بیشتر
کارگردان :
تهیه کننده :
در حال بارگذاری
برای تماشای این فیلم و بیش از هزار فیلم دیگر فیلیمو، اشتراک تهیه کنید.
  • اینترنت رایگان و نامحدود ویژه تماشا و دانلود درون برنامه‌ای فیلم‌ها برای مشترکین همراه‌اول، مبین‌نت، های‌وب، پارس‌آنلاین، آسیاتک، پیشگامان، فن‌آوا، ساتیا، رای‌نت، ماکس‌نت، شبدیز، صبانت و صفرویک و همچنین اینترنت نیم بها برای مشترکین دیگر شرکت های ارائه دهنده اینترنت ( مانند رایتل ، شاتل ، مخابرات و ...).
خرید اشتراک

به خاطر یک مشت روبل

کارگردان: حسن معجونی

این نمایش را "نیل سایمون" بر پایه داستان های "آنتوان چخوف" نوشته و شهرام زرگر آن را ترجمه کرده است. «به خاطر یک مشت روبل» که کاری از گروه تئآتر «لیو» است زمستان سال ۸۸ در تماشاخانه ی ایران شهر به روی صحنه رفت و مورد استقبال مخاطبان خود قرار گرفت به طوری که در طول اجراهای خود میزبان ۱۲ هزار تماشاگر بود.

برای نشان کردن فیلم ها و استفاده از پیشنهادات ویژه فیلیمو وارد شوید و یا ثبت نام کنید
این فیلم را به لیست فیلم های نشان شده اضافه کنید.
خرید اشتراک
4,37 از 82 رای

پیش نمایش، تصاویر و برش هایی از فیلم

  • به خاطر یک مشت روبل
  • به خاطر یک مشت روبل
  • به خاطر یک مشت روبل
  • به خاطر یک مشت روبل
  • به خاطر یک مشت روبل
  • به خاطر یک مشت روبل
  • به خاطر یک مشت روبل

فیلم های مشابه

بازیگران به خاطر یک مشت روبل

نقدهای فیلم به خاطر یک مشت روبل

  • منتقد: رضا آشفته

    مایش «به خاطر یک مشت روبل» با آن که نام نیل سایمون آمریکایی را در مقام نویسنده با خود یدک می کشد، اما این نمایش برگرفته از قصه های کوتاه آنتوان چخوف است. شش اپیزود که اپیزود آخر آن را شهرام زرگر، مترجم نمایشنامه بر اساس یکی دیگر از قصه های کوتاه چخوف به مجموعه اپیزودها اضافه کرده است. نویسنده ـ راوی با بازی سعید چنگیزیان اپیزود اول است که او نشان می دهد برای یافتن سوژه دارد قدم می زند و حالا در هر لحظه ایده نابی به سراغش می آید که یکی از این اپیزودهای پیش روی تماشاگر است.



    «عطسه»، «انتخاب بازیگر»، «ولگرد»، «معلم سرخانه»، و «در کلانتری» اپیزودهای بعدی این مجموعه هستند. در هر یک از این نمایش ها اتفاقی کمدی و در عین حال تلخ و گزنده به وقوع می پیوندد که در هر جایی می تواند ما به ازای بیرونی داشته باشد. همه این افراد بدون دانستگی و خردورزی در موقعیتی کمدی تراژیک غوطه ور می شوند.



    در ضمن بستر موجود برای بازی خلق الساعه نیز متکی بر جنبه های امپرسیونیستی است که لحظاتی بارز و برجسته و خوش حس پیش روی مخاطب قرار می گیرد و از آنجا که کنش ها باید به گونه ای در ارتباط با تماشاگر باشد، چهره بازیگر واسطه چنین ارتباطی می شود. بنابراین بازیگر با اتکای به بیان کلامی و میمیک چهره و از همه مهم تر حرکت چشم چنین اتصال و رودررویی با حقیقت وجودی متن و شخصیت را سبب می شود.



    در «عطسه» یک اتفاق پیش پا افتاده مثل عطسه زدن یک کارمند دون پایه بر پشت سر وزیر در تماشاخانه منجر به اتفاقات بارزتری می شود که از روی ندانستگی آن کارمند تا لحظات تراژیک پیش خواهد رفت. در انتخاب بازیگر بلاهت و سادگی دختری برای حضور در یک تئاتر چنین روندی را ممکن می سازد.



    در «ولگرد»، جوانی بی آن که زنده و مرده ماندنش اهمیت داشته باشد و بدون آنکه شنا کردن بلد باشد، حاضر است بازی غرق شدن در دریا را برای سه روبل به نمایش بگذارد.



    «معلم سرخانه» با آنکه توسط صاحبکارش از سکوت و سرخوردگی اش از سوی کارفرمایانش آگاه می شود، بازهم نمی خواهد تحرک و اعتراضی به این همه ظلم و فروپاشی و تحقیر اجباری نشان بدهد.



    «در کلانتری» هم همه چیز با توجه به اینکه سگ ولگرد که انگشت دست هنرمند جواهر ساز را گاز گرفته و حالا سگ متعلق به ژنرال هست یا نه، شکل می گیرد. کلانتر برایش داوری درست به بودن یا نبودن سگ ژنرال بستگی دارد و اصلا اهمیت ندارد که چه اتفاقی و برای چه کسی و چگونه به وقوع پیوسته است. بنابراین یکبار سگ را مورد لطف و بار دیگر مورد خشم قرار می دهد که با شلیک گلوله مغز سگ از هم می پاشد و بعد از اینکه اطمینان خاطر از بودن سگ ژنرال کسب می کند، چون نمی تواند کاری از پیش ببرد، جواهرساز را مورد شماتت قرار می دهد. در تمام این موارد هم راوی بر آن است تا بعد از شکل گرفتن تراژدی همه چیز را با بیان یک روایت شیرین و خوش به گونه ای دیگر حل و فصل کند.



    در اینجا بیان حسی و لحظه ای که مؤید امپرسیونیسم خاص چخوف است، در بازی و اجرا رکن می شود و البته اجرا به سمت تلفیق گونه ها و سبک ها می رود و خود را در یک وادی محدود نمی سازد. در طراحی صحنه یک دایره که به شکل شیبدار و معلق دیده می شود، به ایجازی لازم برای بیان تمام خرده موقعیت ها می رسد. دایره ای که می تواند سکه شانس تک تک آدم ها باشد که بین زمین و آسمان معلق است. همین خود بستر مشترکی را برای یکی شدن و پیوستگی اپیزودها علاوه بر بیان راوی ممکن می کند. بنابراین یک وجه دیگر هم همین مینی مالیسم موجود در صحنه است.



    البته در متن هم نمی توان وجوه ناتورالیستی را منکر شد که در اجرا و بازی از این قضیه اصلا تبعیتی نشده است. اما رگه های آن همچنان در متن بارز و غیر قابل کتمان هست. از سوی دیگر برخورد راوی که پایان تلخ و تراژیک را پاک می کند و با بیانی شیرین از تلخی موجود می کاهد نگاه نسبی گرایانه موجود در آثار پست مدرنیستی را یادآور می شود. همین نمونه هم دلالت بیشتری به یکی شدن و تلفیق سبک ها و اندیشه های مختلف اجرایی را با هم تأکید می کند و دیگر هنر را به سمت فراتر رفتن از داشته های موجود و وفاداری به اصول و قواعد مشخص پیش خواهد برد.



    پایان اجرا نیز به نوعی کودکانه و فانتزی تمام می شود چون نویسنده به خاطر ارثیه ای که معلوم نیست از کجا آمده، در زندان به سر می برد و حالا طبق همان قاعده مرسوم که همه چیز باید خوش و خرم به پایان برسد، پس بهتر است که نویسنده پروانه ای شود و در هوای آزاد بال بزند.

    بیشتر

دیدگاه‌های فیلم به خاطر یک مشت روبل

  • u sara 30 آبان 1396 امتیاز کاربر به فیلم: 2
    من که خوشم نیومد. اصلا نمایش جالبی نبود. بی کیفیت و حوصله سر بر
  • m monamona79 29 تیر 1396 امتیاز کاربر به فیلم: 5
    عالی بود
    واقعا بدون حتی یک پلک زدن دیدمش
    مخصوصا اپیزود انتخاب بازیگرش
  • n niloofarfallahi 7 اردیبهشت 1396
    چرا نصف تیاتراتون "عدم دسترسی" شده ؟؟
  • e efarzane78 3 فروردین 1396 امتیاز کاربر به فیلم: 5
    عاااااالی .کاش امکانشو داشتم اینو تو سالن می دیدم