- از نقش علی گرگین سریال یاغی بگویید که چطور این نقش به شما پیشنهاد شد و چقدر شخصیت کنونی با آنچه در فیلمنامه بود متفاوت است؟
عباس جمشیدی فر: من محمد کارت را دورادور میشناختم به ویژه بعد از اکران فیلم موفق شنای پروانه که کارگردانی آن را بر عهده داشت. چند بار هم با یکدیگر ملاقات داشتیم و خیلی راحت به او گفتم که دوست دارم با تو کار کنم. قبل از کلید زدن سریال یاغی نقش علی گرگین را به من پیشنهاد کرد و من هم با وجود آن که نقش کوتاهی بود اما به دلیل قابلیتهای قابل توجهی که داشت، این کارکتر را دوست داشتم و از صمیم قلب دلم میخواست آن را بازی کنم. این کارکتر در خود متن آنقدر کامل و جامع توضیح داده شده و پخته شده بود که با راهنمایی بسیار زیاد محمد کارت و اتودهایی که سر صحنه زدیم در نهایت این کاراکتر به این شکل که در سریال میبینید، از آب درآمد.
- علی گرگین چه ویژگیهایی دارد و این کاراکتر چطور شکل گرفت؟
علی گرگین شخصیتی است که نظیر آن را در جامعه بسیار زیاد دیدهایم. افرادی که ماسک به چهره میزنند ولی درونشان یک موجود دیگری زندگی میکند. علی گرگین با اینکه ادای آدمهای خوب را درمیآورد اما در باطن آدم وحشتناکی است. اگر کمی در فضای مجازی از جمله اینستاگرام دور بزنیم با آدمهایی برخورد میکنید که خودشان را به شکل دیگری به نمایش میگذارند. کسانی که دم از انسانیت میزنند، حامی حقوق حیواناتند و خودشان را شریف معرفی میکنند اما وقتی به درون این آدمها سفر میکنی، از نزدیک خواهید دید که کیلومترها با آن چه نشان میدهند، فاصله دارند. ویژگی منحصر به فرد علی گرگین این است که در آن واحد رنگ و شکل عوض میکند. درونش یک انسان وحشی است ولی وقتی میخواهد خودش را به دیگران نشان دهد، یک انسان خوب و معقول و بااحساس است و من چنین کارکتری را دوست داشتم بازی کنم.
- چقدر در نقشآفرینی دستتان باز بود و برای بازی در این نقش چه تعاملی با کارگردان داشتید؟
محمد کارت کارگردانی است که دست و بال بازیگر را کاملا باز میگذارد و تستهای بازیگرش را میبیند اگر چیزی در این تستها و اتودها باشد که به ساختار کاراکتر و فیلمنامه به لحاظ بصری کمک بیشتری بکند، از آن استفاده میکند اما یکی از هوشمندیهایش این است که در نهایت همه چیز زیر نظر خودش اجرا میشود وهمان تصویری که خودش ساخته و در ذهنش نقش بسته است، پیاده میکند. محمد کارت در تمرینهای پیش از فیلمبرداری حتی به جزئیات هم توجه دارد و موشکافانه درباره کاراکترها و نوع رفتارشان صحبت میکند و به راحتی از این جزئیات عبور نمیکند.
- سختترین یا به یادماندنیترین سکانسی که در این سریال بازی کردید کدام بود؟
سختترین سکانسی که داشتم سکانسی بود که در کمپ مونولوگ داشتم و باید سخنرانی میکردم و در حفظ کردن و پشت سرهم گفتن این کلمات کمی مشکل داشتم چون تمرکز زیادی میخواست اما دقیقا همان روز کلیه درد به شدت وحشتناکی داشتم که با مصرف چند عدد قرص مسکن سرپا بودم. روز خیلی گرمی هم بود و به خاطر دردی که داشتم بداخلاقی هم کردم. فیلمبرداری این سکانس هم به من و هم به دیگر بچههای گروه خیلی سخت گذشت اما در نهایت به خیر گذشت و سکانس خوبی هم شد.
- فیلمنامه را چطور دیدید؟
هر بازیگر برای آن که با کلیت یک کاراکتر آشنا شود و بتواند این شخصیت را خلق و سرپا کند باید کل فیلمنامه را بخواند که من هم خواندم. محمد کارت، حسین دوماری و پدرام پورامیری بسیار خوب فیلمنامه را نوشته بودند. دیالوگنویسیهای خوب و همچنین ایدهپردازی و قصهپردازی خوبی داشت و من در مجموع قصه یاغی و همه کاراکترهایش را دوست دارم.
- بازی در این نقش کار راحتی برای عباس جمشیدی فر بود؟
کار سختی بود. خیلی دنبال این کاراکتر گشتم و با آن کلنجار رفتم که در نهایت چیزی شد که تماشاگر دید و اینکه آیا آن را دوست داشت یا نه، قضاوت با مخاطبان است اما در حد بضاعتم بود.
- بازخوردهایی که تا کنون عباس جمشیدی فر دریافت کرده چطور بوده است؟
خدا را شکر بازخوردها خوب بود و درصد بالایی از مردم آن را دوست داشتند.
- برای پذیرش نقشها به چه نکاتی توجه میکنید و از بین فیلمنامه، سابقه کارگردان و تهیهکننده، کارکتر پیشنهادی و شرایط مالی کدام گزینه در اولویت است؟
مهمترین نکته برای من این است که باید قصه فیلمنامه جذاب باشد و کاراکتر پیشنهادی را دوست داشته باشم.
- شما بازیگر باسابقهای در آثار کمدی هستید در حالی که کارنامه پرباری در تئاتر داشتهاید. این سابقه در آثار کمدی انتخاب خودتان بوده است یا پیشنهادهایی که به شما میشد محدود به نقشهای کمدی بوده است؟
یک بازیگر دوست دارد همه نقشها را بازی کند و خودش را به چالش بکشد. هم کمدی و هم جدی را دوست دارد بازی کند. اما این که چرا یک بازیگر فقط کار کمدی و یا فقط کار جدی میکند به نوع نگاه کارگردانان و تهیه کنندگان ما برمیگردد که شاید بر این باورند تماشاگری که یک بازیگر را به عنوان بازیگر کمدی در آثار کمدی دیده است، نتواند او را به عنوان بازیگر آثار جدی هم باور کند. این مشکل بعید است که به بازیگر مرتبط باشد و بیشتر به نوع نگاه سازندگان آثار برمیگردد.
- تجربه تئاتری شما چقدر برای ایفای این نقش به کار آمد؟
هیچکس نمیتواند بگوید کاری را بلدم چرا که آنقدر این جهان در حال تغییر است و همه مشاغل نیاز به خلاقیت و نوآوری دارد که انتهایی ندارد و بنابراین کسی نمیتواند بگوید که کاری را حرفهای بلد است. اما من اگر بازیگری را بلد باشم، مدیون کار روی صحنه تئاتر هستم که اگر کار نمیکردم شاید الان نمیتوانستم بازیگر باشم.