بهترین فیلم های گری کوپر

فهرست بهترین فیلم های گری کوپر بر اساس سال انتشار مرتب شده‌اند، نه کیفیت آنها

فهرست بهترین فیلم‌های اینگرید برگمن

فیلم ویرجینیایی  | ۱۹۲۹ | The Virginian

فیلم بر اساس رمانی به همین نام، داستان گاوچرانی را روایت می‌کند که درگیر یک رقابت عاشقانه می‌شود. ویرجینیایی تقریباً تمام مایه‌های آشنای سینمای وسترن را دارد. سرقت گاوها، رویارویی قانون با سارقان، انتقام، ششلول‌بندها و دعوت به دوئل را دارد. ویرجینیایی نخستین فیلم ناطق کارگردانش ویکتور فلمینگ است وگری کوپر بعد از حضور در چند فیلم صامت برای نخستین مرتبه، نقش اول در یک وسترن و یک فیلم ناطق را بازی می‌کند که دیالوگ‌های چندانی ندارد. منتقدان پرسونای سینمایی گری کوپر را کابویی بلند قد، خجالتی و جذاب ارزیابی کردند که شجاعت، افتخار و آزادی مردانه در بخش اعظمی از بازی او قابل تشخیص است. بعدها در بازی‌های کوپر کم حرف بودنش در ویرجینیایی، به یکی از ویژگی‌های بازی کوپر بدل شد و او نقش شخصیت‌هایی را بازی کرد که کم‌تر حرف می‌زدند. او بعدها ویرجینیایی را یکی آثار مورد علاقه‌اش اعلام کرد.

فیلم مراکش | ۱۹۳۰ | Morocco

گری کوپر در این درام رمانتیک، برای نخستین و آخرین مرتبه با مارلین دیتریش همبازی می‌شود. او نقش یک لژیونر در جنگ میان اسپانیا و قبایل شمال مراکش را بازی می‌کند که دلبسته خواننده‌ای در یک کافه می‌شود اما مرد ثروتمندی نیز دلبسته‌ آن زن نیز می‌شود. گفته می‌شود مارلین دیتریش با دادن داستان این فیلم به جوزف فن اشترنبرگ، پیشنهاد ساخت آن را داد و او با تغییر پایان داستان اصلی، قهرمان زن فیلم را نشان می‌دهد که همراه مرد دلخواهش یعنی تام براون (کوپر) رهسپار صحرا می‌شود. فیلم در نمایش عمومی با موفقیت روبرو شد. سرگئی آیزنشتین سینماگر سرشناس روس و چارلی چاپلین از مراکش تعریف کردند و چاپلین اشترنبرگ را یک هنرمند نامید و فیلم را بهترین اثر او تا آن زمان دانست. گفتنی است که دیتریش و کلارک گیبل در یک اقتباس رادیویی از داستان این فیلم، نقش‌های اصلی را بازی کردند.

فیلم وداع با اسلحه | ۱۹۳۲ | A Farewell to Arms

این فیلم که بر اساس رمان مشهور همینگوی ساخته شد، داستان عشق تراژیک یک راننده آمبولانس و یک پرستار انگلیسی در ایتالیا و هنگام جنگ جهانی اول را روایت می‌کند. منتقدان بازی کوپر را در فیلم پر حرارت و باشکوه ارزیابی کردند. آثار همینگوی همواره مورد توجه فیلمسازان هالیوود قرار داشت و همین کتاب او تقریباً بیست سال بعد، بار دیگر ساخته شد که نقش کوپر را این بار راک هادسن بازی کرد. اگرچه منتقدان زوج سینمایی راک هادسن و جنیفر جونز را مناسب تشخیص دادند اما بازی کوپر در نقش قبلی را بهتر از هادسن تشخیص دادند. همینگوی نیز از بازی جنیفر جونز راضی نبود و معتقد بود که زنی سی و چندساله در قالب شخصیتی فرو رفته که بیست و چند سال بیش‌تر ندارد. منتقدان این نقش را در کارنامه کوپر بسیار بلندپروازانه و پرچالش‌ترین بازی‌اش دانسته‌اند.

فیلم پیتر ایبستون  | ۱۹۳۵ |  Peter Ibbetson

این درام فانتزی داستان عشقی را بازگو می‌کند که هیچ مانعی نمی‌تواند آن را از بین ببرد و پیتر شخصیت اصلی که نقش او را کوپر بازی می‌کند، و زن محبوب‌اش همچنان در خیال با همدیگر ملاقات می‌کنند. کوپر پیش از این در وسترن‌ها و درام‌های قهرمانانه ظاهر شده بود و نقش رمانتیکی بازی نکرده بود، برای همین، تهیه‌کنندگان رابرت دونات و فردریک مارچ را برای بازی در نقش پیتر به هاتاوی پیشنهاد کردند اما او ترجیح داد با کوپر همکاری کند و به این ترتیب وجه زیبایی شناسانه‌ غیرمعمول فیلم را ارتقاء بخشید و خودش بعدها گری کوپر را یکی از بزرگ‌ترین بازیگران هالیوود ارزیابی کرد. منتقدان بازی کوپر را همخوان با فضای فیلم تشخیص داده و آن را موفقیتی غیرمنتظره در کارنامه او دانستند.

فیلم آقای دیدز به شهر می‌رود  | ۱۹۳۶ | Mr. Deeds Goes to Town

بعد از 1935 کارنامه‌ بازیگری‌ گری کوپر چرخش مهمی پیدا کرد. در این فیلم فرانک کاپرا، او نقش نویسنده‌ کاملاً معصومی را بازی می‌کند که ثروت کلانی به ارث می‌برد. کاپرا در این فیلم شخصیت صادق، شجاع و نیکوکاری از کوپر خلق کرده است. کوپر نخستین و آخرین انتخاب کاپرا برای بازی در این نقش بسیار مهم و نامتعارف بود. فیلم با موفقیت تجاری بزرگی روبرو شد. یکی از منتقدان درمورد بازی او نوشت که کوپر اثبات کرد یکی از بهترین بازیگران کمدی‌های مردم پسند است. کوپر برای بازی در این فیلم برای نخستین مرتبه نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش اول شد و کاپرا جایزه اسکار بهترین کارگردان را گرفت. گراهام گریم که آن زمان به عنوان منتقد سینمایی مشغول به کار بود، این فیلم را بسیار ستود و آن را اثری دانست که حس زندگی معمولی را روی پرده‌ سینما جان می‌دهد.

فیلم هشتمین زن ریش آبی  | ۱۹۳۸ | Bluebeard’s Eighth Wife

این فیلم رمانتیک و کمدی را ارنست لوبیچ کارگردانی کرد که درواقع تخصص او ساختن چنین ژانری بود و کوپر که این نوع فیلم‌ها برایش راحت‌تر بودند، در آن بازی کرد. تماشاگران امریکایی دوست نداشتند کوپر را در نقش مردی هوسران و سطحی ببینند، برای همین فیلم لوبیچ در اروپا بیش‌تر مورد توجه قرار گرفت. یکی از منتقدان نوشت که‌ گری کوپر انتخاب بدی برای بازی در نقش یک میلیونر است. این فیلم در واقع بازسازی فیلمی صامت به کارگردانی سام وود و با بازی گلوریا سوانسون است و این بار در نسخه‌ لوبیچ کلودت کولرت نقش زنی را بازی می‌کند که تصمیم ‌گرفته که باد دماغ مردی ثروتمند را خالی کند که پیش از این هفت همسرش را به خاطر پول فراوانش در واقع خریداری کرده است. این فیلم در نمایش عمومی نتواست موفق شود و با شکست تجاری روبرو شد.

فیلم گروهبان یورک  | ۱۹۴۱ | Sergeant York

اوایل دهه‌ 40 میلادی سال‌های مهمی برای کوپر به عنوان یک بازیگر بود. تقریباً در دوره‌ای کوتاه در پنج اثر بسیار پرفروش ظاهر شد که در برخی از آن‌ها بهترین بازی‌هایش را ارائه داد. یکی از این فیلم‌ها گروهبان یورک ساخته‌ دوستش هاوارد هاوکس بود. او در این فیلم نقش یک قهرمان جنگ را بازی می‌کند. کوپر در ابتدا عصبی بود و مطمئن نبود که بتواند نقش قهرمانی را بازی کند که حقیقی و زنده است، بنابراین تصمیم گرفت با این شخصیت دیدار کند. بازی کوپر در فیلم هاوکس بسیار مورد توجه قرار گرفت و منتقدی بازی او را به‌طرز خارق‌العاده‌ای قانع‌کننده و پرتنوع دانست. خود یورک نیز بازی او را تحسین کرد. کوپر جایزه‌ اسکار بهترین بازیگر نقش اول را برای بازی در این فیلم دریافت کرد. فیلم به اثری بسیار پرفروش بدل شد.

فیلم آتشپاره | ۱۹۴۱ | Ball of Fire

کوپر در همکاری دوباره‌اش با هاوکس، در این کمدی رمانتیک که یادآور سفید برفی و هفت کوتوله است، نقش یک استاد زبان‌شناس خجالتی را بازی می‌کند که رهبری 7 نفر از استادان برای نوشتن یک دایره‌المعارف بر عهده دارد و در این میان با دختری آشنا می‌شود که نه تنها زبان‌شناس نیست، بلکه طوری حرف می‌زند که باعث تعجب همه است. فیلم، در واقع بستری را برای کوپر فراهم می‌سازد تا توانایی‌اش برای بازی در یک نقش کمیک را به نمایش بگذارد. یکی از منتقدان درمورد بازی او نوشت که کوپر این نقش را با مهارت بسیار و پافشاری بر کمدی بازی کردن به انجام رسانده است. فیلم در نمایش عمومی‌اش با استقبال فراوانی روبرو شد. این فیلم یکی از معدود آثاری است که در سایت روتن تومیتوز امتیاز ۱۰۰را به دست آورده است.

فیلم ماجرای نیمروز | ۱۹۵۲ | High Noon

کوپر در این وسترن نقش کلانتری را بازی می‌کند که مردم شهرش پشت او را خالی کرده‌اند. او مجبور است دست تنها با جنایتکاری روبرو شود که فقط آمده تا این کلانتر را از سر راهش بردارد. برخی معتقدند که این درام وسترن، مهم‌ترین اثر بعد از دوران جنگ جهانی دوم در کارنامه‌ سینمایی‌ گری کوپر است. سلامتی کوپر هنگام فیلمبرداری این فیلم به شکل قابل ملاحظه‌ای رو به وخامت گذاشت و از درد معده بسیار عذاب می‌کشید. در برخی از صحنه‌های فیلم چهره نزار و ناراحت او نیز مشهود است که بر روی بازی او تأثیر بسیاری گذاشته است. با این همه برخی از منتقدان بازی او در نقش کلانتری تنها را در اوج دانستند و اعلام کردند که او را تا به حال این چنین تأثیرگذار ندیده بودند. همچین فیلم زینه من از سوی منتقدان، اثری بالغانه در مورد شجاعت اخلاقی تعبیر شد.

فیلم عشق در بعدازظهر  | 1957 | Love in the Afternoon

کوپر به فرانسه مسافرت کرد تا در این کمدی رمانتیک بیلی وایلدر و در کنار آدری هپبورن بازی کند. او در این فیلم نقش آدمی عیاش را در پاریس بازی می‌کند که دختر جوانی او را تعقیب می‌کند و در نهایت او به این دختر که بسیار از او جوان‌تر است، دل می‌بندد. با این که یکی از منتقدان به بازی‌های جذاب فیلم اشاره می‌کند اما بسیاری به این نتیجه رسیدند که کوپر برای بازی در این نقش، بسیار مسن‌تر از نقشی است که بازی می‌کند. وایلدر برای بازی در این نقش ابتدا کلارک گیبل را در نظر داشت که او بدون هیچ توضیحی نپذیرفت. با این که برخی دوست نداشتند بازیگر مورد علاقه‌شان را در چنان نقشی ببینند اما فیلم همچنان مورد توجه قرار گرفت و در نمایش عمومی‌اش به اثری پرفروش بدل شد.

فیلم درخت اعدام  | ۱۹۵۹ |  The Hanging Tree

او در این فیلم نقش پزشکی را بازی می‌کند که یک جانی را از خطر اعدام دسته‌جمعی نجات می‌دهد و بعدها سعی می‌کند از گذشته‌ نکبت‌بار وی بهره‌برداری کند. کوپر در این فیلم بازی قدرتمندانه و متقاعدکننده‌ای از مردی نشان داد که به لحاظ عاطفی زخم خورده اما عشق و از خودگذشتگی یک زن او را نجات می‌دهد. فیلم نخستین اثری بود که کوپر در شرکت فیلمسازی خودش تهیه کرد و از سوی منتقدان و تماشاگران با استقبال روبرو شد. درخت اعدام در واقع جزو آخرین اثاری است که او بازی کرد. او که خانواده‌اش ابتدا بیماری‌اش را از او پنهان کرده بودند، پس از اطلاع از خطر جراحی اعلام کرد که از مرگ ترسی ندارد و معتقد است هر چه قرار است، پیش بیاید، رخ خواهد داد. گری کوپر سرانجام در ۱۹۶۱ بر اثر بیماری سرطان درگذشت.

اگر می‌خواهید کلکسیونی از بهترین فیلم های گری کوپر را ببینید، روی این تصویر کلیک کنید