VPN
اگر به فیلترشکن(VPN) وصل هستید برای دسترسی به تمامی فیلم‌ها و استفاده از حجم اینترنت های رایگان فیلیمو، فیلترشکن خود را خاموش کنید.
خارج از ایران هستم
باشه
بیشتر
کارگردان :
تهیه کننده :
در حال بارگذاری

مخمصه

کارگردان: افسانه صرفه جو

این نمایش درباره زن و مردی است که به خانه جدید اسباب کشی کرده اند. در شب تولد زن، مهمان ناخوانده ای به منزلشان وارد می شود و اتفاقات پیش بینی نشده ای رخ می دهد.

%65.6
40 رای ثبت شده
برای نشان کردن فیلم ها و استفاده از پیشنهادات ویژه فیلیمو ابتدا باید وارد شوید ورود یا ثبت‌نام
این فیلم را به لیست فیلم های نشان شده اضافه کنید.
دانلود ورود و تماشا
اینترنت رایگان و نامحدود ویژه تماشا و دانلود درون برنامه‌ای فیلم‌ها برای مشترکین
حجم اینترنت 100% رایگان
  • مبین‌نت
  • های‌وب
  • پارس‌آنلاین
  • آسیاتک
  • +17رایگان
حجم اینترنت نیم بها
  • همراه‌اول
  • ایرانسل
  • مخابرات
  • شاتل
  • +1رایگان

پیش نمایش، تصاویر و برش هایی از فیلم

فیلم های مشابه

بازیگران مخمصه

سایر عوامل فیلم مخمصه

فیلم نامه نویس

افسانه صرفه جو

نقدهای فیلم مخمصه

  • منتقد: نقد تئاتر مخمصه

    معتقدم پس از نمایش «ننه دلاور، بیرون پشت در» (به نویسندگی و کارگردانی سجاد افشاریان)، از آغاز سال ۹۲ تا این تاریخ، نمایشی به این خوبی نداشتیم و حالا، «مخمصه» را در مقام دومین شاهکار نمایشی امسال رده بندی می کنم.

    «مخمصه» در وهله نخست، نمایشی ساده و به دور از هرگونه پیچیدگی ساختاری به نظر می رسد اما در کمی دقت نظر و بررسی بیشتر، آن را اثری چندلایه و دشوار، به لحاظ مفهوم و محتوا و همچنین ساختار نمایشی درمی یابیم. نقطه قوت و مهم ترین تکیه گاه آن، نمایشنامه اثر است؛

    متنی پر از تعلیق های روایی که تماشاگر را به دقت در پیگیری داستان، دیالوگ ها و رفتارهای کاراکترها دعوت می کند. «مخمصه» اصولا نمایشی درباره قضاوت و واکنش های فردی بشر در موقعیت های بحرانی و جمعی است. داستان ساده و سرراست خانم صرفه جو با ورود یک بیگانه، که به قول زنِ صاحبخانه حتی نمی دانیم از کجا وارد خانه شد، دچار توفان حوادث، اشتباهات و بازی های مسخره (و نه مسخره بازی ها) می شود و ماجرای این مخمصه ناخواسته، آنقدر کش می آید که یا آدم ها را وا می دارد با اتمام این کابوس، برای همیشه رفقای چندین و چندساله شان را کنار بگذارند یا دست به جنایتی هولناک و غیرانسانی بزنند؛

    فاجعه یی که وقتی از سوی خانم هنرپیشه سینما پیشنهاد می شود، برای همه عادی است، غیر از دکتر حاضر در جمع که ظاهرا باید بیشتر از بقیه به تماشای جسد و کشتار و خون عادت داشته باشد، حال آنکه چنین نیست و به سرعت خود را می بازد. جالب اینکه هر دو مورد قطع رابطه با دوستان و کشتن بیگانه، از سوی خانم هنرپیشه اعلام می شود. گویا حضور او در سینما و بازی در نقش های مختلف، به او تخیل و جسارت ویژه یی بخشیده که دیگران در زندگی روزمره شان از این تجربه محروم بوده اند.

    در «مخمصه»، بیش از هر چیز مساله قضاوت آدم ها در موقعیت های بحرانی است که آنها را به دردسر می اندازد. در شب جشن تولد زنی (ظاهرا) ساده لوح با بازی کم نظیر سارا بهرامی میهمان ها یکی پس از دیگری وارد می شوند و خوش می گذرانند اما ناگهان غریبه یی با شایعه یی که پخش می کند و هیچ کس هم سراغی از صحت و سقم آن نمی گیرد، جشن را خراب می کند.

    کسی باید داوطلب مجرمیت بشود. از این لحظه هر کس به نحوی برای نجات خود تلاش می کند، ولو اینکه به کلک و حقه متوسل بشود. از دل این مخمصه، رازها و دروغ ها سر برمی آورند و شخصیت ها نقاب دوستی و صداقت را پس می زنند و چهره واقعی خودشان را به نمایش می گذارند. تماشاگر از خود می پرسد به راستی کدام یک از آنها، درستکارتر است؟ انگار همه گناهکارند. حتی آهنگساز نابینا و همین طور خانمِ میزبان که بی گناه و معصوم تر از دیگران جلوه می کنند. گرچه آنها نیز خطاهایی، هرچند کوچک، داشته اند.

    صرفه جو در کارگردانی این داستان ملتهب، از فرمی سوررئال استفاده کرده که اتفاقا با جنس ماجرا همخوانی دارد و تماشاگر آن را به سرعت می پذیرد. در حقیقت، این داستان آزارنده در حد فاصل یک شادمانی شبانه روایت می شود.

    گویی نویسنده و کارگردان به شخصیت ها (و البته تماشاگران) هشدار می دهد همیشه همه چیز به این خوبی و مرتبی نیست. خوشگذرانی های بسیار ساده، می توانند با روشن شدن یک کبریت کوچک، به فاجعه یی بزرگ و غیرقابل تحمل تبدیل بشوند. موضوع این است که با آتش چه کنیم؟ باتف انداختن بر آن، خاموشش کنیم یا با دمیدن بر آن، بر وسعت آتش بیفزاییم؟!

    بازیگران نمایش «مخمصه»، همه عالی و چشمگیر در نقش هایشان ظاهر شده اند. بازی ها همه قابل قبول و در جهت انتقال مفهوم مورد نظر کارگردان. در میان بازیگران اما ایفاگران چهار شخصیت به زیبایی هرچه تمام می درخشند. در توانایی و کارنامه درخشان وحید آقاپور تردیدی نیست.

    او اینجا در «مخمصه» از همیشه بهتر است و آنقدر در نقش خود غرق شده که مخاطب مدام نگران وضعیت اوست. آیه کیان پور و حسین امیدی نیز به شدت و دقت، ویژگی های کاراکترهایشان را به بیننده منتقل می کنند. بازی های آنها را باید از نقاط قوت نمایش «مخمصه» برشمرد، ولی بهترین نقش آفرینی اثر را، از آنِ سارا بهرامی می دانم که با تمام وجود، ترکیبی از بلاهت و معصومیت کاراکتر خانم خانه را به نمایش گذاشته است.

    بهرامی در لحن گفتاری و حرکات رفتاری، با هنرمندی توانسته نگرانی زن را برای بر هم خوردن آرامش زندگی تازه اش منتقل کند. او حتی وقتی دیالوگ ندارد و غرق در فکر، روی مبلمان نشسته، زیر نگاه تیزبین و ترحم آمیز تماشاگر است. افسانه صرفه جو با کارگردانی «مخمصه»، ثابت کرد نباید همیشه هم به قضاوت دیگران درباره نمایش های روی صحنه، دل خوش کرد. چه بسا کارگردان هایی نظیر او، نگاه و حرفی تازه در این عرصه داشته باشند.

    منبع : روزنامه اعتماد

    بیشتر

دیدگاه‌های فیلم مخمصه

  • g بهزاد ملکی 20 اردیبهشت 1397
    خیلی ممنونم از منتقد که واقعا اگه رده بندیشون نبود ما گمراه میشدیم