واقعیت برامون تلخ بوده
این کارگردان که اسم مغولی هم داره با این فیلمش به طور ضمنی اعتراف کرد که:
۱. فیتیش پا داره به شددددت
۲. […]
۳. دوزار از سینما و هنر و ادبیات سر در نمیاره.
۴.[…]
۵. […]
۵. […]!!
و…
اصلا خوشم نیامد. کارگردان بیمار روانی است.
بدترین و مزخرف ترین فیلمی ک تا الان دیدم با اختلاف زیاد!! پر از چرکی و صحنه های حال به هم زن آخرش ک تموم میشه با خودت فقط میگی خب که چی!:/
من نقد فیمو که خوندم تازه فهمیدم چی بی چی بود. واقعا حسن پور شیرازی عالیه!
فیلم پوشالی و اغراق گو و در فهم یه عده بیسواد و بی سلیقه
فیلم خوبی بود کمی از خشونت بسیار باورپذیرش آزرده شدم و ذهنم درگیر شد
چیزی که برام جالب بود اینه که حس کردم لیلا حاتمی جای هدیه تهرانی رو تو اینجور فیلما گرفته
ولی راجع به پایانبندی باید گفت میتونست اتفاقات متفاوت تری بیفته و جای یک کارکتر باهوش خالی بود
جز ضدقهرمان همه تو یه خواب خرگوشی وناباوری خاصی بودن
این فیلم بسیارعالی بوداز هرجهت، بویژه بابازی درخشان حسن پورشیرازی
صحنه آراییها و موسیقی فیلم عالی بودن طوریکه اینجا درحال دیدن فیلم پلک هم نمیخواستم بزنم.
بعدازسالها و البته بعدازفیلم فوق العاده ی برادران لیلا بازهم یک فیلم خوب دیدم…بتصویرکشیدن واقعیتهای تلخ مردسالاری و نرهای پولداری که فقط پولشان را برای عیاشی وبدام انداختن زنهای نیازمند وفقیرصرف میکنند، زیبابودفقط ایکاش با پایان بهتری به اتمام میرسیدواینگونه تمام نمیشد!
مخاطبی که به این فیلم بی مایه میگه شاهکار، مثل کسی هست که از پیکان سوار پراید بشه و ذوق کنه!
بنظرم استرس فیلم خیلی بالا بود واینکه زمان طولانی داشت من که نپسندیدم وپایان بسیار بد ومسخره ای داشت
باسلام من انتقاد شدیدی دارم به آقای اکتای براهینی واینه که چرا همیشه کارگردانها ونویسنده ها وتهیه کننده ها از اسمهای دیگران برای نقشهای بد توی فیلمهاشون استفاده میکنند چرا نباید اسم خودتون رو روی نقش بد بزارید مثلن فکر میکنید اکتای خیلی قشنگه نه آقا تازه بیشترم به این نقشهای بد میخوره تا غلام یکم جنبه داشته باشید چرا میخواین یه اسم روتو نظر دیگران تا سرحد امکان خراب کنید واسم خودتون رو بالا ببرید لطفن من بعد از نقشهای بد داستان در جامه اسامی خودتون استفاده کنید به همون خدا اینا هم جزوحق الناسه وباید روزی جوابگو باشید به هر جهت مراقب حق الناس باشیدکمی تعقل کمی شعور ومعرفت کمی رعایت حال دیگران داشته باشید برای رسیدن به قله از روی دیگران رد نشید شاید بدجوری سقوط کنید
فاجعه بود. فقط خواسته بود با چرک بازی و کثافت کاری نشون دادن، مثلا بگه گنگ فیلمم خیلی بالاست. تماما اضطراب بود. درام در حد یک خط. میشد فیلم رو به نصف تقلیل داد و هیچ ضربه ای نه به شخصیت پردازی و نه به قصه وارد نمیشد. پایان کاملا قابل پیش بینی بود. حس میکنم از اون فیلمهایی بود که به یک عده زیادی سفارش میکنن تا نقد مثبت ازش بنویسن و اینطوری مشهور میشن.
به جرات میتونم بگم یکی از بهترین فیلم های ایرانی بود که دیدم سه ساعت تماشای نفس گیر که حتی نمیخواستم پلک بزنم که مبادا از داستان ودیالوگ جالب فیلم عقب بمونم …..تا لحظه اخر نمیشد حتی در پنج دقیقه بقیه فیلم رو پیش بینی کرد تا چه برسد به اخر فیلم واین نکته ایی است که در هنگام تماشای فیلم ایرانی به ندرت اتفاق میوفته ….دست مریضاد به کارگردان و بازیگران به ویژه اقای حسن پورشیرازی …ودرکناارانها سایرعوامل دست اندر کار تهیه این فیلم جذاب
فیلم بسیار بسیار خوش ساخت و قشنگیه.۹۹ درصد جذابیت فیلم بخاطر بازی زیبای آقای حسن پورشیرازی هست.
سه ساعت میخکوب شدم ن من بلکه کل سالن عالی بود اقای پورشیرازی کولاک کردن
اینکه ممکنه حقیقت جامعه باشه قابل کتمان نیست اما کاش بنویسید تو فیلم قرار هست تجاوز و قتل هم به تصویر کشیده بشه تا بیننده با اگاهی انتخاب کنه نه بخاطر شهرت بازیگران انتخاب کنه. شاید یکی نتونه این صحنه ها رو تحمل کنه. حیف وقت و عمر و برق و پولی که برای این فیلم گذاشته بشه
محدودیت سن برای همینه.
بالاخره موفق شدم این فیلمو رو پرده سینما ببینم
و باید دست مریزاد بگم به اکتای براهنی عجب فیلم خوش ساختی و چقدر بازی ها همه استاندارد و درجه یکه کیف میکنه آدم چه فیلمبرداری چه موسیقی متن
این فیلم یه بعد جدید رو تو سینمای ایران باز کرد چه تابو شکنی هایی که نکرد
با اینکه سه ساعت تایم فیلمه ولی تو اصلا خسته نمیشی بلکه میخکوب رو صندلی سینما می شینی
عجیب و غریب میتونه تو رو همراه کنه با فیلم و از اواخر فیلم نگم که نفس رو در سینه حبس می کنه
فیلم خیلی خوب و جسورانه ای بود بعضی جاها فیلم از ریتم می افتاد یا خارج می زد. برای همین فیلمی که به زیبایی می تونست در ردیف فیلمهای تارنتینو قرار بگیره کمی عقب تر قرار گرفت. اگر در خصوص برخی صحنه ها دیالوگ ها یا برخی روایت گری های فیلم دقت عمل می شد الحق و الانصاف که یک فیلم تمام و کمال و بی نقص بود. هرچند الان هم خیلی جلوتر از بسیاری فیلم های ایرانی قرار می گیره.
غلام، پدر تریاکی دیکتاتوری است که با زور و تقلب صاحب خانهای شده که مال او نیست. ماشین آمریکایی قدیمی دارد و در مواجهه با افراد بیرون از خانواده به زور متوسل میشود و چوب بر میدارد و شاخ و شانه میکشد. پیشتر در زندان بوده و با خیانت به رفقا آزاد شده. قاتل است. کسی تحویلش نمیگیرد مگر به خاطر پولش. حاضر به بازسازی و نوسازی ملکش نیست. الکی در رقابت افتاده با نسل بعدی که اهل مطالعه است. نمیخواهد نسل بعد برنده شود و با هزینه زیاد و حذف طرف مقابل یا هر جور شده باید نسل اندیشمند را کنار بزند. نسل اندیشمندی که شاهد خلافهای او (قتل پیشینش) بوده اما به مصلحتش سکوت کرده تا پس از مرگ دیکتاتور صاحب ملک شود. دیکتاتور در مجمع رفقایش که شبیه سازمان ملل و محفل علافان است، وقتی با تقلب موفقیتی کسب میکند بر طبل شادانه میکوبد و شمشیر برداشته و رقصکنان فاز ناسیونالیستی گرفته و ((گرجستانم را پس بده)) را زمزمه میکند. نه تنها فرزند خودش را هم گردن نمیگیرد بلکه دست آخر برای بقا حاضر به حذف همه است.
یکی از بهترین فیلم هایی بود که تا کنون دیده بودم. واقعا یک شاهکاره در تاریخ سینمای ایران! حسن پورشیرازی عالی لود. مگه میشه اینقدر خوب بود.
بدون تردید از بهترین فیلم های سینمای ایران.
۲۴ ساعت از دیدنش میگذره و هنوز منو رها نکرده، دستاورد ماندگاری برای سینمای ایران هست.
فقط نمیدونم نسل موجوداتی مثل این یارو که این پایین کامنت داده کی منقرض میشه. طرف حتی کلمه بضاعت رو بضاعت نوشته و به خودش اجازه میده در مورد چنین اثر درجه یکی این نظر رو درج کنه
به نظر من ریتم فیلم خیلی کند فیلمنامه کاملا قابل پیشبینی بود یعنی شما بعد از دیدن نیم ساعت اول فیلم میتونید حدس بزنید که چه اتفاقاتی میفته. اصلا اونقدری که ازش تعریف شده خوب نیست ارزش سینما رفتن نداره و بهتره بعد از اومدن داخل پلتفرم ها داخل خونتون اونو تماشا کنید ۳ ساعت داخل سینما بودم و بعد از بیرون اومدن هیچ حس خوبی از دیدن این فیلم نداشتم و حتی لحظه ای منو به فکر فرو نبرد چون کلیشه ای تکراری در مورد برتری پول به عشق و یا تکرار اینکه ادم خوب بودن فایده نداره در جهان امروز و خودخواهی وجنون پدری مغرور را فقط به نمایش میگذاشت
فوق العاده دارک وقشنگ بود …تنها فیلمی بود که سه بار همه ی حضار دست زدند …واقعا عالی ..تبریک میگم به عوامل ..اونایی هم که انتقاد کردن وبد گفتن نظرشون محترم ..ولی از فیلم چیزی سر در نمیارن برن همون فیلمای پژمان جمشیدی وامثالهم رو ببینن ..
آقای ارسطو، شما خری باش که قیمت نقل و نبات رو بدونه… بخور نووووش جونت
سخاوت پیشرفته ای بود که فقط یک گروه عقب مونده میتونن انجامش بدن و احمق ها هم با دیدنش مشعوف بشن
تماشایی و هنرمندانه هرچقدر در موردش صحبت بشه و تحسین بشه کمه. اصلا اصلا اصلا متوجه گذر زمان و سه ساعته بودنش نشدم.
عالی و تماشایی و هنرمندانه هرچقدر در موردش صحبت بشه و تحسین بشه کمه. اصلا اصلا اصلا متوجه گذر زمان و سه ساعته بودنش نشدم.
حالا که فیلم رو دیدید بگید نسخه ی کامل و همون نسخهی کامل بدون ممیزی شب جشنواره بود یا ممیزی و تغییراتی داشت؟!
خب هنوز ندیدیم. :)))))))))) آخر هفته وقت بدید که منتقدانمون ببینن و بهمون خبر بدند
به خاطر نقدها رفتم دیدم ولی حیف از وقتی که براش گذاشتم. از این فیلم خوشم نیومد.
با اینکه دیگر جشنواره فجر آن اعتبار گذشته اش را ندارد اما در همین جشنواره اخیر این فیلم معرفی و تحویل گرفته شد از طرف منتقدین و تماشاگران
لطفاً خواهش میکنم ازتون میشه از عوامل فیلم بپرسین که این نسخه ای که قراره اکران بشه آیا همون نسخهی اصلی و نسخ ای که تو جشنواره یک تک سانس اکران شده همونه و تغیری نکرده و ممیزی نخورده ممنون میشم بپرسید و بگید❤️
گفتن ۱۹۲ دقیقه اما بازم میخوام بدونم بخاطر این اتفاقاتی که این چند وقت برای این فیلم افتاد شک داشتم…
باید فردا شب ببینیم! از منتقدامون میپرسیم همون نسخه است یا سانسور شده
بدون شک شاهکار بود در مقیاس سینمای معمول ایران
سلام ، من بیرون از ایران زندگی میکنم. در مورد این فیلم کمی شنیدم و علاقمند شدم تا آن را تماشا کنم. ولی هیچ جای نمیتونم پیداش کنم!!
حاضرم بابت تماشا اش هر قدر پول پرداخت کنم ولی بازم در دسترس کن نیست!.
امیدوارم این پیام من رو یکی از دست اندرکاران فیلم ببینه و وقتی فیلمی رو رونمایی میکنند طوری باشه که فرد بتونه با یک سرچ گوگل اونو از هر کجای دنیا پیدا کنه و بتونه اونو خریداری و یا کرایه کنه برای تماشا.
مسئولین که می خواهند مجوز پخش بدهند می بینند که این فیلم درامد بالایی کسب می کند برای اینکه به پول مفت خوب برسند فیلم را توقیف کرده و بعداً با گرفتن رشوه اجازه پخش می دهند
شراکت
رشوه
یادمه وقتی بچه بودم سریال نرگس با بازی حسن پورشیرازی رو دنبال میکردم توی این سریال نقش بابای مهدی سلوکی رو به عهده داشت حسن پورشیرازی چنان با ابهت و پرجذبه و قلدر نقش پدر مهدی سلوکی رو بازی کرد که من از هر دفعه که میدیدمش میترسیدم و نزدیک بود خودمو خیس کنم
سلام فیلم رو دیدم دستاوردی نبود ک اینقدر سر زبان ها بیاد
فیلم مخاطب رو زوری میکشه سمت خودش
کارگردان و بازیگر خودشون رو دارن جر میدن مخاطب داستان رو بگیره در صورتی ک خوب از آب در نمیاد و زیاده روی با یه سری بازی های ضعیف و جای دوربین اشتباه دیالوگ های بیهوده وقت گیر کش دادن های شبیه ب سریال ترکی رفتار های غلط از میزان سن ها ارزش دیدم فیلم پایین
ب هر حال سینمایی ک بزاعتش براهنی و کیمیایی و حاتمی کیا ها و بازی گرانی چون بهداد ها و زمانی ها و غیره باشه فیلم بی خودی مثل پیر پسر نقطه عطفشون میشه هو بهش میبالن.. علی شیرازی..
در مورد کسانی که به فیلم انتقاد میکنند باید گفت
خر چه داند قیمت نقل و نبات ؟
چطور ی میشه این فیلم تماشا کرد تو هیچ سایتی نیست
باید دعا کنیم زودتر پروانه نمایش بگیره و اکران بشه تا همه از تماشاش لذت ببریم
متاسفانه همیشه محرومیم از دیدن به موقع فیلمهای دیدنی فقط امیدواریم…..
نماد فراماسونری را در پوستر مشاهده میفرمایید؟
نماد فراماسونری را در پوستر مشاهده میفرمایید؟
این فیلم ازرفتارمستبدانه پدر در زمان های گذشته به چند نسل برمیگردد که جوانان امروز با آن انس والفتی ندارند،چه خوب است آشنا کنیم نسل های امروز با خصوصیات ومنش های پدران گذشته و پدران حال را وتفاوت وفرق هردو با نمایش این فیلم محقق سازیم.(نظرات متعدد برای اکران است)
این فیلم ازرفتارمستبدانه پدر در زمان های گذشته به چند نسل برمیگردد که جوانان امروز با آن انس والفتی ندارند،چه خوب است آشنا کنیم نسل های امروز با خصوصیات ومنش های پدران گذشته و پدران حال را وتفاوت وفرق هردو با نمایش این فیلم محقق سازیم.(نظرات متعدد برای اکران است)
این فیلم ازرفتارمستبدانه پدر در زمان های گذشته به چند نسل برمیگردد که جوانان امروز با آن انس والفتی ندارند،چه خوب است آشنا کنیم نسل های امروز با خصوصیات ومنش های پدران گذشته و پدران حال را وتفاوت وفرق هردو با نمایش این فیلم محقق سازیم
حس اینکه فیلم اراجیفی بیش نیست بیشتر لمس میشه تا اینکه شاهکار باشه. تم که همون تم برادران لیلا هست حالا به جای پورصمیمی شده پورشیرازی، به جای چهار برادر شده دو برادر، به جای خواهر شده یه دختر خارج از خانواده…