به بهانه سالمرگ خالق سبیل و عصا

چارلی چاپلین؛ ۷ نکته درباره سلطان کمدی

۲۵ دسامبر ۱۹۷۷ آخرین خنده را به دنیا زد و رفت

بعید است کسی چارلی چاپلین را نشناسد. او اگر مشهورترین فرد تاریخ معاصر نباشد، احتمالا یکی از مشهورترین‌هاست. برای معرفی او به صورت گرافیکی، کافی است تصویر مینی‌مالی از ترکیب کلاه و سبیلش طراحی شود. او در روزگاری تبدیل به ستاره کمدی شد که یکی از مهم‌ترین ابزارهای طنزآفرینی، یعنی، کلام، در سینما وجود نداشت و کمدین صرفا می‌بایست با فیزیکش مخاطب را می‌خنداند. چاپلین این نبوغ را داشت که از فیزیکش به بهترین شکل بهره بگیرد و این کار را چنان خوب انجام داد که اکنون یکی از مهم‌ترین نمادهای سینماست.
به مناسبت سالگرد مرگ این ستاره خلاق، ۶ حقیقت در مورد چارلی چاپلین گردآوری کرده‌ایم که احتمالا قبلا آن‌ها را نشنیده‌اید.

چارلی چاپلین کارش را از خردسالی شروع کرد

۱ـ مادر و پدر چارلی چاپلین هردو در سالن‌های موسیقی لندن آوازخوان بودند. نخستین بارقه‌های نبوغ در پسرک بااستعداد زمانی دیده شد که تنها ۵ سال داشت و صدای مادرش به خاطر بیماری حنجره ناگهان در حین اجرا برای صدها سرباز گرفت. بعد از این اتفاق مدیر صحنه چارلی خردسال را روی سن فرستاد که مردم عصبانی را سرگرم کند.

چارلی ابتدا یک آهنگ مشهور به نام، جک جونز، را خواند و در حین آوازخوانی از حضار خواست تا سکه‌بارانش کنند! تظاهر کردن او به قطع کردن اجرا از هول برداشتن سکه‌ها باعث شد تا جمعیت از خنده روده‌بر شود. پسرک در ادامه ادای صدای گرفته مادرش را هم درآورد و خنده‌های بیشتری در سالن به‌پا کرد.

او سپس به صورت حرفه‌ای وارد یک گروه رقص نوجوانان شد و با این گروه تورهای مختلفی در سراسر شهر برگزار کرد.

چارلی چاپلین بخشی از عمرش را در یتیم‌خانه گذراند

۲ـ با بدتر شدن وضعیت سلامتی مادر چارلی چاپلین، وضعیت مالی خانواده نیز بدتر شد. اوضاع به حدی وخیم شد که در سال ۱۸۹۶ چاپلین و برادر ناتنی بزرگ‌ترش به یک مدرسه شبانه‌روزی دولتی که مخصوص، اطفال یتیم و بی‌سرپرست بود، فرستاده شدند.

چاپلین حدود ۱۸ ماه را در آنجا گذراند، طولانی‌ترین دوره تحصیل مداوم او در طول زندگی‌اش! او خواندن و نوشتن را یاد گرفت، اما ظاهرا اهانت‌های زیادی را تحمل کرد، از جمله این‌که چند باری با چوب‌دستی کتک سختی خورد و سرش را هم سر یک بیماری پوستی تراشیدند. اندکی بعد، مادرش در یک آسایشگاه روانی بستری شد. در همین حال، پدرش نقش بسیار کمی در پرورش او ایفا کرد و در نهایت در ۳۷ سالگی بر اثر اعتیاد به الکل مرد.

چارلی چاپلین

از اولین فیلمش متنفر بود

۳ـ در طول دومین حضور و تور چاپلین در آمریکا در ۱۹۱۳، استودیویی او را با پرداخت دستمزد هفتگی ۱۵۰ دلاری استخدام کرد. نخستین نقش سینمایی چاپلین، بازی‌اش در نقش یک کلاهبردار بی‌کار در فیلم امرار معاش بود. او در این فیلم کلاه و سبیل داشت، اما نه آن کلاه و سبیل مشهور سال‌های بعدش را.

نقش او شامل چند حرکت خنده‌دار، علی‌الخصوص در سکانس مبارزه با قهرمان فیلم، بود. چاپلین بعدها از عملکرد خود در این فیلم حسابی شاکی بود و بازی‌اش را سفت و بی‌روح می‌دانست و البته می‌گفت کارگردان از روی حسادت بهترین صحنه‌های بازی او را از فیلم درآورده است.

چارلی چاپلین: «من برای پول وارد این کار شدم و هنر بعدا از دل کارم رشد کرد. شاید هوادارانم با شنیدن این جملات ناامید شوند، اما حقیقت همین است»

کاراکتر معروف را بداهه خلق کرد

۴ـ قبل از شروع دومین فیلمش، چاپلین یک روز سر صحنه یک شلوار گشاد و یک کت تنگ به تن کرد، کلاهی بر سر گذاشت، یک چوب بامبو را به عنوان عصا در دست گرفت، سبیل مصنوعی چسباند و در حالی‌که همکارانش در سمت دیگر استودیو مشغول بازی کردن بودند، شروع کرد به راه رفتن کج و کوله معروفش.

ظاهرا رئیس کمپانی کی‌استون وقتی این صحنه را دید، آن‌قدر قهقهه زد که بدنش به لرزه افتاد. رئیس فریاد زد: «این همون کاریه که باید تو فیلم بعدیت انجام بدی.» این شخصیت ولگرد کوچولو بلافاصله محبوبیت و مقلدان بسیاری پیدا کرد و تبدیل به یک ابزار بازاریابی و درآمدزایی شد. چارلی در طول دو دهه و نیم آینده در ده‌ها فیلم کوتاه که کارگردانی اکثرشان را خودش بر عهده داشت، در نقش ولگرد کوچک ظاهر شد.

چارلی چاپلین خیلی سریع میلیونر شد

۵ـ چارلی که کارش در آمریکا را با دستمزد هفتگی ۱۵۰ دلاری شروع کرده بود، خیلی زود با دستمزدی ۱۲۵۰ دلاری و ۱۰۰۰۰ دلار پاداش به استودیوی اسنی پیوست و آن‌جا به عنوان بزرگ‌ترین کمدین جهان به مردم معرفی شد. او سپس با قراردادی ۶۷۰.۰۰۰ دلاری با استودیوی دیگری قرارداد بست و کمی بعدتر بابت ساخت ۸ فیلم برای شرکت فرست نشنال یک میلیون دلار دستمزد گرفت!

سال ۱۹۱۹ بود که او سرانجام با چند شریک، استودیوی اختصاصی خودش را پایه‌گذاری کرد. او یک‌بار بی‌پرده گفته بود: «من برای پول وارد این کار شدم و هنر بعدا از دل کارم رشد کرد. شاید هوادارانم با شنیدن این جملات ناامید شوند، اما حقیقت همین است.»

چارلی چاپلیناو مخالف ورود صدا به سینما بود

۶ـ با ساخت فیلم خواننده جز در سال ۱۹۲۷ به عنوان نخستین فیلم مصوت سینما، فیلم‌های مصوت به سرعت جایگزین فیلم‌های صامت شدند. با این وجود چاپلین نسبت به پذیرش این فناوری تردید داشت، زیرا می‌ترسید کاراکتر ولگرد کوچک از این موضوع آسیب ببیند.

چارلی در دوتا از مهم‌ترین فیلم‌هایش در دهه ۳۰ به نام‌های روشنایی‌های شهر و عصر جدید از موسیقی بهره گرفت، اما فیلم‌هایش همچنان بدون دیالوگ بود. چاپلین سرانجام در سال ۱۹۴۰ مقاومتش را شکست و با ساخت شاهکاری به اسم دیکتاتور بزرگ، جلوی دوربین ظاهر شد. این نخستین حضور مصوت او و نیز نخستین حضورش در نقشی غیر از نقش ولگرد کوچک در سینما بود.

 

آمریکا چارلی چاپلین را تبعید کرد

۷ـ علی‌رغم زندگی ۴۰ ساله در آمریکا و شکوفا کردن سینمای این کشور، او هرگز شهروند ایالات متحده نشد. آمریکایی‌ها همچنین به خاطر ساخت فیلم درخشان عصر جدید که هجویه‌ای بر عصر ماشینی بود او را متهم به هواداری از کمونیسم کردند. در دوران سیاه مک‌کارتیسم او تحت نظر FBI بود و یکی از نمایندگان کنگره هم خواستار اخراجش از آمریکا شد.

راج کاپور؛ چارلی چاپلین هند

در سال ۱۹۵۲ وقتی چاپلین آمریکا را برای سفر به زادگاهش انگلیس ترک کرد، در هنگام بازگشت به آمریکا به او اجازه ورود ندادند. چاپلین هم ترجیح داد تحقیر را با حضور در اداره مهاجرت آمریکا به جان نخرد و سپس با خانواده‌اش راهی سوئیس شد. چاپلین سال ۱۹۷۲ یک بار دیگر برای دریافت جایزه اسکار افتخاری‌اش راهی آمریکا شد و مورد باشکوه‌ترین و طولانی‌ترین تشویق تاریخ جایزه اسکار قرار گرفت تا ثابت شود همیشه در قلب مردم آمریکا جا داشته است.

تماشای آنلاین فیلم های چارلی چاپلین

نظر شما چیست؟

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید، خوشحالیم